Once upon a Time in... Hollywood (2019)

Goed.

Met zijn 2 voorgaande films, Django Unchained en The Hateful Eight, bekoorde Quentin Tarantino mij minder, zeker met die laatste. Met Once Upon a Time in Hollywood grijpt hij ook deze keer naar zijn favoriete ingrediënten, waaronder tal van "odes aan" zijn invloeden.
Ook na het zien van deze film ben ik nog steeds van mening dat Tarantino genoeg talent heeft om een film te maken zonder al die knipogen. Hier laat hij immers zien dat hij ook gewoon een sterke sfeer kan neerzetten. Die scène met een sterk acterende Brad Pitt waarin hij zijn oude makker een bezoek brengt, is fantastisch.

Met nog tal van andere scènes die op zichzelf heel sterk zijn raapt Tarantino de steken op die hij laat vallen door er niet in te slagen van de film een vlot lopend geheel te maken. Het is mij allemaal net iets te onsamenhangend en te veel scènes staan op zichzelf om de 2u40m echt te rechtvaardigen.
Uiteindelijk is deze film toch zeer genietbaar, en wat mij betreft een heuse verbetering t.o.v. The Hateful Eight. De finale is grandioos (en ook typisch Tarantino, maar dan op de goede manier), waarin een m.i. wat doffe Leonardo DiCaprio ook nog even sterk uit de hoek komt.

3,5

Mager zesje. Verhaal is ruk. Gelukkig maken de beelden en af en toe een grappige situatie trekt de film.

Zat er een verwijzing in naar de moorden van Charles Manson? Ik dacht dat hij of zijn crew de vrouw van Polanski had vermoord.
Laatste reclamescene een mooie fuck

De hoofdrolspelers vond ik zeer sterk maar het verhaal had zijn gebreken. En net op het moment dat ik me serieus begon te vervelen brak de pleuris uit en heeft deze film toch zijn verdiende climax gekregen.

Dit is verreweg de absoluut slechtste film die ik ooit heb gezien. Onsamenhangend, traag, slecht acteerwerk en een speelduur die veel en veel te lang is voor zo'n script. Op voorhand zou je zeggen dat het script, Tarantino en een topcast een garantie zou moeten zijn voor succes. Maar Pitt en met name Di Caprio leveren een wanprestatie. Ik heb de rit uitgezeten met heel veel pijn en moeite. Voor de moeite 0,5 *. En zo'n laag cijfer heb ik nog nooit gegeven.

Na de premiere in de bioscoop te hebben gezien, gisteravond het blauwe schijfje opgezet en zelfs nog meer genoten dan in de bioscoop! Heb ik niet vaak moet ik zeggen, maar ik werd heel snel door Tarantino meegesleurd in het prachtige Hollywood sfeertje uit de jaren 60'. Hij flikt het toch weer. Een heel simpel script, maar perfect uitgewerkt. Dat kunnen alleen de grootsten, petje af voor Tarantino

Dicaprio is zoals altijd op dreef. Dit is niet zijn beste rol, maar hij weet absoluut te overtuigen en zet weer een goede prestatie neer. En dan Pitt die zijn eerste Oscar heeft bemachtigd. Moa, niet helemaal terecht, maar gegund is het hem zeker en ik was blij voor hem toen hij het beeldje in zijn handen kreeg.

Persoonlijk vind ik dit een heerlijke film, die ik in de toekomst zeker vaker ga zien! Niet de volle mep, maar tegen het randje aan... 4,5

Onbegrijpelijk dat Pitt voor zijn rol een oscar heeft gekregen, hij doet niet veel meer dan een beetje stoer doen, op het karikaturale af. Verder een typische Tarantinofilm, deels erg leuk en deels stomvervelend.

Sucks.... veel te traag en saai

Geen verhaal.... ik zat maar te puzzelen waar het verhaal heen wilde. Het sloeg kant noch wal.

Toch wel knap ....ruim 2,5 uur gekeken naar niks en toch boeide het genoeg om hem niet uit te zetten.

...het zal wel met de mega-cast te maken hebben gehad.

Op het einde komt er eindelijk actie, maar dat was voornamelijk een hoop herrie en gekrijs.

Zó teleurstellend.

Prima Tarantino film. Sterke scènes zoals Pitt met "bruce lee ". Ook het stukje bij de Manson family vond ik erg leuk. DiCaprio speelt ook sterk vooral met het meisje van Lancer.

In de herziening. Die Tarantino heeft gewoon een ontiegelijk budget gekregen om een filmpje voor zichzelf te maken - een groot deel van de inhoud van de film zal aan veel kijkers voorbij gaan in ieder geval. Dit is gewoon puur liefhebberij wat-ie op het scherm tovert. Want als je niet echt thuis bent met de tv-film / muziek scene uit de jaren '60 / '70 (en natuurlijk Manson / Tate) dan zul je ongetwijfeld zeer veel missen. De film zit stampvol met (kleine) referenties. Van het plot moet de film het verder niet hebben. De sfeer die Tarantino creëert is ongeëvenaard. De film is dan ook een schitterende rit door het Hollywood van de late 60's. Ik heb gisteravond in ieder geval weer genoten. Dit is echt een film die ik een paar keer per jaar kan zien. Klein puntje van kritiek (eigenlijk een grote ergernis); ik snap niet waarom Tarantino Zoë Bell blijft uitnodigen in z'n films. Echt vreselijk. Dat is gewoon geen actrice. Maar ok. Het einde van de film (intercomgesprek Tate - Dalton) zorgt voor een brok in je keel. De laatste 20 minuten zijn werkelijk briljant.

In der herziening van 4.0 naar 4.5 sterren. Wat een heerlijke scenes allemaal.

Blijft ongelooflijk hoe goed deze in elkaar zit.

Wederom erg saaie Tarantino. Ongetwijfeld een must-see voor de fans, met z'n 'sterke' dialogen, maar ik kan er niet veel mee. Voor mij is het een twee en half uur lang durende klok-kijk-sessie.

En eigenlijk is het knap dat Tarantino een film als deze om zeep weet te helpen. De cast puilt natuurlijk uit van de sterren, maar ze doen het ook echt wel naar behoren. Zeker Pitt kon ik wel waarderen.

Ook creëert Tarantino een aardig tijdsbeeld. Maar verder is het gewoon oeverloos saai. Op de laatste 10 minuten na dan. Doet mij toch afvragen waarom hij dit niet een uur eerder inzette.

2*

Onbegrijpelijke film. Na 15 min uit gezet

Ja, na 15 minuten moet wel alles duidelijk zijn. Je harde schijf zit dan natuurlijk al helemaal vol. Snap dat wel. Evolutie kent zo z’n afvallers...

Bedankt voor je goed onderbouwde mening, ik heb weer iets bijgeleerd.

Gelukkig weer een film van Tarantino... en wat mij betreft een goede. prima rol van Brad Pitt. Mooie scenes met veel humor ook. De scenes met de hond en ook Bruce Lee is vooral weergaloos goed. Als je op de hoogte bent met Tate en Manson spreekt de film je misschien meer aan, zoals hier ook eerder opgemerkt.

Daarnaast ben ik een Tarantino fan, alhoewel hij ook wel degelijk mindere films op zijn naam heeft staan naar mijn mening...Dit geef ik makkelijk 4,5 sterren

wat een zwakke film,

Tarantino verbindt op een perfecte manier het komische en groteske met een van de gruwelijkste misdaden in de geschiedenis van Hollywood.

Style over substance.

Toegegeven: dat is Hollywood ook.

Voor het grootste deel is deze tiende Quentin Tarantino een onderhoudende en aangename film geworden,die van de andere kant deze keer toch wel behoorlijk lijdt aan het gebrek van een fatsoenlijk verhaal.Once upon a Time... in Hollywood is meer een verzameling van een aantal losse scenes die samen een onevenwichtig geheel vormen waardoor de film nooit echt op gang lijkt te komen.

Het erg sterke eerste half uur,waarin acteur Rick Dalton (Leonardo DiCaprio) en zijn vaste stuntman en buurman Cliff Booth (Brad Pitt) geïntroduceerd worden,had ik daar nog wel hoop op.Dalton ziet zijn filmcarrière in een neerwaartse spiraal belanden en samen probeert het duo daar verandering in te brengen.Maar veel dan dat zijn rollen wat minder worden wordt er niet meegedaan,al is de ontmoeting met Pacino en het Bruce Lee gevecht wel erg leuk.

In het mindere middengedeelte hobbelt Once upon a Time... in Hollywood wat stuurloos voort en worden de accenten langzaam naar Dalton's andere buurman gelegd.Wisselvallig werk hier van Tarantino en het had ook een stuk korter gekund.Het zijn hier vooral het sterke acteren van Brad Pitt en de prachtig neergezette sfeer van Hollywood aan het eind van de zestiger jaren die de film overeind houden.

Het is uiteindelijk het voortreffelijke slot,met een fantastische Pitt,dat Once upon a Time... in Hollywood nog een flinke kwaliteitsinjectie geeft en daardoor het eindcijfer aanzienlijk opschroeft.

Dat levert aan de eindstreep een film op die zeker kan bekoren maar wat betreft niveau evenwel niet tot Tarantino's beste behoort.

Goed.

"Obvioisly, I am not too young to fuck you, but obviously you are too old to fuck me" YouTube dat zijn zo weer van die heerlijke teksten die je vaak in Quentin Tarantino's films ziet. Een leuk doordenkertje. Overigens een heerlijke scene in die auto, en een weergaloze Brad Pitt die hier een fantastische rol heeft. Leonardo DiCaprio vond ik wat minder, maar dat komt misschien ook door zijn personage. Margaret Qualley vond ik ook een zeer leuke rol spelen als Pussycat hier. Helaas geen hommage aan Luke Perry hier die zijn allerlaatste rol speelde. Zag geen credits of in de extra's hier iets van na zijn plotselinge dood na de film. Had toch wel ergens vermeld mogen worden vind ik. Ik had Once upon a time in Hollywood graag een dikke 4 sterren willen geven, maar Tarantino wilde geen biografiefilm maken van Sharon Tate gespeeld door de mooie Margot Robbie. Zodoende is alles losjes gebaseerd op de werkelijke feiten. Nu hoopte ik op een waar "spetterend" einde zoals ook geschiedde op 9 augustus 1969. Daar vreesde iedereen voor, maar ik had dat toch liever gezien. Ik vond het zo een beetje een anticlimax. Bovendien draaide het mij ook iets te weinig om Sharon Tate, terwijl dat wel de bedoeling was van Tarantino om haar zo in een ander licht te werpen. De beroemdheid die ze nooit is geworden, maar wel door het afschuwelijke bloedbad dat haar bekend maakte. Ik heb voordat ik deze film ging bekijken eerst nog eens de hele geschiedenis bekeken Sharon Tate - Wikipedia - nl.wikipedia.org. Best wel indrukwekkend hoe dit toen is gegaan. Echter Tarantino koos voor een andere weg en draaide de boel om. Het ziet er zo helaas minder geraffineerd uit.

Afijn ondanks dit einde heb ik wel bijzonder genoten van de rest. Je zit toch altijd weer te wachten op bepaalde scenes die juist bij hem lekker long-winded zijn. En die zijn er weer genoeg te zien. Het western gedeelte vond ik iets minder. Maar vond dat te wijze meisje Julia Butters (10 jaar oud) dan weer wel geinig. In de extra's zien we daar nog een heel leuk fragment van. We zien ook nog Al Pacino in beeld komen. Altijd een meerwaarde. Bruce Lee moment was aardig vertolkt, maar wel wat geforceerd. De scene bij de sekte vond ik ijzersterk. En zo wisselen hoogtepunten af met wat mindere scenes.

De hele aankleding van Once upon a time in Hollywood vond ik overweldigend mooi gemaakt. Daarbij zijn vele oude auto's die bewaard zijn gebleven opnieuw gebruikt met een likje verf. De kleuren vaak al erg mooi bij Tarrentino's films zijn weer subliem in beeld gebracht. Vooral buiten erg mooi geschoten. De hele film straalt zo echt eind jaren 60 uit in het oude Hollywood.

Kort samengevat. Het is weer een prachtige film geworden. Weer genoten van de vele shots. De muziek is top en de acteurs spelen bijna overal top. Minder vond ik dat de rol van Sharon Tate er niet echt uit kwam. Jammer. Ook het eind vond ik zeker gezien zijn stijl een minpunt. Leuk bedacht, maar slecht uitgevoerd. Het riekt naar geschiedvervalsing. Misschien was ie toch stiekem bang voor de reacties.

Film 3.5 (4,0) tot het laatste kwartier.

Beeld 5.0 (4K)

Geluid 5,0

Extra's 4,5

Once Upon A Time in Hollywood is een Buddymovie dat zich afspeelt in de schaduw van de glitter en glamour van Hollywood met op de achtergrond ook nog een plot over de Manson Family en dan met een Tarantineske twist. Het verhaal gaat over acteur Rick Dalton(DiCaprio). Dalton was ooit een beroemd acteur maar nu een Has-Been. Hij hoopt echter nog steeds op een comeback en daarom gaat hij van auditie naar auditie altijd vergezeld door zijn trouwe sidekick Cliff Booth( Brad Pitt). Booth was ooit de stuntdouble van Dalton maar nu staat hij op de zwarte lijst na een vechtpartij met Bruce Lee. Dalton's nieuwe buren zijn Roman Polanski en zijn vrouw Sharon Tate( Margot Robbie). Met Once Upon A Time in Hollywood heeft Tarantino een vermakelijk film neer weten te zetten met prachtige, scherpe maar vooral humoristische dialogen en schitterende absurdistische scenes. Pitt en DiCaprio vormen een leuk duo omdat ze elkaars tegenpool vormen. DiCaprio als de zelfingenomen en vol zelfbeklag zittende spraakwaterval en Pitt meer de zwijgzame, geen woorden maar daden rots in de branding. Robbie geeft een mooi eerbetoon aan Sharon Tate. De scene met Bruce Lee bracht vooraf veel discussie maar ik als Bruce Lee fan vond dat onterecht. Het is meer een persiflage op de personages die Bruce Lee speelde en heel de film is fictief dus moet dat kunnen. Mensen die zich hier aan storen geloven waarschijnlijk ook dat Schwarzenegger echt zwanger was...

Ik ben een enorme Tarantino-fan en heb alles van hem gezien, maar na Grindhouse vind ik dit wel zo’n beetje z’n minste. En dan is het alsnog ruim voldoende hoor, vooral door de sterke rollen van DiCaprio en Pitt en het heerlijke einde. Op dat einde zat ik ook echt te wachten, want het kabbelt allemaal maar een beetje voort zonder dat nou echt duidelijk is waar het heengaat. Ik heb ook genoten van de muziek en alle andere scènes met de hippies. Waar ik normaal erg kan genieten van de lange dialogen in Tarantino-films, zo is dat hier niet echt aanwezig of heeft het in ieder geval weinig indruk gemaakt.

3,5*. De volgende keer maar weer een film vol met geweld en heerlijke dialogen wat mij betreft!

Net voor de 4e keer gekeken. Ditmaal op 4K blu ray. Film ziet er schitterend uit en blijft lekker wegkijken. Toch is hij wat aan de te lange kant. De biosscene met Tate zou er wat mij betreft uit mogen en zo zou er nog her en der wat getrimd mogen worden. Maar goed, verder is het een heerlijk sfeertje, geweldig tijdsbeeld en een leuke inkijk in Hollywood.

Ik zat de hele tijd te denken: waar gaat dit heen...? Naar de ultieme wraakfantasie dus. Heerlijk.

Je kan toch niet serieus de prestatie van DiCaprio een wanprestatie noemen? De ellenlange scene waarin hij zijn tekst vergeet is bijna een instant classic, om dan nog niet te spreken over de scene met het meisje op z'n schoot. Ik begrijp dat de film traag overkomt maar het is filmliefhebberij in een film gegoten. Na een derde herziening van 4.0 naar 4.5

Deze film staat nu overal in de aanbieding, wat wel aangeeft dat hij totaal niet verkoopt. En terecht.

Toch maar even besteld op 4K Ultra HD Blu Ray voor achttien euro. Ik moet mijn DiCaprio-verzameling wel compleet houden, al vond ik deze film echt zwaar bagger.

Poeh, dit was een lange film. Heel wat bekend volk passeerde de revue en deden het wel goed, alleen viel het verhaal serieus tegen.

De muziek was wel leuk en visueel zat het ook wel goed.

Ik heb hem uitgekeken, maar had er wel wat meer van verwacht.