Rambo: Last Blood (2019)

Rambo is nu helemaal afgegleden van de getraumatiseerde veteraan naar de spierenbundel die met een bazooka op een mug zou schieten om er toch maar van af te zijn. Enkele korte flashbacks is nog het enige dat er naar verwijst. Het verhaal heeft langs geen kanten nog met Rambo te maken. Waarschijnlijk begonnen met een te kort script om het dan aan te vullen met pagina's van Taken en Home Alone. De man is oud geworden en teert op zijn ervaring als veteraan voor een wraakactie.

De film is vrij doorsnee omdat het verhaal niets meer met Rambo te maken heeft. We krijgen gelukkig nog de nodige actie te zien. Met dit 5e deel kan de reeks mooi afgesloten worden. De franchise is moe geworden, het wordt tijd dat Rambo van de nodige rust geniet.

Heb de versie gezien met de lange opening . Voegt helemaal niks toe . Raar .

Maar goed , dit was een puike actie film . Recht toe recht aan .

En ik ben dol op actie films , en Rambo is een actie icoon die zijn weerga niet kent

Rambo de naam alleen al is zoiets als Madonna. Iedereen weet wie het is .

Genieten dus , alleen miste ik soms het echte Rambo “ gevoel “ .

De jungle en woestijn dus .

Hoe dan ook prima actie film .

Voornaamste probleem van deze vijfde en laatste (?) film uit de reeks is dat het niet aanvoelt als een volbloed Rambo-film. De plot, de personages, de emoties... het is het allemaal net niet. Afgezien daarvan geen onverdienstelijk aktiewerkje, met een aardige opbouw en een behoorlijk explosieve en bloederige finale. Jammer dat één en ander wat anoniem aanvoelt, met een komen en gaan van inwisselbare bad guys. Samen met deel drie de minste Rambo-film.

In deze Rambo gaat er nog weer es een schepje bovenop qua hardheid en bloederig geweld.

Is Stallone ondanks zijn leeftijd weer lekker explosief bezig, ook letterlijk trouwens. Hoe oppervlakkige

kost best fijn kan wezen. De allereerste (First Blood) blijft naturlijk de beste.

Het verhaal was aardig de acties hier en daar wat overdreven. Eigenlijk past de film niet in de reeks. Maar een goede afsluiting van de Rambo reeks.

Och...niks mis mee met dit simpel wraakfilmpje waarin Rambo vaststelt dat terug thuiskomen niet wil zeggen dat de oorlog voorbij is. Zowel in zijn hoofd als in de werkelijkheid wordt hij weer geconfronteerd met het onrecht, misdaad en gewelddadigheid. Aardige bloederige scènes en kills. Rambo zet je maar in je zeteltje en geniet van het heden en verleden. 6/10

Minste. Voelde voor mij ook niet aan als een Rambo film. Tegen een drugskartel, dat is eerder iets voor een generieke actiefilm. Echt origineel vond ik het niet en alles was al vanaf minuut één ultra voorspelbaar. Die ondergrondse gangen, de jonge dochter die zal sterven , etc. Alles is ook weer lekker simplistisch zoals hoe Mexicanen afgeschilderd worden bvb. Pogingen tot het menselijk maken falen hard. Dat is iets waar elke Rambo film ambities mee had, maar enkel de eerste film slaagde daar in. In de volgende films wilde men enkel zo grof mogelijk geweld tonen. Ook dat maakt een Rambo film, dat is waar, maar wanneer hij met een mes het hart van de kartelleider uitrukt geloofde ik het personage niet meer.

Moet je kijken voor de actie, maar verder voegt het niks toe aan de vorige films.

Matige film waarin John Rambo weer in actie moet komen als een nichtje van hem in levensgevaar is. Een mager verhaaltje met ook belachelijke dialogen. Uiteraard een flink portie bruut geweld. Sylvester Stallone is niet de jongste meer, maar komt er vanwege zijn fysieke gesteldheid en rijke actie-verleden nog best mee weg. Ondanks de korte lengte duurt het te lang voordat het goed op gang komt. De finale is nog wel vermakelijk, maar meer dan 2.5 sterren zit er niet in.

“I've lived in a world of death. I've watched people I've loved die. Some fast with a bullet, some not enough left to bury. All these years I've kept my secrets, but the time has come to face my past. And if they come looking for me, they will welcome death. I want revenge. I want them to know that death is coming. And there's nothing they can do to stop it.”

De twee ouwe rotten uit het vak komen beiden weer terug met hun oude vertrouwde franchise. Zeker spreek ik hier over Stallone en zijn Hollywood tegenstander ‘Arnold’ (hoewel ze waarschijnlijk vrienden zijn). Beiden series blijken nog in tact maar beiden heren laten wel zien dat ze oud worden, te oud. Ook Stallone heeft hier en daar zijn nukken, verrassend wel de meest conditionele acteur met deze leeftijd volgens mij, althans zo komt hij wel over. Hij heeft het nog in zich, en dat kunnen we wel zien maar het besef is er dat hij nu gewoon te oud is, nu nog zien of hij het wil toegeven. Tot zoverre is dit de laatste uit deze franchise maar, met alles hebben we gezien: zeg nooit, nooit.

Deze film is heerlijk. Ik heb zelf de langere versie gezien die met een 101 minuten toch lekker weg kijkt hoor. Maar voor mij gevoel had de langere tijdsduur geen nodige bijdrage bij deze film, het blijft een standaard actiefilmpje zo op het eerste gezicht. De film komt op gang, soms wat moeizaam door zijn bombastische opening scene. De introductie van de karakters is leuk maar, soms verwarrend. Ik heb me er wel mee vermaakt en die Yvette Monreal blijft een mooi ding.

De cast is vermakelijk, de ster is uiteraard de inmiddels 73 jarige Sylvester Stallone die er blijkbaar nog wel wat plezier mee beleefd. In de huid van John Rambo is hij vertrouwd, en dat weet hij. Er is uiteraard ook niemand anders die zo’n rol nog kan vertolken, het blijft een beetje classic. Nou, ik had het al over Yvette Monreal die het zeker leuk doet en voor de rest kent de film geen cast van personen die eruit springen.

Het verhaal daar draaide het uiteraard om. En het was leuk maar wel héél kalm en vooral cliché op veel stukken zoals we het kennen en dat maakt het wel echt oud en vertrouwd. We volgen John Rambo op zijn Ranch in Texas waar hij woont samen met een vrouw (blijkbaar haar vrienden) en Gabriëlle (wat blijkbaar haar dochter is) maar door het hele ‘Uncle John’ gebeuren raakte ik nogal verward. Rambo leeft een rustig leven, teruggetrokken maar erg rustig. In zijn wijde omgeving lijkt het soms wel een moderne western met prachtige landschappen en het paardrijden was mooi om naar te kijken, een heerlijk gevoel. Tot op de dag dat Gabriëlle haar vader op gaat zoeken en dit totaal uit de hand loopt. Gabriëlle word ontvoerd door een Mexicaans kartel die voornamelijk bezig is met prostitutie en mensenhandel.

En vanaf dat moment leeft Rambo weer. Rambo besluit namelijk vervolgens richting Mexico te gaan om Gabriëlle op te halen. Waar hij in confrontatie komt met het kartel die hem even een pak rammel geven. Hij besluit terug te komen, pakt het hoerenhuis aan en neemt haar mee waarna ze overlijd in de auto. Hij sint naar wraak, vermoord één van de bazen van het kartel waarna er een heuse oorlog ontstaand bij zijn ranch en dan word het allemaal wel weer heerlijke Rambo stijl, waar ik wel van kon genieten.

Maar het was allemaal te laat, de actie kwam laat, de concentratie zakte heel snel weg en de film had zeker geen charmes meer. De film kakte daarom behoorlijk in, wist eigenlijk al constant van ter voren wat er aan zat te komen en dat is jammer, de film kon niet verrassend uit de hoek komen.

Ik zelf geef wel een pluspuntje om het einde, het slot, de Grande Finale. Waar Stallone zijn ranch in een heuse puzzeltocht heeft gewikkeld met veel boobytraps, het leiden in zijn grotten was een succes, bracht de spanning weer even terug in de film en het werd weer interessanter. De spijkerluiken, de saw-off shotgun waarmee hij hoofden uit elkaar blies, messen die gezichten doorboorden en noem maar op, de film kent zeker een bloederige strijd en door deze gore werd de film wel leuk.

Helaas moeten we vanaf nu dan toch afscheid nemen van het personage ‘John Rambo’. En hoewel hij niet dood gaat zit het er gewoon op. Acteur en legendarische personage hebben een respectabele leeftijd bereid en het is echt tijd om er een punt achter te zetten. Het einde was dan wellicht niet zo knallend en spectaculair als gehoopt, het was een leuke afsluiter en daarom is voldoende gezegd.

3.0*

PS. Wat ook wel mooi was, was tijdens de aftiteling waar we Rambo van begin tot het einde nog eens mogen mee maken met enkele scenes en hoewel het geen jeugdsentiment is kreeg ik wel een beetje kippenvel. Einde van een tijdperk.

De sterf-scene in die auto, waar John een verhaal verteld tegen Gabrielle. Maar die zelf niet meer bij machten is om te reageren en na het laten van een traan, haar laatste adem uitblaast... Die scene en de daarop volgende paar minuten, zorgden bij mij ook wel ff voor een brok in m'n keel.

Verder vond ik het einde, met die aaneenschakeling van actie, toch best geslaagd en liefhebbers van GORE komen met dit eindgevecht, ook wel aan hun gerief!

Al met al een best puik filmpje!

Lang niet zo goed als de vorige of de oude films

Wat mij betreft dus ook echt het einde van de saga.

Het is nu meer een drama film geworden,alleen de laatste 20 minuutjes is Rambo weer Rambo

Maar het is alsnog wel goed te pruimen,en de kills zijn lekker grof.

Vaarwel John ouwe makker je hebt genoeg gestreden,tijd om te rusten het is mooi geweest

Het laatste bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Het is wel een heel terechte vraag, wat deze film nou eigenlijk nog toevoegt aan de serie Rambo-films. Rambo als veteraan verloren in Amerika, Rambo als ongeloofwaardige soldaat, Rambo als extreem ongeloofwaardige soldaat, Rambo die op eigen houtje wat verloren makkers opzoekt - en nu dus weer terug naar veteraan in Amerika. Soit, het dient maar als kapstok voor de actie, meer moeten we er niet in zoeken denk ik. Wel inventief uitgewerkt, met de tunnels - al zijn die wel wat al te helder verlicht en op maat gemaakt zodat de film crew zich daar prettig op hun gemak kan voelen en ongehinderd hun werk kan doen.

Het geweld is zoals gebruikelijk volstrekt onrealistisch. Het gemak waarmee de bad guys zich laten neerleggen, zonder enig anticiperen in de val loopt en in de goede volgorde ook nog. Ook dat hoort wel wat bij het genre, net als de snedige oneliners die Stallone daar dan nog bij uitkraamt. Verder niet teveel over nadenken, het gaat tenslotte niet om het verhaal.

En er zal nog wel een deeltje volgen, denk ik zo. Benieuwd hoe Stallone dat dan zal noemen.

Ik houd hier van. Niet teveel nadenken en lekker rammen met Syl.

8/10

Een goede film is Rambo: Last Blood niet maar het kijkt lekker makkelijk weg dit.

Juanito Rambo blijkt een klusser te zijn waar MacGyver in zijn beste dagen nog een puntje aan kan zuigen. Een aantal bijzondere kills bevat deze film ook zeker dat moet gezegd, Benieuwd of de heer Stallone nog eens uit dit vaatje zal gaan tappen hoewel de titel van de film wel een aanwijzing is.

Is niet mijn favoriete genre, maar ben opgegroeid met deze films. Als kind grapten we door de franchise al eens over Rambo deel 100, wel deze past daar perfect in. Is een Rambo verhaal, dus niet al te veel dialoog, wel actie. Die vond ik bij momenten er wat over, maar ok, ‘t zou anders Rambo niet zijn. Stallone is al op leeftijd, dus ook van Rambo kun je dit zeggen, Maar hij doet het hem nog wel. Naar einde toe beetje McGyver toestanden en dan een typische eindbattle: één man tegen een gans leger... Gezien normaal laatste in reeks, had ik setting liever in jungle gezien dan in zijn ranch, zou iets meer Rambo waardig zijn. Maar zoals we vroeger al grapten, komt misschien nog wel deel 101... Stallone kon het met de Rocky-reeks ook niet laten. Maar moest dit laatste zijn, dan toch wel aanvaardbaar slot. Eindgeneriek nog eens een nostalgisch eerbetoon... 3* omdat het voor zijn genre ok was. Niet meer omdat ik er nu ook niet warm van loop. Maar vond wel dat ik hem moest gezien hebben, gezien mijn jeugd. Je moet er wel zin voor hebben: niet te veel nadenken, wat chips erbij en go...

Vooraf had ik verwacht dat het na Rambo (2008) wel gedaan zou zijn met de Rambo serie. Stallone wordt immers ouder en op een gegeven moment zou je toch verwachten dat de beste man geen actiescènes meer kan spelen maar niets is minder waar!

Stallone laat hier zien dat hij nog altijd hartstikke fit is en prima in staat is om een relevante Rambo neer te zetten. Dit wil echter niet zeggen dat we hier ook te maken hebben met een goede film. Het scenario past op de achterkant van een bierviltje. Het acteerwerk is op zijn zachts gezegd wisselvallig te noemen en de karakter uitdieping is zelfs voor een Rambo film ondermaats.

Neemt niet weg dat het allemaal makkelijk wegkijkt en dat het af en toe gewoon lekker is om een brute mannenfilm te kijken waarbij je van te voren elke minuut kan voorspelen.

Rambo: Last Blood is bruut, lomp en hard en voldoet wat dat betreft volledig aan de verwachtingen maar de sfeer van First Blood is ver te zoeken. Gelukkig is de aftiteling ideaal om herinneringen op te halen maar laat ook zien dat vroeger alles beter was.

Een waardige afsluiter maar er had meer ingezeten.

Redelijk.

Zonder twijfel in het genre aller hardste aktie film gemaakt, tot nu toe op het wiite doek.

Sylvester Stallone draagt zijn rol, als John Rambo wederom met vevre.

Zijn pijn en wanhoop is cinema grafisch zo sterk weer neergezet,

Stallone laat zien, hij nog als een huis staat.

Een knipoog naar Taken met Liam Neeson.

Die al zo hard was, maar deze is de overtreffende trap.

Het laatste deel van de film, met eer naar First Blood.

Een klapper voor echte aktie liefhebber, de aktie is doordrenkt van enige horror elementen.

Een film die dendert als een sneltrein, bikkel harde aktie en ontroering gaan hand in hand.

Een buiging voor deze film.

Heel aangenaam verrast door het vijfde deel in de Rambo reeks, Last Blood. Niet dat ik per se lage verwachtingen had, want de vorige vier delen vond ik stuk voor stuk heel erg leuk en vermakelijk (First Blood blijft er wel bovenuit steken), maar ik had mijn twijfels over of Stallone nog wel geloofwaardig in de rol zou zitten. Ik kan alleen maar concluderen dat die twijfels ongegrond waren. Meer nog, ik vind hem hier misschien wel op zijn sterkst. Zijn band met dat meisje is oprecht geloofwaardig. Rambo V is een heel stuk trager dan de andere delen (zeker het eerste halfuur had echt wel wat sneller mogen verlopen), maar over het algemeen vond ik dat geen slechte keuze. Het brengt terug wat diepgang en emotie in het personage Rambo, iets wat na het eerste deel toch wel ontbrak grotendeels, dus op die manier voelt de cirkel mooi rond aan. De scène waarin het meisje sterft is vrij emotioneel, en goed geacteerd door Stallone. Als slotdeel voelt het in ieder geval gewoon gepast aan dat de reeks terugkeert naar zijn roots op dat gebied; wat meer ingetogen en opbouwender, wat meer gevoel. Deel II-IV zijn dan in vergelijking meer een actiefestijn (ook geweldig natuurlijk).

Maar bon, na heel wat opbouw en enkele spaarzame actiescènes in Mexico mag het dan in het laatste kwartier toch nog even héérlijk losgaan. Echt een fantastische actiescène die lekker bruut, bloederig, inventief en gewoonweg beestig is. Rambo op z'n best. Een climax om u tegen te zeggen. Het voelt ook als Rambo's last hurrah aan. Bon, als ze dit niveau nog eens kunnen aantikken zeg ik geen nee tegen een Rambo VI, maar dit voelt gewoon als een passende afsluiter aan, dus ik hoop dat ze het erbij laten. 3.5* voor Last Blood.

Het leek allemaal een beetje het plot van Taken over te nemen , maar uiteindelijk verloopt het verhaal wel wat anders .

De bad guys waren overtuigend en Stallone kon nog wel overtuigen als vechtmachine al lijkt het me nu wel verstandig om te stoppen .

Sylvester Stallone kruipt voor de laatste (?) keer in de huid van de aan PTSD lijdende Vietnamveteraan John Rambo die na zijn omzwervingen nu een zekere stabiliteit heeft gevonden sinds zijn vader hem een ranch in Arizona heeft nagelaten. Op deze geïsoleerde plek behoudt hij de controle over zijn demonen door het trainen van paarden, de vriendschap van Maria [Adriana Barraza] en zijn nauwe band met Maria’s dochter Gabrielle [Yvette Monreal]. Wanneer Gabrielle via een vriendin ontdekt waar de van haar vervreemde vader [Marco de la O] zich bevindt, besluit Gabrielle tegen Johns advies in op eigen houtje naar Mexico af te reizen. Wanneer ze spoorloos verdwijnt moet John Rambo voor het eerst in hele lange tijd zijn veilige haven verruilen om Gabriella te redden. Daar richt hij een bloedbad aan waardoor hij bij terugkomst als zijn militaire ervaring te gebruiken om zich te beschermen tegen de wraak van de maffia die Gabriella ontvoerde. Zet de karakters en hun onderlinge band goed neer met enkele gevoelige scènes tussen John en Gabriella. Maar zodra Rambo zijn hakmes en aanverwante artikelen tevoorschijn haalt is het ‘business as usual’, met veel extreem expliciet geweld en een waanzinnige slotconfrontatie.

Tja.

Ik vermoed dat het niet de laatste keer is dat we Sylvester Stallone gezien hebben als Rambo. Op één of andere manier zal die nog wel eens terugkeren. Ik hoop dan alvast dat het in een betere film mag zijn. Met Last Blood maakt men een wraakfilm die, zeker het eerste uur, echt mijlenver van Rambo staat. Het duur veel te lang vooraleer de vlam in de pan schiet. De daaropvolgende geweldsexplosie is weliswaar ongeremd. Stallone kan zich wederom uitleven als moordmachine. Het gemak waarmee een legertje criminelen uitgeschakeld wordt, moet men maar voor lief nemen. Rambo kan zich, Home Alone-gewijs, op creatieve wijze ontdoen van zijn belagers. Aan bloed mankeert het geenszins. Aan wat relativering helaas wel.

2

Afgelopen jaar alle vier de Rambo's er doorheen gegooid, de eerste drie voor de leuk en de laatste als moetje voor een cijfer, om op de wenken bediend te worden met deel vijf om het zwikkie af te sluiten. En ik vraag me zo na deel vijf dan maar weer eens af wat dat toch is om altijd maar weer die oude koeien uit de sloot te halen. Altijd maar weer een vervolg op iets dat ooit succes had. En wordt het er beter op...? Nee...telt dat? Kennelijk niet.

Rambo in zijn nadagen, wakend over een tante en nichtje, en uiteraard gebeurt er iets met het nichtje waarop de pleuris uitbreekt. Een wel erg cliché verhaal volgt het eerste uur betreffende het wicht dat zichzelf in de nesten werkt en in de wereld van de sekshandel terecht komt. Het beeld van de criminele bende is net wat te geforceerd, oh wat een enge en gemene jongens, net als het beeld van de dames in hun onderkomen. Het had iets subtieler gemogen wat dat betreft, net als bepaalde dialogen die wel heel erg cliché zijn. Dan het karakter Gizelle die ronduit vreemd is mede doordat er totaal geen chemie tussen de voormalig vriendinnen lijkt te zijn, de actrice die Gizelle speelt kan ook niet zo goed acteren lijkt.

Maar goed, Rambo krijgt het voordeel van de twijfel, ook al lijkt de klauwhamer episode regelrecht gejat uit You Were Never Really Here wat heel verrassend ook over misbruik en mensenhandel gaat en dus ook weer niet heel orgineel is. Hoewel het oorlogstrauma nog aan alle kanten wringt en wroet hebben we zowaar geen oorlogsachtergrond wat ik toch wel een gemis vind. Om als laatste bij de aanloop naar de final battle te komen die best oké is, net als de slag zelf met alle boobytraps, maar eigenlijk te laat is, te weinig tijd krijgt en daardoor eigenlijk afgeraffeld wordt voor het gevoel. Dit is toch waar we op zitten te wachten...? Dit is toch waar Rambo omdraait...? Wel lekker trouwens het nummertje van The Doors dat Rambo draait in zijn kelder en tunnels.

Last Blood is niet vervelend om een keer te kijken en dat geld net zo voor deel 4. Toch hadden van mij beide delen niet gemaakt hoeven worden en had men het lekker bij de trilogie moeten houden. Zijn die dan zo best? Nou nee, op de eerste na niet. Maar 2 en 3 zijn wel zalige cult-klassiekers met een ontzettend gunfactor en oorlogssituering, en dat is waar Rambo thuis hoort.

Wat een lekkere actie/wraakfilm. Sylvester Stallone als John Rambo blijft een goede combinatie en in dit deel wil hij op zijn oude dag gewoon rust aan zijn hoofd. Natuurlijk is hem dat niet gegund en na de nodige gebeurtenissen moet Rambo doen waar hij goed in is: boos worden en knokken met slechteriken. Stallone kan als geen ander een wraakzuchtige man van weinig woorden spelen en ook op zijn oude dag zet hij een overtuigende rol neer. De gevechten zijn tof, Stallone speelt goed en het verhaal klopt. Binnen dit genre is deze film een topper.

Het piept en kraakt allemaal bij 'Strambo'. Dat geeft op zich niet, maar zijn personage wordt amper uitgediept. Met Logan als voorbeeld hoe je op een waardige manier afscheid van een geliefde actieheld kunt nemen, is dat een gemiste kans. Wat uiteindelijk overblijft is hoe een versleten eenmansleger in een Taken meets Home Alone setting eendimensionale vijanden op de nodige bloedvergieten trakteert. Met de hersenloze old school actie kan ik onder het mom van nostalgie wel leven. Het is echter te hopen dat Sly nu écht definitief de compoundboog aan de wilgen hangt.

3,0 * Tijd voor vers bloed

Vandaag herbekeken, ditmaal op Blu-ray!

Goed laatste deel van de Rambo serie, dit deel heeft eigenlijk niets meer met Rambo te maken, maar het is meer een soort film in de stijl van de ''Taken'' films met Liam Neeson, waarin hij ook zijn ''(pleeg) dochter'' moet zien te bevrijden uit mensenhandelaars en pooiers.

Leuke gevechten tussendoor en zeker het laatste half uur was spectaculair met al die kogels, explosies, schietpartijen en boobytraps, toen kwam de echte Rambo weer naar boven!

Ook veel bloed zien we dan..

Al met al zeer vermakelijk laatste deel al hij wel minder is dan zijn voorgangers.

Wacht.... Wat?

Waar heb ik naar zitten kijken. Ik weet niet echt zeker of dit een Rambo film was. Het lijkt wel of de hele essentie van een Rambo film is gestript. Er lag misschien nog ergens een script, daarop is de stempel Rambo gedrukt. Enkel de laatste 15-20 minuten waren wat ik van een Rambo film verwacht.

Het duurt erg lang voor het verhaal een beetje vorm krijgt. De plot is interessant. Alleen wordt er hier te weinig mee gedaan. Ik dacht op den duur dat ik naar een heel andere film keek. Behalve het slot, heeft de film gewoon te weinig actie om te blijven vermaken. In de slot acte worden we op onze wenken bediend. Het ziet er allemaal erg goed uit. Het mist alleen een doel, behalve dan om wraak en om zo "gory" mogelijk te zijn. Ik had gewoon het gevoel dat in John Rambo, de actie het verhaal meer diende. Ik kon hier niet zo veel mee en ik voelde er ook niet iets bij. En als ik er geen gevoel bij heb, is een film voor mij niet geslaagd.

Film is een overkill aan wraak gekoppeld aan ditmaal vrouwenhandel. Goede zaak dat dit item wordt aangehaald, daar dit nog steeds over de gehele wereld plaatsvind en een mensonterend gebeuren is. De wraak van Rambo op de gebeurtenissen worden doorgetrokken in extreem geweld, waarbij de link naar de Vietcong en hun tunnels en booby traps duidelijk maakt wat een Vietnam veteraan moet hebben doorstaan. Er wappert in het eindshot geen Amerikaanse vlag aan het huis en dat geeft ook al een duidelijk signaal af. Wat mij betreft 1 film te ver. Bij Rambo "Birma" was 't een goede afsluiting geweest als een veteraan, door zijn eigen land ondergewaardeerd, zijn leven vindt in Thailand.