Godzilla: King of the Monsters (2019)

“Long live... the king.”

Clichématige monsterfilm. Een mager verhaal, veel spektakel, slecht uitgewerkte personages, aardige special effects etc. Godzilla II: King of the Monsters is precies de film die je van te voren al had verwacht. Niet erg, maar er wordt echt te veel aandacht besteedt aan een zeer dun familie verhaaltje dat geen moment indruk maakt. Farmiga, Chandler en Brown proberen het wel, maar ook zij kunnen weinig uitrichten met dit materiaal. Dat je nog meer meeleeft met Godzilla dan met deze personages zegt genoeg.

Godzilla uit 1998 en King Kong uit 2005 kregen toen de nodige kritiek. Maar achteraf gezien waren die toch beter dan de latere films uit de Monster Universe. King Kong uit 2017 was visueel nog wel de moeite, maar de Godzilla films zijn zo donker dat je eigenlijk 2 uur zit te kijken naar nachtelijke regenscènes met af en toe een monster. Er wordt ook geen spanning of avontuur meer gebruikt, iets wat je ziet in veel films tegenwoordig. Het moet niet per se allemaal luchtiger, de hardere aanpak kan wel werken. Maar er moet meer zijn dan dat. De monsters hebben hun best gedaan in deze film. Een andere toon een andere cast dat hun plaats tussen de monsters kent en een beter script. Dan kan je nog mooie dingen doen met deze monsterfilms.

Ik heb als kind menige Godzilla film in de bioscoop gezien en altijd al een zwak gehad voor monsterfilms. Ook deze is best vermakelijk, maar ook voor mij mag zo'n film bol staan van de monster gevechten. Gewoon een knokkende Godzilla.... En dat mis ik. Teveel geneuzel en dramatiek. LONG LIVE THE KING.

Ik was blijkbaar bij de bioscooprelease vergeten om een stem te plaatsen, maar na de herziening op blu-ray blijft ik erbij dat dit gewoon popcornvermaak van de bovenste plank is. Meer Hollywood dan dit kan je het tegenwoordig niet krijgen. Clichématige personages, dialogen en verhaal. Alles vinkjes kan je afgaan. Toch heb ik een zwak voor dit soort monsterfilms. Het spektakel voert de boventoon en dit resulteert in brute gevechten tussen de verschillende Kaiju's. Daarnaast zitten er een aantal shots in de film die ik regelmatig heb gepauzeerd om te genieten van het kleurgebruik en de epische poses. Misschien niet spontaan, maar bij de lompheid van een groots opgezette film als dit heb ik er absoluut geen problemen mee.

Uiteraard wel een stuk minder dan het "origineel" uit 2014, maar desalniettemin zet ik deze film graag op.

3,0*

Leuk, en echt een stuk leuker dan de vorige uit 2014. Die vond ik ik niet zo. Die twee uur waren zo voorbij. Gevechten en opmaak waren dik in orde. Extra leuk als je thuis een goed audio systeem hebt.

Herziening gedaan op Bluray. Ik was ruim een jaar geleden echt onder de indruk in de bioscoop, waar dit natuurlijk volledig tot zijn recht komt. De gevechten waren groots en episch, alles ging kapot. Visueel is Godzilla 2 echt prachtig. Godzilla en al z'n bekende vijanden ogen imponerend bruut. Op dat vlak is de film meer dan geslaagd, ook thuis is dit met een goede tv en geluidssetje gewoon top.

Maar ik denk dat ik een jaar terug erg gul was in mijn beoordeling en de minpunten een beetje opzij zette. Dat doe ik nu niet meer, want bij een tweede kijkbeurt ben ik vaak wat kritischer. Het eerste uur is gewoon saai. Enorm langdradig en vol met nutteloze subplotjes die niemand boeit. Datzelfde geldt voor praktisch de gehele cast, vol nietszeggende rollen. En uiteraard is het ook weer een multi-culturele groep, want we willen de film natuurlijk wel aan iedereen verkopen. Het levert genoeg totaal overbodige rollen op. En wat men na twee Godzilla films nog niet snapt is dat de hoofdrol om onze grote vriend moet draaien. In deel 1 was hij grotendeels afwezig en hier duikt 'ie dan wel meer op, maar het valt nog tegen. En hij moet wel erg veel Kaiju-tijd delen met zijn vijanden. Ik wil gewoon Godzilla zien.

De film duurt gewoon veel te lang, had er maar een half uur vol onzin uitgeknipt, dan had je echt wel een fijne film over gehouden. Want op zich is dit gewoon geslaagd popcornvermaak, maar er valt wel zoveel op aan te merken dat ik mijn cijfer verlaag naar slechts een voldoende.

3* (was 3,5*)

“Sometimes... the only way to heal our wounds is to make peace with the demons who created them.”

Deze film staat al een tijdje op mijn lijst. Ik wou hem eigenlijk continu bewaren en eerst de hele ‘Godzilla’ reeks eens vanaf begin tot eind kijken maar door de aankomende film ‘Godzilla vs. Kong’ die hopelijk nog gepland staat voor dit jaar. Om toch dan maar bij de tijd te blijven heb ik gekozen deze film gelijk maar aan te slingeren en dan kijk ik de hele reeks later wel een keer wanneer daar de tijd rijp voor is. Er is ook een reden waarom ik niet was begonnen aan deze film, dat kwam voornamelijk omdat hij me toch wat langdradig leek en cliché tot de max. En beiden blijkt ook waar te zijn, de film is een ontzettend lange en moeilijke zit waar ik toch vaak geïrriteerd heb.

Ik was overigens ook niet meer helemaal op de hoogte van de voorgaande films, zoals het eerste ‘Godzilla’ deel in dit ‘Monsterverse’. Toch begon de film leuk en spectaculair, de film is continu in actie en het word wel interessant. Toch zeker wanneer we andere monsters zien zoals die Mot en de driekoppige draak, ook wel ‘King Ghidorah’ genoemd. ‘King Ghidorah’ was zeker heel gaaf, een sterk wezen die er erg gaaf uit zag, net zoals de rest van de CGI die er best clean uit zag!

Maar buiten de computerwerk wat wel erg leuk is vond ik meerdere dingen toch wel wat tegenvallen in de film. Voornamelijk het moment dat ze ‘Godzilla’ eindelijk dood hebben kunnen maken maar, hem later toch weer in het leven willen brengen omdat ze erachter komen dat hij als enigste ‘King Ghidorah’ dood kan krijgen aangezien de twee aardsvijanden zijn. Dit is zo krom in films, omdat je dan soms ook niet kan verwachten wat je te wachten staat.

Maar ook qua acteerwerk was het soms wel om te huilen. Vooral die ‘Millie Bobby Brown’ kan ik nooit uitstaan, het viel me ook al op in andere werkjes waarin ze zit zoals een ‘Stranger Things’ dat ze houdt van rollen waarin ze aardig eigenwijs kan zijn en niet hoeft te luisteren. Ook in deze film was het zo’n irritante personage dat ze maar niet wou luisteren, overdrijft met huilen en noem maar op. Helaas gaat zo’n beetje de helft van de film ook over haar, ik was er zeker niet weg van. De rest van de cast deed het wel prima, zeker een ‘Vera Farmiga’ deed het wel aardig.

Het verhaal was ontzettend cliché en langdradig. Het blijven soms wel leuke films maar wederom kon deze mij niet heel erg overtuigen. Ik kijk meer uit naar de film die ik hierboven vermeld had, die dit jaar uit gaat komen.

2.0*

Oei, dit was ontzettend slecht. De Godzilla film uit 2014 was ook geen meesterwerk maar had wel nog een bepaalde vermakelijkheidsfactor. Dit vervolg is echter ongelooflijk zielloos. Het ziet er natuurlijk allemaal schitterend en gelikt uit, en de actie is zeer bombastisch, maar het is gewoon saai in beeld gebracht. Na de honderdste wolkenkrabber die ineenstort heb je het ook wel weer gezien. Er wordt ook gehint naar heel veel monsters, maar uiteindelijk krijg je er maar drie prominent te zien, en daarvan heeft Godzilla zelf misschien nog het minste screentime. De gevechten tussen de titanen zijn dan gelukkig oppervlakkig gezien nog vrij vermakelijk. Maar het erbarmelijke script is huilen met de pet op. Er worden zoveel domme en irritante beslissingen genomen, wat een bende incompetente schrijvers hebben dit script afgeleverd zeg. Niet dat ik slim schrijfwerk verwacht of zelfs nodig heb in een bombastische blockbuster als deze, maar hier maken ze het wel heel bont. Neem daar dan nog een slecht presterende cast bij (zelfs sterke acteurs als Charles Dance kunnen zich hier niet beredderen) en je zit echt met een heel stomme film, die er visueel soms absurd mooi uitziet. Maar daar heb je dus niet veel aan. 1.5* voor het visuele aspect en enkele toffe monstergevechten (plus het design van de monsters is cool gedaan). Ik heb heel weinig verwachtingen meer voor Godzilla Vs Kong.

Oef.

Ik prijs me gelukkig dat er tegenwoordig erg veel mogelijk is qua special effects. Het is immers één van de weinige aspecten waardoor films als deze nog ietwat tot hun recht komen en/of te behappen zijn. Deze sequel is immers érg slecht geschreven. Alsof men in grote en dure blockbusters vol monsters zit te wachten op familieperikelen. Het zorgt in ieder geval voor een slecht eerste uur. Acteurs als Vera Farmiga (die ik anders wel goed vind) bakken er niks van, maar met dat script mag dat niet verbazen.

Het is pas nadat er genoeg andere monsters in gang schieten dat de film begint te doen wat het moet doen: entertainen. Dat gebeurt in het tweede uur dus sporadisch, maar niet genoeg om op het einde van de rit een goed gevoel over te houden. De Kong vs Godzilla-sequel zal ik wel eens kijken, maar dat zal niet voor direct zijn.

2

Vandaag weer eens herbekeken, kan lang niet tippen aan Godzilla uit 1998 dat was echt een spektakel, daarna de Godzilla uit 2014 waren veel donkere scenes maar was de film best goed te vermaken en ook wel een goed verhaal.

Deze film gaat toch wat meer richting de Science Fiction met nog meer andere wezens, meer gevechten tussen de monsters, meer vuur, explosies en spektakel, kwa donkere scenes viel het nog wel mee, maar het oogde allemaal wat nep met al die lasers en vuur, dat vond ik een stuk minder.

Na het zoveelste gevecht tussen de monsters had ik het wel gezien, hij werd eentonig en helaas vond ik er weinig spanning in zitten.

Zoals de titel al doet vermoeden, is het dit keer niet één, maar meerdere monsters. Er zaten wel originele in en zagen er gelukkig wel goed uit. De film was ook minder donker dan z'n voorganger.

Qua verhaal was er gelukkig ook nog wat meer dan enkel de monsters. Vond hem toch de moeite om eens gezien te hebben.