menu

The Hate U Give (2018)

mijn stem
3,44 (185)
185 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Drama
133 minuten

geregisseerd door George Tillman Jr.
met Amandla Stenberg, K.J. Apa en Regina Hall

Starr Carter is een 16-jarig meisje dat opgegroeid is in een armoedige buurt en naar een dure particuliere school gaat. Kort nadat ze getuige is geweest van een dramatische gebeurtenis komt ze tussen twee vuren te staan: burgerrechtenactivisten willen dat ze getuigt van het drama dat zich voor haar ogen heeft afgespeeld, maar een drugsbaas wil Starr juist het zwijgen opleggen en schuwt geen enkel middel om dat voor elkaar te krijgen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=32dFhDVO7ng

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Zwolle84
Heftig. Dit soort films hakt er altijd net iets te hard in bij mij. Ik kan heel slecht tegen onrecht en al helemaal wanneer er racisme bij komt kijken.

THUG (nooit geweten waar Thug Life voor staat) is duidelijk een film die (mede) op de jongere kijker is gericht. De emoties zijn uitvergroot en de subtiliteit is ver te zoeken.

De boodschap echter is voor jong en oud. En met een zo extreem goed acterende Amandla Stenberg is er geen houden aan. Dat is al de tweede keer in een week dat een film met dit thema me tot tranen weet te roeren.

Ik ben normaal niet zo van de boodschappen en houd realisme en film graag zoveel mogelijk gescheiden, maar je hoopt toch van harte dat deze beweging nu eens iets oplevert. Helaas schieten veel mensen echter nog steeds in een kramp wanneer racisme aan de kaak wordt gesteld en ontstaat er een soort tegen-tegenbeweging. Erg vreemd.

Zwolle84
NRT schreef:
(quote)


Tja, hoe zou je zelf zijn als je door sommige wijken moet patrouilleren. In de Verenigde Staten zijn ze inderdaad iets te schietgraag, maar als je bekijkt hoe de politie in België en Nederland bepaalde wijken niet meer onder controle heeft.


Vergeet je niet een stukje huidskleur in dit verhaal? Het gaat er hier niet om dat mensen worden doodgeschoten door agenten, maar dat dat vanwege hun huidskleur gebeurt. Het is vast niet je bedoeling, maar zonder context lijkt het alsof je dat probeert af te zwakken.

NRT
Zwolle84 schreef:
(quote)


Vergeet je niet een stukje huidskleur in dit verhaal? Het gaat er hier niet om dat mensen worden doodgeschoten door agenten, maar dat dat vanwege hun huidskleur gebeurt. Het is vast niet je bedoeling, maar zonder context lijkt het alsof je dat probeert af te zwakken.


Ik wil gewoon zeggen dat er in veel zwarte wijken totaal geen controle is en dat ik het af en toe kan begrijpen dat er direct geschoten wordt. Ik zeg ook niet dat er geen racisme is, maar hoe zou je zelf zijn als je een wijk binnen rijdt waar je ieder moment zelf beschoten kan worden. Het probleem is dat de linksen alleen maar de kant van de zwarten zien en dat die rechtsen alleen maar de kant van de politie zien. Het is een verhaal van twee kanten.

avatar van Slikbeer Slikbeer
Daarnaast wordt (in niet alle gevallen maar wel vaak) vaak "even vergeten" dat het "slachtoffer" in kwestie wel even een gewapende roofoverval met veel geweld had gepleegd, een gevaarlijke dollemansrit in een gestolen auto had gemaakt en in die hele chain of events ongeveer 10000 kansen had zich levend over te geven.

Verdienen ze het dan maar om doodgeschoten te worden? Nee, dat zeg ik natuurlijk niet.

Maar enig perspectief mis ik wel eens....

Zwolle84
Ik heb het gevoel dat het nog steeds kleiner wordt gemaakt dan het is. Doodgeschoten worden... om je huidskleur... door een agent. Hoeveel nuance wil je in zo'n verhaal stoppen?

Overigens wordt de andere kant ook belicht in de film.

avatar van arno74
4,5
Slikbeer Slikbeer schreef:
Daarnaast wordt (in niet alle gevallen maar wel vaak) vaak "even vergeten" dat het "slachtoffer" in kwestie wel even een gewapende roofoverval met veel geweld had gepleegd, een gevaarlijke dollemansrit in een gestolen auto had gemaakt en in die hele chain of events ongeveer 10000 kansen had zich levend over te geven.

Verdienen ze het dan maar om doodgeschoten te worden? Nee, dat zeg ik natuurlijk niet.

Maar enig perspectief mis ik wel eens....
Het perspectief wat je mist, in je voorbeeld, is dat een donkere persoon, zeg in een grijze jas in een, ik noem maar wat, witte Ford, een overval heeft gepleegd, de kans had om zich over te geven, dat niet doet, en dat jij vervolgens als donkere persoon wordt doodgeschoten omdat een agent toevallig langs je rijdt wanneer je na je werk thuiskomt in je grijze jas en uit je witte fordje stapt in de zwarte wijk waar je woont, terwijl jij niks met die overval te maken had.

Dat is waar het over gaat, over het zwarte kindje dat werd doodgeschoten omdat hij met een speelgoedpistool speelde, of over de tiener die van een agent boos wegliep en daarom in de rug werd geschoten, of de agent die uit angst dan maar schoot op een onschuldig zwart iemand omdat ie dacht dat ie bewapend was. Daar gaat het over.

Als het perspectief wordt "hij is toch schuldig want hij is zwart, dus had hij vast iets fout gedaan" dan krijg je dus dat mensen, geheel terecht, woedend de straat op gaan om te protesteren.


avatar van behangplakker
3,0
Eerste helft van de film vond ik sterk, de tweede helft viel me tegen. Het gaat natuurlijk over de problematiek in de VS en is vooral bedoeld voor publiek uit dit land, maar het werd wel erg sentimenteel en Hollywood. De laatste scene was wat mij betreft helemaal overbodig Wat mij betreft mochten ze bij het maatschappelijke statement blijven, want daar zit voor mij veel meer in. Door de tweede helft blijf ik bij 3 sterren

Mapping Police Violence - mappingpoliceviolence.org

2017 Police Violence Report - policeviolencereport.org

Tot vorig jaar was er ook nog een website online genaamd Killed by Police. Die elke individuele moord door politie met bronmateriaal ondersteunde, helaas heeft die moeten stoppen. Wat mij betreft mogen er veel meer films als deze zijn, die echter nog veel meer het statement maken van police brutality (Bende gerelateerd geweld hebben we in Hollywood wel, met The Wire als beste voorbeeld)

avatar van peterjames777
3,0
Mooi uitgangspunt, het meisje uit de ghetto die worstelt met haar dubbele identiteit en de twee verschillende werelden waar ze in vertoeft. Vooral de eerste helft kwam dit goed uit de verf. Ook geweldig vertolkt door Amandla Sternberg, daar gaan we nog veel van horen. Ik vond het ook verfrissend dat ze uit een gezond en positief gezin kwam, dat zie je toch niet vaak in dit soort films.

Helaas kiepert regisseur Tillman jr. er op het einde een bende cliche's en melodrama overheen wat afbreuk doet aan de boodschap en het sterke spel van de acteurs. Vermakelijke film maar het had iets subtieler gemogen, vooral op het einde.

avatar van missl
3,0
Wat een mooi en spannende eerste helft, de acteurs zitten er goed in en je leert de personages en hun levens kennen. Bij de 2e helft van de film en vooral het einde zijn heel cliché en voorspelbaar. Actueel onderwerp.

2,0
Blijkbaar bestaat er iets als de politieke film want dit is er zonneklaar eentje: alles in deze film is een functie van de politieke boodschap – ‘Black Lives Matter’ – die het wil brengen. De film heeft als verhaal/drama/spanning eigenlijk niets om het lijf: het enige verhaal dat er in zit – dat is het conflict met King – is nota bene erg gekunsteld want berust op een heel ongeloofwaardige aanleiding (waarom zou Starr als getuige in hemelsnaam de grote drugsdealer, die er niets mee te maken heeft, erbij lappen?). En hoe de film is gemaakt is ook bepaald niet verrassend of verheffend: het volgt braaf alle Hollywood-conventies waardoor het een dertien-in-een-dozijn-film is zoals we die al veel te vaak gezien hebben. Als film is het gewoon een zeer matige film.

Kortom, ik kan me niet voorstellen dat mensen die deze film goed vinden – en dat zijn er nogal wat – de film om iets anders goed vinden dan om haar politieke boodschap. Nu is die boodschap wel ‘links’ maar ook weer niet radicaal: het standpunt van de film is vooral een heel politiek correct dus veilig standpunt. Het standpunt is dan ook best genuanceerd: alle partijen mogen hun zegje doen en worden tegelijk aangesproken. Ongeacht of je het met dat standpunt eens bent of niet, dat zo’n politieke film zelfs in haar politieke boodschap de veilige weg kiest bevestigt voor mij alleen maar hoe matig en hoe clichématig Hollywood de film is.

Overigens, wat me in deze film net als bij BlacKkKlansman (2018) bevreemdt is dat de Black Panthers als de good guys worden afgeschilderd. Ik was er natuurlijk zelf niet bij maar ik heb weinig literatuur gelezen die de Black Panthers als anders dan gewelddadig en crimineel afschilderden. De Black Panthers predikten geweld, maakten zich schuldig aan alle denkbare misdaden van moord en verkrachting tot corruptie en drugshandel en ze waren ook nog antisemitisch en openlijk seksistisch. De film lijkt dat echter niet eens te ontkennen maar goed te praten: ‘ja, logisch, dat The Black Panthers en andere zwarten gewelddadig en crimineel zijn want hun leven is ook zwaar want zij hebben niet onze white privileges!’. Zo rechtvaardigt Starr het feit dat Khalil drugs dealde op grond van het harde bestaan als zwarte in een zwarte buurt en het feit dat de demonstraties tegen politiegeweld gewelddadig zijn op grond dat men het zat is. Daarmee lijkt de film toch best extremistisch maar uiteindelijk wordt natuurlijk toch een boodschap van verzoening en hoop gebracht, gesymboliseerd door de relatie tussen de zwarte Starr en de blanke Chris, en een opdracht tot de zwarte gemeenschap to ‘break the circle’ van drugs, geweld en misdaad, gesymboliseerd door Sekani op het eind, waardoor ook blanken zich prettig kunnen voelen bij de film.

Ikzelf denk overigens dat niet racisme de reden is van het politiegeweld tegen zwarten maar dat de reden die vicieuze cirkel is van drugs, geweld en misdaad die de zwarte gemeenschap in de greep houdt. Dat maakt dat de politie er sowieso als vijand wordt gezien (alle criminelen zien de politie als vijand) en vanwege het vele vuurwapengeweld door bendeleden betreden politieagenten er in wezen een oorlogsgebied waarbij ze vooreerst zelf levend willen thuiskomen. Het zijn dus geen superioriteitsgevoelens (‘ik ben blank dus superieur en jij bent zwart dus minderwaardig dus ik zal jou eens neerschieten’) maar angst waardoor politieagenten soms te snel schieten in een zwarte buurt. Ik vermoed dat zwarte politieagenten net zo vaak schieten. De film is ook wel zo realistisch dat het geen ‘onschuldige’ zwarte jongen is die wordt neergeschoten maar een zwarte jongen (die drugs dealt al is dat hier slechts indirect relevant) die geen vragen beantwoordt en de bevelen van de politie niet opvolgt, zodat hij zelf al een gespannen situatie creëerde waarbij een verdachte handeling fataal kan worden. Nu begrijp ik dat gedrag wel – men wil niet weer worden aangehouden terwijl je niks gedaan hebt en je wil je rechten doen gelden – maar het tegenwerken van de politie lokt dat politiegeweld wel uit. Ook in dat opzicht is er een vicieuze cirkel van geweld die ook door de zwarten zelf in stand wordt gehouden.

3,0
Een film met een ingewikkeld maar belangrijk thema, die in zijn geheel toch net niet overtuigt. Starr (Amandla Stenberg) is een 16-jarig zwart meisje dat woont in een zwarte buurt die gekenmerkt wordt door werkeloosheid, armoede en criminaliteit (met name drugs- en wapengeweld). Om haar kansen op een betere toekomst te vergroten, gaat zij naar een witte school in een rijke, witte buurt. Haar leven lijkt zonder al te veel moeilijkheden te verlopen, totdat Khalil, een zwarte jeugdvriend, in haar bijzijn door een politieagent wordt neergeschoten, onterecht zo blijkt achteraf, en overlijdt. De buurt is in rep en roer en protesten volgen. Het leven van Starr staat op zijn kop en zij ziet zich gedwongen moeilijke beslissingen te nemen, die gevolgen hebben voor haarzelf en haar omgeving.

The Hate U Give blinkt voor mij vooral uit in de schizofrene situatie waarin Starr zich bevindt: in haar eigen buurt hoort ze er net niet helemaal bij, omdat ze door de bewoners wordt gezien als dat meisje van die witte school en op school kan ze ook niet helemaal zichzelf zijn, maar past ze zich aan om niet al te veel op te vallen. Ook het trauma van het getuige zijn van het neerschieten van Khalil en zijn overlijden in haar bijzijn komt krachtig naar voren. Wat dat betreft overtuigt Amandla Stenberg in haar rol als Starr. Sowieso wordt er over de gehele linie sterk geacteerd in deze film.

Keerzijde van The Hate U Give is voor mij dat de film aan kracht verliest door de melodramatische, enigszins belerende en ook te weinig genuanceerde manier van vertellen. Ik deel daarbij de analyse van De filosoof in grote lijnen, met name de laatste alinea.

Het is vooralsnog wachten op een film die dit complexe onderwerp breder en genuanceerder weet te behandelen, al is The Hate U Give misschien wel een opstapje daarvoor.

avatar van IH88
4,0
De scene tussen Starr en haar oom (de politieagent) zegt het denk ik het best. Wat als een blanke man in een dure woonwijk tegenstribbelt en geen bevelen opvolgt, schiet je die dan ook gewoon dood? Nee, zie je aan het gezicht van de oom. Ben het dus niet eens met de analyse van De filosoof. Er was geen onmiddellijk gevaar voor de politieagent en hij had nog tien andere dingen kunnen doen dan Khalil neerschieten. Waarschuwen in plaats van gelijk schieten bijvoorbeeld. Dit was gewoon moord en de politieagent had veroordeelt moeten worden.

3,0
IH88 schreef:
De scene tussen Starr en haar oom (de politieagent) zegt het denk ik het best. Wat als een blanke man in een dure woonwijk tegenstribbelt en geen bevelen opvolgt, schiet je die dan ook gewoon dood? Nee, zie je aan het gezicht van de oom. Ben het dus niet eens met de analyse van De filosoof. Er was geen onmiddellijk gevaar voor de politieagent en hij had nog tien andere dingen kunnen doen dan Khalil neerschieten. Waarschuwen in plaats van gelijk schieten bijvoorbeeld. Dit was gewoon moord en de politieagent had veroordeelt moeten worden.


Sterker nog, die oom zégt dat ook gewoon. Toch denk ik dat je reactie wat kort door de bocht is: wat zegt de reactie van deze oom immers over het individuele handelen van de agent in kwestie? Misschien had deze agent in een soortgelijke situatie in een witte buurt met een blanke verdachte in een exact identieke situatie óók geschoten. Dat zullen we niet zo snel weten. De vraag is bovendien of de agent in kwestie racistische motieven had toen hij besloot te schieten. Begrijp me niet verkeerd: ik denk dat er zeker foute agenten bij de politie werken die racistisch zijn, maar een groot deel is dat denk ik niet. De analyse van De filosoof - in de laatste alinea - gaat onder andere in op de moeilijke omstandigheden waarin agenten in moeilijke buurten hun (gevaarlijke) werk moeten doen. In die situatie zoals in THUG getoond, kan ik mij best voorstellen dat de agent in kwestie in paniek raakte (je bent immers in een buurt waar schietpartijen aan de orde van de dag zijn en de politie de vijand is). Dat neemt niet weg dat ik vind dat deze agent te snel en verkeerd heeft gehandeld en op zijn minst had moeten worden vervolgd (dat is nog wat anders dan dat hij veroordeeld had moeten worden voor moord; dat lijkt me hier voorbarig).

avatar van IH88
4,0
Cinsault De politieagent hoeft inderdaad niet racistisch te zijn. Maar de agent kan wel vooroordelen hebben. Ojee, een zwarte tiener probeert iets te pakken in de auto, laat ik maar het zekere voor het onzekere nemen. Als het een blanke man was geweest had hij misschien niet zo snel zijn pistool getrokken. Dan ben je niet direct racistisch, maar je hebt wel al wel een vooroordeel klaar voordat je überhaupt de situatie nog moet inschatten.


Overigens. Politieagenten lijken mij getraind om in crisissituaties op te treden. Ook lijken zij mij getraind om eerst op niet vitale lichaamsdelen te richten. Gelijk op iemands romp schieten omdat hij met zijn hand naar iets grijpt is buitenproportioneel. Zonder waarschuwing ook nog. De reactie van de agent liet overigens duidelijk zien dat het een 'rookie' was. Wat hij in zijn eentje in zo'n criminele buurt doet is mij een raadsel.

3,0
IH88 schreef:
[user=172383]

Overigens. Politieagenten lijken mij getraind om in crisissituaties op te treden. Ook lijken zij mij getraind om eerst op niet vitale lichaamsdelen te richten. Gelijk op iemands romp schieten omdat hij met zijn hand naar iets grijpt is buitenproportioneel. Zonder waarschuwing ook nog. De reactie van de agent liet overigens duidelijk zien dat het een 'rookie' was. Wat hij in zijn eentje in zo'n criminele buurt doet is mij een raadsel.


Eens dat hij anders had moeten handelen. En inderdaad: agenten worden hierop ook getraind. Maar de praktijk is altijd weerbarstiger. Een rookie was hij geloof ik niet meer: hij was al 5 jaar in dienst als agent.

avatar van Imane10
Pakkende film met een boodschap, deels propagenda. Iedereen tegenwoordig herkent het wel van de media; black lives matter, politiegeweld in Amerika,Afro American hood vs rich white neighborhood.

Ik ben wel van mening, en die mening uit ik gewoon, dat er in de buurt waar Starr woonde zeker meer uitkijk mag zijn. Logisch ook, de mensen daar zijn armer en komen op andere manier aan geld, en hebben minder kansen op onderwijs. Veel van hen krijgt te maken met witwassing, drugshandel, gevangeniszitting, geweld etc. Daar staat de buurt nou eenmaal om bekend. Maar dat is nog geen reden om een ander protocol aan te houden bij het aanhouden van de bewoners. Daarbij komt wel kijken dat je ten alle tijden je aan de instructies houdt en niet ertegen in gaat of ruzie uitlokt. Ja ookal houden die agenten van machtsmisbruik en hebben ze een grote bek. Ze mogen best streng zijn máár ze hebben niet het recht zomaar te vuren! Daar gaat het verhaal om, vooral de gevolgen.

Het verhaal spreekt zich van Starr haar kant en omgeving en die van haar witte schoolgenoten. Zo een grote kloof blijkt er tussen te zitten dat Starr soms niet weet hoe zich te gedragen. Met een overbezorgde moeder en gangster vader wordt het er niet makkelijker op. Als ze dan ook nog eens voor een aangrijpende keuze moet staan die haar leven beinvloed ziet ze maar een optie, strijden.

‘What do we want; JUSTICE. When do we want it; NOW.
3 sterren, het boek is 1 punt extra waard

avatar van kos
2,0
kos
Heh, dat einde met dat jochie, kun je het er nog dikker opleggen .

Ik maar overal lezen dat deze film zo hardstikke actueel was,
blijkt het gewoon een simplistische RTL4 versie van alles wat 25 jaar geleden als systeemkritiek al overal in de afro-American community, media, hiphop en muziek te horen en te zien was. Maar dan veel slechter.

En dan godbetert ook nog met verwijzingen naar 2 Pac als een 2de MLK. Manman.

3,5
Toch een goede film die sterker begint dan eindigt. Eerste deel is heerlijk genuanceerd, zonder stereotypen en cliché 's wordt een realistische weergave gebracht van een afro gezin in het actuele Amerika. In het tweede gedeelte slaat Tillman helaas wat door en wordt opzichtig toegewerkt naar een positief en te sentimenteel slot. Dan mis je dan toch de wat ongepolijste visie en woede van een vroegere John Singleton of een Spike Lee aangaande dit soort mistoestanden. Vooral de moeite waard door de aanwezigheid van hoofdrolspeelster Stenberg, wat een natuurtalent! De film doet haar recht maar had absoluut nog beter kunnen zijn.

avatar van IH88
4,0
“It's a complicated world.”
“It's not that complicated.”


Fantastische film. The Hate U Give is een verfilming van het boek van Angie Thomas, en de combinatie van Young Adult en serieuze thema’s werkt uitstekend. Subtiel is het niet, en vooral op het laatst gaat regisseur Tillman Jr. als een sloopkogel te keer. Maar die boosheid past bij het verhaal en belangrijker, het past bij de ontwikkeling die Starr doormaakt.

Stenberg is een openbaring, en ook Hornsby als vader van Starr is ijzersterk. Hun gezamenlijke scenes zijn hoogtepunten in de film, en ik zat zelf als kijker ook vol emotie naar sommige scenes en gebeurtenissen te kijken. Knap als een film dat kan bewerkstelligen. De boodschap die de film uitdraagt wordt niet subtiel gebracht, maar het is wel een relevante en helaas nog steeds broodnodige boodschap in de Verenigde Staten. ‘The Hate U Give Little Infants F***S Everybody’. Ware woorden van Tupac Shakur.

Fantastische film!

avatar van Filmkriebel
3,0
Op young adults gerichte film geïnspireerd door de schietincidenten tussen politie en zwarten in de VS. Je zou de film kunnen verwijten om teveel te hameren op de verschillen tussen de twee bevolkingsgroepen; toch is dit helaas de realiteit van elke dag en worden op juridisch vlak twee maten en twee gewichten gehanteerd; het juridisch systeem benadeelt of negeert nog steeds meer de zwarten. The Hate U Give klaagt dit onrecht aan en drijft een nog steeds gapende wig tussen blank en zwart, zonder daarom al the hard het woord racisme te schreeuwen. Racisme is niet de verklaring alleen. Starr heeft een blank vriendje maar vader Maverick heeft er wel een probleem mee. Aan de kant van de politie zie je soms ook wel een zwarte rondlopen. Er wordt ook nergens ontkend dat de blanke politie onder grote druk moet werken. De nuances die gelegd worden geven de film flink wat frisheid mee en maken een goed afgewogen balans van de situatie, met sociale problemen in beide bevolkingsgroepen.

Je kan alleen maar concluderen dat er nog steeds een lange weg naar gelijkheid is, en dat we in een generatie van protestbewegingen zijn beland die een middel zijn om diverse vormen van onrecht aan te pakken. Actuele sociaalkritische film die zeker discussies zal teweeg brengen maar net iets te braaf en sentimenteel om mij écht verontwaardigd te laten voelen.

avatar van Noodless
3,5
Zoals de werkelijkheid het beaamt. Prima film met sterke vertolkingen in dit aangrijpend dramatisch misdaadverhaal. Verwacht niet een pure misdaadfilm vol met actiescènes, plotwendingen en spanning...maar gewoon een goed degelijk verhaal met een mooie boodschap. 7/10

avatar van Thomas83
2,5
geplaatst:
Hoopvol begin met die krachtige openingsscène, maar daarna krijg je gewoon te vaak veel te gladde scènes voorgeschoteld. Dat grotesk harmonieuze gezinnetje, die ongemakkelijk aangedikte scènes op de witte school, het voelt allemaal zo fake. De film komt daar wel enigszins overheen door na de (oliedomme) dood van Khalil niet de al te typische Young Adult-koers aan te houden en de blik te richten op de druk die op Starr komt te staan, maar hoe goed (of in elk geval vol overgave) Stenberg haar rol ook speelt, er wordt toch met regelmatig wat afbreuk aan gedaan.

Steeds als je denkt dat de film een meer genuanceerde toon aan zal slaan blijkt dat toch weer helemaal niet zo te zijn. Ik dacht bijvoorbeeld dat de rol van Common (vreselijk weer) er was om het perspectief van de politie te tonen, maar ook hier doet de schrijfster weer een stap terug. Ze lijkt ook niet echt te vertrouwen op de boodschap dat mensen in Garden Heights zich om de economische situatie genoodzaakt voelen om te dealen. Er moet toch even vermeld worden dat zijn oma ernstig ziek was, en dat hij geen vuurwapen had.

De scènes met protesten en rellen vond ik wel goed gedaan. Die grote op het einde, die besloten wordt met Starr die besluit haar stem te laten horen, had als het emotionele hoogtepunt eigenlijk ook gewoon het einde moeten zijn. Jammer dat daar nog wat onzinnige scènes achteraan komen. 2.5*.

1,0
geplaatst:
Wat een slechte film is dit zeg!
Ok het eerste uur was nog te pruimen maar daarna kwam de ene lachwekkende scene na de andere en als kers op de taart de scene met dat jochie op het eind!

avatar van cantforgetyou
4,0
geplaatst:
Goede film. Het verhaal wordt vertelt vanuit het perspectief van een puber. Het is dan ook meer een (zware) jeugdfilm geworden, maar die makkelijk ook goed voor volwassenen te kijken is. Het probleem is bekend. Agenten in (vooral) Amerika schieten te snel op donkere mensen. Interessant in deze film is dat de vijand niet alleen de politie is, maar ook hun eigen volk onder elkaar. Er heersen bendes en niemand is echt veilig in die buurt.
Ik zelf krijg altijd het gevoel dat deze mensen in getto wijken zo snel in een slachtoffer rol gaan zitten. Geen werk, geen geld, dus dan maar in het criminele circuit terecht komen? Zijn er echt geen andere mogelijkheden? En moet je waarde hechten aan dure auto's, Nike schoenen, groot huis, etc.? Gaat het daarom in het leven? Start met vrijwilligers werk, ga mensen helpen, zoek iets positiefs, doe iets nuttigs, ga sporten, wandelen, mediteren. Volgens mij komen er dan vanzelf betere dingen op je pad. Maar misschien heb ik makkelijk praat hier in een verwend westers rijk land als Nederland.

avatar van behangplakker
3,0
geplaatst:
Ik denk dat het voor het gros van de mensen in Europa moeilijk voor te stellen is wat de daadwerkelijke situatie is in de Verenigde Staten. Vanuit historisch perspectief hebben Afro-Amerikanen sterk verminderde kansen om te klimmen op de sociale ladder: geen grondbezit om mee te investeren, lenen tegen hogere rente terwijl ze geen hoger risico vormden, immense racisme d.m.v. Jim Crow wetgeving en de nasleep daarvan (Afro-Amerikanen hebben 5x zoveel kans op een strafblad dan blanken), dan is het veilig om te stellen dat Afro-Amerikanen niet vrijwillig economische achterstand hebben ten opzichte van de blanke bevolking.

Als ze daarnaast veel vaker veroordeeld worden voor een misdaad en ook nog eens veel langer voor exact dezelfde misdaad, dan is er iets mis met het systeem en vergroot dat ook nog eens de achterstand.

Het goede aan deze film is dat het uitstekend demonstreert dat de wetgevende macht (in dit geval politie) anders reageert bij Afro-Amerikanen, zeg maar paranoïde, maar tegelijkertijd laat zien dat in hun huidige gedrag de Afro-Amerikanen natuurlijk ook niet perfect zijn. (overigens is over het algemeen de individuele agent geen racist, ze zijn in hun gedrag een product van de maatschappij en training en zit vooral daar de crux van het probleem)

Scene die ik enorm voelde was hoe Maverick Starr bijbracht hoe ze om moest gaan met de politie: Doe. Wat. Ze. Zeggen. Ik heb een jaar in de Verenigde Staten gewoond en ben daar met veel Afro-Amerikanen omgegaan, zij hebben dit allemaal van kinds af aan mee gekregen van hun ouders. Waarom? In de hele regio waren in het jaar dat ik er woonde alleen maar Afro-Amerikanen doodgeschoten bij aanhoudingen. Toeval?

avatar van behangplakker
3,0
geplaatst:
Toch nog maar een mediadingetje aanhalen van deze maand middels een recap van The Daily Show. Hier maakt Trevor Noah (all jokes of The Daily Show aside) een zeer belangrijk punt op 4.20: doordat er gefilmd is kon bewezen worden dat het rapport van de agenten bullshit was, en bedenk nu eens hoeveel mensen het geluk niet hadden van omstanders die voor bewijsmateriaal zorgden..

avatar van Baboesjka
4,0
geplaatst:
Heftig. Er komt veel geweld voor in deze film, en daar houd ik niet van, maar het verhaal liet mij niet koud. Het maakte indruk op mij, ik vind het acteerwerk ontzettend goed, met name Amandla Stenberg, en ik vind het heel goed uitgewerkt. Het is een film met een boodschap, en daar heb ik geen probleem mee, want dit soort dingen gebeuren echt, en dat is niet oké. Het ontroerde mij erg, vooral dat stuk waarin Starr “Khalil lived!” roept. Ik ben het boek aan het lezen. Ik heb het nog lang niet uit, dus ik kan niet zeggen of ik het beter vind dan de film, maar ik geef de film een ruime 8. 4*

avatar van Dievegge
3,5
geplaatst:
Starr groeit op in twee verschillende milieus: een probleemwijk en een school met tieners uit de hogere middenklasse. Ze past haar gedrag en haar taalgebruik aan, ontwikkelt twee persoonlijkheden. Het centrale incident, gebaseerd op verschillende ware voorvallen, is een gevolg van de Amerikaanse polarisatie tussen blank en zwart, maar vooral ook van een aanslepend sociaal-economisch probleem. In de grootsteden zijn er kansarme buurten met veel drugs en geweld waar de politie sneller tot schieten overgaat. Khalil misdroeg zich tijdens de politiecontrole, maar dat was geen reden om zonder waarschuwing te schieten. Typisch is dat de politieman niet vervolgd wordt, wat aanleiding geeft tot protesten als Black Lives Matter.

Het is gedurfd om zo'n actueel, geladen thema aan te pakken. Bepaalde stukjes dialoog op de lichtere momenten zijn wat banaal, maar de dramatische scènes zijn confronterend. Het standpunt is genuanceerd. Beide kanten worden bekritiseerd; verschillende personages kijken verder dan het hokje waarin ze opgroeien. Amandla Stenberg, bekend als de kleine Rue in The Hunger Games, heeft een voornaam die in het Xhosa kracht betekent, en ze speelt haar rol dan ook met bezieling.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een meisje getuige is hoe haar vriend door een politieagent wordt doodgeschoten tijdens een verkeersovertreding. Een film over racisme en vooral over verdeeldheid. Verhaaltechnisch ligt het er wat dik bovenop en komt het soms geforceerd over. Dit neemt echter niet weg dat er genoeg sterke scenes zijn. Redelijk meeslepend en prima acteerwerk. Met gemak 3.5 sterren.

Gast
geplaatst: vandaag om 23:10 uur

geplaatst: vandaag om 23:10 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.