Girl (2018)

De nominees voor de Oscars zijn nog helemaal niet bekend, maar dit is wel degelijke de Belgische inzending.

-edit- kennelijk is er inmiddels al wel een shortlist waar hij naast gevallen is ja.

Oscars 2019 Foreign-Language Feature Shortlist: Winners and Losers | IndieWire

Hier het bewijs dat Gril niet is genomineerd.

Twee Belgische kortfilms in de running voor een Oscar | VRT NWS

Prima debuut.

Het onderwerp is wellicht wat on the nose tegenwoordig. Ik heb de andere films over dit onderwerp wat gemist maar deze leek mij erg compleet. Het wil graag de cliches ontlopen. Dus iedereen is redelijk begripvol maar ook weer niet te. Je voelt zeker dat het hoofdpersonage erg veel moeite heeft met wie ze is. De makers verkennen dat vraagstuk erg lief en zachtaardig.

De Hollywood Reporter's ingezonden brief is een trend die je vaker ziet opduiken tegenwoordig. Dat is toch vooral het slechte zien in de mens ipv het humanistische. De makers laten het geslachtsdeel zien maar nergens bekruipt het gevoel dat dit exploitatie.

Weer terug naar de film. Enige nadeel is dat het een film is die erg bedachtzaam gemaakt is. Hoezo is dat een nadeel kun je vragen. Dit is uiteraard een persoonlijke mening. Wat ik hiermee wil zeggen is vooral dat het daardoor wat eigens mist. Het is een film erg van de Europese school met dito narratief en visuele stijl. Waardoor ik voornamelijk de film te zien kreeg die ik verwachtte. Maar ergens hoop ik altijd ook een beetje verrast te worden. Daarvoor is de regisseur wellicht nog te groen om zijn docenten hun mening los te laten.

Desalniettemin, 3.5 sterren.

Prachtig!

Roma, deze kreeg de beste buitenlandse film bij de Golden Globe award 2019. Dan was deze Vlaamse film Girl wel 100 keer beter dan deze simpele film Roma.

Top film van Vlaamse bodem, erg pakkend! De hoofdpersoon doet het erg goed, in het echt is het een man, is aan het gezicht en het haar bij a niet te zien.

En dit voor een debuutfilm, prachtig!

4*

Film bevat zoveel mooie scènes waarbij ge werkelijk meegezogen wordt in het traumatische bestaan van een overigens wilskrachtig personage dat de plotse wending in het slot me verbaasde.

Eenvoud, eerlijkheid en discretie sieren deze film die bovendien een hoog filmisch niveau haalt.

De vertolking van Victor Polster is zonder meer subliem. Hij weet perfect de psychische pijn die zijn personage ervaart weer te geven.

Omdat het wellicht voor de Amerikanen niet de sensatie bracht die ze mogelijks verwachtten, bleef de film wat in de kou, maar de Cannes-prijzen zijn des te verdienstelijk.

Regisseur Lukas Dhont haalt zich met deze mooie debuutfilm wel stevige verwachtingen voor de toekomst op de hals...

Wat een megasaai gedoe was me dit? Snap niet wat mensen hier zo fantastisch aan vinden. Je moet waarschijnlijk van melodrama stuff houden, want mij kreeg de film nooit mee en deed ie me hoegenaamd weinig tot niets. Echt gewoon mega saai over transgender en ballet. Geef Belgische films meestal een kans, want moest dit Amerikaanse film zijn of van eender ander land, was ik deze nooit beginnen kijken. Not my cup of tea.

Mooie film die echter vooral in het begin nogal saai is.

Maar eens het met het meisje/man een beetje fout begint te lopen wordt de film ook boeiender.

Eigenlijk een tragisch verhaal in deze film, wat eigenlijk niet zou mogen gebeuren, gezien de steun die ze krijgt van familie.

Ik was echt onder de indruk van de acteerprestatie van Victor Polster, waaraan je niet merkt dat hij een man is zolang hij gekleed is, een prachtige vertolking zet hij hier neer.

Het einde van de film heeft dus een dramatische scène, maar het slot vind ik nogal raar..

Enfin, ik ben blij dat ik deze prent heb gezien, het geeft stof tot nadenken en zeker genoeg stof om erover te praten.

Ieder zijn ding natuurlijk, ik vind dat dit moet kunnen, en het wordt hier mooi en sereen getoond, al loopt het dan niet altijd goed af...

Knappe rol van Victor Polster, die een wat beter script had verdiend. Voor mij is het manco van Girl dat het teveel een film blijft over het onderwerp 'transgender-problematiek' en te weinig het persoonlijke verhaal is van Lara. Als het wel dat laatste was geweest, dan had men wat drama kunnen laten vallen en andere zaken meer uit kunnen werken (de relatie met de vader is bijvoorbeeld interessant, en ook het streven ballerina te worden, die elementen waren al voldoende geweest). Nu echter komt er ook nog een eerste seksuele ervaring bij, en een moment van vernedering, en dan de zelf-castratie aan het einde. Verder is de muziekkeuze zwak. De cameravoering vond ik overwegend wel mooi, hoewel inderdaad wat repeterend in het kadreren van bepaalde lichaamsdelen. Met de kritiek uit het artikel dat op de vorige pagina staat vermeld kan ik overigens helemaal niks: het verexclusiveren van menselijke ervaringen en de claim dat niemand anders daar iets van mag vinden is het wegzagen van een van de pijlers onder de narratieve kunst.

Wat een ontgoocheling. Door de hoge score hier had ik er heel veel van verwacht. Voor mij is dit niets anders dan een emotieloze documentaire. Ik heb me er letterlijk doorheen moeten worstelen. 180 graden tegengesteld aan The Danish Girl, die mij wel wist te bekoren.

Heel mooi!

Zeer indrukwekkend wat Victor Polster hier laat zien in de hoofdrol. Zijn rol maakt het boeiend om te kijken naar Lara, ook als de film wat te eentonig wordt, of juist wat te volledig de pijnlijke situaties waarin Lara als transgender in sociaal opzicht in terechtkomt wil tonen. Het is allemaal erg ongemakkelijk om naar te kijken omdat Dhont je zo goed je in Lara laat verplaatsen. En knap ook dat hij dat doet door de beelden Lara's verhaal te laten vertellen.

Verrassend gedetailleerd allemaal ook nog wat betreft alle fysieke ongemakken die Lara ervaart. Dat helpt je wel om je beter in haar te kunnen verplaatsen. Ballet is op zich wel wat al te voor de hand liggende beeldspraak voor de innerlijke strijd van Lara, maar het werkt nog wel. Vond de relatie tussen Lara en haar vader ook echt overtuigen. Niet enkel en alleen als de relatie tussen een vader en een transgender kind, maar ook gewoon als de relatie tussen een vader en een introverte puber. 3.0* ruim.

Emotionele film met centraal een formidabele vertolking van Viktor Polster. Die zal mij van deze film het meeste bijblijven, verwacht ik. Hoewel ballet nauw verweven is met het hoofdthema, vind ik het wel jammer dat een groot deel van de speelduur gewijd is aan balletlessen. Wat meer aandacht voor de reacties van de omgeving (familie, klasgenoten e.d.) op de geslachtsverandering zou wat mij betreft welkom zijn geweest.

Ballet, transgenders, onvriendelijke “vriendinnen” … Het zijn allemaal thema’s die zich ver van mijn leefwereld afspelen. Alle lof dus voor Lukas Dhont om hier alsnog een boeiende, fijnzinnige film van te maken. Nu ja, tweemaal schurkt Girl tegen de sensatiegrens aan. Eenmaal tijdens het feestje wanneer Lara even vernederd moet worden (uiteraard met een groepje kijklustigen in een cirkel om haar heen, recht uit het scenario van een Amerikaanse high school-film). En een tweede maal tijdens de slotscène, met een tafereel dat je eerder in een film van Takashi Miike verwacht.

Maar voor de rest wandelt Dhont in een wijde boog om alle mogelijke polarisatie heen en probeert hij vooral empathie op te wekken, zonder met het vingertje te wijzen. Dat lukt meer dan aardig dankzij interessante, realistische dialogen en sterk acteerwerk. Wat Victor Polster hier presteert, is toch wel bijzonder, alsof hij zelf al jaren in een dergelijke situatie zit.

Voor de rest is Girl een erg sfeervolle film met een warme fotografie en een mooie ambient-soundtrack. Een veelbelovend debuut van Dhont, al blijft het natuurlijk de vraag of hij er ook in slaagt om een sterke film te maken over een thema dat niet zo actueel is.

4*

Girl

Indrukwekkende film van Lukas Dhont. Girl heeft een rustig tempo en een sterke opbouw van het verhaal, en vooral hoofdpersonage Lara heeft weinig dialoog. Een prima keuze, want het gezicht van Victor Polster spreekt vaak al boekdelen.

Lara wil een geslachtsoperatie ondergaan, maar door allerlei problemen en stress wordt de datum van de operatie de hele tijd opgeschoven. Totdat de frustratie en stress Lara te veel wordt en ze besluit om zelf “actie” te ondernemen. Een zeer ongemakkelijke scene (een understatement) volgt. Dhont kiest er niet voor om allerlei onnodige subplots te introduceren, maar de focus blijft echt op Lara en haar leven liggen. Met een verrassend hoopvol einde.

Sterk acteerwerk van Victor Polster als Lara die met mimiek zijn/haar gevoelens en de pijnlijke situaties waarin hij/ze terecht komt heel duidelijk maakt hoe de persoon zich voelt. Ook de relatie met haar vader wordt goed weergegeven, niet alleen als transgender kind maar ook als puber. Het verhaal kabbelt echter wat voort zonder dat het echt boeiend wilt worden. Zo zijn er veel scènes rond het balletdansen opgebouwd, maar krijg je weinig beeld over de reacties van de omgeving. De focus ligt vooral op Lara zelf en dat brengt een eenvoudig verhaal met zich mee zonder al te veel sensationele gebeurtenissen. 6/10

Ondertussen heeft Nora Monsecour, het meisje die de inspiratie vormde voor deze film een boek uitgebracht:

De weg naar mezelf | Uitgeverij Lannoo

Net de filmprijzen van de Ensors film uitgereikt voor beste film 2019.

Filmfestival Oostende: ‘Girl’ met 8 prijzen grote winnaar van de Ensors | Film | Showbizz | HLN

Goeie film over een balletdanseres in opleiding die ook bezig is met een geslachtsoperatie. Een mooi portret, maar de film valt wel wat in herhaling (zo had ik de balletscenes op een gegeven moment wel gezien). Door de bijna documentaire-achtige filmstijl in samenwerking met het naturelle acteerwerk (mooie rol van de debuterende Victor Polster) heeft deze film veel weg van een film van de Dardenne broertjes.

"Girl is spectaculair in zijn eenvoud en precisie. Klein van opzet, maar enorm van impact: de kans dat deze film uw blik op transgenderpersonen voorgoed zal veranderen, is groot. De kans dat hij u tot in het diepste van uw ziel zal raken, reusachtig."

De Morgen slaat de nagel op de kop. Een van de meest integere, emotionele films die ik in lange tijd zag. Ik ben er niet goed van. Op een goede manier.

Waar ik me bij Girl aanvankelijk heel erg aan stoorde was die nadrukkelijk bedachtzame stilzwijgende beeldtaal waar Lukas Dhont zich van bedient. Veel betekenisvol gestaar in de verte, lang aangehouden shots die inhoudelijk niet écht bijzonder veel te bieden hadden. Het kwam voor mij over als een esthetisch trucje waardoor de film leek meer inhoud te hebben dan daadwerkelijk het geval was. Ik heb dit vaker bij Vlaamse en Nederlandse filmhuisfilms gezien - dat vreselijk overgewaardeerde Kauwboy - en het doet me weinig.

En toch begon de film me steeds meer te dagen, begon stiekem wel mee te leven met de personages, tegen weerwil van mezelf. Had vooral te maken met de prachtige rol van Arieh Worthalter als de vader, een ruwe- bolster-blanke-pit type die me enorm wist te raken met zijn kleine gebaren. Het scheelde ook dat het conflict binnen het plot niet bestond uit 'help mijn zoon is transseksueel' maar 'mijn zoon is transseksueel - hoe kan ik als vader hem daar het beste in helpen?' Verfrissend gegeven, en het spel van Worthaler draagt enorm veel bij. Mooi. Dat Victor Polster de film draagt spreekt natuurlijk voor zich.

Wat ik al zei: uiteindelijk deed het me echt wel wat, met de, voor mij, drie verschillende eindes die stuk voor stuk bij me binnenkwamen en alle drie recht deden aan de rest van de film. Mooie muziek ook.

3,5* voorlopig even.

Indrukwekkende film, met heel sterk acteerwerk van Victor Polster

Integere, sobere en gevoelige coming-of-age dramafilm over een introvert transgendermeisje dat ballerina wil worden. De film is een goede prestatie van onze Zuiderburen! Cinematografie vooral binnenshuis en op de balletschool met veel dansscenes, waarbij de vele spiegels opvallen. Muziek is voornamelijk dansgerelateerd. De jonge Vlaamse regisseur Lucas Dhont heeft met zijn debuutfilm uitstekend werk geleverd. Acteerprestatie van de jonge 15/16-jarige Victor Polster is zondermeer subliem te noemen! Je hebt echt het gevoel naar een pubermeisje te kijken. Zal sowieso lastig zijn om als mannelijke balletdanser op spitzen te dansen! En de wonden aan de tenen zijn helaas inderdaad de werkelijkheid voor veel (prima) ballerina's..... De verwarrende gevoelens en strubbelingen van opgroeien als transgendermeisje worden feilloos overgebracht, niet louter door gesproken tekst, maar vooral door mimiek, bewegingen en emoties. Tevens zie je de fysieke ongemakken die hiermee gepaard gaan. Wat pijnlijk voor Lara dat de andere ballerina's haar naakt wilden zien, want bij genderdysforie voelt dat deel van jouw lichaam immers niet als het jouwe....... Het ritme van de sequentie: 'broertje naar school, in de metro, ballettraining, in de auto bij papa, thuis eten', herhaalt zich, maar wel in een neerwaartse spiraal. Het einde is luguber, maar niet verwonderlijk en wel passend bij de opbouwende wanhoop die je gedurende de hele film voelt. De film heeft een hogere boodschap, hoe je die interpreteert, is aan ieder voor zich. De film eindigt met het kijken naar haar spiegelbeeld in het raam, begeleid door prachtige klassieke muziek........

Uit het leven gegrepen

Het sterkste aspect aan Girl is hoe Victor Polster Lara neerzet. Ik zou meteen geloven dat de acteur in het echte leven ook van geslacht zou willen veranderen, zo geloofwaardig zet hij de rol neer. Vanaf moment een zag ik Lara als jonge vrouw die toevallig in het verkeerde lichaam geboren is. Hoewel Polster ten allen tijden uiterst geloofwaardig in zijn rol blijft, schoot hij wel tekort in het uitbeelden van een brede range aan emoties. De pijnlijke getergde blik die hij neerzet komt sterk over, maar de overige innerlijke strubbelingen die Lara ervaart blijven een gesloten boek en komen er niet voldoende uit. Ook niet wanneer Lara bijvoorbeeld alleen is.

Daarnaast had Girl ook beter gewerkt in een speelduur van pakweg 50 minuten. De zoveelste scène in de dansschool waarbij Lara worstelt om met de rest mee te komen zorgde ervoor dat het drama wat langdradig en eentonig werd. Nu men voor een langere speelduur gekozen heeft, had ik graag ook meer beelden gezien vanaf het moment dat Lara haar penis verwijderde en verder meegenomen willen worden in haar voltooiing van jongen naar meisje.

3,0*

Sterke, Belgische topkwaliteit.

Eindelijk deze eens bekeken en er toch wel van genoten. Victor Polster was toch echt wel de ster van de film, heel overtuigend gebracht. Ook het verhaal wist wel te boeien van begin tot einde.

Een prima film.

Een tragisch verhaal. De innerlijke strijd om het uiterlijk te veranderen zijn sterk in beeld gebracht en prima geacteerd. Al zal het doormaken van het veranderingsproces voor iedere transgender anders zijn, dan nog breekt de film een kans voor het doorzettingsvermogen van de transgender.

Op gegeven moment had ik het wel gezien en bracht de film weinig nieuws. Behalve dan de scene tegen het einde.

Hele moedige film, maar het boeide me helaas allemaal wat minder dan ik vooraf gehoopt had.

Erg mooi innemend drama. Kleine 4*