menu

Beautiful Boy (2018)

mijn stem
3,76 (451)
451 stemmen

Verenigde Staten
Drama / Biografie
120 minuten

geregisseerd door Felix van Groeningen
met Steve Carell, Timothée Chalamet en Maura Tierney

Journalist David Sheff woont samen met Karen met wie hij twee kinderen heeft. En hij onderhoudt een goede band met zijn zoon Nic uit zijn huwelijk met Vicki. Zijn leven stort in wanneer hij tot de ontdekking komt dat Nic met een crystal meth-verslaving worstelt en hij probeert alles om het leven van zijn zoon te redden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=_EYtYhOP6G4

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
2,5
Een film met een warrig begin dat vol zit met bijna niet te volgen flashbacks die mij niet helemaal lekker het verhaal in zogen. Na ruim een uur begon het wel interessant te worden, maar toen ging ik mij irriteren aan de volledig willekeurige soundtrack, o.a. bij die racefiets-scene. Ook die relaties onderling en de invloed van die gast zijn verslaving op die vader vond ik allemaal maar matig uitgewerkt. Vraag me ook af wat dat vriendinnetje in vredesnaam toevoegde aan dat verhaal ze was alleen maar nodig om hem weer te laten gebruiken en een eind aan het verhaal te maken.

En als Steve Carell begint te schreeuwen moet ik automatisch terugdenken aan Bruce Almighty, dat helpt ook niet echt.

Zwolle84
Milk schreef:
bijna niet te volgen flashbacks


Wat was daar moeilijk aan te volgen dan? Er stond nog net niet met grote pijlen “DIT IS EEN FLASHBACK” bij. Ik vond hem qua structuur kraakhelder.

2,5
Zwolle84 schreef:
(quote)


Wat was daar moeilijk aan te volgen dan? Er stond nog net niet met grote pijlen “DIT IS EEN FLASHBACK” bij. Ik vond hem qua structuur kraakhelder.
Als je zoveel flashbacks in een film stopt dat je personages letterlijk moeten zeggen 'ik ben een jaar weggeweest' (strandscene), ik ben 482 dagen nuchter, etc, om aan te geven wanneer iets afspeelt, dan zijn korte flashbacks al helemaal niet meer te plaatsen. Dan heb ik het over wanneer ze bij die auto die joint roken. En er worden ook verschillende manieren gebruikt om te schakelen naar een flashback. Kortom: niet uniforme stijl van montage, dus warrig en soms lastig te volgen.

Zwolle84
Nou ja, we hebben de film dan in ieder geval anders beleefd. En dat hij zegt hoe lang hij clean is lijkt mij om aan te geven hoe lang hij clean is, aangezien de film over drugsverslaving gaat.

avatar van Macmanus
3,0
Redlop schreef:
(quote)


Helemaal mee eens. Ik heb in no time 2 jaargangen Ozark (Netflix) gezien en wacht ongeduldig op seizoen 3, maar ook daar alleen aandacht voor het witwassen van drugsgeld en nooit voor het leed dat achter dat geld zit. Des te meer respect voor van Groeningen.


Dan hebben jullie Breaking Bad niet gezien of niet goed opgelet. Een heel seizoen zien we Jesse Pinkman met zijn vriendin verslaafd. Dat hele deel lijkt opvallend veel op deze films deel met zijn vriendin. Daarna is er ook nog een hele scene tussen vader van het verslaafde meisje en Walter White.

Daarbij zijn er echt 100 films op te noemen waarin de nadelen van drugs vertoont worden. Als er een land is waar Drugs are bad mmkay graag verteld word is het wel America!

avatar van Redlop
4,0
Macmanus schreef:

Dan hebben jullie Breaking Bad niet gezien of niet goed opgelet.


Dat denk ik ook, want ik heb het eerste jaargang van Breaking Bad gezien en kan me geen afkickklinieken, en drugsleed bij ouders en vrienden herinneren. Bij Ozark ook niet, hooguit enkele doden door versneden heroïne.

ps: wat is mmkay?

avatar van remorz
3,5
Drugs are bad mmkay.

Verder eens met Macmanus. Genoeg voorbeelden die het gras voor de voeten van Beautiful Boy weggemaaid hebben.

avatar van Thomas83
3,0
Mooie film. Het begint voelt dromerig, onwerkelijk. Daarna was ik wel even bang dat het teveel als een soort voorlichtingsfilm zou voelen, maar dat valt nog wel mee. Was alleen niet zo'n fan van het gebruik van dat dagboek. Het einde zou ik een fantasieoplossing genoemd hebben als ik niet wist dat alles op een waargebeurd verhaal is gebaseerd. Maar toch had het wel wat beter afgehandeld kunnen worden denk ik.

Je hoeft zo'n zwaar moment als dat waarin de vader met zijn zoon breekt, gevolgd door de overdosis als zelfmoordpoging, niet nog zwaarder te maken dan het al is met van die enorm dramatische en droevige muziek erbij
. De soundtrack is overigens wel echt prachtig.

De cast doet het leuk. Altijd erg fijn als Carell een wat serieuzere en meer dramatische rol mag spelen, maar ik vind dit wel zijn minste die ik heb gezien. Hij laat niet zo'n indruk achter als hij deed in Little Miss Sunshine of Foxcatcher. Vond Tierney in een rol met weinig tekst beter. Chalamet is gewoon goed gecast voor een rol als deze. Andre Royo praktisch in zijn oude rol van Bubbles is ook een plus waard. Een royale 3.0*.

avatar van Zandkuiken
3,0
Film waar ik in tegenstelling tot vorige worp Belgica weinig verwachtingen rond had. En waar Belgica me wat tegenviel (staat wel een halfje hoger dan deze maar is ook veel meer mijn soort film), viel Beautiful Boy me dan weer beter mee dan verwacht.

Toch wel een bij momenten indrukwekkende film over de liefde van een ouder voor zijn kind en hoe machteloos je soms staat tegen de keuzes die ze maken. Carrell laat hier toch wel zien dat hij ook in een dramatische rol erg sterk voor de dag kan komen.

avatar van schumacher
3,0
Geene slechte film en Steve Carell is zeker een degelijke acteur.
Alleen begon het meer naar het einde op wat langdradig te worden.
De film wil vooral aantonen hoe moeilijk dat het is om af te kicken en wat dat doet met een ouder want deze film heeft toch wel een duidelijk beeld vd realiteit voor heel wat mensen.
Maak het maar mee dat uw dochter/zoon dit doet, miserie ten top.

avatar van kos
4,0
kos
Uitstekende film, heel goed gedaan.
Ietwat elitaire soundtrack wel

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Felix Van Groeningen is op de eerste plaats een kwaliteitsvolle regisseur, meer nog dan een visuele creatieveling. Maar zijn films werken wel en ook Beautiful Boy is weer een pareltje. Het verhaal van de beautiful boy - de mooie jongen - die zorgeloos opgroeit. Zijn ouders zijn dan wel gescheiden, maar het is geen vechtscheiding, hij heeft thuis alle kansen gekregen met hobby's en studie en heeft zelfs een goeie band met zijn vader. Toch geraakt hij aan de drugs. De film toont de machteloosheid van de vader, die voor mij veel meer dan de zoon de hoofdrol is in deze film. Indrukwekkend hoe je die machteloosheid voelt groeien en ik het zelf ook moeilijk kreeg. Niet de eerste drugsfilm natuurlijk, maar deze film focust dan ook niet op de verslaving maar over de machteloosheid (om het woord nog maar eens te gebruiken) om iemand die aan drugs verslaafd is te helpen, wat soms onmogelijk is als die persoon dat niet wil. Je vecht evengoed mee tegen de drugs met je kind ertussen. Mooi gefilmd met sterke acteurs. Prachtige film.

avatar van IH88
4,0
“When I discovered drugs my world went from black and white to technicolor. I can never give that up.”

Indrukwekkend. Beautiful Boy laat zien hoeveel onmacht er kan zijn bij ouders met een zoon die verslaafd is aan crystal meth. Het is interessant om te zien dat er geen duidelijke oorzaak is voor Nic’s drugsgebruik, en hij lijkt gewoon zeer vatbaar voor verslavingen. Niet kunnen omgaan met de realiteit van het echte leven, zo laat hij op een gegeven weten. Een onschuldig grapje lijkt het dan nog, en zelfs de vader wuift het lacherig weg.

Maar een jointje samen met je pa is de opmaat naar meer voor Nic. Carell en Chalamet zijn geweldig en de telefoonscene tussen vader en zoon, waarin de vader eindelijk de hoop opgeeft, is schrijnend en gaat door merg en been. Complimenten ook voor Tierney, die met weinig woorden toch ongelooflijk veel emotie weet over te brengen. Ook de muziek is dromerig en zeer sterk gekozen. Het einde lijkt wat afgeraffeld, maar omdat dit een waargebeurd verhaal is snap ik wel waarom Van Groeningen voor dit einde heeft gekozen.

avatar van Zinema
3,0
Zinema (crew)
Beklijvende boy.

Dat Beautiful Boy voor een zoetzure benadering van drugsverslaving gaat, blijkt wel uit de scène waarin zoonlief wel heel graag een joint wil roken met zijn vader. Bij Papa Carell gaan vervolgens alle alarmbellen in slowmotion af als de jongen zijn lofzang over drugs afsteekt middels iets te veel vragen en uitleg. Zoetzuur, want de titel is niet Cold Turkey. Eveneens Lennon, maar dan toch een stuk duisterder en to the point. De eerste verwijzingen naar een fataal vervolg zie je al in de posters van verslaafde muziekhelden. Prachtige soundtrack ook. Onevenwichtig maar prachtig. Van Bukowski naar Perry Como en weer terug.

Maar de film zelf is dat ook. Al het trompetgeschal ten spijt. Want soms wat fragmentarisch maar bovenal afstandelijk voltrekt het schouwspel - realistisch zonder twijfel - aan de kijker voorbij. Visueel sterk en ingetogen, maar ook een beetje eentonig qua vertelling. Saai soms. Als in hebben we dit niet eens eerder gezien? Dat hebben we overigens niet, want regisseur Van Groeningen's aanpak mag je best bijzonder noemen. Zo zou je kunnen stellen dat voor een persoonlijk drama de afstand behoorlijk wordt bewaard, en dat zit hem niet enkel in de invalshoek van een vader die in alle opzichten machteloos is.

Het knappe echter is dat de film evengoed blijft hangen en een aantal pareltjes van scènes herbergt. De echte zoetigheid wordt telkens vermeden, maar bitter wordt het nimmer. Ook niet als de dreiging tegen het einde sterker wordt. Er moet natuurlijk een verhaal verteld worden dat waargebeurd is en slechts heel even vermoed je dat het allemaal slecht gaat aflopen. Héél even, maar genoeg. Carrell schmiert een beetje, Tierney leidt enorm af vanwege een pruilmond en Chalamet doet erg veel met zijn gezicht maar is iemand om in de gaten te blijven houden. Een beetje van alles wat dus, het weet echter wél te beklijven.

***

Met dank The Searchers voor het recensie-exemplaar.

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film over een vader die worstelt met zijn tienerzoon die verslaafd is aan drugs. Door de niet chronologische vertelwijze duurt het even voordat je goed in het verhaal zit. De film toont op uitstekende wijze wat de verslaving inhoudt voor zowel het gezin als de jongen zelf. Sentiment wordt vrij goed vermeden en tegen het einde een paar ontroerende momenten. Goed acteerwerk en alhoewel de soundtrack zeker mooi is, is deze soms wat te nadrukkelijk aanwezig.

4,0
(Gezien op 28/12/18)
We weten het allemaal. Drugs leiden tot verslaving. Drugsgebruik is terreur. De film is gebaseerd op
ware gebeurtenissen. Om de vicieuze cirkel te doorbreken moet er meer zijn dan jezelf. Soms kun je het zelf niet aan. Dan is het een zegen wanneer de omgeving, familie en vrienden paraat zijn om je te ondersteunen. Toch geen feelgood-film, wel hoopvol.
Het is 'een door aderen, hart en ziel klievende shot cinema' (Humo). Beter is het niet te verwoorden.
Felix van Groeningen heeft in de VS en met Amerikaanse acteurs een sterke film afgeleverd.

4,0
geplaatst:
Sterk overtuigend zijn de scènes gekoppeld aan een flashback waarbij de wanhopige vader zich duidelijk pijnigt met de gedachte hoe een lief en aardig kind zo is kunnen ontsporen en hoe machteloos hij hier tegenover staat, maar ook hard en uitzichtloos de scène waarin de zoon verklaart "This is me dad. This is how I am".
Het is maar een greep uit een bijzonder geslaagde, boeiend opgebouwde film, met uitstekende vertolkingen en met een waarschuwende vinger tegen het monster dat drugsverslaving heet.

avatar van Jan met de pet
4,0
geplaatst:
Uitstekende film, begint beetje rommelig, het moet je als ouders maar gebeuren, alles gaat kapot.....huwelijk gezondheid..........4,0

4,5
geplaatst:
Vorig jaar gezien in de bioscoop. Als je van drama houdt is dit echt een prachtige film, met uitstekend acteerwerk van alle hoofdrol spelers. De film word geen moment saai door alle flashbacks en verschillende soundtracks in de film. Soms kan het wel even verwarrend werken vind ik, maar niet echt storend.

En het einde van de film was ik persoonlijk het meest geraakt, pfff: Wat een intens mooie Opera soundtrack! Ik heb gewoon zitten huilen na afloop van de film en moest even alles tot mij in laten werken

Ik geef de de film in plaats van 4 * toch 4,5*, mede door de eindscene, met de daarbijbehorende soundtrack. Je voelt gewoon mee met het intense gelukzalig gevoel van de Crystal Meth, diepe zielenpijn en verdriet in de film.

avatar van Onderhond
3,5
geplaatst:
Verrassend goed.

Een niet-Amerikaanse regisseur die de overstap maakt naar Amerika, het is altijd bang afwachten. Enerzijds of hij z'n eigen stijl zal weten te behouden, anderzijds of hij wel mixt met een cultuur die toch wel wat anders is. Felix slaagt in beiden.

Ik ben niet van Groeningen's grootste fan, maar een aardig regisseur is het wel. Het nieuws dat hij een beladen drugdrama wou gaan maken met Carell in de hoofdrol stemde niet echt geruststellend, het begin van de film is dan ook een beetje moeilijk. Het gevaar dat het typisch Oscar-bait zou worden ligt de hele tijd op de loer.

Maar na een half uurtje blijkt toch wel dat van Groeningen hier gewoon weer z'n eigen ding aan het doen is. De typische "spiraal van tragedie" wordt netjes vermeden, de focus van de film ligt meer op de vader dan de verslaafde zoon en hoewel redelijk duister en beladen toont hij toch ook heel wat schoonheid.

Visueel is het netjes, acteerwerk is goed, soundtrack ook opvallend leuk. Hier en daar wat te bekende keuzes inderdaad, maar wel lekker eclectisch en mooi aansluitend bij de scenes. Verder een paar erg sterke scenes op het einde, met name Carell die schuifelend z'n zoon moet ondersteunen. Het laatste wat je als vader wil denk ik.

Zeer effectief drama dat zich mooi een eigen nestje maakt binnen een redelijk beproefd genre. Het mist misschien wat meer momenten die er écht uitspringen, of van Groeningen moet z'n eigen stijl nog wat extra verfijnen, maar verder weinig op aan te merken.

3.5*

avatar van BBarbie
3,0
geplaatst:
Je kon er min of meer op wachten dat Felix Van Groeningen na zijn wereldwijde succes met The Broken Circle Breakdown (2012) de oceaan zou oversteken om in Amerika een film te maken.
Het is opnieuw een heftig familiedrama geworden, deze keer over de bittere relatie tussen een wanhopige vader en zijn drugsverslaafde, recalcitrante zoon.
Ondanks het heftige verhaal, gebaseerd op een biografie van een Amerikaanse journalist, sprak de film mij niet erg aan. Het zal wel aan mij liggen, maar op d’n duur interesseerde het mij vrij weinig hoe het zou aflopen. De film kan naar mijn smaak niet tippen aan Van Groeningen’s “Helaasheid” en “Broken Circle”.

avatar van Alathir
4,5
Heel sterke film over drugs die me veel beter beviel dan talloze andere films over dit thema. In Beautiful Boy zien we niet echt de cliché trip voorbij komen of hoe je van drugs aftakelt. Dit zijn eerder bijkomstigheden. Het gaat meer over de relatie tussen de gezinsleden. Welk leed het mee brengt en hoe machteloos je kan zijn als ouder. Dat wil dan ook zeggen dat veel afhangt van de chemie tussen de acteurs. En er wordt heel goed gespeeld door de ganse cast, zelfs door de kleinsten. Maura Tierney kende ik niet, want ik dacht dat zij Rhona Mitra was die wat oud was geworden. Ze heeft een duidelijke bijrol maar toch doet ze absoluut niet onder voor Carrell.

Ik ken Carrell niet voldoende van zijn komische rollen en misschien is dat een groot voordeel wat betreft de geloofwaardigheid van zijn rol. Ook Thimothée Chalamet speelt ietwat uniek maar heeft wel iets rond zich waardoor hij het nog ver kan schoppen. Ook de soundtrack is heel mooi. Blij deze gezien te hebben. Ik had enkel nog maar De Helaasheid der Dingen gezien maar deze is een heel stuk beter, ook al ligt het thema me meestal niet. Dat op zich maakt het al straf dat ik 4.5* ga geven.

3,5
Aangrijpende film.
Felix van Groeningen zijn eerste film over de zee, knap werk.
Het thema dat hij koos kun je idd veel over vertellen en is al vaak verfilmd, ondanks dat toch goeie film gemaakt. Steve Carell zet hier eens een totaal andere rol neer als ik gewoon ben van hem, geen komedie en dat doet hij hier zeer goed , andere acteurs doen het ook goed natuurlijk .
Wat mij aan deze film nog meer ontroede , is dat ik op het werk ook zo iets heb mee gemaakt tussen een vader en zoon. Dus kwamen er voor mij veel zaken die ik in deze film zag bekend voor en dan als tussen persoon is niet makkelijk, maar voor die vader......., ik hoop het nooit zelf mee te maken..
3,5 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 10:28 uur

geplaatst: vandaag om 10:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.