The Irishman (2019)

Pacino speelt niet in Joker, De Niro speelt in Joker, daar speelde hij wat soepeler en minder houterig wat ie hier wel in doet.

Poe, kleine tegenvaller, eerlijk gezegd.

Omdat het qua cast, regisseur, stijl en gebeurtenissen lijkt op eerdere films ga je het automatisch daarmee vergelijken. Een en ander voelt toch als een mindere versie van films die eerder gemaakt zijn, onder andere door Scorsese zelf. Personages die Tony en Jimmy heten, deals die worden gesloten in restaurants na sluitingstijd, een liquidatie hier en daar, etcetera.

Ook door de stijlkeuzes, veel voice-over en nummers eronder gemonteerd, kabbelt het wat door zonder echte impact te hebben, op een paar momenten na. Sheeran’s vrouw die vreest dat haar auto ontploft als ze de sleutel omdraait, bijvoorbeeld, of de momenten met Sheeran en zijn dochters in de slotakte.

Positieve punten zijn de cast, vooral om De Niro, Pacino en Pesci nog eens samen te zien. Ook een groot aantal komische momenten en een mooie eindscène, prachtig eindshot.

Zeker niet slecht, maar vind de extreem hoge beoordelingen opvallend. Op IMDb bijvoorbeeld staat ‘ie nu op de valreep nog als 3e film van het afgelopen decennium, na Inception en Joker.

Vorige week nog netjes in de top 3, nu nog net top 50 in de top 250. Wel niet onlogisch dat films een terugval kennen, maar het kan soms snel gaan als het brede publiek de film ontdekt.

Ikzelf erg benieuwd al schrikken de 210 minuten me toch een beetje af (sowieso voor gelijk welke film).

Bedoelde ik uiteraard ook. Niks bijzonders wat De Niro daar laat zien. Maar wellicht is zijn rol in deze prent nog minder aansprekend. Moet 'm nog zien.

Ik heb genoten .

Dit weekend ga ik hem uitgebreid nog een keer bekijken op Netflix.

Een van de weinige films voor mij, waarop ik erg lang naar uit gekeken heb en de verwachtingen waargemaakt heeft. Ik ben denk ik niet helemaal objectie, omdat als Joe Pesci meedoet en het over de mafia gaat plus Robert de Niro EN Al Pacino dan ben ik verkocht

Voor mij echt een meesterwerk. Ik denk dat nostalgie hier ook een grote rol in speelt maar wat heb ik toch genoten van deze acteurs, Al Pacino voorop. De 3,5 uur vlogen echt voorbij en ik weet nu al dat ik deze vaker ga bekijken. Diep respect!

Viel mij echt tegen, 25 jaar geleden had ik dit waarschijnlijk een hele goede film gevonden. Maar tijden zijn veranderd en de acteurs te oud geworden. Soms lijkt het net de TV kantine Robert de Niro jonger gemaakt ziet er voor mij niet geloofwaardig uit.

Ietwat teleurgesteld.

Geweldig om Pesci weer te mogen aanschouwen maar voor een 3,5 uur durende film, verwacht ik wel wat meer character development.

Ik vind deze echt niet minder dan the godfather of tsr. Het lijkt wel of films van vroeger te veel opgehemeld worden en wat ze tegenwoordig maken ´maar rotzooi´ is. Joker/Irishman worden imo ondergewaardeerd.

Ik dacht dat het Ray Charles was....

Irishman valt nog wat voor te zeggen, maar Joker is natuurlijk weinig bijzonder. Een dergelijk verhaal is al veel vaker en beter verteld. En bedenk je ook even dat The Godfather iets totaal nieuws was. Daarvoor waren gangsters doorgaans redelijk eendimensionale boefjes en hier werden ze neergezet als familymen.

Ik ben het deels met je eens dat de films van vroeger iet overschat zijn, maar dat komt denk ik door het feit dat mensen vroeger meer rust hadden en films meer waardeerde dan in deze tijd.

Deze film... Een Scorsese van 77 die de allerlaatste technieken op sfx vlak implementeert... een Pesci die na 10 jaar pensioen besluit om mee te werken... een aller allerlaatste kans om deNiro, Pacino en Pesci te zien schitteren en misschien wel de laatste Scorsese.

Dat is geen film...dit is een monument!

Maar de film.. oh wat heb ik genoten. Juist het ingetogene, het onderbouwde, de emoties, de reflectie... heerlijk. Dit is GOUD... als een fijne wijn die tot in perfectie gerijpt is.

Maargoed, ik geef 5 sterren, oprecht vind ik 4.5 eerder correct maar die extra halve ster is om de mensen die hun recensie baseren op de volgende Rambo in plaats van pure, ijskoude kwaliteit te counteren..

Ja : knetterlang

Nee : geen seconde niet-boeiend.

Hahahaaaa , sorry!!

Wablief?

Tegenvaller. Jonge mensen kun je wel oud maken in een film maar oude mensen niet jong.

Voortreffelijke acteurs maar nu te oud voor deze film met enigszins Pesci als uitzondering met een voor hem on-typische rol.

Teveel aan elkaar geregen scenes zonder echte 'character building' in een te lange film waardoor wat mij betreft de essentie verloren gaat, ik voel er niks bij en de grote namen maken dat niet goed.

Moeten we sympathie of mededogen hebben voor Frank Sheeran? Dat lijkt de film te verwachten om goed te zijn maar hij komt niet verder dan een 'psychopath-killer' gespeeld door een te oude acteur die zijn uit het verleden bekende gezicht weer op zet.

Wat mij betreft een dikke 5 sterrenfilm.

Ik heb me geen minuut verveeld en dat is het enige wat ik vraag van een film. De cast helpt daar natuurlijk ook aan mee, vooral Pesci zet een geweldige rol neer.

Wat mijn voorganger zegt! Wat eeen topper! Al Pacino Robert de Niro en Joe Pesci spellen de sterren van de hemel.

Ik heb geprobeerd om zonder hoge verwachtingen de film te bekijken. Zonder vooroordeel en ook geprobeerd er doorheen te kijken dat de drie hoofdkarakters door special effects jonger zijn gemaakt.

Het was eigenlijk een beetje lachwekkend af en toe. Waar heb ik naar zitten kijken?

Pesci en Stephen Graham de enige die een acceptabel niveau haalde.

Het DeNiro truckje werkte niet echt bij mij dit keer

Al Pacino gaf een lesje overacting weg.

Het verhaal sprong van de hak op de tak en door de special effects (verjonging acteurs) was ik af en toe kwijt in welke tijd de scenes zich afspeelden.

Ik heb immens respect voor wat Scorsese en co in het verleden hebben afgeleverd, maar als je in 3,5 uur 8x moet kijken hoe lang 'ie nog duurt, dan is het wat mij betreft een mislukt project.

3*

Wat een geweldige film en wat een geweldig filmjaar is 2019 ook.

Een kroon op hun repertoire en een ode aan cinema. The Irishman is een prachtige gangsterfilm, die veel persoonlijker aanvoelt dan de voorgaande gangsterfilms van Scorsese.

Deze film heeft jaren geduurd voordat het van de grond kwam en zal zeer waarschijnlijk de laatse (en tevens eerste) keer zijn dat we de (gangsterfilm)giganten Pesci, De Niro en Pacino in een film zien onder de regie van niemand minder dan de koning van de gangsterdrama's: Martin Scorsese.

Aanvankelijk voelde het begin van de film, net als Casino in meerdere maten, erg aan als Goodfellas. De opbouw van deze film is dan wel een stuk trager; het verhaal en het hele sfeertje lijkt op elkaar. Dit is ook nodig om het verhaal in te luiden en te laten zien hoe Frank opgeklommen is en connecties met bijvoorbeeld Hoffa heeft. Hierdoor kan het tweede gedeelte veel persoonlijker worden. Echter na een ruim half uur wordt duidelijk dat dit geen Goodfellas drie wordt, maar een film die een hele andere kant op gaat.

Net als zijn vorige film, Silence, voelt deze film erg persoonlijk aan. We volgen Frank Sheeran die langzaam opklimt binnen zowel de boven- als de onderwereld. Meer dan in andere gangersterfilms wordt hier veel aandacht besteed aan de familie. We krijgen mee hoe het voor kinderen is, om op te groeien met ouders die criminelen zijn. Vooral dochter Peggy wordt goed uitgediept. We zien al vrij snel hoe ze geconfronteerd wordt met het geweld en hoe ze erop reageert, wanneer Frank besluit de bakker ervan langs te geven.

De Niro is geweldig en het is prachtig om Pesci in een wat berekendere rol te zien dan de rol die hij vaker speelt. Toch steelt Al Pacino voor mij de show. Wat kan die man goed acteren zeg en wat is deze rol goed voor hem weggelegd. Pacino gaat helemaal los, wat ervoor zorgt dat iedere seconde met deze man op het scherm genieten is. Verder is de "chemistry" tussen De Niro en Pacino echt fantastisch.

Dan even over de verjongingen. Het klopt dat, wanneer ze lopen, je wel kan zien dat acteurs ouder zijn dan hun personage hoort te zijn. Dit is echter minimaal en totaal niet storend. Je moet ook meegaan in het verhaal en blij zijn dat we hierdoor deze fantastische acteurs in deze rollen kunnen zien. Mensen die hierop de film afkraken hebben naar mijn mening de film niet begrepen en zijn veel meer bezig naar het zoeken van slechte punten, terwijl dit vaker voorkomt. Bedenk maar eens dat De Niro's karakter in Goodfellas aan het begin van de film 28 zou moeten zijn terwijl hij in werkelijkheid tegen de vijftig aan zat.

The Irishman is een sombere film met veel nadruk op ouder worden. Zo was de scène met de verpleegster op het einde geweldig. Zij wist niet meer wie Jimmy Hoffa was. De tijd van Frank en Jimmy Hoffa was voorbij. Hoe groot en machtig ze ook waren, uiteindelijk wordt iedereen oud en sterft iedereen. Vroeg of laat wordt iedereen, langzamerhand vergeten. Zo onderscheidt deze film zich van vele andere gangsterfilms.

Ik kan nog uren doorgaan over deze film, maar ik denk dat mijn punt duidelijk is. Dit is een geweldige film en een prachtig slot voor de heren die de moderne gangsterfilms vorm hebben gegeven. Iedere scène is boeiend en de tijd (zeker het tweede deel) vliegt voorbij. Scorsese blijft me verbazen. In tegenstelling tot veel van zijn leeftijdsgenoten is hij zijn hele carrière als filmmaker, tot het einde, ontzettend constant gebleven. Dat is nog imposanter wanneer je beseft waar dit genie de lat voor zichzelf gelegd heeft.

Ik heb ontzettend genoten van dit epos. Ik heb hem pas één keer gezien, dus om hem nu al in een rijtje te zetten met de beste films die ik heb gezien in dit genre of in het algemeen is nog te vroeg. Wel kan ik zeggen dat ik vind dat The Irishman in ieder geval de beste film is die uitgebracht is sinds Nocturnal Animals in 2016.

Voor iedereen met een Netflix abonnement of iemand kent die er een heeft: Maak tijd vrij, leg je telefoon weg en ga eens goed zitten voor deze film. Geniet van het feit dat we leven in een tijd waarin we de mogelijkheid hebben nog eens te genieten van al deze geweldenaars in één film! (Dit mag voor zich spreken, maar kijk dit niet op je telefoontje of tablet. Een film van dit formaat moet op een zo groot mogelijk scherm met de hoogste kwaliteit en zo goed mogelijk geluid aanschouwd worden!)

Topfilm! Begin was even schrikken met de CGI, maar dat went gelukkig snel. Net niet de kwaliteit van bijv. een Goodfellas maar zit er dicht genoeg tegenaan. Vooral omdat deze film is gemaakt door bejaarden (helden) is het extra knap om dit niveau te bereiken. Angst voor een flop gelukkig onnodig!

Het was wel Pacino.

Geweldig genoten. Had er lang naar uitgekeken en daar was ie dan eindelijk. De aging techniek is de enige reden dat ik deze film geen 5 sterren geef. Daardoor komen de gezichten soms een klein beetje stijfjes over. Wanneer Frank de bakker afranselt kun je aan de manier waarop zien, dat hij niet de leeftijd is die hij speelt. Maar de techniek stoort niet omdat je wel kunt zien en horen dat er geweldig geacteerd wordt. Een zeer brede en originele maffiafilm. Ook flink gelachen om Ferry “the fairy”.

Ja aan deze scène irriteerde ik me mateloos.. je ziet hier zo goed dat de Niro gewoon een oude man is geworden en behoorlijk slecht te been is.

Het is toch echt Robert de Niro die in Joker speelt hoor, zoek maar op! Je gaat me niet vertellen dat je die 2 niet uit elkaar kan houden toch? Pacino valt in The Irishman een stuk meer op dan De Niro.

Tjonge, wat is deze film mij rauw op mijn dak gevallen.De film is met zijn 210 minuten veel te lang, is langzaam qua verhaal tempo, te veel flashbacks en een tegenvallende Scorsese in de regiestoel. De film wordt enig zins nog net wat op de been gehouden door coryfee acteurs Robert De Niro en Joe Pesci. Een onvoldoende had er zeer zeker zonder hun in gezeten. Al Pacino vond ik zeer irritant acteren. The Irishman is met zijn speelduur veel en veel te lang terwijl Once upon a time in America uit 1984 met zijn gerestaureerde 255 minuten durende versie veel te kort is. The Irishman krijg van mij een matige -3.0.