Dragged across Concrete (2018)

niet te missen op NF.

Subliem.

Prachtig hoe een slow burner mij de gehele 2.5 uur op het puntje van de stoel heeft kunnen krijgen. Intens genoten van Mel Gibson, Vince Vaugn en Tory Kittles. Normaal gesproken zou ik in slaap vallen bij een film met zo'n laag tempo, maar de shots waren adembenemend goed en de dialogen vond ik super sterk. Het excessieve geweld deed voor het eerst wat met mij. Normaliter ben ik volledig immuun voor zaken zoals headshots en het overlijden van belangrijke personages, maar dit keer betrapte ik mijzelf een paar keer op zachte een "Neeee joh", terwijl ik met grote ogen naar het scherm staarde. Of een paar keer een "Yo... schiet de f*** op!", wanneer één van de gemaskerde overvallers iemand iets opdroegen te doen. Ik ken mij geen film herinneren waar ik deze spanning voelde. Ik twijfelde of ik een half sterretje van de score zou afsnoepen door het einde. Een beetje onrealistisch en niet echt in lijn met de donkere toon die de film juist de resterende 99% van de tijd probeert aan te slaan.

Ben er wel van bewust dat dit een smaak kwestie is, want mijn moeder zou halverwege al in slaap vallen bij deze film en zij is ook een aardige filmkenner/-liefhebber. Maar dit is het helemaal voor mij. Lekker gritty, ruw geacteerd door voornamelijk Mel Gibson en Tory Kittles. De medogeloze bad guys. het gemis aan een soundtrack dat de kijkervaring alleen maar intensiveert. I love it. More please.

Overigens zo genoten van de scene waarin Vince een broodje eet en Mel Gibson zich hier zichtbaar aan irriteert. en de ongemakkelijke welbespraaktheid van de bankmanager. Voor mij zijn het die kleine dingen.

"Good heavens and praise be to Him. Can that radiant vision of maternity that just walked through our front doors possibly be our beloved Mrs. Summer? "

Heerlijke film weer van Zahler. Het ontzettend lage tempo, droge manier van delivery van de teksten, excessief geweld; alle ingrediënten zijn weer aanwezig die zijn vorige twee films ook kernmerkten.

Wat een saaie film

Ik ben het helemaal eens met KritischVentje hierboven! Ook precies die 2 genoemde scènes haha!

Wat een fantastische film! Ook ik vond hem eerst saaaaaai, maar dan opeens... Héérlijke film! Eerste 5 sterren film van 2018 voor mij geloof ik!

Blackface / Whiteface.

Een slowburner die gelukig geen standaard buddycop film bleek te zijn. Ondanks de lange speelduur kon het me prima boeien. Door de voortkabbelende traagheid komt het geweld en rare gebeurtenissen des te harder aan.

De dialogen tussen de verbitterde collega's zijn overigens op momenten erg geestig. Op een sombere onderkoelde manier.

Pffff wat een lange zit dit. Ik had goeie hoop, maar het geduld werd niet beloond. Op de enkele leuke actiescènes en het goeie ácteerwerk na, was het te traag voor woorden. Niet aan mij besteed...jammer!

Heel sterk !

Goede film.

Ik had er al eens wat over gelezen en had de film al op mijn shortlist staan, uiteindelijk zag ik hem op Netflix voorbijkomen en enthousiast aan gezet.

Meteen sterk begin in een grouwe setting en twee

rechercheurs die totaal van elkaar verschillen maar elke keer de klus weten te klaren gaat het toch mis.

Verhaal is simpel maar met alles eromheen maakt de sfeer van

de film er niet minder op.

Sterke dialogen en bepaalde scènes maken deze film wel anders dan andere politie films. Er zit ook een laag tempo in

de film dat maakt het helemaal af.

Ook de scènes tussendoor erg sterk.

Trouwens ook goede rollen van Mel Gibson en Vince Vaughn.

Fantastische film, zeker een aanrader.

70%

Film waar ik in eerste instantie toch even wat meer van verwacht had en niet levert.

De nadruk ligt zonder meer op de neo-noir sfeer. Een behoorlijk triest en somber beeld wordt geschapen van een aantal betrokkenen en eigenlijk is de achterliggende gedachte nivellering. Gibson toont zich eenmaal thuis toch een liefhebbende vader en Vaughn een intelligent en smaakvol persoon. Het toont in alle geledingen hoe het niveau en de ellende voor verloedering zorgt zelfs bij de agenten. Hun aanpak is niet correct, de ellende die ze daar na tegen komen zorgt voor een neerwaartse spiraal. Het is vechten tegen de bierkaai en eten of gegeten worden. Een aantal best wel aparte scenes trekken voorbij zoals de ongemakkelijke scene met Gibson en Vaughn die de Latina verhoren. De scenes met de buurtsuper en de bank zijn bizar te noemen en bevatten het nodige buitensporig geweld, de scene richting het einde bij de loods is ook weer van het bizarre soort.

De film kenmerkt zich vooral als traag, mij te traag. De lange stille scenes in combinatie met een beetje een sfeerloos geheel qua muziek, zorgen toch dat het mij niet altijd helemaal boeit. En dat terwijl het toch een interessant verhaal met einde is, bruut geweld en momenten dat ik denk; naar wat voor bizars zit ik nu eigenlijk te kijken hier? Vaughn die ik normaal helemaal niets vind, is helemaal op zijn plek met zijn sarcasme tegenover de droge Gibson, dat dan weer wel. Al met al een aardige film die het vooral van zijn verhaal en acteren moet hebben, maar daar naast wat sjeu mist en niet levert wat ik verwachte.

Traaaaaaag

Na half uurtje zat ik op 'n 6... Volgende dag verder en toch op een mooie 4* uitgekomen....

Wat zonde van mijn. Echt een waardeloze film.

Langdradig saai. Nope. Volgende film.

Langdradige film met veel gezeur. Kijk enkel de laatste 90 minuten als je een film met verhaal en actie wilt zien, de eerste 90 minuten zijn pure tijdopvullende onzin. Mel Gibson doet het nog steeds goed als oude knakker. Vince Vaughn verbleekt naast Gibson, hij houdt het beter bij flauwe komedies. Bone Tomahawk (2015), eveneens van Zahler, vind ik nochtans een sterke western. Nu nog zijn Brawl in Cell Block 99 (2017) eens bekijken. Dan heb ik al zijn films die op MM vermeld staan, gezien!

Brawl in Cell Block 99 dito met Vince Vaughn, Duke Nukem. En krijg je een heel andere Vaughn

te zien. Ik zou zelfs zeggen: Wees gewaarschuwd!

Dragged Across Concrete is een slowburner waarvan je toch op wat meer vuur hoopt. De dialogen, de scènes, het plot... Zo'n beetje alles in deze stroeve film kan wel wat siliconenspray gebruiken. Zeker geen slechte misdaadfilm, maar door het lage tempo ook verre van memorabel.

Wat mij betreft en van de beste misdaadfilms van de laatste jaren. Intens, geloofwaardig, zorgvuldig opgebouwd en aangenaam tegendraads door de lang uitgerekte scenes en kalme vertelstijl.

Veruit superieur aan vele andere producties uit dit genre die de laatste tijd zijn verschenen.

Dat tegendraadse zit hem overigens niet alleen in de trage vertelstijl, maar ook in enkele scenes ( bijv. die met het bebloede babysokje, die tegen cheesy aan zit) die niet zouden misstaan in jaren 80 exploitatiefilms en die 'n aantal filmliefhebbers ongetwijfeld met 'n grijns op het gezicht zullen aanschouwen.

Ander pluspunt is Mel Gibson met eindelijk weer eens in een rol die hem op het lijf geschreven is.

De sfeer en het trage tempo doen verder ook wel denken aan 'n aantal producties uit het klassieke jaren-70 misdaadgenre.

Neem daarbij het uitstekende scenario, de sterke dialogen (opvallend is dat er praktisch niet gevloekt wordt en dat er met mooie volzinnen wordt gesproken zonder dat dit hinderlijk of onnatuurlijk overkomt) en de sobere maar uiterst doeltreffende beeldvoering en je hebt 'n dijk van 'n film.

Verder opmerkelijk dat de spaarzame soundtrack alleen maar uit autoradio's komt.

Overigens minder geschikt voor mensen met 'n korte aandachtsspanne, (en dat zijn er blijkbaar veel tegenwoordig als ik de commentaren hier lees) of zij die 'n standaard happy end verwachten. Die zullen alleen maar teleurgesteld worden, want deze regisseur schept er blijkbaar een duivels genoegen in om standaard verwachtingspatronen vakkundig te ondermijnen.

Prima misdaadfilm! Laatste uur is er een beetje teveel aan qua slepen maar verder lekker gritty en rauw.

Mel Gibson is ook al jaren niet meer zo prettig geweest.

Waardeloos. Griity en rauw? Als je nog nooit een goede actiefilm hebt gezien misschien. Slappe hap, slecht acteerwerk. Nee, dat is niet "geloofwaardig" of"realistisch", maar amateuristisch.

Kon me geen seconde boeien.. Belachelijk, overdreven gespeeld en uiteindelijk toch ook saai.

Verschrikkelijk saai. Als je moeite hebt om te slapen dan is dit je wondermiddel.

Een van de beste films die ik in tijden heb gezien. Goede dialogen. Lamge scenes die stuk voor stuk ijzersterk zijn. Alles krijgt z'n tijd, dus ook het niet belangrijke. Goed geregisseerd. Sterk acteerwerk en een goed verhaal, wat mij elk moment wist te boeien. Al met al zeker kijken!

Tja... Als je van tieten-schieten-helicopter-films houdt zit je fout. Houd je van een goed verhaal en dito vertolkt dan is dit een aanrader.

“Criminals don't stop doing what they do just 'cause two cops get benched. And we don't do what we do just for the paycheck.”

Ik stuitte eigenlijk per toeval op ‘Dragged Across Concrete’, een toch vrij zware misdaad film die ook nog eens per toeval op Netflix verscheen. En nu we toch vakantie hebben met deze sfeervolle kerstdagen achja, waarom dan dat ik hem dan niet gelijk aan zet. De trailer zette een aardige verwachtingspatroon neer, iets wat Zahler er voor mijn gevoel niet altijd even goed uit wist te halen. De film is erg rauw, en zeker niet voor de beginnende kijkers bestemd. Het kan soms een aardig lange zit worden en met zijn twee en een half uur speelduur heeft Zahler er zeker de tijd voor genomen een uitwerking er van te maken, en die kwam er. Dialogen zijn erg lang, met soms aardig wat nutteloze informatie.

Maar toch weet de film je de gedurende 159 minuten constant wel weer mee te krijgen, de film zakt te vaak weg waardoor het wat saai word en vooral stil maar, daarna gebeurt er altijd wel iets waardoor de film een oppepper krijgt. Het is dan ook wel waar dat je dat laatste 45 minuten wel even constante spanning over je heen krijgt, daarvoor is het voornamelijk het trage gebeuren. We maken groot kennis met de acteurs, hun familie en hun gehele leven.

Mel Gibson speelt zijn rol echt goed, en hij blinkt er toch wel ver boven uit. Gibson speelt de film samen met zijn partner Vince Vaughn die ik blijkbaar nou bijna elk jaar in de laatste dagen van het jaar zie in een film, daarbuiten is hij vaak niet veel te vinden op mijn scherm: wel geinig. Beiden heren werken voor de politie (nu ben ik even kwijt welke stad het was) en na een vrij ruwe aanhouding zijn de twee op non-actief gesteld. Toch heeft Gibson bepaalde informatie van een crimineel en ze besluiten deze te gaan observeren. Het blijken geen nieuwelingen te zijn en met een zwaar bepantserde wagen word er een bank overvallen en een hoeveelheid goud gestolen. De gedurende periode worden de overvallers gevolgd door de agenten, en worden ze verraden door hun eigen helpers. Het laatste half uur word dan vrij spectaculair als de drie groepen het min of meer met elkaar moeten uitvechten.

Zahler weet echter wel hoe hij een film goed moet aankleden. De overvallers zien er oprecht erg vet en zelfs een beetje eng uit. Met hun lasbrillen helemaal in het zwart en vij zware wapens overvallen ze de bank waar op dat moment Kelly weer word ontvangen na een verlofperiode omdat ze een kind kreeg. En ook Kelly is een personage waar Zahler een erg lange, saaie introducite noch dialoog aan vast knoopt die er helemaal niet hoefde te zijn. Kelly heeft namelijk een kindje gekregen en wou daarna niet meer naar haar werk. Met een bepaalde angst stapte ze niet in de bus, en keerde ze terug naar de woning waar haar man, vriend of wat dan ook haar niet naar binnen laat: ze moest wel. Toch wou ze het kind zo nodig nog zien en voelen en veel gehuil kwam er bij te pas. Tijdens de overval moet ze haar collega’s vast binden als ze van één van hun een mail moet versturen, ze weigert dit en de man wou dit zelf doen. Ze wil hem helpen en vervolgens schieten de overvallers haar hand en vingers er af, en word daarna geëxecuteerd. Het einde maakte veel goed.

En dat is wel iets wat Zahler redt in deze film. De lange en soms saaie dialogen met veel gepraat en observatie worden rijkelijk beloond met grove actie. Zahler is duidelijk niet bang bloed te gebruiken en gruwelijke beelden te vertonen, iets wat voor mij snel pluspunten scoort. De overvallers zijn echt harde jongens, en geen verwijfde gasten die niemand neer durven te schieten. Zo is ook het eind gevecht (de laatste 30 minuten) erg wreed. Ook hier worden handen afgeschoten, snijden ze in het lichaam van hun bestuurder om zo de sleutel uit zijn maag te halen en word de gijzelaar in het gezicht geschoten waarna haar kaak weg geblazen word.

Het mag dus zo zijn dat de aankleding, het toch wel interessante en leuke verhaal, de goede sterke acteurs en de harde scenes de film weten te redden. De inkakkers weerhouden mij er echter van om de film echt een maximum score te geven, puur omdat alles zo lang moet duren. Wel degelijk een aanrader van de misdaad-fans, en actie is er vaak genoeg te vinden.

4.0*

Heerlijke misdaadfilm waar ik per ongeluk op stuite..

Alles verloopt zeer traag wat zeker niet mijn voorkeur heeft in films.

Maar door de sterke dialogen en onverwachte wendingen toch blijven kijken.

Een aarader voor de filmliefhebber!

Heerlijk brute scenes en geen happy end! Love it.

Best moeilijk te beoordelen deze film het verhaal en de acteurs is prima daar ligd het zeker niet aan, maar juist de TRAAGHEID stoort enorm! Meschien was hij beter uit de verf gekomen als de tijd tot 100 min was gebleven.

Ondanks alles toch 3*

Van dit soort films worden er maar weinig gemaakt.

Aardige misdaad film. De film neemt erg z’n tijd. Zorgt wel voor een fijn sfeertje, maar zo bijzonder steekt het verder niet in elkaar. Denk dat een vlottere versie me veter zou zijn bevallen.

3,5