Dragged across Concrete (2018)

Zeer geslaagd. Begint langzaam, maar wordt gaandeweg steeds intenser. Knap dat je van zo een simpel gegeven een dergelijk fascinerende film kunt maken. Bijna een masterclass van de regisseur, die een beetje lijkt te spelen met de kijker, soms opzettelijk gaten lijkt te laten vallen in de vertelling bijvoorbeeld of personages vrij uitvoerig introduceert om ze vervolgens abrupt uit de storyline te laten verdwijnen. Net als zijn vorige film, de gewelddadige adrenalinekick Brawl in Cell Block 99 erg hard en bij vlagen zeer wreed. Niet ieders smaak ongetwijfeld, maar met lef en visie gemaakt. Dialogen zijn vaak schitterend, te mooi om waar te zijn soms en niet echt realistisch, maar who cares?, hier willen we wel in geloven. Aanrader voor de niet al te tere zieltjes.

Wat een zit meer dan 2 uur. Was wat traag maar verder best een goed verhaal. Gibson speelde prima en Vaughn was ook prima.

Het is moeilijk wakker te blijven, maar het eindresultaat geeft een goed gevoel van: ik heb een goede film gekeken. Val je snel in slaap bij films dan vrees ik dat je het einde niet gaat halen .

Craig Zahler wordt echt met iedere film die hij maakt beter. Wat was dit een goede film! De film duurt iets langer dan twee en een half uur, maar de film verveelt geen moment; de film wist mij de hele tijd beet te pakken. Mel Gibson en Vince Vaughn hebben een geweldige chemie samen, en ik heb volgens mij Gibson nog nooit zo'n sterke rol zien neerzetten!

Dragged across Concrete is een super interessant en boeiend filmp(je). Het staat tussen aanhalingstekens omdat de speelduur toch niet gering is. Het is een langzaam voortkabbelend geheel maar er gebeuren interessante dingen en de karakters worden steengoed uitgewerkt. Het is een heerlijk samenhangend geheel wat in no time voorbij vliegt. Echte aanrader.

Redelijke misdaad film. Het verhaal is niet heel bijzonder, maar wordt wel goed uitgewerkt door Zahler. Een klein minpunt is de speelduur. Er gebeurt net iets te weinig om echt de hele zit te boeien. Daarentegen krijgen de karakters meer dan genoeg ruimte zich te ontwikkelen. De film eindigt met een gewelddadige climax en de nodige gorigheden zoals we gewend zijn van Zahler. Gibson en Vaughn zijn goed op elkaar ingespeeld. Een hele zit, maat wel de moeite waard. 3.0/3.5

film boeide van begin tot eind. Een slowburner met een verrassend soms gewelddadig laatste uur. Voor mij een aanrader. Beetje tarantinostyle !

Inderdaad een slowburner die af en toe opleefde, fijne humor bevatte en... ja, toch niet veel meer. Beetje Pulp Fiction-stijltje met willekeurig lijkende verhaallijnen die plots instartten, dan weer een tijdje weg bleven, maar uiteindelijk bij elkaar kwamen. Desalniettemin raakte ik niet verveeld; na het zeer rustige eerste uur bleef er toch een soort spanning hangen.

Distributeur is DFW, dus de spatiefouten, uitroeptekens, nadrukaccenten en afkortingen vlogen je weer om de horen. Blokvorming was weer belangrijker dan woordgroepen bij elkaar houden. Als je het verschil tussen 'tenminste' en 'ten minste' en 'teveel' en 'te veel' niet kent, 'klote zooi' niet eens aaneen kunt schrijven en niet weet dat 'college' geen 'college' is, dan moet je echt wat anders gaan doen dan bioscoopfilms vertalen.

"Do not prioritize money over having a heartbeat."

S. Craig Zahler heeft een erg eigenaardige stijl die ik zeker kan appreciëren. Het is dan ook fijn om te lezen dat hij stellig heeft vastgehouden aan zijn final cut van 159 minuten, ondanks dat Lionsgate hem verzocht om de speelduur in te korten.

Net zoals zijn voorgaande films neemt Zahler hier weer rustig de tijd om je als kijker te introduceren met alle personages, welke zo hun eigen beslommeringen hebben. Hier ligt de focus vooral op twee geschorste agenten die het slechte pad bewandelen, omdat ze geen andere manier zien om hun hoofd boven water te houden. De bedoeling is om een crimineel te beroven, maar je kunt al raden dat zoiets niet helemaal vlekkeloos zal verlopen.

De cast is hier op zijn best, mede omdat elke acteur de ruimte krijgt om zijn personage te vertolken. Zo is de wisselwerking tussen Mel Gibson en Vince Vaughn fijn om te zien, besprenkeld met wat leuke droge humor. Het is alleen jammer dat er hier en daar wat twijfelachtige beslissingen genomen worden omtrent enkele karakters, waardoor de geloofwaardigheid een knauw krijgt.

Desalniettemin kent 'Dragged across Concrete' een heerlijke slow burn stijl. Deze wordt gekenmerkt door de mate van onvoorspelbaarheid; je weet simpelweg niet wie het zal overleven. Op deze wijze blijven de ontwikkelingen spannend. Qua geweld is dit helaas wel een stap terug ten opzichte van 'Brawl in Cell Block 99', maar er blijft gelukkig genoeg rauwheid over. Het geheel wordt afgetopt met een prima soundtrack.

Al met al levert Zahler weer een degelijke film af. Maar na zijn vorige titel had ik hier toch iets meer van verwacht.

Dikke 3,0 sterren.

Na twee uitstekende films is deze derde van regisseur S. Craig Zahler helaas nogal een tegenvaller. Sterke scenes genoeg, maar de film is veel en veel te lang, alsmede erg traag. Veel scenes gaan eindeloos door. Hier had een strakke montage wonderen kunnen verrichten. Na een matig begin boeit de film gelukkig wel en vooral het laatste uur is erg spannend. Gibson en Vaughn vormen daarnaast een leuk duo. Sporadisch erg gewelddadig, maar lang niet zo bot als Zahler's vorige film, Brawl In Cell Block 99. Kan ook amper natuurlijk.

Afgezien van een paar gewelddadige momenten valt er in de eerste 80 minuten van deze misdaadthriller bar weinig te beleven. Veel sombere blikken en eindeloos gepraat tijdens nachtelijke ritten doen je meteen afvragen waarom regisseur/scenarist S. Craig Zahler de film niet binnen de 90 minuten had kunnen afhandelen. De verschijning van Jennifer Carpenter als een bankmedewerkster met privéproblemen leidt de beste scène uit de film (de bankroof) in maar haar bijdrage is helaas van korte duur. Daarna is het woord weer aan Gibson en Vaughn, maar hun emotieloze vertolkingen zorgen ervoor dat de boel daarna weer danig inkakt. Tory Kittles levert beter acteerwerk af als een man die net uit de gevangenis is gekomen en zich gedwongen voelt om terug te keren in de criminaliteit, maar zijn verhaal is niet zo interessant. Dat geldt helaas voor het grootste deel van deze thriller met een chronisch tekort aan 'thrills'.

Goed concept, sterke cast, leuke humor, maar tikkie te langdradig. Denk dat als er een half uur uitgeknipt was dat de film een stuk beter geweest zou zijn. Zitten ook gewoon paar momenten in de film die heel weinig toevoegen (vrouwelijke werknemer van de bank bijvoorbeeld). Hele leuke chemie tussen Vaughn en Gibson. Verder is de film soms wel erg gruwelijk.

3.5*

Prima misdaadfilm, die gelukkig de gebruikelijke clichés en bijbehorende muziek vermijdt...je moet hier wel goed uitgerust naar toe want het gaat allemaal kalmpjes aan (wat ik overigens wel prettig vond)...

Je moet van dit soort films houden. Ik lees hierboven vaak: 'saai, traag, onnodig lang verhaal'. Ik hou ook niet zo van lange films, maar soms past het in het genre. Bij deze film vond ik dit ook zo. Alhoewel het begin wel erg langzaam ging, bouwt de film als een boek naar een spannend einde toe. Verschillende plotlijntjes komen uiteindelijk bij elkaar. Mel Gibson wordt ouder, maar heeft een prachtige kop. Vince Vaughn doet het ook goed. Af en toe lekker grof. Gewoon een goede film in zijn genre.

Toch wel de minste van de 3 S. Craig Zahler films. Het acteerwerk is prima. Voor mij is het grote probleem toch wel het verhaal dat in 1 uur verteld kon worden maar door extreem lange scènes met veel gepraat naar 2 uur en 40 minuten is gerekt. Bovendien zitten er ook wel wat nutteloze scènes in die alleen wat toevoegen aan de speeltijd. Het geweld is jammer genoeg ook niet zo hard als in de vorige 2 films van Zahler. Er zat ook amper spanning in de film, misschien een beetje bij de bankroof. De finale is ook eindeloos lang uitgerekt waardoor het op een gegeven moment saai wordt om naar te kijken. Bovendien had Mel Gibson zijn dood makkelijk kunnen ontwijken. De rol van Don Johnson vond ik dan wel weer leuk. En een pluspuntje voor de vrouw in het appartement in het begin van de film
2.5/3.0*

Aardig.

Ik kan me er wel bij aansluiten dat dit filmpje net wat te lang doorgaat, maar het is overduidelijk dat een man zoals Zahler achter het stuur zit. Dit filmpje lijkt dan ook best op zijn voorgaande films, alleen iets minder pulpy en veel serieuzer qua toon.

Begin is niet erg interessant, daar kan ik kort over zijn. Ondanks het soms sfeervolle gebruik van de camera en uitmuntend acteerwerk van Gibson en Vaughn weet het niet erg boeiend te zijn. Realistisch zal het allemaal wel zijn, maar dat betekent niet dat het gelijk interessant wordt.

Het is overigens wel duidelijk dat Zahler het beste is in karakters zelf. Veel karakters in deze film met allemaal een keurige opbouw van achtergrond dat het net die serieuze push geeft die ze nodig hebben. Dit werkt vooral rondom de karakters zoals Carpenter, Gibson en Vaughn.

In vergelijking met de rest van Zahler's films is dit iets minder bleek en wat donkerder en mistiger. Sets zijn daarom wel geslaagd en sfeervol gebruik van gemaakt. Echter zit je als kijker behoorlijk op je honger, vooral als je meer ervaring met Zahler hebt. Er zijn niet al te veel momenten dat de film een hoogtepunt kent.

Als je Zahler kent, zal je moeten weten dat de laatste 30 tot 45 minuten altijd pulpy en gewelddadig zijn. Echter valt dat hier best mee ondanks een aantal smerige scenes. Maar het zijn vooral kogels waarbij wat bloed vloeit. Meeste gruwelijke geweld blijft dan vooral uit beeld of op afstand.

Ik kan niet zeggen dat het doodsaai werd maar rondom het midden had ik in de bioscoop nog wel moeite echt mijn aandacht erbij te houden. 159 minuten is echt net iets te lang voor een film zoals dit. Zahler wil net iets te veel met zijn karakters en geeft ze zowat allemaal minstens 5 minuten aan achtergrond. Daarbuiten worden enkele conversaties gewoon te lang uitgerekt.

Maar toch bewijst Zahler wederom wel weer een vakman te zijn ondanks de budgettaire beperkingen. De sets zijn gaaf, karakters sterk en acteerwerk bovengemiddeld Daarbuiten is het ook de onvoorspelbaarheid en soms plotselinge wreedheid die de film boven water houden. Tweede deel kent net wat meer hoogtepunten dan het eerste deel, maar het blijft Zahler. Ik ga hem in de gaten blijven houden.

Een geweldige film!

Ik wil niet degene zijn die telkens als een film langer dan twee uur duurt, gaat zeuren over langdradigheid, maar feit is dat deze film gerekt wordt met enkele weinig relevante scènes. Zo draagt de depressieve vrouw die voor de eerste keer weer gaat werken niks bij aan het geheel terwijl we intussen weer een kwartier verder staan. Hetzelfde kan gezegd worden van het perspectief van de twee zwarte chauffeurs die een centrale rol lijken te gaan krijgen maar uiteindelijk vrij weinig in beeld komen.
Gelukkig ook veel goede punten: de karakteruitdieping van de twee ambiguë cops, hoe alle losse plotlijnen van het begin naar elkaar toewerken, de gebeurtenissen die ontaarden, de bijna literaire dialogen zorgen wel dat de film een aardig buitenbeentje in het genre is. Het venijn zit in de staart met een spanning die zwaar komt aanzetten en een misdaadfilm die écht dirty wordt.

Zo te zien vergeten te stemmen. Tijdje geleden terug gezien en ik vond hem wat traag maar desondanks eigenlijk wel beter dan Brawl in Cell Block 99. Zahler blijft een regisseur die nog niet teleurgesteld heeft. Steeds een film waarvan je denkt ja die wil ik wel zien. Ik zou hem wel liefst terug een horror zien maken. Dat hoeft niet ook niets in de trant van Bone Tomahawk te zijn. Het einde van Dragged Across Concrete was spannend en het draait allemaal wat onverwacht uit.

Na Bone Tomahawk en 'Brawl' heeft deze regisseur zich wel op de kaart gezet met zijn eigen stijl. Deze film trekt die lijn voort, al is dat vooral pas in het tweede deel van de film wat tevens ook het beste deel is. Tot halverwege is het voornamelijk een drama waarin twee agenten centraal staan die in de sores zitten. De opbouw heeft wel wat weg van Bone Tomahawk, waarin ook niet veel gebeurt tot richting de climax.

Juist die opbouw zorgt ervoor dat die climax lekker heftig binnenkomt. Het is alleen wel jammer dat de dialogen, waar ruim de tijd voor genomen wordt, erg matig zijn.

Uitstekende film waarin twee agenten worden geschorst vanwege buitensporig geweld tijdens een aanhouding. Het ontbreken van muziek en de trage en tevens sterke opbouw en zorgen juist voor extra spanning. Een prettige samenwerking hier tussen Mel Gibson en Vince Vaughn. De manier waarop regisseur S. Craig Zahler geweld in beeld brengt is inmiddels kenmerkend te noemen.

Nee. Niet mijn film. Ondanks dat het camerawerk er solide uitziet en Gibson en Vaughn hun rollen heerlijk vertolken. De wisselwerking en subtiele humor tussen die werkte goed.

Maar ik vond de film wat te lang, iets te traag en vooral veel te grof en naar. Dat brute geweld heb ik helemaal niks mee. Dus voor mij persoonlijk een magere voldoende.

Vond ik het nu goed of slecht? Moeilijke case. Sfeertje is goed, soundtrack ook. Alleen is dit waarschijnlijk de raarste of moet ik zeggen rustigste actiefilm die ik ooit zag. Kan zelfs niet echt zeggen dat het een actiefilm is, want het gaat me iets te traag. En voor drama is het dan weer iets te gewelddadig... Kan er dus niet eens een correct genre op plakken. Regisseur lijkt mij dus eentje met een speciale smaak, denk maar aan Tarrantino. Is er ook zo eentje. Wat inhoud betreft, verhaal is goed en begrijpelijk. Twee geschorste inspecteurs die hun centen goed nodig hebben en zich dus laten verleiden tot de corruptheid... Dialogen zijn duidelijk en scherp. Actie is soms gortig, hoewel nooit up tempo. Enigste waar ik mij aan stoorde was de iets te rustige ingesteldheid van de inspecteurs op een ogenblik dat de adrenaline door je aders zou moeten gieren. Vandaar ik al eerder zei, rare actie, want is me te rustig. Zo begint de film met een arrestatie terwijl één van de inspecteurs met een koffie in zijn hand staat. Maar daarom vermoed ik dat het allemaal met opzet zo wordt gebracht door de regisseur en het van deze film een specialeke maakt. Maw. weet ik niet wat er van te denken. Is dus een genrefilm waar je voor of tegen bent. En ik zit er wat tussen, vandaar drie * en geen uitgesproken goed of slecht.

Het plot klonk zeer aantrekkelijk, de aanwezigheid van Mel Gibson die ik altijd zeer waardeer was een dikke plus en de rauwe sfeer in de films van regisseur Zahler vond ik wel tof. Vond zijn films niet zo heel goed, maar op dat vlak scoorde hij wel bij me met zijn werk. En dan zet je Dragged across concrete op en hoop je op iets heel goeds. Jammer genoeg ben ik zwaar teleurgesteld. Het duurt allemaal tergend lang (dit had je gewoon een uur in mogen korten voor mij) en verloopt zo bijzonder traag dat de film maar niet voorbij leek te gaan. Daar doen een best goede Gibson en een paar behoorlijke actiemomenten weinig van af. Zahler mag dan een leuke eigen stijl hebben, maar hij zou eens betere scriptschrijvers om zich heen moeten zoeken. Ook zijn eerdere films waren ondanks boeiende thema's gewoon nauwelijks interessant.

2*

Subliem.

Prachtig hoe een slow burner mij de gehele 2.5 uur op het puntje van de stoel heeft kunnen krijgen. Intens genoten van Mel Gibson, Vince Vaugn en Tory Kittles. Normaal gesproken zou ik in slaap vallen bij een film met zo'n laag tempo, maar de shots waren adembenemend goed en de dialogen vond ik super sterk. Het excessieve geweld deed voor het eerst wat met mij. Normaliter ben ik volledig immuun voor zaken zoals headshots en het overlijden van belangrijke personages, maar dit keer betrapte ik mijzelf een paar keer op zachte een "Neeee joh", terwijl ik met grote ogen naar het scherm staarde. Of een paar keer een "Yo... schiet de f*** op!", wanneer één van de gemaskerde overvallers iemand iets opdroegen te doen. Ik ken mij geen film herinneren waar ik deze spanning voelde. Ik twijfelde of ik een half sterretje van de score zou afsnoepen door het einde. Een beetje onrealistisch en niet echt in lijn met de donkere toon die de film juist de resterende 99% van de tijd probeert aan te slaan.

Ben er wel van bewust dat dit een smaak kwestie is, want mijn moeder zou halverwege al in slaap vallen bij deze film en zij is ook een aardige filmkenner/-liefhebber. Maar dit is het helemaal voor mij. Lekker gritty, ruw geacteerd door voornamelijk Mel Gibson en Tory Kittles. De medogeloze bad guys. het gemis aan een soundtrack dat de kijkervaring alleen maar intensiveert. I love it. More please.

Overigens zo genoten van de scene waarin Vince een broodje eet en Mel Gibson zich hier zichtbaar aan irriteert. en de ongemakkelijke welbespraaktheid van de bankmanager. Voor mij zijn het die kleine dingen.

"Good heavens and praise be to Him. Can that radiant vision of maternity that just walked through our front doors possibly be our beloved Mrs. Summer? "

Blackface / Whiteface.

Een slowburner die gelukig geen standaard buddycop film bleek te zijn. Ondanks de lange speelduur kon het me prima boeien. Door de voortkabbelende traagheid komt het geweld en rare gebeurtenissen des te harder aan.

De dialogen tussen de verbitterde collega's zijn overigens op momenten erg geestig. Op een sombere onderkoelde manier.

Langdradige film met veel gezeur. Kijk enkel de laatste 90 minuten als je een film met verhaal en actie wilt zien, de eerste 90 minuten zijn pure tijdopvullende onzin. Mel Gibson doet het nog steeds goed als oude knakker. Vince Vaughn verbleekt naast Gibson, hij houdt het beter bij flauwe komedies. Bone Tomahawk (2015), eveneens van Zahler, vind ik nochtans een sterke western. Nu nog zijn Brawl in Cell Block 99 (2017) eens bekijken. Dan heb ik al zijn films die op MM vermeld staan, gezien!

Dragged Across Concrete is een slowburner waarvan je toch op wat meer vuur hoopt. De dialogen, de scènes, het plot... Zo'n beetje alles in deze stroeve film kan wel wat siliconenspray gebruiken. Zeker geen slechte misdaadfilm, maar door het lage tempo ook verre van memorabel.

Waardeloos. Griity en rauw? Als je nog nooit een goede actiefilm hebt gezien misschien. Slappe hap, slecht acteerwerk. Nee, dat is niet "geloofwaardig" of"realistisch", maar amateuristisch.

Een van de beste films die ik in tijden heb gezien. Goede dialogen. Lamge scenes die stuk voor stuk ijzersterk zijn. Alles krijgt z'n tijd, dus ook het niet belangrijke. Goed geregisseerd. Sterk acteerwerk en een goed verhaal, wat mij elk moment wist te boeien. Al met al zeker kijken!