Dragged across Concrete (2018)

Tsja ... je kan niet alles goed vinden,.. ieder zijn mening...

Uiteraard. Na maanden reageerden ze dat ze "met professionele en ervaren vertalers werken en tevreden zijn over het geleverde werk". Verder "zijn teksten zoals 'we wonen naast hun' en 'lik me reet' spreektaal dus dat is bewust zo gedaan". Juist... Op de taalfouten zoals 'ik wordt' en de talloze spatiefouten (soms dus met betekenisverschil) zijn ze niet ingegaan.

Haha

nu vind ik opeens alles niet goed......dooddoener = ieder zijn mening....> hier zijn alleen maar eigen meningen...

Goed gezien kerel!

Ik kan weinig over de inhoud van de film zeggen want na 40 minuten zijn we eruit gelopen. Mijn god wat was dit slecht. Zelden zo slecht geregisseerd en geacteerd werk gezien. Alle zinnen waren cliché en zeer kort en het leek wel of alle acteurs net voor de opname hun tekst hadden gehad. Echt niet te kijken dit.

Waar het verhaal over gaat is inmiddels wel duidelijk en op zich niet bijzonder. Je weet met dit soort films echter nooit hoe het zal aflopen, daarsoor blijft de spanning er wel inzitten.

Concreet, langdurig intro, geen overbodig lange schietpartijen, niemand wordt ontzien, weinig plaats voor sentiment, Hollywood einde.

niet traag of saai maar wel te lang.

beetje the wire serie gevoel met sociale kritiek setting in combi met corrupte cops en drugs....beetje cliche dat de enige figuren zonder geweten weer duits zijn. en jammer dat die in de final shootout ineens nogal doetjes blijken...anticlimax....brawl in celblock was toch wel stuk harder en origineler.

oh ja die vrouw met dat sokje...ik dacht de hele film wie is dat ook alweer? wie had dat ook?

zus van dexter

Toch wel de minste van de 3 S. Craig Zahler films. Het acteerwerk is prima. Voor mij is het grote probleem toch wel het verhaal dat in 1 uur verteld kon worden maar door extreem lange scènes met veel gepraat naar 2 uur en 40 minuten is gerekt. Bovendien zitten er ook wel wat nutteloze scènes in die alleen wat toevoegen aan de speeltijd. Het geweld is jammer genoeg ook niet zo hard als in de vorige 2 films van Zahler. Er zat ook amper spanning in de film, misschien een beetje bij de bankroof. De finale is ook eindeloos lang uitgerekt waardoor het op een gegeven moment saai wordt om naar te kijken. Bovendien had Mel Gibson zijn dood makkelijk kunnen ontwijken. De rol van Don Johnson vond ik dan wel weer leuk. En een pluspuntje voor de vrouw in het appartement in het begin van de film
2.5/3.0*

Aardig.

Ik kan me er wel bij aansluiten dat dit filmpje net wat te lang doorgaat, maar het is overduidelijk dat een man zoals Zahler achter het stuur zit. Dit filmpje lijkt dan ook best op zijn voorgaande films, alleen iets minder pulpy en veel serieuzer qua toon.

Begin is niet erg interessant, daar kan ik kort over zijn. Ondanks het soms sfeervolle gebruik van de camera en uitmuntend acteerwerk van Gibson en Vaughn weet het niet erg boeiend te zijn. Realistisch zal het allemaal wel zijn, maar dat betekent niet dat het gelijk interessant wordt.

Het is overigens wel duidelijk dat Zahler het beste is in karakters zelf. Veel karakters in deze film met allemaal een keurige opbouw van achtergrond dat het net die serieuze push geeft die ze nodig hebben. Dit werkt vooral rondom de karakters zoals Carpenter, Gibson en Vaughn.

In vergelijking met de rest van Zahler's films is dit iets minder bleek en wat donkerder en mistiger. Sets zijn daarom wel geslaagd en sfeervol gebruik van gemaakt. Echter zit je als kijker behoorlijk op je honger, vooral als je meer ervaring met Zahler hebt. Er zijn niet al te veel momenten dat de film een hoogtepunt kent.

Als je Zahler kent, zal je moeten weten dat de laatste 30 tot 45 minuten altijd pulpy en gewelddadig zijn. Echter valt dat hier best mee ondanks een aantal smerige scenes. Maar het zijn vooral kogels waarbij wat bloed vloeit. Meeste gruwelijke geweld blijft dan vooral uit beeld of op afstand.

Ik kan niet zeggen dat het doodsaai werd maar rondom het midden had ik in de bioscoop nog wel moeite echt mijn aandacht erbij te houden. 159 minuten is echt net iets te lang voor een film zoals dit. Zahler wil net iets te veel met zijn karakters en geeft ze zowat allemaal minstens 5 minuten aan achtergrond. Daarbuiten worden enkele conversaties gewoon te lang uitgerekt.

Maar toch bewijst Zahler wederom wel weer een vakman te zijn ondanks de budgettaire beperkingen. De sets zijn gaaf, karakters sterk en acteerwerk bovengemiddeld Daarbuiten is het ook de onvoorspelbaarheid en soms plotselinge wreedheid die de film boven water houden. Tweede deel kent net wat meer hoogtepunten dan het eerste deel, maar het blijft Zahler. Ik ga hem in de gaten blijven houden.

Een geweldige film!

Opvallend toch dat deze nieuwe film van Zahler niet zo extreem gewelddadig is als zijn vorige twee. Er blijft nog genoeg ranzigheid over, maar een onvergetelijk ranzig moment zoals in die andere films zou ik nu niet kunnen noemen. Desondanks vond ik deze film beduidend beter dan Zahler zijn vorige. Het is vooral een prestatie dat zo'n traag uitgesponnen film nooit aan spanning verliest en je aandacht kan blijven vasthouden. De geinige dialogen en chemie tussen een goede Vauhgn en nog betere Gibson zijn daarbij belangrijk. De film blijft ook spannend door de onvoorspelbare wendingen en de tijd die in personages wordt gestoken.

Het moet dan wel gezegd dat het soms wat rommelig overkomt hoe de film soms lukraak in zijn personages investeert. Na zijn introductie blijft Henry bijvoorbeeld lange tijd uit beeld. Ook worden er tussendoor nog even wat marginale personages geïntroduceerd. Al is het wel zo dat die nog wel indruk maken. Carpenter en Melamed zijn echt heel leuk. Ook die 70's vibe en visuele stijl bevielen me erg goed. Vanaf de scène op de parkeerplaats voelt het alsof je bent aanbeland waar de film al die tijd naartoe heeft opgebouwd. Vanaf dan is het echt genieten. 3.5*.

Toch wel een eigenzinnige regisseur dit, kijk nu al uit naar wat we nog meer gaan zien van hem. Ook dit was weer vermakelijk van begin tot eind.

man, wat heb ik zulke films gemist! (beetje jaren 90 vibe)

Dragged across Concrete moet het vooral van het laatste uurtje hebben. De aanloop is nogal van de hak op de tak en het duurt even voordat alle stukjes op zijn plek vallen. Ook zitten er wat overbodige scenes in. Maar het geduld wordt uiteindelijk beloond met sinistere duistere spelletjes, waarvan de uitkomst zich niet zo maar laat raden.

Ik wil niet degene zijn die telkens als een film langer dan twee uur duurt, gaat zeuren over langdradigheid, maar feit is dat deze film gerekt wordt met enkele weinig relevante scènes. Zo draagt de depressieve vrouw die voor de eerste keer weer gaat werken niks bij aan het geheel terwijl we intussen weer een kwartier verder staan. Hetzelfde kan gezegd worden van het perspectief van de twee zwarte chauffeurs die een centrale rol lijken te gaan krijgen maar uiteindelijk vrij weinig in beeld komen.
Gelukkig ook veel goede punten: de karakteruitdieping van de twee ambiguë cops, hoe alle losse plotlijnen van het begin naar elkaar toewerken, de gebeurtenissen die ontaarden, de bijna literaire dialogen zorgen wel dat de film een aardig buitenbeentje in het genre is. Het venijn zit in de staart met een spanning die zwaar komt aanzetten en een misdaadfilm die écht dirty wordt.

Een flinke hap adem in deze sombere dagen voor de genrecinema.

Langdurige film die alle kanten op schiet.

Zo te zien vergeten te stemmen. Tijdje geleden terug gezien en ik vond hem wat traag maar desondanks eigenlijk wel beter dan Brawl in Cell Block 99. Zahler blijft een regisseur die nog niet teleurgesteld heeft. Steeds een film waarvan je denkt ja die wil ik wel zien. Ik zou hem wel liefst terug een horror zien maken. Dat hoeft niet ook niets in de trant van Bone Tomahawk te zijn. Het einde van Dragged Across Concrete was spannend en het draait allemaal wat onverwacht uit.

Na Bone Tomahawk en 'Brawl' heeft deze regisseur zich wel op de kaart gezet met zijn eigen stijl. Deze film trekt die lijn voort, al is dat vooral pas in het tweede deel van de film wat tevens ook het beste deel is. Tot halverwege is het voornamelijk een drama waarin twee agenten centraal staan die in de sores zitten. De opbouw heeft wel wat weg van Bone Tomahawk, waarin ook niet veel gebeurt tot richting de climax.

Juist die opbouw zorgt ervoor dat die climax lekker heftig binnenkomt. Het is alleen wel jammer dat de dialogen, waar ruim de tijd voor genomen wordt, erg matig zijn.

Oei , ergens heb ik deze gemist. Maar gezien Bone Tomahawk en Brawl i.m.o. erg fijne films zijn staat deze nu bovenaan mij "to watch" lijst.

Trage film met niets zeggende scènes, met name in de eerste 100 minuten. Einde is redelijk. De film doet te veel moeite om appart te proberen te zijn. Wat het beste was dat het mogelijk is om een film zonder soundtrack te maken. Dialogen Gibson/Vaughn saai en niets zeggend. Had het gevoel ze bij de film geen editor hadden voor de film te monteren en toen maar al het materiaal zijn gaan gebruiken. Wel leuk waren de foto's van de jonge don johnson met de jonge mel gibson op het kantoor. Brings back memories.

Uitstekende film waarin twee agenten worden geschorst vanwege buitensporig geweld tijdens een aanhouding. Het ontbreken van muziek en de trage en tevens sterke opbouw en zorgen juist voor extra spanning. Een prettige samenwerking hier tussen Mel Gibson en Vince Vaughn. De manier waarop regisseur S. Craig Zahler geweld in beeld brengt is inmiddels kenmerkend te noemen.

Ik vond er werkelijk geen ene reet aan.

Tenenkrommend trage en saaie film.

Nee. Niet mijn film. Ondanks dat het camerawerk er solide uitziet en Gibson en Vaughn hun rollen heerlijk vertolken. De wisselwerking en subtiele humor tussen die werkte goed.

Maar ik vond de film wat te lang, iets te traag en vooral veel te grof en naar. Dat brute geweld heb ik helemaal niks mee. Dus voor mij persoonlijk een magere voldoende.

Vond ik het nu goed of slecht? Moeilijke case. Sfeertje is goed, soundtrack ook. Alleen is dit waarschijnlijk de raarste of moet ik zeggen rustigste actiefilm die ik ooit zag. Kan zelfs niet echt zeggen dat het een actiefilm is, want het gaat me iets te traag. En voor drama is het dan weer iets te gewelddadig... Kan er dus niet eens een correct genre op plakken. Regisseur lijkt mij dus eentje met een speciale smaak, denk maar aan Tarrantino. Is er ook zo eentje. Wat inhoud betreft, verhaal is goed en begrijpelijk. Twee geschorste inspecteurs die hun centen goed nodig hebben en zich dus laten verleiden tot de corruptheid... Dialogen zijn duidelijk en scherp. Actie is soms gortig, hoewel nooit up tempo. Enigste waar ik mij aan stoorde was de iets te rustige ingesteldheid van de inspecteurs op een ogenblik dat de adrenaline door je aders zou moeten gieren. Vandaar ik al eerder zei, rare actie, want is me te rustig. Zo begint de film met een arrestatie terwijl één van de inspecteurs met een koffie in zijn hand staat. Maar daarom vermoed ik dat het allemaal met opzet zo wordt gebracht door de regisseur en het van deze film een specialeke maakt. Maw. weet ik niet wat er van te denken. Is dus een genrefilm waar je voor of tegen bent. En ik zit er wat tussen, vandaar drie * en geen uitgesproken goed of slecht.

Het plot klonk zeer aantrekkelijk, de aanwezigheid van Mel Gibson die ik altijd zeer waardeer was een dikke plus en de rauwe sfeer in de films van regisseur Zahler vond ik wel tof. Vond zijn films niet zo heel goed, maar op dat vlak scoorde hij wel bij me met zijn werk. En dan zet je Dragged across concrete op en hoop je op iets heel goeds. Jammer genoeg ben ik zwaar teleurgesteld. Het duurt allemaal tergend lang (dit had je gewoon een uur in mogen korten voor mij) en verloopt zo bijzonder traag dat de film maar niet voorbij leek te gaan. Daar doen een best goede Gibson en een paar behoorlijke actiemomenten weinig van af. Zahler mag dan een leuke eigen stijl hebben, maar hij zou eens betere scriptschrijvers om zich heen moeten zoeken. Ook zijn eerdere films waren ondanks boeiende thema's gewoon nauwelijks interessant.

2*

Erg naar uitgekeken , en deze Laatste van regisseur Zahler is weer zeer de moeite waard .

Zijn debuut , de western viel tegen , maar brawl was een mokerslag .

Wat een heftig gruwelijk goede film was dat .

Van alle drie zijn films scoorde deze hier het hoogst .

Met Gibson en natuurlijk vaughn , die het prima doen , maar had niet anders verwacht .

Moet wel eerlijk toegeven dat ik het idee heb dat de eerste twee anderhalf uur en wel heel rustige opbouw is met niet erg indrukwekkende dialogen , maar de stijl is nog steeds gaaf .

Mocht je dus na een uur denken : dit is me te traag en je kunt het geduld opbrengen , het laatste ruime uur maakt het zeer de moeite waard .

Actie , spanning en geweld die voor regisseur Zahler kenmerkend is staat je daar te wachten l

En die is redelijk uniek en heftig .

Top 4*

Mjammie mjammie film over 2 bad buddy cops die een bende zware jongens volgen voor persoonlijk gewin. Dat is een enkeltje to HELL.
Het immorele gedrag van Gibson en Vaughn is heerlijk om te zien. Wederom een 'horror' western van deze regisseur met outlaws, een grote buit en een shootout die aanvoelt als een nachtmerrie! ANSJOVIS nog aan toe!!.