• 149.716 films
  • 8.321 series
  • 25.371 seizoenen
  • 557.622 acteurs
  • 324.603 gebruikers
  • 8.522.585 stemmen
Avatar
 
banner banner

Phantom Thread (2017)

Drama / Romantiek | 130 minuten
3,48 611 stemmen

Genre: Drama / Romantiek

Speelduur: 130 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk

Geregisseerd door: Paul Thomas Anderson

Met onder meer: Daniel Day-Lewis, Vicky Krieps en Lesley Manville

IMDb beoordeling: 7,4 (130.908)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 1 maart 2018

Plot Phantom Thread

In het naoorlogse Londen bevinden een fameuze kleermaker, Reynolds Woodcock genaamd, en zijn zus Cyril zich in het centrum van de Britse mode-industrie. Ze maken daar kleding voor koninklijke families en edellieden. Vrouwen betreden het leven van de alleenstaande kleermaker, bieden hem inspiratie en gezelschap, maar vertrekken vervolgens weer. Tot hij op een dag Alma ontmoet, een jonge, wilskrachtige vrouw die al snel het middelpunt van zijn leven wordt en zijn strak geregisseerde en geplande leven op zijn kop zet.

imageimageimageimageimageimageimageimage

Externe links

Social Media

Volledige cast

Acteurs en actrices

Reynolds Woodcock

Alma Elson

Cyril Woodcock

Countess Henrietta Harding

Dr. Robert Hardy

Princess Mona Braganza

Lady Baltimore

London Housekeeper

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Basto

Basto

  • 8721 berichten
  • 6465 stemmen

schrans schreef:

Hoewel sfeervolle setting en solide acteerprestaties is dit gewoon een film met een heel magere plot waardoor de saaiheid regelmatig toeslaat.

De film draait ook helemaal niet om het plot. Het is een karakterstudie. De deconstructie van een geniale kunstenaar.


avatar van schrans

schrans

  • 353 berichten
  • 938 stemmen

Basto schreef:

(quote)

De film draait ook helemaal niet om het plot. Het is een karakterstudie. De deconstructie van een geniale kunstenaar.

De plot is in dit geval dan een erg saaie karakterstudie.


avatar van Lavrot

Lavrot

  • 512 berichten
  • 0 stemmen

Nicolas Cage persifleerde eens David Lynch "You go deeper and deeper into the character and it gets darker and darker" of woorden van gelijke strekking. In Phantom Thread blijft "het beeld" buiten het domein van die binnenwereld, maar op geniale wijze krijgt de kijker toch een magnifieke inkijk in de uitermate gecompliceerde eigenaardigheden van de hoofdpersonages. In een woord: fascinerend.


avatar van rep_robert

rep_robert

  • 26868 berichten
  • 3675 stemmen

De film duurt wat te lang, maar die onderhuidse spanning tussen de haast autistische Daniel Day-Lewis en het muurbloempje Vicky Krieps is goed voelbaar. De relatie evolueert tot bizarre hoogtes waarbij Day-Lewis haar op het ene moment wegduwt en op het andere moment haar weer nodig heeft. Hier wordt goed op ingespeeld door haar en ze blijkt slimmer en listiger dan je op het eerste gezicht zou verwachten.

PTA kiest voor een specifiek uiterlijk van de film, maar niet perse een waar ik van houd. De film is grauw en oogt enorm deprimerend van begin tot eind. Een bewuste keus, maar iets meer flair had de film voor mij persoonlijk goed gedaan.

Uiteindelijk draait het om de relatie tussen de twee en het samenspel is van begin tot eind boeiend en ook hetgeen wat de film draagt.

3,5*


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3731 berichten
  • 4096 stemmen

Knappe rol hoor, van Krieps. Zij overtuigt als schuchtere serveerster die tot muze wordt gebombardeerd voor een high society couturier. Day Lewis is als altijd een zekerheidje, ondergedompeld in zijn rol zoals alleen hij dat kan (blijkbaar heeft hij echt een jurk gemaakt tijdens de productie). Hij praat hier trouwens zoals Malkovich, lijzig, met nauwelijks ingehouden dedain.

Na de introducties krijg je een traag schouwspel voorgeschoteld waarin de relatie tussen Reynolds (is dat een bestaande voornaam?) en zijn dominante zus, de persoonlijke band die Reynolds heeft met zijn klandizie, en zijn liefde voor Alba uit de doeken worden gedaan. De relatie tussen Reynolds en Alba is eigenlijk vanaf het eerste moment vrij ongemakkelijk, en niet alleen door het grote leeftijdsverschil, maar een echte spanningsboog ontbreekt. Er komt wat meer pit in de film als er conflicten ontstaan naar aanleiding van het verrassingsetentje. Inmiddels is wel duidelijk dat Reynolds autistische trekjes heeft, alles moet op zijn manier, voorspelbaar, en hij mag vooral niet gestoord worden- iets te hard je thee inschenken kan al zijn toorn wekken.

Visueel is het sober, de ernstige jaren 50 lenen zich misschien ook wat minder voor frivoliteiten, maar met oog voor detail en met een aantal leuke trucs, zoals de autoritjes, die visueel dichtbij A Clockwork Orange komen. The Phantom Thread is ontegenzeggelijk vakwerk, en je ziet dat er enorm veel talent en werk in zit, maar het raakte me nergens echt. Een veilig zeventje dan maar.


avatar van Sergio Leone

Sergio Leone

  • 3211 berichten
  • 2353 stemmen

Solide.

Erg degelijk gemaakt drama, maar dat is wel het minste wat je kan verwachten van de combo Paul Thomas Anderson - Daniel Day-Lewis. Die laatste schijnt met pensioen te zijn gegaan na deze film. Gezien zijn talent is dat zonde, al maakte hij de laatste 20 jaar maar weinig films. Ook in Phantom Thread acteert Day-Lewis als vanouds: technisch nagenoeg perfect, met veel kleine maniertjes en details. Dat kan hij als de beste.

Maar het is tegelijkertijd ook een beetje het manco van deze film. Men teert volledig op de relatie tussen modemaker en muze en hoewel behalve Day-Lewis ook Vicky Krieps uitstekend acteert, blijft het wat afstandelijk. Het is allemaal gek genoeg en men vraagt zich meermaals af waarom ze samen zijn en/of blijven, dus in se duidt dat erop dat Anderson de complexiteit goed portretteert. Niettemin levert het een vrij apathische kijkervaring op. Ik ben niet echt meegezogen, ondanks (of misschien net door) die gedetailleerde techniciteit op alle vlakken. There Will Be Blood bewijst dat het met dezelfde combo en soortgelijke complexe, onaangename personages wel kan, dus mankeert er op één of andere manier toch iets aan deze film, hoe goed dat het er allemaal ook mag uitzien.

3


avatar van Lentekind

Lentekind

  • 2 berichten
  • 33 stemmen

Geweldige film! Heel slow, heel subtiel, onderhuids en ongemakkelijk, maar ook herkenbaar. Het onmogelijke verlangen door te dringen tot de ziel van iemand anders in beeld gebracht v.v.


avatar van tommykonijn

tommykonijn

  • 4660 berichten
  • 2108 stemmen

Tsja, die Paul Thomas Anderson. Dat hij een kundig regisseur is zal je me niet horen ontkennen. Punch-Drunk Love vind ik nog altijd een sublieme film en ook de muziekvideo's die hij voor HAIM regisseert zijn prachtig. Magnolia heb ik (te) lang geleden gezien en Boogie Nights zelfs nog helemaal niet, maar verder moet ik (vooralsnog) toch concluderen dat zijn films lang niet altijd mijn ding zijn. There Will Be Blood viel wat tegen en The Master vond ik zelfs vrij saai.

Phantom Thread bleek gelukkig een aangename verrassing en viel beter in de smaak dan de twee laatst genoemde titels. De film is in essentie een portret van een kunstenaar, Reynolds Woodstock: een wat eigenzinnig personage dat autistische trekken vertoont. De relatie tussen hem en Alma Elson is er niet eentje die je zal laten zwijmelen. Enkele sympathieke momenten daargelaten zit je je vooral af te vragen wanneer de bom gaat barsten. Zijn alle ontwikkelingen binnen die disfunctionele relatie even interessant? Nee, de film is bij vlagen zelfs ronduit langdradig. Er zijn echter een aantal pluspunten die helpen de interesse vast te houden. Zo zijn de personages vaak nogal onvoorspelbaar, waardoor ik benieuwd bleef naar verdere ontwikkelingen. Ze worden ook fantastisch neergezet door zowel Daniel Day-Lewis en Vicky Krieps. Er zitten enkele scènes tussen waar de vonken vanaf vliegen en het beste voorbeeld daarvan is Alma's teleurstelling n.a.v. Reynolds' reactie op het romantisch diner. Pijnlijk moment, maar schitterend geacteerd! Ook de aankleding van de film mag er wezen. De locaties, kostuums en het kleurgebruik vallen meermaals op.

Soms zakte mijn aandacht even weg, maar deze kwam ook altijd weer terug. Het lome tempo is ergens ook wel passend. Overigens helpt het ook wel dat er geregeld sprake is van onderhuidse spanning, zoals ik al aangaf: wanneer barst de bom? Anderson wist me dus al met al positief te verrassen met deze film. Ik houd er wat gemengde gevoelens aan over, maar de film heeft genoeg in huis om het de moeite waard te noemen.

3,5*


avatar van stefan dias

stefan dias

  • 2159 berichten
  • 1202 stemmen

Schitterend vormgegeven film met prachtige kleding (uiteraard) die écht aanvoelde en zeer mooie muziek die alles feilloos aan elkaar reeg. Helaas waren de beschreven levens niet zo boeiend an sich. Mode is (excuseer alas ik iemand op de tenen trap) toch vooral een toegepaste kunstvorm en net iets minder boeiend dan muziek of schilderkunst. Dat je bijna een nietsontziende, geobsedeerde gek(kin) moet zijn om alles in het teken van je carrière en passie te zetten, lijkt me zeer aannemelijk, maar dat dan kleermakerij is, is - al is het nog zo mooi in beeld gebracht - toch niet bijzonder inspirerend.
Door zijn eenzijdige, ziekelijke focus en zijn autisme is Woodcock dan ook een monochroom, van alle humor gespeende personage. Dat kan je wel aan Day-Lewis besteden. Dan was Alma boeiender, geschakeerder. De scène waar de ongedwongen, vranke, open serveerster zich aan Woodcock openbaart is voor mij een van de mooiste van heel de film. Dat zij uiteindelijk bijna even bezeten of zelfs nog bezetener blijkt dan Woodcock zelf, was een mooie twist in deze bizarre verhouding. Want het blijft toch bij een eerder fysiekloze, bijna abstracte adoratie, wat je doet twijfelen over Woodcocks ware geaardheid (ik gok autofiel). Enfin… vaak boeiend, maar nergens begeesterend.

PS. Tijdens het kijken kreeg ik plots het gevoel dat Krieps me wat 'Duits' leek overkomen. Heer uiterlijk en haar taal. Ik weet ook niet waarom, misschien heb ik haar ooit in een duitstalige film of serie zien passeren? Gut-feeling.


avatar van Flavio

Flavio (moderator films)

  • 3731 berichten
  • 4096 stemmen

stefan dias schreef:

PS. Tijdens het kijken kreeg ik plots het gevoel dat Krieps me wat 'Duits' leek overkomen. Heer uiterlijk en haar taal. Ik weet ook niet waarom, misschien heb ik haar ooit in een duitstalige film of serie zien passeren? Gut-feeling.

Gutland (2017)?


avatar van stefan dias

stefan dias

  • 2159 berichten
  • 1202 stemmen

Nee, niet gezien, de pun in 'gut-feeling' was dan ook geheel not intended.


avatar van blurp194

blurp194

  • 3372 berichten
  • 3064 stemmen

The unbearable lightness of being een kleermaker.

Daniel Day-Lewis is een erg, erg goede acteur - en dat moet ook wel voor deze rol, want zo'n strontvervelend en akelig persoon als deze Woodcock zet je niet zomaar neer. Geniaal in de complexiteit en diepte van zijn karakter - zoals in de mooie review in The Guardian, de perfecte gentleman: 'someone who never gives offence accidentally'. Maar wel ondertussen alles en iedereen om zich heen manipuleren, zodat je voor de film halverwege is al een bloedhekel aan hem hebt. Wat moet die arme lieve Krieps toch met zo'n apparaat van een vent, zou je je afvragen, maar daar gaat de film juist over natuurlijk. Krieps speelt overigens al even goed als DDL, met af en toe geniaal fraaie gelaatsuitdrukkingen - ik denk zomaar dat ze erg goed kan pokeren. Net als de ook erg mooie rol van Lesley Manville als de zus Cyril - ook al zo'n uitgestreken smoelwerk.

Maar wat een kijkfeestje is het ondertussen. Sowieso is het al ietwat komisch om de vaak niet al te mooie dames te zien transformeren met een nieuwe jurk aan - al is dat natuurlijk een kwestie van smaak, en niet niet alle creaties zijn even geslaagd. Kennelijk worden die jurken goed betaald, want het huis waarin de Woodcockjes wonen is schitterend, mooie grote ramen, mooie meubeltjes en hier en daar nog een beeldhouwwerkje of wat. En de buitenlocaties zijn al even weelderig - meer marmer dan een gewoon mens in zijn hele leven ziet. En een mooie ouwe auto ook nog.

Eigenlijk is er maar een ding wat me echt niet bevalt aan de film - de muziek. Vaak net iets te aanwezig, en net iets teveel de pianovariant van liftmuziek. Alleen aan het eind past het uiteindelijk wel goed.


avatar van Donkerwoud

Donkerwoud

  • 7435 berichten
  • 3345 stemmen

De gemankeerde psychologie van een moeilijke hyperkapitalist. Of hoe couturier Reynolds Woodcock (Daniel Day-Lewis) minstens zo ondoordringbaar is als Daniel Plainview of Lancaster Dodd. De absolute kracht van 'Phantom Thread' (2017) is hoe het enge, perfectionistische wereldbeeld van Woodcock terugkomt in verschillende facetten van de film. Van de kille soundtrack tot de superbe cinematografie en het grootse acteerwerk van Day-Lewis. Ook aardig hoe Woodcock's hardheid een tragische laag krijgt, omdat het eigenlijke perspectief bij zijn muze Alma (Vicky Krieps) ligt. Zij ziet als geen ander hoe er in zijn genadeloze systeem van vraag en aanbod weinig ruimte is voor tederheid, vergiffenis of genade. Is haar imperfectie datgene wat hem in haar aantrekt of een glad te strijken plooi!? Het maakt 'Phantom Thread' (2017) zonder meer een gelaagde film over klasse- en sekseverschillen. Toch is het ook ietwat vermoeiend hoe Anderson opnieuw speelt met dik aangezette Freudiaanse symboliek in een vertelling over macht en masculiniteit. Het doet me goed dat de regisseur voor zijn nieuwste productie het raam weer open lijkt te hebben gezet. Opdat hij zelf wat luchtigheid toelaat in zijn pedanterie.


avatar van Kooiker

Kooiker

  • 123 berichten
  • 103 stemmen

Geweldige film. Gaat vooral over manipulatie, zowel van hem als van haar. Beide spelen geweldig. Van Daniel wist i, dat wel, maar Vicky doet er niet voor onder. En dat wil wat zeggen tegenover zo'n acteergeweldenaar. Enorme onderhuidse spanning bij iedereen om hem heen. Maar hij is ook zielig als verslaafde aan zijn werk. Fantastische karakterstudie.


avatar van wvernooij

wvernooij

  • 86 berichten
  • 476 stemmen

Zelden zo'n saaie film gezien!


avatar van BlueJudaskiss

BlueJudaskiss

  • 11047 berichten
  • 4476 stemmen

Wondermooie film, van begin tot eind geboeid. De stille blikken, de ingehouden kwaadheid, het prachtige camerawerk en dan die muziek van Jonny Greenwood als een tweede hartslag van de film... ik kon niet stoppen met kijken. Absoluut een meesterwerk. 4,5*