menu

Phantom Thread (2017)

mijn stem
3,53 (304)
304 stemmen

Verenigde Staten / Verenigd Koninkrijk
Drama / Romantiek
130 minuten

geregisseerd door Paul Thomas Anderson
met Daniel Day-Lewis, Lesley Manville en Vicky Krieps

In het naoorlogse Londen bevinden zich een fameuze kleermaker, Reynolds Woodcock genaamd, en zijn zus in het centrum van de Britse mode-industrie. Ze maken daar kleding voor koninklijke families en edellieden. Vrouwen betreden het leven van de alleenstaande kleermaker, bieden hem inspiratie en gezelschap, maar vertrekken vervolgens weer. Tot hij op een dag Alma ontmoet, een jonge, wilskrachtige vrouw die al snel het middelpunt van zijn leven wordt en zijn strak geregisseerde en geplande leven op zijn kop zet.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=FYtJkYp4cis

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Macmanus
3,5
Klassiek is even gemakshalve cinema waar ik weinig speelsheid in zie. Wat erg strak in elkaar steekt en beetje elitair is. Ik bedoel dit niet per se als een negatief punt. Maar dat speelse en iets meer cool waardeer ik momenteel net iets meer. Anderson's Magnolia had dat voor mij meer bijvoorbeeld, ook Boogie Nights.

avatar van Redlop
1,5
Macmanus schreef:
Klassiek is even gemakshalve cinema waar ik weinig speelsheid in zie. Wat erg strak in elkaar steekt en beetje elitair is. Ik bedoel dit niet per se als een negatief punt. Maar dat speelse en iets meer cool waardeer ik momenteel net iets meer. Anderson's Magnolia had dat voor mij meer bijvoorbeeld, ook Boogie Nights.


Ok, duidelijk en mee eens ook wel.

avatar van luukve
3,5
Soms kun je van een film genieten omdat deze op alle fronten zó goed gemaakt is, al staat het plot je niet helemaal aan. Phanton Thread is zo'n film voor mij. Ik kan het hebben over de regie, acteerwerk, camerawerk, editing, geluid, muziek, kostuums.. overal merk je dat absolute toppers aan het werk zijn en zo gaat een film niet vervelen en blijf je gekluisterd aan het grote scherm.

Maar dan het verhaal dus. Ik vind het niet per se een slecht of oninteressant verhaal, het deed me alleen niet genoeg om de film geweldig te vinden. Zat hem vooral ook in de beslissing om te vergiftigen en vergiftigd te worden, ik kon me daar niet in vinden. Ik denk dat veel filmliefhebbers hiervan kunnen genieten maar verwacht geen meesterwerk.

avatar van John Milton
4,0
geplaatst:
Genoten van DDL, Vicky Krieps maar zeker niet minder van Lesley Manville. Een nieuw PTA meesterwerk is het wat mij betreft vooralsnog niet helaas, maar dat durf ik bij herziening pas zeker te zeggen. Vooralsnog is mijn 4* afgerond naar boven...

Ik ben wel geïnteresseerd in de look van de film, maar eens meer over lezen.

avatar van Onderhond
1,0
geplaatst:
Uuugghh.

PT Anderson was ooit een frisse, leuke regisseur. Iemand die met enige zwier en souplesse een goeie film kon neerzetten. Maar na PDL is het omgeslagen. Inherent Vice zag dan enige verbetering, maar met Phantom Thread is het helemaal terug naar af. Wat een oersaaie cinema was dit.

Daniel Day-Lewis weet jammer genoeg helemaal niks van z'n personage te maken. Een boerse kunstenaar die zichzelf erg belangrijk vindt en zijn eigen gangetje gaat, niet bepaald ongezien. De invulling is ook erg volgens het boekje, het enige opvallende was dat DDL's stem me wat aan een iets nettere Werner Herzog deed denken. De romance met Krieps stelt verder ook weinig voor, veel gewichtigheid maar weinig wol.

Visueel is het vooral erg lelijk. Als het zo bedoeld is, kudos, maar daar word ik dan niet blijer van. Vooral ook erg saai, zonder opmerkelijke shots of boeiend camerawerk. De onrustige close-ups vallen nog het meest op, maar die zijn ondertussen ook niet bepaald spannend of origineel meer.

Soundtrack is ook niet te harden. Erg aanwezig, erg sentimenteel en vervelend. Het maakt het ook allemaal zo erg gewichtig en serieus, terwijl de opzet van de film zo simpel is. PDL maakt erg klassieke keuzes, wat de film er alleen maar oubolliger op maakt.

130 minuten is dan ook een hele opgave. Heb ondertussen niet zoveel hoop meer voor PTA. Het talent zal er nog wel ergens in verstopt zit, maar ergens is hij veranderd is een erg oude vent die zijn speelse touch lang geleden kwijtgespeeld is. De resulterende films zijn dan ook nog amper aan te zien.

1.0*

5,0
geplaatst:
Prachtige film vol verleiding. Aantrekken en afstoten in een zeer spannende relatie

avatar van JT Chinaski
5,0
geplaatst:
Beste film in tijden. Loved ieder aspect van deze film. De spanning is om te snijden terwijl er (op de oppervlakte) nauwelijks wat gebeurd. Heb me geen moment verveeld.

avatar van Drulko Vlaschjan
1,5
geplaatst:
Ik had eerder een klassiek drama verwacht dan een hilarische komedie. Nou, dat kwam wel ongeveer uit. Wat dat betreft was er geen man overboord. Maar verder heb ik mij dood verveeld. Met name de eerste ongeveer 75 minuten waren lastig om door te komen, niet in het minst door die zenuwachtige Beethoven-achtige muziekjes van Jonny Greenwood, die ik toch hoog had/heb zitten. De dialoog aan de dinertafel vond ik zeer sterk en vermakelijk, een beetje absurd ook, daarna kakte het weer flink in, maar niet zo ver als waar het mee begon.

Misschien ben ik gewoon niet zo gevoelig voor het liefdesgeluk van anderen. Call Me By Your Name vond ik ook al vreselijk. Goed, ik ga koken. Een paddenstoelensoepje, dacht ik maar eens.

Groetjes!
Drulko

avatar van JJ_D
3,0
geplaatst:
Hij, als kunstenaar: een neuroot laverend van muze naar muze, (lijdend aan) een tot de nok gevuld leven (leidend), een bestaan dat tikt volgens de regelmaat van de behoeften ingegeven door zijn artisticiteit.
Hij, als mens: gekwetst sinds het wegvallen van een moeder die hem heeft overstelpt met liefde, levend met een masker van hardvochtigheid waaronder zich evenwel een kwetsbaar hart verschuilt.

Zij, als muze: gedienstig, vol bewondering.
Zij, als mens: onzeker, afhankelijk van de blijken van affectie en erkenning, uiteindelijk jaloers op een bestaan dat ze voor zichzelf niet weggelegd ziet.
Zij, als getrouwde vrouw: ontdaan van de ketenen van de angst die haar keurig in de pas laten lopen – een terugkeer naar de onbehouwen Alma die ze was voor ze koste wat het kost in de gunst wilde vallen.
Zij, aan het slot: iemand die de rollen heeft omgedraaid – niet hij kijkt naar haar terwijl zij eet (hij de jager, zij de prooi), maar omgekeerd: zij kijkt naar hem terwijl ze hem zijn afhankelijkheid voedert, het gif dat een heilzaam balsem blijkt, een antidoot voor de verschrikking van hun huwelijk, een brouwsel dat hun onmogelijke verhouding mogelijk maakt.

Phantom Thread. Zij die behandeld wordt als een schim – in zijn ogen belangrijker als idee dan als mens. Zij die zijn blik na verloop van tijd echter verstoort, vertekent, in gevaar brengt – de geest die zich niet langer als inwisselbare geest gedraagt, maar karakter ontwikkelt, een wil tentoon spreidt, verlangt, autonomie verwezenlijkt binnen de relatie.
Zij de geestelijke draad die het borduurwerk van zijn kunst bijeen houdt.
Hij de geestelijke draad die de naad van haar ziel omspant en verwerkelijkt.

‘Phantom Thread’ als provocatie van de perceptie van de toeschouwer. Wat wil Paul Thomas Anderson immers dat het publiek voelt? Ontzag voor Woodcocks creativiteit? Respect voor de offers die hij brengt? Sympathie voor de verering van wijlen zijn moeder? Eerbied voor zijn noblesse? Walging voor zijn onmenselijke kant? Afkeer voor zijn ijskoude rationaliteit? En wat met haar…? Mededogen voor haar slachtofferrol? Begrip voor haar hang naar goedkeuring? Afschuw voor haar masochisme? Aversie voor haar gebrek aan schuldbesef? De regisseur suggereert een sentiment, om het nadien in vraag te stellen, te nuanceren, bij te schaven. Tot er twee personages over blijven die beschadigd zijn, die elkaar beschadigen, en die in die schade de essentie van hun keuze voor elkaar heruitvinden. Het is een ontroerend idee, hoewel het wringt en kraakt, want als Alma geen consideratie voelt voor Reynolds kunstenaarsschap, hoe kan het huwelijk dan ooit standhouden?


Tot slot: fijne soundtrack (Jonny Greenwood doet het ‘m weer) met mooie periodieke accenten (Ravel! Schubert! Enzovoort!), stijlvolle en detaillistische cinematografie (past ideaal bij het onderwerp van de film), intens verteld en excellent opgebouwd, fenomenaal vertolkt. Met Daniel Day-Lewis – de loftrompetten liegen niet – op kop.

Van genoten, hoewel de ruwe psychologische karaktertekeningen wat mij betreft botsen met de extreem geraffineerd-esthetische cinematografie.

3,25*

avatar van BBarbie
3,0
geplaatst:
Het zal wel aan mij liggen, maar afgezien van het vlekkeloze acteerwerk van de protagonisten en het camerawerk heb ik in deze film over een egocentrische couturier weinig boeiends kunnen ontdekken. Het aantal scènes dat eruit springt, zijn op de vingers van één hand te tellen. Het kan ook komen omdat de hele entourage van het verhaal —haute couture, aristocratische kringen— mij (te) weinig aanspreekt. Met veel goede wil krap aan een voldoende.

avatar van AC1
AC1
mrklm schreef:
Vicki Krieps wordt volledig van het scherm gespeeld door een geniale Daniel Day-Lewis


Een deel daarvan heeft te maken met het feit dat ze een lieflijk niemendalletje moet spelen dat een relatie aangaat met een dominant machtsfiguur van boven haar sociale stand. Het is een ongelijke strijd en misschien dat het minder uit de verf zou komen als het meisje Daniel Day-Lewis van het scherm zou spelen. Het past in het kader van een psychologische film dat gaat over 'macht' of 'machtsverhoudingen' in een relatie.

avatar van james_cameron
3,5
Regisseur Paul Thomas Anderson blijft verrassen, ook nu weer. Het verhaaltje is aan de kleine kant en op gegeven moment valt er weinig lol meer aan de gebeurtenissen te beleven, maar de personages zijn fraai uitgewerkt en qua sfeertekening is de film erg mooi. Daniel Day-Lewis, in naar verluidt zijn allerlaatste rol, is magistraal. Jammer van de te opdringerige score en het wat saaie verloop van de plot.


avatar van Justinw
2,5
geplaatst:
Tsja, wat moet ik hier van zeggen.

Dat PTA kan regisseren staat buiten kijf, en het ziet er allemaal prima uit. Alleen er mist toch iets en qua cinematografie is er weinig wat echt in het oog springt. Dan over naar de inhoud van de film die vrij zwak is, ten eerste is Daniel Day-Lewis zijn character gewoon niet erg interessant. Een autistische kunstenaar die niet zonder zijn moeder kan.

Het hele poisoning plot en de wisselende machtsverhoudingen tussen Reynolds en Alma komen gewoon niet echt aan. Alhoewel.... Het shot waar Reynolds na een wandeling terug komt en onder de trap staat en waar Alma boven aan de trap hem staat op te wachten is een mooie ommekeer om aan te tonen dat Reynolds even de regie kwijt is (omdat hij normaal iedere gast/klant bovenaan de trap ontvangt). Hier zie je dat PTA echt nog wel wat in zich heeft, maar ik hoop echt dat hij weer een wat andere weg in slaat met zijn volgende film.

3,5
geplaatst:
Heb de film een paar dagen laten bezinken, maar nog steeds lastig om goed te beoordelen. In eerste instantie kreeg ik hetzelfde gevoel als bij The Master: Anderson is een meester geworden in prachtige shots. Maar hij kent ook een overdaad aan pretentie, die nogal eens kan irriteren.

Toch blijft Phantom Thread intrigeren, daar waar ik bij The Master op een gegeven moment bijna in slaap viel. Naast de altijd fascinerende Day-Lewis trekt Lesley Manville hier de aandacht. Zéér bitchy, maar toch menselijk.

avatar van mjk87
4,0
geplaatst:
PTA weer op de weg terug na het moeilijke en ietwat mislukte Inherent Vice. Deze Phantom Thread nu gisteren voor een tweede maal gezien om te weten wat ik er echt van vond (al is het maar dat die eerste keer in het filmhuis was waar beeld en geluid toch wat minder zijn en de pauze het ritme ook wat uit de film haalde

Met dat ritme zat het nu wel goed. Het is weer knap hoe die 130 minuten de boog gespannen blijft, vaak bijeengehouden door een lekkere montage en de alom aanwezige muziek die tegen de tijd dat het kan gaan irriteren ineens wat zwaarmoediger wordt en zo interessant en ondersteunend blijft. Ook de heerlijke glijdende camera soms, de schitterende jurken en andere kledij (die sokken!) en sowieso de hele aankleding. Absoluut dus een goede film die ook een tweede keer volledig blijft boeien. Maar het is misschien technisch net iets te perfect allemaal. Mooi maar ook wat klinisch. Zoals The Beatles het op dat soort punten ook weleens afleggen tegen de meer ongepolijste Stones.

De centrale relatie is ook erg moeilijk. Een relatie die soms te geschreven lijkt en eerder er één voor het verstand is dan voor het hart. Zeker Day-Lewis' personage is lastig te peilen. Hij maakt er nog wel een mens van, maar wat Krieps erin ziet voel je als kijker nooit. Terwijl juist dat normaal de kracht van de films van Anderson is, denk aan het a-typische maar volstrekt geloofwaardige koppel Sandler-Watson. Wat dat betreft raakt Manville je nog het hardst van allen, zij is het meest mens van allemaal. Maar de goede punten overtreffen wel de slechte en ik heb me tweemaal dik twee uur vermaakt. 4,0*.

avatar van IH88
4,0
geplaatst:
“For the hungry boy, my name is Alma.”

Heerlijke film weer van PT Anderson. Op de eerste plaats ziet Phantom Thread er fantastisch uit, en ik zou van iedere scene wel een screenshot willen maken. Anderson zorgt ook voor een onderhuidse en ijzingwekkende spanning, en de film is een donker romantisch drama over twee mensen die langzaam verliefd op elkaar worden.

En niet zonder elkaar kunnen, maar dan wel op een destructieve en obsessieve manier (op een PT Anderson manier). Er zit ook opvallend veel humor in Phantom Thread, alhoewel ik gelijk toegeef dat dit soort zwartgallige humor je wel moet liggen. Voor mij werkte het. Het is voor mij wel een raadsel waarom DDL en Manville wel genomineerd zijn voor een Oscar, en Vicky Krieps niet. Alma ontwikkelt zich, na een ingetogen begin, tot een krachtige vrouw die Reynolds Woodcock goed tegengas geeft. In de laatste scene bij de eettafel speelt Krieps zelfs DDL van het scherm, en dan moet je toch van goede huizen komen.

3,0
geplaatst:
Meer van verwacht. Een acteursfilm met weinig dynamiek, uiteindelijk geen film die lang in mijn geheugen zal blijven hangen. Day-Lewis speel zoals altijd goed, geeft hier een variant op zijn meer gedenkwaardigere rare kwast Tomas uit The Unbeareable Lightness of Being, een onsympathieke vent waarvoor je aan het einde toch mededogen voelt. Ook de twee vrouwelijke hoofdrollen worden goed ingevuld, vooral Krieps zet de karakterontwikkeling van Alma subliem neer, maar ondanks het sterke spel een statische film die te lang duurt. Raar dat regisseur Anderson, die ik dankzij Magnolia en Boogie Nights hoog heb zitten, hierzo op safe speelt en weinig eigens toevoegt. Wellicht wilde hij, na There Will Be Blood, weer zo graag werken Met Day-Lewis, dat hij iets te veel concessies heeft gedaan. Phantom Thread heeft duidelijk meer de handtekening van de eigenzinnige hoofdrolspeler dan die van de regisseur, en dat had beter gekund. Gemiddeld.

avatar van baspls
4,0
geplaatst:
"The tea is going out; the interruption is staying right here with me."

De prestigieuze kleermaker Reynolds Woodcock is een veeleisende en moeilijke man. Vrouwen blijven meestal niet lang in zijn leven. Tot hij op een dag Alma ontmoet.

Phantom Thread is na alle waarschijnlijkheid de laatste film van Daniel Day-Lewis en zodoende valt zijn rol te interpreteren als een soort zwanenzang. Het acteerwerk was sowieso erg ingetogen en subtiel. Luxemburgse actrice Vicky Krieps was ook zeer goed als Alma.

Woodcock's eigenaardige personage en Alma's strijd om zijn affectie zijn het centrale thema van de film. Woodcock vertoond een hoop kenmerken van Autisme en (in mindere mate) het Savant syndroom. Dit omdat hij dingen precies wil laten verlopen zoals hij gewend is en totaal gepreoccupeerd is met zijn werk. Daarnaast is het duidelijk dat hij een hekel heeft aan sociale contacten met zijn klanten. Puur een veeleisende geobsedeerde man of zit er meer achter?

Er zit ook een Gotisch tintje aan Phantom Thread. Woodcock naait geheime teksten in zijn kleding en ziet de verschijning van zijn moeder als hij van giftige paddenstoelen heeft gegeten.

Paul Thomas Anderson levert hier een zeer degelijk kostuum-drama af met een prettige luchtige sfeer (ondanks dat het geen vrolijke bedoeling is) die je 2 uur weet mee te voeren. Hij heeft er alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat de cinematografie een ruw randje bleef hebben en niet teveel zou lijken op The Crown. Zodoende zit er erg veel ruis in de film en werkt Anderson regelmatig met soft-focus. Dit alles draagt allemaal maar bij aan het tijdloze karakter van de film. Ook de muziek van Jonny Greenwood gecombineerd met klassieke muziek van onder andere Debussy geeft Phantom Thread een heerlijk sfeertje mee.

avatar van Mr_Mephisto
3,5
geplaatst:
Daniel Day-Lewis speelt op een heerlijke manier de obsessieve en semiautistische Reynolds Woodcock (de naam alleen al verdient een ster), terwijl Vicky Krieps hem op een charmante & subtiele wijze aanvult. Lesley Manville is heks van dienst, maar wie is hier de echte antagonist?

De uitwerking is conventioneel, en daar wringt het schoentje. Van een man die ooit Boogie Nights regisseerde verwacht je iets meer schwung. Daardoor is Phantom Thread een - weliswaar verheven - kostuumdrama dat nu al langzaamaan stof kan vergaren...

avatar van AC1
AC1
geplaatst:
Mr_Mephisto schreef:
Daardoor is Phantom Thread een - weliswaar verheven - kostuumdrama dat nu al langzaamaan stof kan vergaren...


There Will Be Blood heeft de laatste 'juice' uit PTA geperst.

avatar van Basto
5,0
geplaatst:
AC1 schreef:
(quote)


There Will Be Blood heeft de laatste 'juice' uit PTA geperst.


Hij wordt juist steeds beter, subtieler. Zijn laatste drie films vond ik allen beter dat TWBB. En ik vond TWBB onwijs goed.

Zeker Inherent Vice verdient meerdere kijkbeurten om te ontdekken hoe briljant die is.

avatar van eRCee
3,0
geplaatst:
Volgens mij gaf PTA na Magnolia zelf al aan dat hij waarschijnlijk nooit meer zo'n goeie film zou maken. Dat klopt helaas.

avatar van Mr_Mephisto
3,5
geplaatst:
AC1 schreef:
There Will Be Blood heeft de laatste 'juice' uit PTA geperst.
Dat zou best kunnen. Ik vestig nog hoop op The Master. Maar Inherent Vice opnieuw kijken? Pfoe...

avatar van AC1
AC1
geplaatst:
Basto schreef:

Zeker Inherent Vice verdient meerdere kijkbeurten om te ontdekken hoe briljant die is.


Die parade van cameo's heb ik twee keer geprobeerd maar het was in mijn optiek gewoon niet te harden. De tweede helft van The Master, met bijna alleen nog maar close-ups en dialoog, beviel me ook niet echt. Phantom Thread vond ik gelukkig dan wel weer goed maar deze bleef spijtig genoeg niet lang nazinderen. Nee, There Will Be Blood was de laatste keer dat ik over de ganse lijn echt onder de indruk was.

avatar van Fisico
3,5
geplaatst:
Phantom thread lijkt me zo'n typische Oscarfilm. Oerdegelijk en klassiek, met veel aandacht voor het scenario, script en omkleding. Niet een film die voor het grote publiek is weggelegd. Paul Thomas Anderson drukte zijn stempel op Phantom thread met de prachtige klassieke muziek, mooie kostuums (waarvoor trouwens de enige Oscar is binnengehaald) en bovenal sterke acteerprestaties. Van Daniel Day-Lewis mag je dat niet verbazen, maar ook zijn tegenspeelster Vicky Krieps was ijzersterk.

Reynolds Woodcock is een neurotische bullebak doch enorm getalenteerd ontwerper. Hij si veeleisend voor zichzelf en zijn personeel, maar rijdt verbaal vaak een scheve schaats. Het voorbeeld aan de ontbijttafel met Alma waarbij ze geen geluid mag maken, is hierbij treffend. Alma is zowat de tegenpool als haar charmante zelf. PTA illustreert dit nog eens extra met het uitstekende camerawerk waardoor er toch chemie is tussen beide hoofdrolspelers. Alma laat zich niet uit haar lood slaan door zich waardoor het verhaal boeiend is om te volgen.

Phantom tread is een oerdegelijk kostuumdrama. Je ziet in de veel zorg voor details dat er een vakman achter de schermen staat. Niet de absolute topper die ik ervan had verwacht, maar zeker eens de moeite om te zien.

avatar van Basto
5,0
geplaatst:
AC1 schreef:
(quote)


Die parade van cameo's heb ik twee keer geprobeerd maar het was in mijn optiek gewoon niet te harden. De tweede helft van The Master, met bijna alleen nog maar close-ups en dialoog, beviel me ook niet echt. Phantom Thread vond ik gelukkig dan wel weer goed maar deze bleef spijtig genoeg niet lang nazinderen. Nee, There Will Be Blood was de laatste keer dat ik over de ganse lijn echt onder de indruk was.


Je moet het idee dat het om ‘een parade van cameo’s’ gaat loslaten. Het is een briljante trip/misdaaddrama, waarbij onze verwarde hoofdpersoon ons aan het eind toch één stap voor is gebleven.

avatar van I_extol_1994
3,5
geplaatst:
De muziek lijkt sterk op de muziek bij The King's Speech

avatar van scorsese
4,0
Uitstekende film waarin een beroemde kleermaker lijkt te vallen voor een jonge vrouw. Een boeiende driehoeksverhouding met drie moeizame, maar goed neergezette personages (niet in de laatste plaats vanwege het sterke acteerwerk). Verhaaltechnisch gebeurd er wellicht niet al te veel, maar onderhuids is er genoeg aan de hand. De film ziet er verder ook mooi uit. Een kleine 4.0 sterren.

avatar van K. V.
3,5
Bij deze had ik wel wat meer verwacht. Niet dat het een slechte film was, maar de film heeft niet echt een hoog tempo. De cast deed het natuurlijk wel prima en visueel zat het ook wel goed.
Goed voor een keertje.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:21 uur

geplaatst: vandaag om 12:21 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.