You Were Never Really Here (2017)

Mocht Darth willen

Nieuwe poster Wat een beauty!!

Ik had hier veel meer van verwacht. Overgewaardeerde film. Vond hem nergens spannend, kabbelt maar door.....de verhaallijn hebben we vaker gezien maar dan in betere films

Arg City AMS had midden op de polttwist brandalarm en ze kregen het alarm niet meer af. Dus niet afgekeken. Zag er veelbelovend uit maar helaas.

Jammer dat Phoenix geen Oscarnominatie kreeg.

Lag inderdaad niet voor de hand. Maar dacht misschien klein kansje omdat hij in Cannes had gewonnen.

Goede opzet...

Alleen jammer genoeg te abstract en te direct uitgewerkt. Normaal heb ik daar niks op tegen, maar de film is zo moeilijk te bereiken. De vergelijkingen met Taxi Driver zijn hier wel op zijn plaats. Een gekwelde oorlogsveteraan die, eveneens als wat Travis Bickle ook had gedaan, zich ervoor in zet om een minderjarig meisje uit de prostitutie te halen. Al had ik wel liever gezien dat die scene niet pas in de eerste tien minuten werd getoond... Hoe cool die scene + hamerkills ook waren. Want daarna lijkt de film uit samenraapsels te bestaan. De flashbacks zijn ijzersterk en sluiten ook goed aan aan de gekwelde imago van de man. Ook had de film wel wat meer aandacht mogen schenken aan het meisje zelf. Misschien was dat einde van de film ook veel beter binnengekomen. Zo plotseling, na dit alles, van: Oh, het is een mooie dag... Laten we wandelen... Het kwam zo wel erg cheesy over...

Maar zoals ik al zei: De opzet was goed. Grimmige beelden van New York, een beetje nostalgie en ijzersterke flashbacks. Ook de achtergrond is net sterk genoeg om met de acteurs mee te leven.

Zeker de moeite waard... maar het had meer in gekund.

3,5*

Ik was eigenlijk de film weer snel vergeten, dat is nooit een goed teken.

ik vroeg me steeds af, waarom doet Joe wat ie doet, het bleef allemaal wat aan de oppervlakte.

Een interessant filmpje die wat mij betreft nog wel wat langer mocht duren. Petje af voor Joaquin Phoenix trouwens! Die man kan toch ook echt alles he?

De film weet te verrassen, goed gebruik te maken van bepaalde muziek en camerashots. Het verhaaltje daarentegen dreigt soms een beetje op de achtergrond te verdwijnen, sterk genoeg om je aandacht vast te houden maar vaak had ik toch het idee dat er meer uit te halen was. Niet onder de film trouwens, maar wel op het einde die zich al aankondigt na ongeveer een uur en een kwartier of zo? Ik zat in de bioscoop verbaast voor mij uit te staren of dit dan echt het einde al was? Het ging zo snel? en het verhaal dan? die was nog niet helemaal verteld toch? Even een what the fuck gevoel dus, maar achteraf hier op terugkijkend is het toch wel een geslaagde film. Je moet er alleen tegen kunnen, je gaat de zaal verlaten met meer vraagtekens dan toen je de zaal binnenkwam.

Door de sterke sfeershots, goed gekozen muziek en het intense gevoel wat deze film je van begin tot einde gaat meegeven, moet ik toch eerlijk toegeven dat het geen perfecte film is maar wel 1 die de moeite meer dan waard is geworden. I like it, misschien doet een herziening wonderen? Voor dit moment zijn 3,5 sterren zeker op zijn plaats.

Voor de mensen die Good Time & The Killing of a Sacred Deer konden waarderen, pak dan dit kleine maar niet minder intens filmpje ook maar mee.

Waar was ik? Oja! 3,5.

tweede helft eindelijk gezien in de bios wederom, zonder brandalarm. Teleurstellend na een veelbelovende eerste helft. Behalve dat er weinig gebeurt, behalve de moeilijke flashbacks van Joe, heb ik zelf een keiharde battle moeten leveren tegen die afschuwelijke oorverdovende soundtrack.

Helaas mislukt als duister stadsportret zoals bv. Taxi Driver of Fear City,

Niet helemaal geslaagd drama over een man die ernstig in de knoop zit met zichzelf. Vreemde combi van psychologisch drama met actie; dat laatste levert vermakelijke scenes op maar eigenlijk gaat het daar niet om. Helaas hebben de karakters te weinig om het lijf om echt te kunnen boeien waardoor de lompe actie nodig lijkt om de aandacht er bij te houden.

Hmmm ... tja ... had er iets anders? Van verwacht? Zweertje deed me denken aan drive. Zal door de soundtrack komen denk ik ... nee ik kijk hem niet nog een keer.

Deze film deed mij heel erg denken aan Man of Fire, maar dan in een veel grauwere setting.
Ik vond het een geslaagde film en zoals altijd was het acteerwerk van Phoenix uitmuntend.
De enige minpunt die ik kon vinden: de niet verder uitgewerkte einde. Ik had liever gezien
dat het pedofielennetwerk verder bloot gelegd werd, met de nodige martelingen die daar vaak bij gepaard gaan.

Kermode Uncut: Seeing Things - YouTube

Een zeer sterke soundtrack, formidabele sound editing en een overtuigende Phoenix (de man kan niks fout doen bij me).

Maar ook een hele lange aanloop waar je je afvraagt waar de regisseur naar toe wil en een handvol clichés die niet thuis horen in een film die zich wil onderscheiden.

Naar mijn gevoel trekt men de voet ook net iets te vaak terug bij het in komen, waardoor, zeker naar het einde toe, de impact en intensiteit sub par is.

Intrigerend filmpje, misschien niet zo goed als de vorige die ik van Ramsay heb gezien(We Need to Talk about Kevin) maar wel bovengemiddeld, gedurfd en zelfverzekerd. Het enorm trage verteltempo heeft bij deze eigentijds variant op Taxi Driver een duidelijke functie. Phoenix kijkt hier even intens uit de ogen als destijds een piepjonge De Niro, heeft ook dezelfde achtergrond als indertijd Travis Bickle( desolate getraumatiseerde oorlogsveteraan) en uiteindelijk dezelfde missie(het bevrijden van een blond meisje welk slachtoffer is van de georganiseerde misdaad). Nadat in de eerste helft van You Were Never Really Here de karakterisering centraal staat, neemt in het tweede gedeelte de reële spanning zowaar toe, maar laat duidelijk zijn: deze film straalt een soort pijnlijke wezenloosheid uit, al aangegeven door de titel, die anderhalf uur word volgehouden en achteraf tot nadenken stemt. Meer een prent die in het filmhuis thuishoort, en dus niet voor ieders smaak bedoeld is, maar mijn waardering heeft ie.

Vreselijke deceptie.

Alhoewel ik het idee hier achter wel snap kon dit misdaad drama mij geen seconde boeien.

Daarvoor is "You were never really here" te chaotisch.

Alles in deze film werkte op mijn zenuwen.

De neurotische manier van filmen, een vreselijke soundtrack, die door merg en been gaat als krijt op een schoolbord en een storende herhaling van te korte flashbacks.

De vergelijking met de klassieker "Taxi Driver" kan ik mij totaal niet in vinden.

1.5*

Wat een vage bagger film.. anderhalf uur mezelf af lopen vragen wat ik in godsnaam aan het kijken was ...pfff

Ajj. Ik zie graag iets in een film, maar ik kon hier echt niks in vinden. Puur interessant doen om het interessant doen. Eeuwenlange shots waarin letterlijk geen f*ck gebeurd, hou op zeg.

Ook stilistisch een gewaagde film, wat ook al niet goed uitpakt. Visueel is het een soort van minimalistisch dromerig wat nog wel kan werken en ontzettend knap gemaakt is maar de rare soundtrack kan toch ook bij geen normaal-denkend mens iets raken?

Joaquin Phoenix imponeert wel weer, fantastisch acteur.

Ik lees zojuist de positieve recensies nog even terug uit nieuwsgierigheid, maar dan vraag ik me haast af of je mentaal wel helemaal in orde bent, sorry.

wuuuut!

Ja echt John Milton, wat kon je hier in godsnaam mee? Was nog wel een film waar ik enorm naar uit keek, wat een afknapper.

Trouwens wel 4x in slaap gekukeld tijdens het kijken, maar weer keurig teruggespoeld naar waar ik zo ongeveer gebleven was. Ik hoop dat de film geen slachtoffer is geworden van m'n half-slapende toestand, maar ik meen de film redelijk compleet te hebben gezien al met al.

Vond het echt een zeer matige en depressieve film.

John Milton schreef:

(quote)

Het was #8 vorig jaar. Hoog tijd voor een herziening

Je gaat nu toch niet opeens twijfelen? Niet nodig.

Oh nee hoor. Ik acht de kans dat hij stijgt hoger dan dat hij daalt...

Ik kon hier ook helemaal niks mee, vond het maar een vervelende film op vele vlakken (kan overigens ook met mijn eigen bui te maken hebben gehad, ga het nog wel een keer proberen).

Keek er juist heel erg naar uit, als fan van het werk van Refn en 'trage' cinema etc. En 'We need to talk about Kevin' heb ik ook op 4,5* staan volgens mij. Maar dit klikte toch niet echt. Kan er de vinger nog niet op leggen, wordt vervolgd wellicht.

Over Refn gesproken, die eerste minuten deden me wel heel erg denken aan Drive.

Niet wat ik er van had verwacht, Joaquin Phoenix speelt hier wel een schitterende rol als gekwelde oorlogsveteraan met een duister verleden maar helaas is de film veel te traag en saai uitgewerkt.