Once upon a Time in America (1984)

Ik ken geen film waarbij ik zo onder de indruk was van de hele sfeer. De setting en de muziek van Morricone zijn weergaloos. Ook zijn de koppen van De Niro en Woods perfect geschminkt. Ze zien er in de film echt zo uit als dat ze er tegenwoordig uitzien

5*

Verkrachtingsscene:

Die vindt plaats als ze elkaar na lange tijd weer tegen het lijf lopen. Hij neemt haar eerst mee uit eten (restaurant afgehuurd) om haar daarna in de auto tot 2x toe te verkrachten. Vreselijk...

Klopt het is echter een grote misvatting dat hier meerdere verkrachtingsscenes inzitten want het is er wel geteld maar één.

Mannelijke fantasieën zijn van alle tijden...

Wat bedoel je precies?

Lijkt me eerder een vrouwelijke fantasie, maar toch zijn er in deze film 2 verkrachtingen te zien.

Verder een prima film, met wat te veel zinloze scenes en veel te lang.

3,5*

Er zit echt maar 1 verkrachting in hoor... en dat is in de auto.

Mwah, die bij de overval kan je ook een verkrachting noemen.

Maar het is het toch echt net hoor.

Echt een zeer goede film! James Woods is weer fantastisch! Voor mij een dikke 4,5!

Hoe bedoel je precies?

Ik denk niet dat ze om die reden verkracht wilde worden, ze wou gewoon hard aangepakt worden om die reden en het liep gewoon uit op sexy time en het is ook absoluut geen verkrachting.

prachtiggg filmm jammer dat ze niet laten zien wat nooldles in de gevangenis allemaal mee maakt.

Een prima film is Once Upon A Time In America absoluut, maar ik vond het toch een beetje tegenvallen. Misschien ben ik er met een verkeerd idee voor gaan zitten, maar er gebeurd mijn inziens te weinig. Iets meer snelheid had van mij wel gemogen. Veel mensen vonden de ruime drie uur niet moeilijk uit te zitten. Ik vond het ook niet moeilijk, maar ademloos heb ik niet zitten kijken.

Geweldige setting, idem dito acteerwerk. Het kon mij alleen niet voor de volle 100% boeien.

Wat jij als minpunt noemt noem ik juist de kracht van de film.

Kan Leone iets anders maken dan westerns? Dat is toch wel de vraag die ik mezelf stelde voor ik deze film ging kijken. En ja, hij kan het zeker! Al moet ik toegeven dat deze film niet zo fris en uniek aanvoelt als de westerns. Ook heeft deze film een stuk minder humor. Gelukkig staan daar andere pluspunten tegenover.

Vooral de sfeer is briljant. Volgens mij geeft geen film beter de sfeer weer van de misdaad van het begin van de twintigste eeuw. Schitterend gefilmd met schitterende decors. Maar dat is Leone wel toevertrouwd natuurlijk.

Net zoals we Morricone de score kunnen toevertrouwen. Ik hoef er niks over te zeggen. Iedereen weet dat het prachtig is

Het verhaal vond ik ook boeiend, al zitten er wat dingen in die me niet bevielen, waarover later meer. Leone kiest toch een net iets andere invalshoek dan andere misdaadfilms. Het is in ieder geval geen standaard rise and fall vertelling geworden. De maffia organisatie van Noodles en Max doet ook niet helemaal denken aan andere maffia organisaties in films. Leuk om ook de jeugd van de hoofdrolspelers uitgebreid te behandelen. De film duurt bijna 4 uur, maar is naar mijn gevoel niet te lang.

Acteerwerk is ook in goede handen met De Niro en Woods. Zelfs de kinderen deden het overtuigend, met opvallend genoeg juist Connelly als zwakke schakel. Ze is later toch beter geworden. Wel jammer dat Pesci nauwelijks schermtijd heeft.

Maar nu toch even een minpunt. Ik vind de chronologie totaal verkeerd gekozen. Wat mij betrefd hadden ze moeten beginnen met de scène waarin De Niro voor het eerst weer bij Moe aankomt. Daar beginnen de flashbacks en wordt het allemaal goed te volgen. Maar wat voor de aankomst bij Moe zit is erg moeilijk te plaatsen. Er worden dan verschillende scènes op verschillende tijdstippen getoond en het wordt een onoverzichtelijke brei. Uiteindelijk dacht ik alles te kunnen plaatsen. Op een ding na: wie zijn in Godsnaam die mannen die Moe in elkaar slaan, Eve doodschieten en achter De Niro aanzitten? Ik kon ze zelfs op het einde totaal niet plaatsen.

Verder blijf ik soms met het gevoel achter dat er scènes verdwenen zijn. Wellicht wat het beter om de overval te laten zien, desnoods in nog een flashback. En op een later moment in een ziekenhuis duikt Pesci plotseling op, maar wat hij daar doet blijft ook onduidelijk. Mis ik iets?

Wellicht een film om te herzien, maar het blijft een vreemde structuur. Ook las ik ergens dat de film een opiumdroom van De Niro zou zijn. Als dat zou kloppen zou ik de film een onvoldoende geven, want dat pik niet. Voor nu 4 sterren, want het is toch een mooie film. Had alleen iets beter gekund.

Verder blijf ik soms met het gevoel achter dat er scènes verdwenen zijn. Wellicht wat het beter om de overval te laten zien, desnoods in nog een flashback. En op een later moment in een ziekenhuis duikt Pesci plotseling op, maar wat hij daar doet blijft ook onduidelijk. Mis ik iets?

Volgens mij is het om aan te geven dat James Woods nog steeds betrokken is bij the combanation.

Ze hadden toch die discussie waarin noodles zegtvandaag vraagt Joe Pescie om die neer te schieten en morgen vraagt hij om mij neer te schieten. Noodles was immers fel tegen betrokkenheid bij de maffia.

Mooie film die me heeft aangegrepen. Het hele levensverhaal van de niro vond ik prachtig alleen op het einde waren er sommige dingen die ik niet helemaal snapte. Het verhaal vond ik ook erg lang wat me soms niks uitmaakte, maar soms ook wel omdat er dan gewoon geen actie in zat. Ik zal hem binnenkort nog wel een keer kijken zodat ik alles begrijp.

4 sterren.

echt goede film, alleen mss iets te lang naar mijn mening , maar hij verveelde me geen seconde! prachtprestaties van De Niro en Woods.

Weet iemand waarom Leone de film geschoten heeft in 1:1,85?

Een vreemde keuze aangezien hij voor zijn westerns wel volledig breedbeeld gebruikte.

Dit is niet alleen esthetisch jammer, het doet ook afbreuk aan het epische karakter van de film.

maakt toch niet zoveel uit? ik ondervond er zeker geen last van

Beter dan z'n Westerns, op niveau van Scorsese's films. Dat maakt dat ik er uiteindelijk nog steeds weinig aan vindt en dat het allemaal veel en veel te lang duurt.

Positief was de setting rond de brug. Erg mooi en het leverde enkele impossante plaatjes op (zoals de mensen die de poster bedacht hebben blijkbaar ook opgemerkt hebben). Ook enkele nachtscenes waren visueel mooi. Daarmee heb ik het beste zo ongeveer gehad.

Stevigste minpunt was de score van Morricone. Opgeblazen, slijmerige edelkitsch die werkelijk doorheen de film bleef schallen en elke vorm van drama overstelpte met goedkoop sentiment. Vaak pijnlijk om zien en -er om horen.

Het verhaaltje was ook niet veel. Eerst een stukje rise, dan wat fall met uiteindelijk een vreselijke lame (ver aangekondigde) twist. Het kon me helemaal niet boeien. Het stuk met de kindjes vond ik nog het leukst om volgen (omdat het het begin was of gewoon leuker, geen idee), al kwam het vaak slechte acteerwerk van de kinderen de film daar niet ten goede.

Paar hilarisch slechte scenes ook, zoals de jonge Noodles die samen met Max in de rivier vallen. Het natspuiten daarna, samen met het muziekje en de kinderlachjes waren té erg. Zo zitten er nog enkele luchtige scenes in die compleet de plank misslaan. Dit soort humor kan een film als deze wat draaglijker maken als het werkt, in dit geval werkte het vooral averechts.

Ook slecht de make-up, vooral van de oudere versies. Las laatst kritiek bij La Meglio, maar hier viel het me veel harder op. Het haar was goed gedaan, maar alles daaronder zag er nog steeds veel te fris uit.

Tja, zoals steeds boeien dit soort films mij niet. Veel genres waarvan eigenlijk niks echt werkt, veel gepraat en gedoe wat ik vaak compleet oninteressant vind. Geen personages die mij wat zeggen of mij aanspreken, en in dit geval tenenkrommende muziek die van deze film vaak een overmelig misbaksel maken op keymomenten.

En dat bijna 4 uur lang ? Geen twee keer vrees ik.

1*

Edit: en irriteerde ik me toen ik plots Pesci in beeld zag verschijnen! Gelukkig was het maar een kort bijrolletje.

Op The Good, The Bad And The Ugly na Leones beste voor mijn part. Ik verwachtte hier eerlijk gezegd niet echt veel van na z'n twee mindere werkjes (For A Few Dollars More en Once Ûpon A Time In The West), maar werd zeer aangenaam verrast.

Er zit ontzettend veel gevoel in de film, wat volgens mij te danken is aan de sloomheid van de film en uiteraard de tranentrekkende score van Morricone.
Ik heb bij deze film maar liefst 2 keer moeten huilen, wat voor mij nochthans hoogst ongebruikelijk is. Hoewel ik er wel moet bijzeggen dat ik hem bekeek op een moment dat ik zelf heel gevoelig was.

Het verhaal zat vreselijk complex in elkaar als je tenminste niet aanneemt dat het alles zich afspeelde Noodles' fantasiewereld.
Dat is uiteraard de meest logische redenering:
Waarom zou Noodles zichzelf anders te pletter rijden van een pier?
Vanwaar komt Eve heel ineens? Wie zijn die twee personen die Noodles zo per se willen vinden? De slotscènes? Het met kogels doorboorde bed waarin Noodles sliep???
Alles is zodanig vaag dat de tweede mogelijkheid ons zeg maar het best uitkomt.

Het 4 uur durend drama mocht hier en daar zeker ingekort worden, maar echt storen deed het niet. Afgezien van de scène waarin de vrienden hun piet uit de broek halen om 'het blondje van Detroit' om zij hun vervolgens eens de hand te schudden. Walgelijk, pervers en vooral zo onbenullig als't maar kan.

4* met kans op verlaging tot 3.5*

Nou, gewoon, het geeft gewoon een idioot beeld, een beeld dat ik niet echt serieus kan nemen en dat ten koste gaat van de rest van de film....

Tja, Sergio Leone wou er eerst een zes uur durende film van, maar na het floppen van novacento moest hij het met minder tijd doen. Een groot stuk van die extra uren zou over de relatie Noodles/Eve gaan.