menu

The Florida Project (2017)

mijn stem
3,61 (348)
348 stemmen

Verenigde Staten
Drama
115 minuten

geregisseerd door Sean Baker
met Willem Dafoe, Brooklynn Prince en Bria Vinaite

De zomer van Moonie en haar vriendjes bestaat uit één ding: kattenkwaad uithalen. Fikkie stoken, auto's onderkwatten, joelen naar een topless zonnende buurvrouw en gierend van de lach wegrennen. Ze woont met haar moeder in een goedkoop motel onder de rook van Disney World. Door haar ogen is het een pastelroze kasteel, met om iedere hoek een nieuw avontuur. Wat haar moeder elke dag moet uithalen om weer een overnachting te kunnen betalen - Moonie krijgt er de helft niet van mee.

zoeken in:
avatar van kappeuter
kappeuter (moderator)
Aangekocht door September Film. Bioscooprelease in 2018
EDIT: releasedatum ingevoerd: 8 februari 2018

avatar van beavis
4,0
hebben ze nog lang over gedaan dan!
dit had een erg goede buzz in Cannes (onder de correspondenten die ik gevolgd heb dan ten minste )

avatar van Verhoeven
2,0
Hoe bedoel je? Deze was ver voor Cannes al aangekocht. Meen zelfs al op scriptbasis.

avatar van beavis
4,0
Ah, dan had Kappeuter dus geen nieuws

avatar van jacobine_rodijk
3,0
Verhoeven schreef:
Deze was ver voor Cannes al aangekocht. Meen zelfs al op scriptbasis.

Op scriptbasis aangekocht door een Nederlandse distributeur? Lijkt me sterk.

avatar van Verhoeven
2,0
Ongeveer 90% wat in Nederland wordt uitgebracht is aangekocht op scriptbasis of regisseur. Zelfs deze distributeur doet dat af en toe.

avatar van JHagenstein
4,0
Ik kan niet wachten op deze film.

avatar van John Milton
4,0
Februari, dat duurt nog even.

Werd wel extra enthousiast van de review en het interview met Baker in de Filmspotting podcast deze week: #652: The Florida Project / Sean Baker — Filmspotting

Geeft mij daarentegen wel nog even de kans om Tangerine te zien. Is er bizar genoeg nog steeds niet van gekomen...

4,0
Ja gave film! We kijgen een inkijkje in de onderkant van de Amerikaanse maatschappij. Wat het heel mooi maakt is het contrast tussen de harde grauwe werkelijkheid van de volwassen wereld in contrast met de kleurrijke fantasiewereld van een groep kinderen, die zich op een of andere manier in de beklemmende sfeer van armoede altijd weten te vermaken.

De film heeft mij echt zwaar aan het denken gezet. Zijn de volwassenen hier slachtoffers of daders? Zijn het goede ouders? Hebben de kinderen een gelukkig jeugd?

Ben daarnaast ook nog benieuwd hoe ze die kinderen zo aan het acteren hebben gekregen, want dat is echt heel sterk. Of dat ze de kinderen gewoon laten improviseren/zichzelf zijn.

Hoe dan ook, food for thought.

De trailer is overigens enigszins misleidend, vooral vanwege de muziek. De film is in het echt heel wat grimmiger. Ga er beslist niet heen voor een relaxte feelgood-movie.

Lijkt me een erg boeiende film ben benieuwd

avatar van predator
4,5
Pffff, heftige film dit. Mooi gedaan inderdaad hoe de wereld van de kinderen samenkomt met de keiharde realiteit van de ouders. Veel oog voor details ook.

avatar van mrklm
4,0
Willem Dafoe was zelden zo goed als in deze film. Hij speelt de manager van een motel waar hij dag in dag uit geduldig omgaat met de technische, maar vooral persoonlijke problemen in en rondom het motel. Daarbij ligt de focus vooral op alleenstaande moeder Halley [een onverschrokken vertolking van Bria Vinaite] en haar dochtertje Moonee [Brooklynn Kimberly Prince], die met een paar vriendjes de nodige kattenkwaad uithaalt tijdens de zomervakantie.
Brooklynn Prince won al 9 prijzen voor haar acteerwerk, maar eerlijk gezegd is het mij een raadsel waarom. Er is blijkbaar een grote groep critici dat haar spel ontwapenend vindt, maar ik vond haar vertolking schreeuwerig, over-the-top en vaak ronduit irritant. Maar regisseur/co-scenarist Sean Baker geeft wel een indrukwekkend, afwisselend schrijnend en hilarisch, beeld van het leven van arme en kansarme Amerikanen die elke dag opnieuw proberen genoeg geld bijeen te schrapen om de huur te betalen van een kleine, goedkope motelkamer. Er is geen verhaal, maar wel een duidelijke rode draad. Het einde is erg abrupt en lijkt uit een andere film te komen, maar de scherpe sociale kritiek zonder prekerigheid en de vertolkingen van Dafoe en Vinaite maken dit de moeite waard.

avatar van Flat Eric
3,0
Wat een dieptreurige depresieve ellende eigenlijk.

Ondanks de zonnige setting, de Miami Vice kleurtjes en de vriendelijkheid van het karakter Bobby, prima gespeeld door Dafoe, werd ik intens treurig van de uitzichtloosheid.
De kinderen kunnen er ook niets aan doen dat ze moeten leven in de omstandigheden waarin ze zich bevinden maar qua ontwikkeling en opvoeding is het natuurlijk verschrikkelijk. Ik twijfelde niet aan de liefde van de moeder voor haar kind maar ik vond het wel prima dat de kinderbescherming ingreep.
De kinderen speelden naturel. Kinderen zijn kinderen en die willen uiteindelijk alleen maar met vriendjes en vriendinnetjes spelen, ijs eten en kattekwaad uithalen. Die vermaken zich wel met de middelen die ze tot hun beschikking hebben, speelgoed van een ander kind of een openhaard. Maar 115 minuten lang die kinderen als laatse PAC-festival film zo laat op de avond trok ik op een gegeven moment ook niet meer.

avatar van John Milton
4,0
Daarom lieten wij hem schieten Flat Eric. Hij lijkt me erg goed (ik was ook fan van Tangerine), maar ik zie hem liever over anderhalve week in een minder gare toestand.

avatar van Flat Eric
3,0
John Milton schreef:
Hij lijkt me erg goed (ik was ook fan van Tangerine), maar ik zie hem liever over anderhalve week in een minder gare toestand.


Ha, snap ik. Ik heb de film ook nog geen cijfer gegeven omdat ik denk dat ik hem zeker een keer moet herzien. De film spookt nu nog door mijn hoofd en dat is altijd een goed teken!

avatar van Cikx
3,5
Moeilijk te beoordelen. Aan de ene kant een bijzonder inkijkje in een paupermilieu in de VS met prachtige cinematografie, maar aan de andere kant werkten de personages en alle toestanden me behoorlijk op mijn zenuwen, al wordt dat ook wel weer deels goed gemaakt tegen het eind.

avatar van Macmanus
4,0
Mooie film.

Eerste Sean Baker. Nog geen hele bekende naam, dit is dan ook zijn eerste "grote" film. Wat al meteen aanspreekt is de sfeer. Amerika blijft een fascinerend land en dat troosteloze maar wel lekker kleurrijk werkt erg goed. Wat Baker ook geweldig doet is hoe het verhaaltje loopt. Het is geen verhaal van A naar B maar er gebeurt genoeg. De kinderen beleven avonturen, de moeder probeert haar hoofd boven water te houden. Ik heb de bijna 2 uur mij geen seconde verveelt, ondanks een klassieke Hollywood vertelling totaal uit is gebleven.

De setting sprookjes wereld van al die pretparken in Orlando tov van realiteit van alle dag vond ik ook erg goed werken. Er lijkt ook erg veel liefde in te zitten voor deze kant van de samenleving. Door de improvisatie acteerwerk zijn de kinderen geweldig. Maar de gehele cast is erg goed, fijn dat Dafoe aandacht krijgt hiervoor. Acteur naar mijn hart.

4 sterren.

avatar van Naomi Watts
4,5
Sean Baker blijft een bijzondere filmmaker, vooral hoe hij het maximale uit zijn setting haalt en relatief (onbekende) cast. Heerlijke compassie die hij heeft voor sociale outcasts en de juiste nuancering weet te geven. Zo "warm" en het einde is het mooiste oprechte kinder moment in de geschiedenis van film. Baker blijft me verbazen, en terecht dat zijn eerste "grote" film op zoveel lof kan rekenen.

avatar van John Milton
4,0
Goed je weer te zien Naomi Watts

avatar van JHagenstein
4,0
Brooklynn Prince met werkelijk één van de beste acteerprestaties van dit jaar. Echt op en top kind in deze film. Die laatste scene aan de deur was echt ongelofelijk goed geacteerd. Genoten van haar. Nipt volgt Willem Dafoe, die natuurlijk ook een heel fijn personage neerzet.

Schitterend om te zien hoe een kind zich, zonder al te veel materialistische dingen, kan vermaken. Heel fraaie film. Ook héél kleurrijk.

Vier sterren.

4,0
De film deed me wat denken aan American Honey (2016) - MovieMeter.nl – we volgen opnieuw een aantal jongeren/kinderen aan de onderkant van de Amerikaanse samenleving in de zomer en veel gebeurt er niet – maar waar ik American Honey een kandidaat acht voor de saaiste film aller tijden, vond ik The Florida Project wel vermakelijk en boeiend.

Dat heeft er mee te maken dat ondanks de schone schijn – de kinderen spelen onbezorgd en de volwassenen houden de vuile was c.q. problemen binnen – het snel duidelijk is dat de gezinnen worstelen en het slechts een kwestie van tijd is tot het fout loopt, hetzij door de onopgevoede en verveelde kinderen van wie het kattenkwaad steeds uit de hand loopt of dreigt te lopen hetzij door de ouders die de eindjes nauwelijks aan elkaar kunnen knopen, voortdurend hun spullen moeten pakken en verhuizen en zelf ook grenzen (moeten) overschrijden. Zeker de hoofdpersonages lijken op het randje van het ravijn te lopen waardoor de film de spanning erin houdt. Wat er uiteindelijk fout gaat is niet precies wat je verwacht maar des te hartverscheurender. En de film heeft zelfs iets tragisch-komisch in de hotelmanager Bobby die half wanhopig half gelaten het zootje ongeregeld in het gareel probeert te houden en nota bene voor zijn moeilijkste klant en haar kind probeert te redden wat er te redden valt.

Wat ook helpt is dat de film realistisch oogt (niet dat rare hippiegedoe van American Honey) en je echt even die onderkant beleeft met mensen die enerzijds grofgebekt zijn en vanwege een soort verveling/depressie kicken op sensatie in elke vorm maar die anderzijds ook maar gewoon proberen te overleven en een beetje lol te hebben ondanks hun problemen. Dat de film deze wereld toont vanuit het gezichtspunt van de kinderen is bovendien origineel (en past bij het slot).

Tussen vier en vier-en-een-halve ster.

avatar van BBarbie
3,0
Ik heb mij altijd verre gehouden van de “reality tv-shows”, omdat dat soort voyeurisme niet mijn ding is. Je zou dit een reality film kunnen noemen, een docudrama-achtig relaas over het leven aan de zelfkant van de samenleving, in de schaduw van Orlando’s protserige Disney World. Dankzij het overtuigende optreden van de kinderen —Brooklynn Prince voorop— en de mooie rol van Willam Dafoe een tikkeltje beter van Sean Baker’s voorafgaande “Tangerine”, maar het houdt in mijn ogen nog steeds niet over.

avatar van Thomas83
4,0
Ik ben echt een fan van Tangerine, maar in deze film, feitelijk een ode aan de veerkracht van kinderen, doet Baker er nog een schepje bovenop. Vooral wonderlijk is hoe het vals sentiment totaal achterwege blijft. We zien de kinderen niet anders dan kinderen zijn. Ik kreeg de indruk dat ze niet veel sturing hebben gekregen tijdens hun scènes en vooral echt aan het spelen waren met elkaar. Enkel in de regelmatige oneliners vande energieke Moonee herken je wat minder spontaniteit. Maar die zijn zo grappig dat ze het waard zijn.

Dafoe geeft de film met zijn specifieke personage en zijn eigen spel de nodige nuchterheid en professionaliteit mee en maakt dat de film niet al te rommelig wordt met al die focus op de zomerse avonturen en streken van de kinderen, en het motel met al zijn inwoners wordt al snel zo'n levensechte locatie als microcosmos waarin de gehele film zich afspeelt. Bobby is de man die de boel draaiende houdt en duidelijk een fantastisch mens, maar de film maakt nooit een heilige van hem.

Halley is zelfs alles behalve dat. Meestal als in een film op het einde de kinderbescherming opduikt voel je diep medelijden met de moeder, maar in deze film kwam het als een opluchting. Wat een onuitstaanbaar figuur is dat mens. Het is niet alleen haar kinderlijk onverantwoordelijke gedrag en haar irritante houding, maar ook alleen al hoe ze praat. Niet dat we alleen slechte kanten van haar zien. Die scène met met de verjaardag van Jancey is een van de vele momenten van ontroering, die vooral ook in kleine momentjes en details komen. Die kinderen delen bijvoorbeeld alles met elkaar.

De allerlaatste scène is er wel een waarover de meningen uiteen zullen lopen, maar voor mij werkte het echt helemaal. Vond het super krachtig met die camera die ineens losbreekt (met ook die aanzwellende muziek) en voor het eerst Disneyland laat zien. In visueel opzicht is de film ook wel echt een pareltje, maar dat is al haast overbodig om te zeggen. Baker bewees eerder al zelfs met slechts een telefoon de meest prachtige beelden en kleuren op het scherm te kunnen toveren. Maar waar hij de film écht mee maakt is met zijn wederom zo eerlijke inlevingsvermogen in een vergeten groep mensen. 4.0*.

avatar van HarmJanStegenga
3,0
In ieder geval beter dan 'Tangerine', een film die te veel schreeuwende, irritante kutlui kent. Ook hier portretteert Sean Baker een bepaald milieu, wederom met niet al te overontwikkelde figuurtjes. Beetje een ietwat lagere laag van de samenleving. Voorzichtig uitgedrukt. Had gedacht dat ik snel met deze ellende klaar zou zijn, zo ergens in de nacht zo'n beetje. Maar dat viel mee. Baker weet 't prima in beeld te brengen, fijn sfeertje, redelijk kleurrijk, ondanks de kleurloze bedoening daar in dat motel in Orlando. Eigenlijk gewoon een simpel voorbeeld hoe heel veel mensen leven. En hoe veel kinderen worden grootgebracht. Moeke doet volgens mij wel wat ze kan voor haar kind, maar ben toch blij dat de kinderbescherming bestaat.

avatar van arno74
3,0
Aardig, maar wel moeilijk te beoordelen. Met het idee erachter is weinig mis, de film biedt tegenwicht aan de American Dream-gedachte. De poster gaat al op een subtiele cynische wijze aardig in die richting met een grote regenboog, een t-shirt waarop te lezen valt "Follow your dreams", en "Find your kingdom" als tagline. De setting waarin de film zich afspeelt, een goedkope weghotel in een verlaten verpauperde buurt op loopafstand van de commerciële droomverkopende reus Disney World is het kingdom van deze kinderen en maakt de bittere vergelijking compleet. De "American Dream" heeft niet iedereen in de hand en is niet voor iedereen weggelegd. De film lijkt ook aan te willen geven dat Disney World (oftewel materialisme) niet per se datgene is wat je gelukkig gaat maken in het leven. Het volgt een alleenstaande moeder, haar dochtertje en hun twee haast afzonderlijke werelden, de probleemwereld van de probleemmoeder, en de zorgenloze kinderwereld waarin haar dochtertje vertoeft.

De alleenstaande probleemmoeder/bitch acteert dermate goed dat ik me afvraag of het niet meer dan een actrice een persoon is die uit dat milieu afkomstig is. Willem Dafoe speelt een vrij karikaturale rol die hem wel op het lijf geschreven is, namelijk dat van bittere hotelmanager met een hart op de juiste plek. En de kinderen spelen eerlijk gezegd meer dan ze acteren, op de momenten dat ze echt moeten acteren kwam het ook minder natuurlijk over.

Wat minder werkt is dat je een flink deel van de tijd zit te staren naar spelende kinderen, zonder dat je daar enige binding mee hebt, en zonder dat het langdurig zien van hun spel een toegevoegde waarde heeft voor de film. En voor het andere deel zit je te kijken naar een nogal stekelige bitch met haar problemen. Oftewel, het is allemaal niet zo fijn om te zien, en je voelt je zoals hier al eerder is aangegeven, een voyeur. Ook vind ik het niet een film die de wereld door de ogen van de kinderen ziet, daarvoor wordt er teveel geswitchd tussen hun leven en dat van haar moeder, en zien we meer de kinderen en wat ze niet zien, dan dat we daadwerkelijk door hun ogen kijken. Op dat gebied is er wel een lange waslijst aan films die dat veel beter doen.

Tenslotte werkt het bij mij als Europeaan ook minder goed dan bedoeld aangezien de "American Dream"-gedachte hier (gelukkig) een ver van mijn bed-show is. Ik kan me voorstellen dat Amerikanen die elke dag met dat idee doodgegooid worden meer feeling hebben met de film. Al met al een film die wat lastig is om te beoordelen, kleine 3* dan maar. Heel Amerikaans, mooi op zijn eigen manier, maar ook wat overhyped.

Veel regisseurs lijken het heel tof te vinden om te zeggen dat ze met 'locals' en 'amateurs' werken, maar ik vrees dat deze film toch wel het nut van acteerscholen heeft laten zien. Vond zowel de kinderen als de moeder in kwestie zwaar over-acteren. Ik werd echt doodmoe van Moonie die een soort karikatuur van een kind speelt. Misschien is het nou eenmaal hoe Amerikanen zijn, dat weet ik niet zo goed, maar ik kon me werkelijk niet voorstellen dat je op zo'n manier met elkaar interactie hebt. Bijna iedere scene moet er wel weer iets grappigs, scherps, baldadigs of in ieder geval iets opmerkelijks uit 1 van de monden komen, nooit iets 'normaals'.
(nu zullen jullie zeggen: dat is precies het punt! Ze zijn niet normaal! Maar ik ga ervanuit dat jullie snappen wat ik bedoel. Ook mensen in een lagere sociale klasse hebben zo nu en dan een doorsnee kut gesprek.)

Eerste deel is daarom ook doodvermoeiend voor mij. Vanaf de parfumverkoop, en eigenlijk vooral vanaf 'de nieuwe baan' van de moeder begon de film pas echt voor mij. Tweede helft scoort ook een stuk beter voor mij.

Ik ben niet zo bekend met Sean Baker, wat voor de meesten zal gelden, maar ik had op basis van de setting en de soundtrack een iets andere film verwacht. De muziek speelt eigenlijk een rol op de achtergrond, terwijl ik had gehoopt dat het meer naar de voorgrond zou worden getrokken. Wanneer het een meer gestileerde film zou zijn geweest heb ik ook minder moeite met het overdreven gedrag van de acteurs, maar in een toch enigszins 'realistische' aanpak vond ik de karakters op geen enkele manier recht doen aan de treurige situatie.

avatar van tbouwh
4,0
Door de ogen van een kind kunnen sprookjes blijven bestaan. The Florida Project is een ontroerende ontdekkingstocht van dat verhullende perspectief. De film is ironisch, zoekt het audiovisuele contrast regelmatig op, maar de authenticiteit van de child gaze komt nooit in het geding. In het land van mogelijkheden mag vaker op deze manier in de maatschappelijke spiegel worden gekeken.

uitgebreide recensie

avatar van Zwolle84
Als je Tangerine en vooral Starlet vreselijk slecht vindt, kun je hier dan beter niet aan beginnen? Of is dit een compleet andere film?

avatar van arno74
3,0
Zwolle84 schreef:
Als je Tangerine en vooral Starlet vreselijk slecht vindt, kun je hier dan beter niet aan beginnen? Of is dit een compleet andere film?
Tangerine niet gezien, met Starlet zou ik het niet vergelijken.

Het is een film die zich in de lage milieu's afspeelt, jonge worstelende vloekende probleemmoeder, en 50% screentijd voor kinderen. Als je kinderen in een film niet uit kunt staan moet je er niet aan beginnen, anders is het wel te doen. Het is een beetje de grijze grauwe Britse sociale drama, maar dan onder een stralende zon, met vrolijk gekleurde gebouwen en Disneyland om de hoek, waarbij spelende kinderen tegenwicht bieden aan het bittere volwassen leven. Eerlijk gezegd denk ik niet dat het een film is die tegen kan vallen, tenzij je een bloedhekel hebt aan kinderen in films.

De trailer is vrij eerlijk, als je de stemmingmakende muziek daarin even wegdenkt geeft het een vrij goed beeld van de film.

avatar van Zwolle84
Dank je arno74, ik zoek een mooie andere film uit.

Gast
geplaatst: vandaag om 12:59 uur

geplaatst: vandaag om 12:59 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.