Jumanji: Welcome to the Jungle (2017)

Het avontuurlijk gegeven in het eerste gedeelte werkte beter dan het tweede gedeelte. De reden is dat de introductie van de jonge personages naar de hoofdrolspelers in de game vlot en leuk aan elkaar geschakeld wordt. In de game zelf is het eerste luik ook best vermakelijk door de aanwezige humor en de leuke identiteit van de vier hoofdpersonages. Helaas wordt het nadien duidelijk minder en krijg je meer eentonige scènes. Klinkt op zich raar want dan krijg je meer entertainment door actiescènes en gekke situaties, maar het werkte niet. 6/10

Geen topper maar ook geen totale ramp. Avontuur pur sang en daar hou ik wel van. Beetje actie en humor en lichte romance. Dwayne Johnson maakt veel goed. Relativeert zichzelf en ik hou wel van zijn humor. Film doet me wat denken aan een vroegere film van Dwayne: “Journey 2: The Mysterious Island”. Ook Karen Gillan is hot en top en zorgt met haar humor dat de film goed te verteren valt. Jack Black en Kevin Hart lopen wat in de schaduw wat betreft hun acteerprestaties, maar doen het ook niet slecht.

Deze rond maart in Antwerpen gaan zien, om iemand anders een plezier te doen, want ik denk niet dat ik 'm zelf uit had gekozen.

Remake van de bekende Robin Williams familiefilm uit de jaren '90, ditmaal in een modern sausje gedoopt en met wat meer spektakel en actie. Let ook op enkele verwijzingen en links naar het origineel.

Begin deed mij het ergste vrezen, want het begon als een pure tienerfilm en die ben ik wel ontgroeid.

Gelukkig verandert dit na een minuut of tien, wanneer de hoofdpersonen het spel in worden gezogen en Johnson & Black mee gaan doen.

Johnson lijkt steeds meer zich te gaan profileren als DE actieheld van dit moment, want behalve in deze is hij binnen het half jaar in nog minstens twee actiefilms te bewonderen (Rampage en Skyscraper).

Black is dan weer, zoals vaker, in een compleet gestoorde rol te zien, waarbij hij de lachers beslist op zijn hand krijgt.

Deze twee heren, te samen met een mooie dame, weten de film boven het gemiddelde te trekken en meer dan amusant te maken.

Verwacht geen topper, maar gewoon een aardige tijdspassering, die redelijk voldoet als popcorn blockbuster.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

"Wanna play a game?"

De overstap van een "ouderwets" bordspel naar een moderne videogame is in dit vervolg niet echt een verassing. Erg leuk hoe ze het spel element hierin hebben verwerkt. Zorgt voor een aantal leuke momenten. Van levens tot side characters die hun tekst iedere keer herhalen. Echt veel "Jumanji" zit er helaas niet in de film. De verschillende dieren en raadsels die daarbij hoorden, maakten het origineel toch erg leuk. In Welcome to the Jungle staan de personages zelf meer centraal en worden het avontuur en Jumanji zelf wat naar achter geschoven.

De film wordt echter gered door de acteurs. Dwayne Johnson is natuurlijk al een brok charisma. Maar zijn tegenspelers en speelsters doen het ook erg leuk. Hart is hier gelukkig niet heel irritant en Gillan en Black doen het erg leuk. Ook leuk hoe de oudere acteurs de jongeren spiegelen.

Best leuk, maar als de acteurs er niet zo'n feestje van hadden gemaakt was Jumanji: Welcome to the Junge gedoemd om te mislukken.

De eerste film met Robin Wiliams in de hoofdrol vond ik best een genietbare familiefilm. Dit tweede deel echter is slechts een flauw afkooksel van het origineel. Behoudens het spel zelf zijn er erg weinig raakpunten. Voor mij is Jumanji 2 niets meer dan hersenloos popcorn vermaak, een B-film die nergens echt in uitblinkt.

Eerst en vooral vond ik de acteerprestaties behoorlijk belabberd van zowel de tieners als de personages in de jungle. Hoewel ik de schrikmomenten van de junglepersonages nog best ok vond toen ze ontdekten dat ze in een ander “lichaam” zaten, kwam het al bij al vrij geforceerd over. De dialogen zijn tenenkrullend, denk bvb aan de liefdesverklaring. De CGI ligt er dubbeldik op en de actiescènes zijn totaal over the top wanneer vallende mensen gewoon worden opgevangen, laat staan dat men het probleem simpelweg oplost met eventjes lateraal te vliegen met de helikopter.

Wat mij betreft wel een ramp. Ik zie weinig tot geen positieve elementen. Een zinloze reboot, weinig vernieuwend en goedkoop. Het bordspel werd nu vervangen door een soort computergame waarbij a la Source code bvb je een nieuwe kans krijgt als je wordt opgepeuzeld door een hippo. Het enige echt geslaagde aspect was nog the cellphone barbie die eventjes door het leven moest als een opgeblazen nutty professor.

Goeie film over vier tieners die moeten nablijven op school en een oud spel vinden. Het computerspel is een leuke update waardoor dit een geheel andere film is dan zijn voorganger en daarmee ook geen standaard remake. Het is allemaal wel wat voorspelbaar maar zeker vermakelijk en grappig. De cast heeft zichtbaar plezier met hun personages.

Op voorhand vond ik het maar niks om van een bordspel naar een soort videogame te switchen in dit deel.

De chemie tussen de personages ( met name hun spelpersonen ) zijn leuk gedaan het levert de nodige

grappige momenten op .

Het verhaal zelf vond ik wat minder , de samensmelting van de jungle en de echte wereld vond ik in het origineel een sterk element , jammer dat het in dit deel dus heel anders qua verhaal was .

desondanks is het toch nog een redelijk vermakelijk vervolg geworden maar toch minder als de eerste film .

Je bent waar je in gelooft

De originele Jumanji heb ik ooit wel een keer gezien, maar hier kan ik me nog maar weinig van herinneren. Toch draagt de titel alleen al een bepaalde magie met zich mee waardoor mijn interesse voor deze nieuwe versie wel getrokken werd. De hele Jumanji setting vond ik hierbij een beetje tegenvallen, omdat dit toch weer draait om rondrennen in een jungle met veel overdadige CGI waarbij het de personages weer onrealistisch goed afgaat, los van het feit dat het zich in een videogame afspeelt.

De kracht van Jumanji zit hem in de dynamiek tussen de 4 hoofdrolspelers, in de film de avatars van de jongeren in de echte wereld. Met name Jack Black steelt hier de show, en hoewel ik in het bijzonder geen fan van de acteur ben, heb ik hier een aantal keer kostelijk om hem kunnen lachen. Sowieso zat er veel humor in de film doordat de avatars in alle opzichten steeds het compleet tegenovergestelde waren van de mensen die ze zijn in de echte wereld zijn. In dit element zit de kracht van Jumanji en dit zorgt er dan ook voor dat de film heel makkelijk uit te kijken is.

Naarmate richting het slot de focus steeds meer op de missie ligt, verliest de film flink wat stoom, niet in de laatste plaats door de saaie en inhoudsloze badguy die dan wat meer screentime krijgt, en overdadige CGI. Het suikerzoete einde had ook niet gehoeven maar Jumanji blijft vanwege de dynamiek tussen de avatars zeker een kijkbeurt waard als je op zoek bent naar een luchtige adventure/fantasy film.

3,0*

Een vermakelijke actie film. Best leuk gedaan. Grappige knipoog naar homoseksualiteit op een positieve manier. Dwayne Johnson speelt ingetogen en is prettig om te zien. Jack Black is ook best grappig. Kevin Hart vond ik wat irritant. Die andere meid ken ik niet zo. Alles bij elkaar gewoon een leuke popcorn film. De special effects zagen er ook goed uit. Vooral de jaguars en slangen.

Niet beter dan het origineel en het voegt er ook weinig aan toe. De setting is wel wat moderner dan in het origineel en daarop wordt dan ook aardig ingespeeld. De film is zeker vermakelijk en kijkt best lekker weg. Verwacht geen hoogstaande film, maar simpel vermaak, dan valt het goed mee. Aardige rollen voor Dwayne Johnson en Karen Gillan, daarentegen komt de rol van Bobby Cannavale als Van Pelt een stuk minder uit de verf.

Ooit heb ik het origineel eens gezien. Maar die kan ik mij niet meer herinneren. De trailer zag er leuk uit dus ik gaf deze film een kans.

Heb me goed vermaakt en vond het leuk gedaan. Er zat leuke humor in en dat vond ik fijn. Zeker een leuke film en eentje die ik kan aanraden.

Een leuke nieuwe uitwerking van de oude Jumanji film. Dit keer geen bordspel maar een videogame, waardoor het meer hedendaags aanvoelt. In dat opzicht voelt de originele Jumanji toch wat verouderd aan, al is dat niet erg. De visueel fraai ogende film met mooie settings kent een leuke cast die op een goede manier zorgen voor een flinke dosis humor, afgewisseld met een aantal vermakelijke actiescènes in een vlot tempo.

Aardig, met een plot dat niet erg diep graaft en ook niet de duistere ondertoon van de oorspronkelijke film heeft (want alles gebeurt hier niet in de echte maar in een verre fantasiewereld), maar het hoge tempo en vooral de bijzonder grappige interactie tussen de vier hoofdpersonen (het gemeenschappelijke plassen!) houden de film toch steeds onderhoudend, tot de climactische actie die weinig verrassingen biedt. Grappig genoeg zag ik deze film rug-aan-rug met Pain & gain; daarin speelt Dwayne Johnson een domme klerenkast, híér is hij juist een slimme angsthaas, maar allebei de rollen gaan hem even goed af. Een toch wel aparte acteur, en voor mij het voornaamste pluspunt van deze film.

Deze op goed geluk eens geprobeerd. In het begin had ik echt iets van oei, het niveau ligt wel wat laag ondanks dat dit toch een +12 film is, maar uiteindelijk werd de film toch wel beter. De cast was wel leuk en paste wel bij elkaar. Enkel de slechterik viel een beetje tegen.

Het verhaal was eenvoudig, maar het werkte wel.

Een leuke avonturenfilm een een mooie toevoeging aan het verhaal.

De Fantasy / Avontuur film "Jumanji (1995)" met Robin Williams in de hoofdrol vond ik destijds best vermakelijk. In die film speelden een stel kinderen een betoverd bordspel, waardoor hun huis een complete jungle werd.

In dit soort van vervolg worden juist vier tieners een videogamevariant van het spel ingezogen. De grootste schrik is nog wel dat ze daar in gamepersonages veranderen. Zo wordt o.a. de nerd opeens een held met het uiterlijk van Dwayne ‘The Rock’ Johnson, ziet het tutje tot haar afschuw uit als Jack Black en heeft de stoere rugbyspeler (weliswaar American football) het uiterlijk en de piepstem van Kevin Hart. Dat levert een aantal komische situaties op (zeker in het begin), maar de meeste humor is toch vooral wat flauw en kinderachtig in deze pretentieloze Avontuur / Fantasy (de genres Actie en Komedie zijn zeker ook van toepassing) film, die meer op tieners dan op kinderen is gericht.

Visueel gezien mocht de film er wel wezen en de bekende cast doet het leuk en daarbij is Karen Gillan een leuke en mooie vrouw om naar te kijken. Natuurlijk krijg je op het einde ook nog het bekende nummer "Welcome To The Jungle " van Guns N' Roses te horen.

Jumanji 2.0 waar het bordspel moet wijken voor een oud computerspel met console. De makers willen de franchise moderniseren, maar dit zal door mannen van middelbare leeftijd bedacht zijn die de feeling met de jongeren kwijt zijn. Het zit wat in de lijn van Wreck-It Ralph en mikt duidelijk op een jong publiek. Met bijpassende humor en dialogen. Het geheel is entertainment en zo leren ze ook eens Welcome to the jungle kennen.

The Rock is helaas wat behoudend waar het z'n filmrollen betreft, maar in het blockbustersegment krikt hij zelfs middelmatige producties op met z'n charismatische aanwezigheid. Zo ook deze 'Jumanji: Welcome to the Jungle' (2017) waarin het bordspel van weleer wordt vervangen door een heuse computergame. Het belachelijke uitgangspunt wordt er eigenlijk alleen leuker op, omdat ze de gamelogica consistent houden met avatars, health bars, respawns, npc's en verschillende levels. Misschien wat veel eer voor een vermakelijke pulpfilm om het 'zelfreflexief' te noemen (de nadruk leggend op de eigen vorm), maar met deze grappige omkering neemt het uitgemolken actieclichés in de maling. De gespierde titelheld (zonder zwakheden!) is eigenlijk een onzekere tienerjongen. De grappige bijrol die meer praat dan dat hij dingen voor elkaar krijgt, is in werkelijkheid een atletische jongeman bij wie alles makkelijk lijkt. De vamp die schurken verleidt of hun nek breekt met haar dijbenen, is in werkelijkheid helemaal niet zo blij met haar lichaam en houdt andere mensen op afstand met haar snedige opmerkingen. De bebaarde paleontoloog met overgewicht is eigenlijk een jonge vrouw die haar telefoonverslaving opvult met instagramfoto's, status updates en selfies. In die digitale wereld kan men iedereen zijn en tegelijkertijd is het een onredelijke fantasiewereld waar alles (tot in het belachelijke) wordt uitvergroot.

Ik heb van het kijken geen spijt gehad. Een aardige film om een avondje mee door te komen. Uiteraard komt deze film niet in buurt van deel 1.

Verrassend leuk zeg!!! Goede effecten, leuke humor en een cast die goed samenspeelt.

Ja anders dan het “origineel” maar deze is zeker ook origineel.

Dit is een erg vermakelijke film voor jong en oud! Ik ben wel een fan van Dwayne Johnson, hij ziet eruit als een heel sympathieke reus. En zijn "smouldering intensity " blik blijft grappig, zelfspot op zijn best! Ook Jack Black vind ik meestal wel leuk, hij steelt in deze film de show als vrouw in het lichaam van een man. Naast het feit dat de film boordevol grappen zit die meestal goed werken, zit er ook een boodschap in over empathie en zelfreflectie (de jongelui worden immers verplicht om even in een ander lichaam te zitten) en over waardering voor het leven. In Jumanju, het computerspel, krijgen ze namelijk drie levens. Maar in het echte leven, zoals het hoofd van de school opmerkt als ze moeten overblijven, krijg je maar een leven en jij beslist wat je ermee zult doen. Gelukkig worden deze moraallessen er niet te dik opgelegd en ligt de klemtoon vooral op de fun.

Ik vind het slim bedacht dat elke persoon in het spel het tegenovergestelde is van wat hij/zij in het echte leven is, op die manier worden ze verplicht om letterlijk eventjes in de ander zijn schoenen te staan: de zelfingenomen chick is een kleine, dikke man, het onzeker meisje is een knappe actie-heldin, de onsympathieke zwarte sportman is een kleine, zwarte man (Kevin Hart is duidelijk de zwakke schakel in dit kwartet), en de nerdy jongen is een gespierde vent.

Het idee om van het bordspel Jumanji nu een computerspel te maken, is goed gevonden. Alleen krijg je gedurende de film (behalve de drie streepjes op de arm wat drie levens voorstelt, en de NPC's die steeds hetzelfde zinnetje herhalen) weinig verwijzingen hiernaar. Misschien hadden ze boss-battles moeten invoeren en meer duidelijke levels? De CGI ziet er over het algemeen erg goed uit, met hier en daar een klein moment waarop het er wat fake uitziet. Er hadden wat mij betreft wat meer dieren in mogen zitten. Ook de jungle ziet er goed uit, hoewel er misschien wat meer actie, zweet en spanning in had mogen zitten. Een beetje meer zoals de openingsscène van Raiders Of The Lost Ark (1981), zeg maar. Als laatste en daarmee samenhangende minpuntje zou ik willen opmerken dat deze film vooral gericht lijkt te zijn op het jonge publiek. Het is natuurlijk een familiefilm, maar dat maakt het wel een klein beetje een "light"-product voor de oudere kijker.

Had eigenlijk gedacht dat de film enkel een vervolg was qua naam, maar deze Jumanji heeft inhoudelijk nog best wat overeenkomsten met die film uit 1995. In ieder geval meer dan het niet geheel officiële vervolg Zathura: A Space Adventure, dat eigenlijk Jumanji 2 zou zijn. Best een sympathiek idee en best geinig hoe men de boel een update geeft door er een computerspel van te maken. De film opent als The Breakfast Club, waarna we vervolgens in een avonturenfilm worden gegooid. Een vermakelijke avonturenfilm met best aardige actie. Helaas houden bij Jumanji: Welcome to the Jungle daar de pluspunten wel een beetje op.

De minpunten zijn overduidelijk dat de film leunt op een paar grappen en die tot in den treure blijft herhalen. Het begint al bij de introductie van de ‘echte’ hoofdpersonages waarbij vliegensvlug even moet worden vastgesteld waar we mee te maken hebben. Ofwel; een sportieve Koelkast, een angstige Jesse Klaver, een blonde bimbo en een grijze muis. Zodra dat bekend is, gaan ze het spel in en krijgen de avatars de taak om één kunstje steevast opnieuw te doen. Het is even grappig om The Rock een onzeker mannetje en Jack Black een dame te laten spelen, maar daar ben je vrij snel klaar mee. Na talloze minuten zijn het geschreeuw van Kevin Hart en de opmerkingen over de penis van Jack Black meer dan genoeg. Oftewel; na een half uur is alle creativiteit die het script in zich heeft wel voorbij gekomen en blijft er nog een anderhalf uur vrij inwisselbaar entertainment over.

Dat inwisselbare zie je in extreme mate terug in de slechterik. Eén of andere charismaloze lulhannes zit achter de helden aan. Meer valt er eigenlijk niet over te zeggen. De helden zijn dus vooral op de vlucht voor deze schurk en zijn knapen op motors. Het feit dat ze in de jungle zijn is eigenlijk maar amper relevant, er duikt zo nu en dan ineens een neushoorn of nijlpaard uit de bosjes. Maar de locatie wordt amper benut, een groot deel van het verhaal had net zo goed op een industrieterrein of de parkeerplaats van een motorclub kunnen plaatsvinden. De actie is - zoals gezegd - soms best aardig, vooral het personage van Karen Gillan krijgt genoeg te doen. Alleen moet je je dan wel eerst door een enorm suffe en veel te lang gerekte grap over haar flirtgedrag zien te wurmen. Zo gaat de film tussen de actie steeds volledig op de rem om - in muziekloze onderbrekingen - grappen te vertellen die meestal geen seconde grappig zijn. Of die wel in het eerste half uur al tig keer voorbij zagen komen.

2,5 sterren.

Voordat ik woensdag de sequel ga bekijken deze nog maar eens opgezet en hij bevalt nog iets beter dan de vorige keer. De eerste keer was in het vliegtuig en dan is de kijkervaring toch altijd wat anders, mede door de krappe stoeltjes en het motorgeluid. Ik ben nog steeds van mening dat het origineel sfeervoller is, maar dit is een leuke avonturenfilm. Maar als een échte Jumanji aanvoelen doet ie niet.

Dat is vooral omdat de film met zijn tijd mee moet gaan. Hoe sfeervol het bordspel was, hoe hip is de vervangende videogame. Het maakt de film een totaal andere ervaring, want doordat de hoofdrolspelers in het spel worden gezogen belanden ze ook echt in de jungle. Terwijl ik in het origineel de combinatie jungle - stad zo leuk vond. Verder miste ik ook absoluut het gevoel dat het een spel betrof. Je hebt natuurlijk bepaalde features die verwijzen naar games zoals je levens en NPC's, maar de spanning die met een dobbelen gepaard gaat is nergens haalbaar.

De vier volwassen protagonisten maken er gelukkig het beste van, waar geen van allen er bovenuit springt óf uit de toon valt. Geinig om Johnson eens als kwetsbaar karakter te zien, hoewel hij nog steeds geen zwakheden heeft. Hart is grappig als sidekick en Jack Black krijgt de lachers altijd makkelijk op zijn hand. Gillan is het minst grappig, maar als je met zo'n lijf dance fighting als skill hebt dan ben ik ook tevreden.

De actie is kindvriendelijk en nogal staged met af en toe een belachelijke vondst zoals de helikopter, maar het straalt zoveel plezier uit dat het is vergeven. Twee uur is echter wel wat lang. Laat het liefdesgeneuzel en de te lange epiloog achterwege en hij was iets beter uit te zitten.

Jack Black zit normaal gesproken redelijk in mijn irritatie zone. Maar eerlijk is eerlijk: hij speelde zijn rol overtuigend. De beste in een toch al leuke cast. Het verhaal zelf is middelmatig, niet dezelfde magie als het origineel. Maar al met al prima vermaak. *3.0

Soms ga je een film kijken terwijl je eigenlijk al weet dat je dat beter niet kunt doen. Meestal heb je daar achter ook reuze spijt van (had ik mijn tijd niet beter anders kunnen gebruiken?). Soms wordt je positief verrast. Dat laatst was het geval bij Jumanji. Ik heb het origineel niet gezien en dat kan impact hebben op mijn review. De analogie (vooral in het begin) met de Breakfast Club is leuk gekozen. De personages kun je één op één op de leden van de Breakfast Club mappen . Ik was bang dat het daarna een herhaling van flauwe humor zou worden, maar ook dat was niet het geval. Ik ben niet zo van de komedie, maar ik vond deze grappig serieus leuk. Er zaten ook genoeg andere elementen in: actie, wat Romantiek, wat levenslessen (ja, op z'n Hollywoods). Ik vond het acteerwerk verrassend goed. De acteurs maken een perfecte mix van hun originele persoonlijkheid en de eigenschappen van de avatar die ze zijn geworden. En ze kunnen soms razendsnel en volledig geloofwaardig hiertussen schakelen. Er zat ook karakterontwikkeling in de film (nee, het is geen drama waarin de hoofdrolspelers door een emotionele achtbaan gaan, maar de karakters zijn aan het eind van de film ontegenzeggelijk anders dan aan het begin.... iets dat in de meeste komedies überhaupt niet gebeurt). Sommige grappen herhalen zich (zoals hierboven ergens opgemerkt) maar ik vond het dit keer juist heel goed werken (soms worden grappen flauw bij herhaling, maar soms versterkt het de humor juist). Ook de sfeer van een video game is perfect behouden. Minpuntjes: de slechterik is wat over de top neergezet en de helpers van de slechterik evolueren in het geheel niet. Daar had je meer uit kunnen halen. Ik heb me erg vermaakt bij deze film en ben ook benieuwd geworden naar het origineel. Voor nu zeker vier verdiende sterren voor deze geslaagde remake.

I got a backpack on! You don't get in water with a backpack, everybody knows that

Ik moet zeggen dat ik niet meteen stond te springen om een remake van Jumanji. De film met Robin Williams heeft toch een groot deel van mijn jeugd gesierd, al denk ik dat ik uiteindelijk van de televisieserie nog meer herinneringen heb, en bleek met een recente herziening ook nog altijd goed overeind te blijven staan. Het leek me niet meteen een film die eenvoudig up to date te brengen was maar goed, ik wou wel eens zien wat regisseur Jake Kasdan hier van terecht ging kunnen brengen. Met een aantal persoonlijke favorieten zoals Dwayne Johnson, Kevin Hart en Jack Black in de hoofdrol moest dit sowieso wel eens op mijn pad komen.

En zoals wel vaker: ik heb er spijt van dat dat niet sneller is gebeurd. Jumanji: Welcome to the Jungle is in de eerste plaats geen remake zoals ik had verwacht en dat is al een goede zet. Er wordt op een aantal manieren gelinkt aan de gebeurtenissen uit de eerste film (soms nogal duidelijk zoals "Alan Parrish was here" in de schuilplaats van Alex maar ook subtieler met de vondst van het bordspel op het strand. Dat was namelijk de laatste plaats waar je het bordspel zag in de originele film) maar Welcome to the Jungle is op alle vlakken ook gewoon zijn eigen film. Dat het spel zich kan vervormen van bordspel tot videocartridge is niet zo'n geslaagde zet vind ik, maar je moet dit op de een of andere manier up to date krijgen natuurlijk. Wat daarna volgt is gewoon een erg fijne film waar de fun hem vooral zit in het feit dat er lekker gespeeld wordt met de karakters van de personages. De mooie Bethany die in het lichaam van een ietwat pafferige mannelijke cartograaf terecht komt, atleet Fridge die terecht komt in een lichaam dat de helft kleiner is dan zijn oorspronkelijke lijf is en Spencer die die dan het tegenovergestelde meemaakt. Er wordt lekker met de clichés gegoocheld en dan is het wel handig dat je een cast ter beschikking hebt die dat tot een goed einde kan brengen.

Jack Black die aan Karen Gillian moet gaan uitleggen hoe ze moet flirten - inclusief alle bewegingen die erbij horen - is daar een perfect voorbeeld van. Welcome to the Jungle bevat voor het merendeel grote namen in de cast die normaliter een film alleen behoren te dragen, maar het mooie is dat ze hier elkaar perfect aanvullen. Er is niemand die perse de aandacht volledig naar zich toe wilt trekken en in dat opzicht is het gewoon genieten van wat het viertal Black/Johnson/Gillian/Hart hier op ons loslaat. Je ziet echt dat er de nodige chemie is ontstaan op de set. Beetje jammer dan dat de rest van de cast niet zo bijzonder is. De vier "echte" personages kunnen er an sich nog wel mee door maar Bobby Cannavale als Van Pelt is over de volledige lijn teleurstellend. Hij straalt nooit de dreiging uit die je bij dit soort personages moet hebben en dat is zonde. De toevoeging van Nick Jonas voelt een beetje verplicht aan als extra lokmiddel om het jongere publiek te lokken, al vraag ik me af of iemand The Jonas Brothers vandaag de dag nog kent, maar doet het op zich nog wel goed. Verder is dit qua effecten een serieuze opstap ten opzichte van de voorganger, het zou maar erg zijn moest dat niet het geval zijn, en stelt op dat vlak ook niet teleur.

Tof! Ik had het niet verwacht, zeker ook omdat Jake Kasdan me met Sex Tape niet helemaal kon bekoren, maar Welcome to the Jungle is een geslaagde toevoeging aan het Jumanji universum. Blijkbaar verscheen er een tijd geleden nog een tweede/derde deel (het is te bezien of je de Williams film meetelt of niet) met opnieuw de voltallige cast uit deze film. Toch ook maar eens achteraan gaan, want dit smaakt wel naar meer.

3.5*

Slechte film. Enkel Jack Black springt positief uit het lot als alter ego van social media trutje Bethany. Verder is dit een onnodige reboot van Jumanji uit 1995. Daar kwam het spel onze werkelijkheid binnen, wat op zich veel meer leuke vooruitzichten biedt. Hier worden de personages zelf in het spel gedropt en krijg je een dertien-in-een-dozijn avonturenfilm met een zwak script, een bad guy die niet aanslaat en weinig genietbare humor.

Vermoedelijk met iets te hoge verwachtingen gaan kijken. Ik weet dat dit vervolg op Jumanji goed ontvangen werd en was ook oprecht benieuwd naar wat de film zou brengen. Het origineel is geen overdreven jeugdsentiment voor me, maar ik vond het wel gewoon een leuke film die ik inderdaad in mijn kindertijd voor het eerst gezien heb.

Ik had me expres niet ingelezen, maar ik vind de opzet verrassend leuk. Ergens is het natuurlijk een logische zet om voor een vervolg het spel zelf te verkennen en het feit dat ze er een videogame van hebben gemaakt, brengt ook wel enkele leuke gimmicks met zich mee (de levens die ze kunnen verliezen, hun sterkten en zwakten, etc.). Ook het samenspel tussen Dwayne Johnson, Karen Gillan, Jack Black en Kevin Hart werkt. Hart heeft mij als komiek nooit zo kunnen bekoren, maar de chemie tussen deze vier acteurs is er zeker en dat werkt aanstekelijk. Met name Black leeft zich uit in de rol van het verwende, populaire tienermeisje.

Daar tegenover staat wel dat de film zo nu en dan 'oké, nu weten we het wel' momentjes bevat. Grappen beginnen zich op den duur te herhalen en zijn daardoor ook een stuk minder leuk. Daarnaast is de queeste zelf wat standaard en flauw. De bad-guy maakt dusdanig weinig indruk dat ik me hem enkele dagen na het zien van de film niet meer voor de geest kan halen. Desondanks weet de film de aandacht aardig vast te houden. Ook een bescheiden eerbetoon aan de vorige film en Robin Williams siert de makers natuurlijk.

Heel bijzonder is het allemaal niet, maar ik heb me prima vermaakt. Het kijkt allemaal lekker weg en maakt gewoon een vrij sympathieke indruk, waardoor de schoonheidsfoutjes gemakkelijk vergeven zijn. Een ideale, luchtige avonturenkomedie, waar volgens mij wel nóg meer in had gezeten.

3*

Net gekeken nadat ik het origineel voor het eerst gezien heb. Geen jeugdsentiment dus, en ook geen herinneringen.

Wel een soort algemene bespiegeling - als ik er zo even bij stilsta, denk ik dat er twee soorten films zijn die ik waardeer. Onpretentieus kijkvoer met mooie beelden en veel leeghoofdig maar vakkundig gemaakt vermaak doet het altijd erg goed, en daar scoort deze film best goed op. En aan de andere kant de meer pretentieuze films, maar die hebben wel een bewijslast - je komt er niet met hoofdstuktiteltjes, het moet gewoon echt kloppen, en dat is niet zo simpel.

Het origineel mikte wat veel op de tweede categorie naar mijn smaak, maar faalde daarin volledig - narratief, cinematografisch, cast - met uitzondering van de geniale Williams, vanzelf. Maar opgeteld niet echt een goede film.

Deze reboot, remake, pre-se-quel-quel scoort goed op de eerste categorie. Fijn kijkvoer, fris en fraai beeld, en stiekem is Johnson dan wel geen Williams, maar wel een vakman. Vermaak, maar wel erg prettig vermaak.

Niet onaardige tienerfilm.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Jumanji: Welcome to the Jungle

Tijdens een bezoekje aan de bioscoop zag ik een trailer van Jumanji: Welcome to the Jungle. Hoewel ik de gelijknamige film uit 1995 ongetwijfeld wel eens heb gezien, kon ik mij er niks meer van herinneren. Toen ik echter de trailer bekeek voor deze nieuwe Jumanji-film schaterde ik van het lachen. Eén ding was zeker: deze film wilde ik zien! Ik moest alleen nog mijn vriend overhalen, want dat ging iets moeizamer.

Vervolg of remake?

Of het nou een soort vervolg of een remake zou zijn wist ik eigenlijk niet. Het viel mij tijdens het kijken van de film echter op dat verwezen werd naar een persoon: Alan Parrish. Ik ging ervan uit dat dit een verwijzing was, en dit bleek het ook te zijn. Er werd verwezen naar het personage van Robin Williams uit de Jumanji film van 1995. Na nog wat onderzoek kwam ik erachter dat Jumanji: Welcome to the Jungle wordt gerekend als vervolg. Maar je hoeft Jumanji niet gezien te hebben om deze film te snappen.

Volwassenen als tieners

De tieners in de film worden dus uiteindelijk in het spel gezogen en belichamen de personages die ze hebben gekozen in het spel. Dít is werkelijk geniaal gedaan. Echt. Het levert zoveel grappige situaties op. Maar deze situaties waren lang niet zo grappig geweest, als de volwassen acteurs deze tieners niet zo goed hadden kunnen spelen. Jack Black is hier vooral een uitblinker in. Hij speelt de rol van populair tienermeisje werkelijk fantastisch. Hierna vind ik Karen Gillan als nerd in het lichaam van een stoere babe ook heel sterk, maar ook Dwayne doet het niet slecht als nerd in het lichaam van, naja, The Rock. Kevin Hart speelt de rol van stoere football speler iets minder sterk, maar levert wel alsnog hilarische scènes op.

Als een game

Wat ik ook echt leuk vind, is hoe Jumanji echt omarmt wordt als spel. Ze worden niet een spel ingezogen waarna de film gewoon een avonturenfilm wordt, maar het speelt zich echt af als een spel. Ze hebben sterkten en zwakten, levens die ze kwijt kunnen raken. Ik vind het heel goed in elkaar gezet. Er is ook genoeg ruimte voor karakterontwikkeling. Elk personage krijgt de kwaliteiten en zwakten van een persoon waar hij of zij echt wat van kan leren. Het verhaal zit mijn inziens goed in elkaar en maakte de film mooi rond.

Conclusie

Jumanji: Welcome to the Jungle is een leuke avonturenfilm met een lekkere dosis humor. Zeker geschikt voor een leuke familieavond, of gewoon samen met een vriend(in) of partner. De film zit goed in elkaar en omarmt het zijn van een game. Maar de film was lang zo leuk niet geweest, als de acteurs hun personages niet zo goed hadden neergezet. Ze omarmen echt het zijn van een tiener, en dit levert fantastische humoristische scènes op.