It (2017)

Soms kan het me geen biet schelen waar de hiaten zitten, de remake beter of slechter is, de acteurs goed of minder goed acteren, of dat Pennywise nu enger of niet is dan het origineel. Ik heb me twee uur uitstekend zitten te vermaken. Prima film, ook al kennen we verhaal van A tot Z.

Helemaal mee eens

Zeer sterke adaptatie, alleen zijn er een aantal zaken die het weerhouden van de 5 sterren. De sfeer is krachtig, de "Pennywise/monster" scenes zijn heerlijk duister, bloederig en ranzig en bij vlagen ook behoorlijk 'freaky' en het acteerwerk en de dialogen zijn dik in orde. Als monster zijnde komt Pennywise hier soms beter uit de verf dan de 1990 versie. Toch heeft de 1990 versie op een andere wijze iets beangstigends wat deze Pennywise dan weer niet heeft... op een psychologisch vlak. Het pesten, het opjagen, het gevoel 'op elk moment en tijd aanwezig te zijn'. Curry kruipt onder je huid, terwijl Skarsgard het huid van je lijf scheurt.

Een paar minpunten. Ten eerste sommige CGI effecten. Dit had van mij minder gemogen. Waar zijn die "rubberen" fysieke creaties?

Ten tweede, de vluchtige ontwikkelingen met weinig rustmomenten. Soms voelde het alsof het van de ene confrontatie naar de volgende ging. Een half uurtje extra er aan toegevoegd met wat meer rust en karakter ontwikkelingen had de film goed gedaan.

Al met al alsnog dik tevreden met deze film en ik kijk uit naar deeltje twee.

Topper.

Vorige week in de bioscoop gezien en had er erg van genoten. Totaal niet eng maar dat geeft niet want ik vind horror films nooit eng maar een goed verhaal en de sublieme CGI maakt dat meer dan goed.

De kinderen deden het goed, pennywise was subliem. Dit is wel een film overigens die je op het grote scherm moet zien en niet thuis wilt hij volledig tot zijn recht komen.

prachtige remake.....tot over 27 jaar gvd dan ben ik 72 Helllllup!!!!

Zal iets eerder zijn denk ik.

Schat volgend jaar deze tijd in.

Vanmiddag gezien in een vrijwel lege zaal, zodat ik goed kon kijken en luisteren zonder enige afleiding. Ik weet helaas niet wat ik ervan moet denken. Het boek heb ik gelezen en de film uit 1990 ook gezien. Ligt het aan mij of zijn er meer die zich geërgerd hebben aan die kinderen? Die stemmetjes alleen al! Daarnaast zat ik mij te ergeren aan de onderlinge conversaties en het stotteren. Ik heb een vriend die stottert, maar dat komt toch echt heel anders over. Begrijp me niet verkeerd, dat kan natuurlijk per persoon verschillen. Gek deze items zo'n invloed op mij hebben, maar zoals gezegd; dat zal wel aan mijzelf liggen. Voor de rest vond ik de film niet eng of spannend, maar dat komt misschien ook, omdat ik het verhaal al (min of meer) ken. Kortom; het blijft een onbehagelijk gevoel: vond ik het nou een goede film of niet? Ik ben er nog niet uit....

Ik kom net uit de bios gerold en ondanks dat ik me soms heb zitten ergeren aan het publiek heb ik me uitstekend vermaakt. Ik heb het boek nooit gelezen, maar het origineel uit 1990 meerdere malen gezien, de eerste keer als klein kind. Een prima film met een uitstekende Pennywise dus de druk was immens hoog voor Muschietti, Skarsgard en de rest.

Na enkele minuten voelde ik een schok van verbazing door de zaal gaan. De remake gaat een stuk bloederiger en harder worden, meer in de face. De horrorelementen zijn duidelijker aanwezig met de vele angstaanjagende vormen die It aanneemt, de hoeveelheid gore en de vele jumpscares. Het weet vooral erg te vermaken, zonder dat het eng wordt. Dat komt denk ik omdat het vooral allemaal wat luidruchtiger is terwijl het origineel meer tijd nam om bij de kijker onder de huid te kruipen.

Tim Curry als Pennywise is legendarisch. Onmogelijk om dat te verbeteren zou je zeggen, maar de vertolking van Skarsgard mag er wat mij betreft naast staan. Het uiterlijk is dik in orde en het acteerwerk overtuigend. Iedere performance van de Zweed is een feestje, net als bij Curry het geval was. Missie geslaagd dus. De vele gedaantewisselingen waren ook leuk, al was het gebruik van veel CGI een beetje jammer, wat vooral op het einde duidelijk wordt. Heel erg storend was het niet gelukkig.

Ik wil ook de rest van de kindercast een dik compliment geven. Ze komen allen erg natuurlijk over en acteren absoluut goed. Vooral Ben vond ik goed vanwege zijn overgewicht. Toch knap van zo'n kindacteurtje om je daar overheen te zetten. Beverly had een leuke, sympathieke uitstraling, beter dan Emily Perkins en de grappen van komiek Richie waren vooral wat platter zodat ze met de huidige maatstaven meekunnen. Derry is verder een vrij verderfelijk plaatsje waar ook de volwassenen veelal niet goed snik zijn.

Het einde is ook beter aangezien het nu vooral om de clown draait, en dat is toch hoe we It het liefste zien. Een geslaagde remake die past in de huidige tijd: hard, luidruchtig en gepolijst. Qua spanning heeft het origineel een streepje voor. Ik ben wel erg benieuwd naar het tweede deel nu. Ik hoop dat ze net zulke goede acteurs weten te strikken als de kindversies, en niet zulke zoutzakken als in de 1990-versie.

[quote]Donucius schreef:

Haha ja dat was geniaal vooral als ie langs de weg staat te zwaaien ?

Blockbuster horror.. Snel tempo, veel scare spektakel, luide muziek en CGI. Het massapubliek zal deze wel pleasen. Maar nergens is deze IT subtiel, inventief of verrassend en elke scare of turn zie je jammer weer van mijlen ver aankomen. En R-rated? Tja.. amper toch.

Het meest verrassende (ik heb het boek nooit gelezen) was dat deze eerder een fijne jeugd/coming of age film bleek te zijn die je zo kan plaatsen naast Stand by Me, The Goonies, Super 8, ET.. en dat is zeker niet slecht want dat is toch een leuk gezelschap. IT is best geweldig en met zorg gemaakt en de jonge sympathieke cast trekt het allemaal wel naar boven en houden het ook bijzonder luchtig. Even genieten aan het water op een zonnige dag.. erg fijn, zulke momenten en aandacht voor de personages maakt dat IT net iets meer is. Pennywise vond ik eerder grappig dan eng (overigens wel geestig vertolkt door Skarsgard). Ik denk als 12 jarige dat deze je wel nachtmerries kan bezorgen.. maar voor mij wilde het toch nergens eng of spannend worden. Wel erg vermakelijk allemaal, en Pennywise in actie zien is best entertainend.

Muschietti zijn voorkeur gaat wel duidelijk naar zoveel mogelijk spectakel, eerder dan horror en spanning. Ik begrijp wel dat de iconische Pennywise nu eenmaal zijn screentime moet krijgen, maar het blijft jammer. Verontrustende 'horror' spanning zit vooral nog steeds in de opbouw ervan met een zeer precieze 'less is more' gehalte dat moet spelen met je verbeelding.. IT geeft jammer genoeg letterlijk alles prijs in de openingsscène waardoor alles wat ook volgt er helaas niet aan kan tippen. En stilte! Niets is toch enger dan stilte? De constante bombastische 'in your face' scare muziek en luide geluidseffecten doen het genre echt geen plezier. Waarom moet dat toch steeds in elke hedendaagse horrorfilm? Ik wacht nog steeds op de dag dat een horror filmmaker dat eindelijk inziet en eens toepast. En stop toch met die fucking CGI waar het niet nodig is.. nothing beats practical make-up and effects.

3,5*

Dat ben ik wel met je eens betreft de muziek en de cgi. Wat dat betreft vond ik het muziek en de geluidseffecten in de 1990 IT ook wat treffender. Juist die redelijk vrolijke circus muziek gecombineerd met wat subtielere atmosferische geluidseffecten, maakte het in combinatie met de wat komische, vreemde maar monsterlijke Pennywise tot een bizarre mix. Hier is het meer 'in your face'. Ook de stopmotion effecten en "siliconen" creaties versterken dat gevoel.

Nee, op z'n vroegst 2019.

Er komt overigens ook nog een director's cut van dit eerste hoofdstuk. Ongeveer een kwartier extra materiaal.

Mooi....de 4k versie heb ik alvast ge pre-orderd.

Die ga ik op zeker bestellen. bedankt voor de info

Vonden jullie deze film eng? Ik vond het dus totaal geen horror, ik ben niet één keer geschrokken..terwijl ik normaal gesproken echt geen held ben met horrorfilms. De meeste 'schrikmomenten' zag je al van kilometers ver aankomen. Vond het een vrij saaie film.

"Schrikken" is geen horror en dat is iets dat vele moderne films niet snappen. Horror gaat over ongewone, beangstigende situaties waarin de personages langdurig onder angst of ernstige emotionele spanning staan. Een groep kinderen die worden gestalkt door een mysterieus figuur, die hun geconfronteerd met hun grootste angsten, is wel degelijk horror. Nu en dan een luide knal geven om je "even te laten schrikken" valt daar niet onder.

Van alle moderne horrorfilms die ik de laatste tijd heb gezien is IT degene waar ik het meeste plezier aan beleefde. Deels door mijn nostalgie voor de mini-serie uit 1990, maar voornamelijk door hoe het als remake in zijn schoenen staat. IT is een goed voorbeeld van hoe je een remake juist moet doen: in plaats van het origineel te kopiëren, zonder bijzonder veel vernieuwing, kiezen ze ervoor om er een nieuwe draai aan te geven. De stijl is compleet anders (aanzienlijk duisterder en bombastischer), het verhaal doet veel dingen anders dan de voorganger terwijl het trouw blijft aan de basislijnen, de volgorde is ditmaal chronologisch ipv non-chronologisch, er is meer humor toegevoegd, het leert van de fouten van het origineel zoals hoe ze de plotholes behandelen en hoe het dieper ingaat op bepaalde aspecten van het verhaal. Hier en daar zitten er nog onlogische keuzes van de kinderen, maar deze vormde een lichte hinder zodat het de totaalervaring niet verpeste.

Wat me zo bevalt aan het verhaal van IT is dat het niet zozeer gaat over monsters, goorheid of martelingen. Het gaat juist over het leven van een groep kinderen: je krijgt een kijk in het leven van ieder kind en je ziet hoe ze stapsgewijs een vriendschap vormen, terwijl ze ieder met persoonlijke problemen te maken hebben. Terwijl je de vriendschap ziet opbouwen krijgen ze te maken met een mysterieus figuur dat hun confronteert met hun grootste angsten. Het is deze vriendschap, hoe deze groep probeert sterk te blijven onder deze extreme omstandigheden, die IT sterk maakt.
De acteerprestaties van de kinderen is heel indrukwekkend en special effects waren grotendeels overtuigend. Hier en daar een dialoog die met meer overtuiging had gekund, of een scene waar iets te duidelijk was dat je naar een computeranimatie zat te kijken, maar voor het grootste gedeelte zaten deze kanten goed in elkaar.

De horror scenes waren een interessante mix tussen humor en suspensie. Ik kreeg een soort spookhuis gevoel van de dingen die IT op je bord gooit door de grote hoeveelheid aan absurdistische dingen die je kant opvliegen. Soms had dit een komisch effect wegens het absurdisme, soms spanning vanwege de onvoorspelbaarheid, maar helaas kon het ook storend werken door een overmatig gebruik van jumpscares. Soms waren er momenten waarin ze knal na knal gaven, wat de suspensie verbrak. Dit is een cliché waar 95% van de moderne horrorfilms een hand vol van hebben.
Overigens vond ik het een sterk idee dat de trailers niet duidelijk maakte dat het om een "deel 1" ging. Ik had verwacht dat ze elk moment over konden schakelen naar de volwassen jaren, of dat er een ander einde was geschreven waarin de kinderen het monster versloegen, maar eindigen met de onthulling dat dit deel 1 was is een leuke onthulling die ik niet had verwacht. Ik kijk in ieder geval uit naar het vervolg!

Zeker de moeite waard geweest! Goed onderbouwde personages, aantal creatieve spanningsmomenten en geen tekort aan humor. De keuzes van de personages zijn niet altijd even logisch en er zijn teveel jumpscares, maar vooralsnog heb ik me goed vermaakt.

4*

Met It besef ik zelf eigenlijk weer hoe blij ik ben dat ik geen boeklezer ben die standaard de verfilming af kan kraken. Hoe vaak je wel niet hoort: "in de boeken/novels was het allemaal veel beter dan in de films/series(GoT, Walking Dead)". Erg vermoeiend lijkt het me om films en series op deze manier te beleven, maar ook dat je eigenlijk al weet wat er allemaal gebeurt. Je kent de grote lijnen van verhalen altijd wel, waar enkel details anders behandeld worden.
Want dit gevoel kleeft bij mij ook een beetje aan It. Doordat ik zo bekend ben met het verhaal, is het in deze film eigenlijk een kwestie van dingen afstrepen (ook al is de vibe compleet anders en geeft de regisseur een eigen draai aan It tov de miniserie).
Georgie in het begin, kennismaking met de groep en de pesters, elk individu van de losers club krijgt te maken met zijn/haar angsten en Pennywise, ze besluit er samen tegen te vechten, ze gaan het riool in en moeten It verslaan.
Het is een checklist die je afgaat en daardoor verdwijnt de spanning een beetje, terwijl ik echt helemaal niets op de film aan te merken heb. Als dit een fris en nieuw verhaal voor mij was had ik het allemaal veel enger gevonden. Hier krijgen boeklezers dus altijd mee te maken. Zou er echt niet aan moeten denken hoor. Altijd hetzelfde gedoe en wetende dat een film dingen eruit moet halen om aan een speelduur te voldoen, terwijl het net je favoriete stukje of personage van een boek is.

Ik vind het horror-aspect van deze film niet zo geslaagd, maar het geheel (hoe dit is verweven met het coming of age-achtige drama) zorgt ervoor dat ik de film toch waardeerde.

3*.

Meer info:

'It' krijgt langere versie | Filmtotaal filmnieuws

Ik zocht toevallig even op wie de acteur was die Bill Denbrough (het sleutelfiguur) speelde in de originele mini serie. Dat was dus Jonathan Brandis, en wat blijkt... Die heeft op 27 jarige leeftijd zelfmoord gepleegd... Jonathan Brandis - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org

Ik moest meteen denken aan het gegeven dat It om de 27 jaar terug komt... Weird...

Eigenlijk is de eerste scene het beste en het mooiste, met dat kleine jochie dat zijn bootje laat varen in de goot tijdens een zware regenbui. Simpel en toch ijzingwekkend eng.

Het aspect van de kinderen die opgroeien en moeten vechten tegen hun mentaal zieke ouders en pesters was voor mij het beste onderdeel van de film. Ik kon me er veel bij voorstellen omdat ik zelf ook zo ben opgegroeid.

Af en toe kreeg ik een vage notie in de film waarom Stephen King dit boek heeft geschreven, maar kon er bij deze film verder niet echt de vinger op leggen in tegenstelling tot de 1990 versie.

De hallucinaties van de kinderen waren ook erg goed verfilmd, waarin eenieder zijn eigen trauma beleefde.

Op het moment dat het groepje gezamenlijk ten strijde trekt tegen IT ontspoort de film gigantisch en volgen lange en saaie gevechtscenes en waanzinnige decors die de film geen goed doen. Hoe meer CGI varianten van de clown en het riool, des te saaier en voorspelbaarder de film wordt. De hele computerkast wordt losgetrokken, omdat dit verwacht wordt bij een bluckbuster voor tieners. Het zij zo.

Wat ik ook miste was vooral originaliteit. Het verlaten huis, wat het kruispunt is van alle demonische doorgangen, is een 1 op 1 kopie van het Victoriaanse spookhuis in Hitchcock's Psycho. De groen betegelde klassieke badkamer zie je in zo ongeveer elke horrorfilm, om nog maar te zwijgen over de bloederuptie die rechtstreeks uit Kubrick's The Shining komt, en daarna omtelbare keren is herhaald.

IT 2017 overtreft absoluut niet de spanning van de 1990 versie voor mij, alhoewel die versie niet geheel de tand des tijds heeft doorstaan.

bertito schreef :

Precies 27 jaar geleden kwam de cult-miniserie It op televisie. Een verfilming van het boek van Stephen King dat over een boosaardige clown gaat die iedere 27 jaar naar een dorpje in Maine komt om zich te voeden op de angst van kinderen. En nu precies 27 jaar later krijgen we opnieuw een verfilming.

Om het volgende deel met de volwassen personages in het heden te laten plaatsvinden is het verhaal met de kinderen geupdate naar 1989 (oorspronkelijk was dit 1958). En verder moesten er natuurlijk opzettelijk veranderingen in het uiterlijk van Pennywise en in de dialogen zitten zodat het geen letterlijke remake van de miniserie werd.

Opmerkelijk is dat It eigenlijk een combinatie is van een nostalgische jeugdkomedie met moderne bovennatuurlijke horror (precies zo'n film die je stiekem kijkt als je er nog niet oud genoeg voor bent dus). Aan de ene kant hebben we Stand By Me-achtige taferelen (maar dan in de 80s natuurlijk) en daarnaast een flinke dosis jumpscares en freaky CGI die doen denken aan The Conjuring. Toch werkt deze combinatie erg goed, want door het coming-of-age verhaal ga je toch meer met de personages meeleven, waardoor het ook echt iets met je doet als ze in gevaar zijn. In de meeste (moderne) horrorfilms zit je gewoon ongeduldig te wachten tot iedereen afgeslacht word, maar niet hier. Bovendien was het origineel ook een aparte combi van over-the-top humor (clowns) en Horror-drama, al moet ik wel zeggen dat het origineel vaak iets subtieler was (voor zover dat kan met deze materie).

Bill Skarsgård was verrassend goed als Pennywise. Het was wijs om niet te proberen om Curry’s vertolking (die wel een gastrol heeft in de scène met de clowns) te overtreffen en hem een heel ander uiterlijk, stem en persoonlijkheid te geven. Het clownachtige zit er zeker nog in. Ook de kinderen speelden goed voor hun 15-jaar.

De film was prima opgenomen en ook de muziek van Benjamin Wallfisch was sfeervol en paste in het tijdsbeeld. Wel wil ik opmerken dat zowel de muziek als het camerawerk erg chaotisch en onrealistisch werden bij de scares, een nare gewoonte van moderne bovennatuurlijke horror. Iets waar ik we aan ergerde was dat de personages steeds heel dom bewust in situaties komen waarin jumpscares mogelijk zijn. Dit vloekt een beetje bij het zelfbewuste karakter van de humoristische scènes waardoor je zou denken dat de film zou willen breken met deze traditie. Overigens vond ik de jumpscares en heftige bovennatuurlijke elementen wel passen bij het verhaal. Pennywise leeft van angst en vreemde onnatuurlijke, snelle en luide dingen zijn nu eenmaal angstaanjagend als je er even niet op rekent.

Al met al vond ik It toch beter dan ik van te voren had verwacht. De hype heeft de film niet aangetast en ook King heeft zijn zegen gegeven (ondanks dat die het wel jammer vond dat ze de tijd hebben veranderd). It is een erg vermakelijke film die horror combineert met een nostalgische coming-of-age komedie.

Daar gaat het om!

Ik heb de film nog niet gezien. Ik dacht eigenlijk dat de film opnieuw in de bioscoop was. Maar ik ben wel nieuwsgierig naar deze nieuwe versie. Het blijft een intrigerend verhaal. Ik houd absoluut niet van lezen. Maar de Stephen King boeken krijg ik wel uit. Al doe ik er soms 4 jaar over (De Beproeving). Wel in etappes natuurlijk. Maar ik ben een langzamer lezer. Dat maakt het lezen minder aantrekkelijk.

Ik heb me gister in een afgeladen bioscoop dan ook aan It gewaagd, waar ik stiekem toch wel hoge verwachtingen van had. En uiteindelijk was het best aardig, maar de film werkte toch niet helemaal voor mij.

IT was erg goed gedaan als coming-of-age film, waar de vriendschappen van de Losers Club getest worden, ze avonturen gaan ondernemen in hun stadje, in de lokale bossen en riolen, ze hun pesters en natuurlijk die terror-clown te snel af proberen te zijn - behoorlijk in de stijl van Stand By Me. Maar als horrorfilm was daarentegen niet helemaal mijn stijl. De Pennywise van Skarsgard was best tof gedaan, vooral ook als hij af en toe even terugswitcht naar een soort van normale clown. Wel had ik graag wat meer te weten gekomen over de achtergrond van Pennywise en wat er bijvoorbeeld op het einde gebeurt, maar goed, wie weet komt dat in het vervolg meer aan bod. Maar het absurdische karakter van Pennywise en het feit dat Pennywise inspeelt op de fantasieen van diegenen die hij probeert te pakken wordt hier een beetje misbruikt om vooral heel veel willekeurige jump scares met willekeurige enge figuren in de film te duwen. Ik heb mijn horror toch liever een beetje subtieler en mysterieuzer dan het hier gebracht werd, en in mijn herinnering was de originele It toch ook meer in die richting. Misschien maar weer eens herkijken...

Maar zoals ik al zei, best vermakelijk was het wel, ook vanwege de Losers Club. Waar ze wel een beetje last van hadden, tot op het irritante af, is het bekende horrorfilmeuvel dat ze continu van elkaar afdwaalden en in hun eentje op pad gingen. En dat terwijl de werkelijkheid van It al snel duidelijk is, en er zelfs nog meerdere keren expliciet heel hard op gehamerd wordt dat ze bij elkaar moeten blijven. Maar nee hoor, zelfs daarna in het hol van de leeuw gaan ze elke keer weer in hun eentje een andere richting op als ze wat aparts zien of horen, en het feit dat ze het allemaal overleven is ongelooflijk na hun capriolen. Een beetje suspension of disbelief is prima, zeker bij een film over iets als IT, maar enige interne logica en geloofwaardig handelen van personages is dan wel weer fijn, en dat miste hier toch een beetje - er werd wat overdreven gevist naar mogelijkheden voor jump scares.

Doet er niets aan af dat er ondanks de kritiekpuntjes best een aardige film stond. Deel twee zal ik ook ongetwijfeld wel gaan kijken, maar misschien eerst maar weer eens de 1990-versie herkijken in de tussentijd.

De film heeft een gemiddelde indruk op mij achtergelaten. Wat voor mij de das omdeed (en het geen top film maakte) was de overdaad aan fantasie. Het voelde alsof Pennywise kon teleporteren en kon veranderen in vorm en grootte, jammer. Het hele idee van "het riool waar 'het' leeft" werd zo ook veel minder relevant, omdat je toch het gevoel had dat Pennywise echt overal en altijd kon zijn als dit hem uitkwam. Jammer, de clown zelf was vrij goed gedaan!

Waarom? Moet alles dan worden verklaard? Ik zie juist liever wat meer mysterie.

Nee hoor, niet alles hoeft verklaard te worden, ik zou het gewoon interessant vinden als de geschiedenis wat meer uitgediept wordt. Maar dat is persoonlijke smaak. Wordt het karakter ook niet veel minder mysterieus van, zou ik zeggen, en deze IT moet het toch al niet hebben van mysterie.