menu

Clean, Shaven (1993)

mijn stem
3,50 (240)
240 stemmen

Verenigde Staten
Misdaad / Drama
79 minuten

geregisseerd door Lodge Kerrigan
met Peter Greene, Alice Levitt en Megan Owen

Peter Winter is een geestelijk gestoorde die wanhopig probeert om zijn dochter terug te krijgen van haar adoptiegezin. Hij probeert weer normaal te functioneren, maar hoort en ziet vreemde zaken en krijgt daardoor te maken met heftige emotionele uitbarstingen. Dan moet hij op de vlucht slaan voor de wet, aangezien hij verdacht wordt van moord.

zoeken in:
avatar van starbright boy
3,5
starbright boy (moderator)
Boeiende, interessante film. Wat vooral opvalt aan dit portret van een man met een psychose zijn de geluiden. Veel verwaaiende geluiden, radiofragmenten (die een belangrijke rol in de film hebben), verwaaide kinderstemmen, flarden echte geluiden vermengt met geluiden die waarschijnlijk alleen in Peters hoofd bestaan. Verder sluit ik me voor een groot deel aan bij gimli.

Intrigerende film met wat mij betreft een compromis/schoonheidsfoutje. Namelijk het moordplot. De film was evenwichtiger en radicaler geweest zonder. Het feit dat de schizofreen het niet gedaan had, terwijl iedereen dacht van wel, voelt als een geforceerde levensles die niet bij de film past.

Ik vond dit zelf duidelijk een boeiender film dan Claire Dolan en een die bovendien veel meer zal blijven hangen bij me. Het heeft me nog nieuwsgieriger gemaakt naar Keane (waarvan het plot van de drie Kerrigan films me op voorhand het meeste aanspreekt).

3.5*

Overigens, de thematisch meest verwante film die ik ken is Julien Donkey Boy. Erg mooie film ook.

avatar van Arkadi.
4,0
Wat is wat deze film maakt tot wat hij is?
Suggestiviteit, de geluidsband/soundtrack en Peter Greene.
Al deze 3 factoren worden op sublieme wijze gebracht in een matig detective verhaal.
Bedoelend op het feit dat ik de detective te veel naar voren vond komen in de film. Wat natuurlijk ook het einde op een negatieve manier heeft beinvloedt..jammer.

Toch heeft deze film in al zijn minimalisme(dankzij een white trash community neer te zetten) en de 3 punten bovenaan toch een verontrustende indruk achter gelaten.

4*

avatar van Mat_
4,0
Na Keane is Clean, Shaven de tweede film van Kerrigan. Net zoals Keane is dit weer een "zware" film en zit de camera weer dicht op de huid van de hoofdrolspeler. Ik vond Damian Lewis fantastisch als Keane, maar Peter Greene is minstens even fantastisch als Winter. Een zeer intrigerend personage, ik weet nog altijd niet of ik antipathie of medelijden moet hebben met Winter. Prachtig hoe het schizofrene is voorgesteld(de geluiden in z'n hoofd, de tics).

Zoals de meesten vind ik het ook wel een beetje jammer van het subplot rond de detective. Dat bracht de film eigenlijk niks bij.

4 dikke sterren en zeker een aanrader voor de mensen die Keane goed vonden, al is Clean, Shaven toch nog een stuk onconventioneler.

2,0
Toch wel een fikse tegenvaller. Had hier na het zien van Keane namelijk bijzonder veel van verwacht. Het grootste verschil zit hem in het acteerwerk en de visuele stijl. Om te beginnen met het acteerwerk. Helaas kan Peter Greene Damian Lewis nergens evenaren. Greene acteerde aan de hand van trucjes en maniertjes en slaagde er daarom ook niet in om mij mee te laten leven. De keren dat dit wel lukte moest zijn gemoedstoestand ondersteund worden door geluiden en muziek om het invoelbaar te maken want zelf slaagde hij er dus niet in.

Ook wat betreft camerawerk is deze film een pak minder. Daar waar in Keane het kort om de man filmen een extra dimensie gaf is er hier voor gekozen om enkel te observeren. Dat geeft een troosteloos en kleurloos sfeertje dat nooit overtuigt. Gelukkig wordt het richting einde ietsjes beter maar dat gaat dan vooral om een tiental minuten waarin hij daadwerkelijk contact heeft met Nicole. Dan slaagt Greene er wel in emotie over te brengen.

Tot slot zijn ook de bijpersonages totaal oninterresant. De rechercheur voegt werkelijk niets toe aan de film maar er wordt wel constant gesuggereerd dat hij een belangrijke rol speelt. Uiteindelijk is Clean, Shaven voor mij een film die enkel nog enigzins interessant blijft vanwege zijn enigzins mysterieuze structuur die haar verwachtingen echter lang niet inlost en uiteindelijk zelfs eerder negatief dan positief uitpakt.

Gelukkig heeft Lodge Kerrigan Keane en Clean, Shaven in deze volgorde gemaakt want hij heeft overduidelijk veel bijgeleerd na deze film. Ik ben kortom ondanks deze fikse tegenvaller toch wel weer benieuwd naar zijn volgende film.

2*

avatar van Halcyon
IJzersterke review van gimli f over deze film. Het is ook grotendeels dankzij die review dat Clean, Shaven zo'n tweetal jaar op mijn wishlist heeft gestaan (waarvoor dank).
En toch was ik heel erg teleurgesteld gisteren toen ik hem eindelijk kon bekijken. Omdat ik een heel ander soort film kreeg dan ik had verwacht. Uiteindelijk heb ik hem na een halfuur al afgezet, een halfuur dat zich mijns inziens het best laat omschrijven als ontoegankelijk op zo'n manier dat ik geen seconde in de film geraakte.
Vandaag heb ik al m'n moed bij elkaar geraapt en de film een tweede kans gegeven; en afgekeken. Ik heb even moeten doorbijten, maar het duurde geen vijf minuten of Clean, Shaven had me in z'n greep. Totaal het tegenovergestelde effect als gisteren, ondanks het feit dat de afstandelijke toon geheel dezelfde was. Waarom die film precies zo afstandelijk en ontoegankelijk is heeft gimli f eigenlijk al grotendeels verwoord. Er is weinig dialoog en de klankband bestaat voornamelijk uit een combinatie van duistere ambient en verstoorde radioberichten. Het bevreemdende en beklemmende gevoel dat deze stijlkeuze teweegbrengt wordt nog eens versterkt door een heel aparte beeldvoering die zich laat kenmerken door aparte cadrages en dwingende close-ups. Een stijlkeuze die perfect aansluit bij de psychische toestand van het hoofdpersonage en derhalve zijn inwendige denkwereld mooi visualiseert.

gimli f merkte eerder al de gelijkenis met Spider van Cronenberg op. Nu, dat was precies dezelfde film waar ik de ganse tijd aan moest terugdenken, in die zin dat de psyche van het hoofdpersonage op magistrale wijze naar beeld vertaald wordt. (Net zoals dat bijvoorbeeld ook in Polanski's Repulsion het geval is.) Het betreft tevens ook drie films die gedragen worden de voortreffelijke vertolking van het hoofdpersonage en door de mistroostige setting waarin alles zich afspeelt. Specifiek voor Clean, Shaven is ook de plot een voltreffer. Parallel met de schizofrenie van het hoofdpersonage wordt een verhaal verteld dat de ganse speeltijd alle kanten lijkt op te kunnen. We zijn getuige van de zoektocht van een psychisch zieke man naar zijn dochter en daarnaast van de zoektocht van een rechercheur naar een moordenaar. Op subtiele wijze worden beide met elkaar verweven en op even subtiele wijze worden ze terug uit elkaar getrokken. De allerlaatste scène is hierbij een van de meest ontroerende climaxen die ik ooit in een dergelijke film (of een film tout court) heb gezien.

Het is een beetje gek dat je op twee opeenvolgende dagen eenzelfde film zo anders kan beleven. Wat ik gisteren nog een miskleun van jewelste vond, vind ik vandaag een schoolvoorbeeld van geniale subtiliteit of ja zelfs subtiele genialiteit. Wie weet wat het morgen zal zijn?

avatar van glimlicht
4,5
Een nare en beklemmende film.

Deze film zal ik niet snel nog een keer gaan kijken.
Niet omdat de film zo tegenviel maar meer omdat sommige films je maar één keer hoeft te zien. Heb geen zin om nog een keer in de kop van Peter Winter te zitten. De film onthoud zich van uitleg over de conditie van de hoofdpersoon, we krijgen alleen cryptische registraties te zien van wat er in zijn hoofd omgaat. Via een ander hoofdpersoon,, (waar ik trouwens nog steeds over twijfel of dat niet ook een waanbeeld is van Peter,, (ik zal wel te diep aan het graven zijn)) een rechercheur,, krijgen we wat flarden informatie mee over verleden en heden. Een chronologische volgorde van de gebeurtenissen ontbreekt overigens ook in deze film.

Wat de film verder ook erg naar maakt is het geluid. En laat ik daar nou net gevoelig voor zijn... Ik kreeg echt kippenvel van de flarden ruis gemixt met doodgewone zinnen. Het bracht een soort subliminale boodschap mee, wat de hoofdpersoon natuurlijk constant beleefd. Zeer indringend.

Laat ik dan afsluiten met het visuele, wat juist dan weer niet tot de verbeelding spreekt. Keihard krijgen we te zien wat Peter moet doen en hoe hij het doet. Bij deze scenes beet ik bijna mijn tong af,, zo intens en kil waren ze. Het einde van de film was iets dat je kan verwachten maar niet door hebt tijdens het kijken, en dat...
is briljant.

*4,5

avatar van Goldenskull
5,0
Net nu ik al mijn stemmen opnieuw wilde gaan afwegen en herindelen zie ik deze film van Kerrigan...

Wat een briljant, intens, psychologische -en nog een berg positieve bijvoeglijke naamwoorden- film. Ik zou Greene zwaar te kort doen met woorden als fantastisch, briljant en geweldig. Hij is nog zo veel indrukwekkender. Het geluid en camerawerk is werkelijk fenomenaal. Dit kroop bij mij echt onder de huid, ongelofelijk.

Dit moet je zien, horen en vooral voelen. Geweldig en 5.0*(!) - Zwaar onder de indruk.

avatar van Querelle
3,5
Bijzonder afstandelijke film met erg heftige scenes. die automutilatie scenes kon ik slecht verteren , en ik ben best wat gewend.
En andere scenes die vooral draaiden om de waanzin van Peter Winter, werkten niet echt. In de bibliotheek scene werd uit financiele overwegingen een stand-in gebruikt, waardoor ze hem constant op de rug filmen, maar ik had meteen al door dat het een andere acteur was.

Weinig zaken waar ik echt positief over ben, al is de film wel geloofwaardig in het tonen van een psychotische toestand. Maar dat heeft ook weer te maken met het shockeffect van sommige scenes,

3,5
Erg beklemmend. Zat telkens schrap. Komt vooral door de geluidseffecten en de 'twisted' kop van Greene. Verder is de film echt kil, met allemaal koude mensen, die allemaal maar half lijken te sporen. Geeft wel precies de goede sfeer aan de film. Kon er niet echt van genieten, maar dat is waarschijnlijk ook niet de bedoeling. En wat een naargeestig einde met zijn dochter op de vissersboot, die probeert via de radio (in zijn hoofd) contact te maken.

3,5*

avatar van Legan
4,0
Een sterke film met een mooi uitgewerkt verhaal en enkele sterke scènes. Het is echter de (naargeestige) sfeer, opgeroepen door een sterke soundtrack (o.a. de radiogeluiden, stemmen in zijn hoofd, ...) en een perfect bijpassende visuele stijl, die de film maakt. Het is dan ook jammer dat Clean, Shaven last van een soort expres gecreëerde afstandelijkheid, waardoor het er niet altijd in slaagt om je mee te nemen op de trip. Iets wat bijvoorbeeld een Pi wel kan.

avatar van Montorsi
3,0
Na Keane ook maar gewaagd aan Clean, Shaven.

Ik weet niet goed wat het is met de films van Lodge Kerrigan. De twee films die ik zag waren zeker interessant, en allebei memorabel, maar allebei krijgen ze een doorsnee 3*. Clean, Shaven is ook wel beetje zo'n film die naderhand aan kracht kan winnen, waar je later nog met positieve gevoelens aan terugdenkt, en die je binnen een jaar graag wilt herzien. Maar toch vind ik deze voor nu niet wat ik had gehoopt. Kerrigan's films blijven voor mij allebei wat te lang in zo'n opbouwende fase hangen, wat weinigzeggend ofzo. Opzich is het kijkje in het hoofd van deze tamelijk verwarde vader erg mooi, met die camera dicht op de huid, het werken met vaag achtergrond geluid enz. Maar dit houdt Kerrigan een uur vast, zonder zijstapjes of iets dergelijks, om pas een kwartier voor tijd to the point te komen.

Er waren twee scenes die ik niet snel zal vergeten; 1. waar de hoofdpersoon bij die balie van het adoptiebureau komt, en het geluid van het tikken van de klok, en de omgeving vertraagd. Erg knappe scenes. 2. waarin hij z'n nagel afwipt, denk ik bijna vanzelfsprekend voor iedereen een heftige scene. Heb altijd wel een weerzin gehad voor loszittende nagels, tanden enz, zijn bijna altijd wel scenes in films waarbij ik moeite heb te blijven kijken.

Wellicht dat die enkele scenes achteraf nog wel genoeg indruk maken om een latere verhoging (bij een herziening) te verantwoorden. Voor nu kom ik helaas niet verder dan 3*. Kerrigan is een erg getalenteerd regisseur, ook voor mij met veel potentie. 'Claire Dolan' zou ik dan ook binnen niet al te lange tijd ook graag willen zien.

avatar van Spetie
3,5
Goede film toch wel, waarin Kerrigan net als in Keane zijn hoofdrolspeler dicht op de huid zit met de camera. Peter Greene doet het prima als de verwarde, maar zeker ook gestoorde vader. Wat opvalt aan deze film zijn vooral ook de geluiden die je hoort. Veel dialoog is er niet en daardoor komen de vele geluiden vaak goed tot zijn recht. Helaas is de film het eerste uur vrij afstandelijk en komt het allemaal in het laatste kwartier pas echt goed los. De sfeer van de film is verder behoorlijk kil en kent een paar sterke scenes, waarbij ik van het moment dat Greene zijn nagel zit te stropen nog steeds rillingen over mijn lijf krijg. jammer dat de film lang afstandelijk blijft, maar Kerrigan is een regisseur om in de gaten te houden!

3,5*

avatar van Zandkuiken
1,0
Net als Bug een prent die in het hoofd probeert te kruipen van een mentaal zieke man, wat ook hier niet is gelukt bij mij. En dan wordt het al vlug onnozel.

Toegegeven, 't is voor een regisseur niet evident om me mee te krijgen als we naar iemand zitten te kijken die er van overtuigd is dat er onder zijn huid zenders zijn ingeplant. Daarin slaagt ook Lodge Kerrigan niet, niettegenstaande Peter Greene (verre familie van Cillian Murphy?) zijn rol van geesteszieke op indrukwekkende manier vertolkt.

Kerrigan faalt in mijn ogen overigens zeker niet over de gehele lijn, met bijvoorbeeld een sterke scène in de bibliotheek, maar de waanzin bij zijn hoofdpersonage zit zodanig diep dat ie eigenlijk al hemel en aarde zou moeten bewegen om mij effectief mee te slepen. Niet mijn soort film, maar de minimumscore blijft uit. 1*

avatar van HarmJanStegenga
3,0
Vooral op audiovisueel vlak vond ik deze film goed. De combinatie tussen de beelden en de geluiden die gebruikt worden werkt goed en maakt regelmatig indruk.

Sterke (naargeestige) sfeer en aardig camerawerk (op een aantal niet al te mooie shots na). Peter Greene zet een prima rol neer. De scéne in de bibliotheek is voor mij het absolute hoogtepunt uit deze film; geweldig hoe er ineens wordt omgeschakeld van Peter zijn leven naar die van de mensen om hem heen.

Jammer dat het me allemaal zo weinig deed en dat gedoe met die detective niet altijd even goed uit de verf kwam. Maartoch, voldoende voor deze Clean, Shaven.

avatar van chevy93
4,0
Uitstekende film. Laat erg goed de staat van Peter zien. De film zit vol met beklemmende, indrukwekkende, meelijwekkende en bovenal prachtige scènes. Vooral op audiovisueel vlak is deze film een parel. Het enige 'probleem' is dat de film nergens echt goed wordt. Geen 'klap in je gezicht'-scène, geen kippenvelmomentje en geen scène met het bekende WOW-gevoel. Misschien komt die nog in de toekomst.

Voor nu een 4,0*

P.S. die nagelscène, brr... dat die zo expliciet in beeld gebracht is.

avatar van Bottleneck
4,0
Zo.. hoe een minimalistische film zo'n overtuiging kan hebben (wat ik eigenlijk miste in Sombre). Ongemakkelijke gesprekken, sluimerende spanning, blikken van mensen naar hem toe zoals dat meisje, close ups van koffie en brood, erg goed gespeelde paranoïa. Kleine dingetjes als de camera vlak onder de neus van z'n moeder maken het al vreemd indringend, lijkt me sowieso al een drama om die aandoening te hebben.

De score draagt er ook aan bij, vooral de slechte radio-ontvangst als symbool voor de verstoring van het ontvangen en juist interpreteren van externe signalen. Heb eigenlijk pas op het eind goed kunnen letten op de plot-ontwikkeling en ook die is sterk, naargeestig. Geen diepe indruk achterlatend, maar onderhuids wel een flinke statement. Alleen het vele afplakken van de spiegels vind ik te filmtypisch, maar so be it mochten mensen dat in het echt ook doen.

Bij die ene scene stond het zweet ook bij mij in de handen (kreeg een soort flashback omdat ik bij een ongelukje mn hele duimnagel heb zien omklappen).
4* Chevy

avatar van Fortune
4,0
Behoorlijk intense onder de huid kruipende film.

De film gaat over een geestelijke gestoorde met bepaalde waan ideeën die eigenlijk alleen maar weer zijn dochter wil wederzien.
Ik moet zeggen dat de film me een erg melancholisch gevoel gaf, erg ongemakkelijk ook.
Green speelt zijn rol met verve, heel erg goed.
Grote pluspunt is imo de sounddesing, erg sterk word hier met geluid omgesprongen en dan ook met bepaalde foto's erbij wat helemaal zorgt voor een bevreemdend effect.
Manier van filmen en hoe sommige mensen reageren en wat ze zeggen was ook allemaal behoorlijk apart.
Ik had ook behoorlijk veel medelijden met de hoofdpersoon.
Erg sterke film maar zal hem niet snel nog een keer op zetten.

4

avatar van gauke
3,5
In een recensie las ik dat de film wegens geldgebrek is opgenomen onder moeilijke omstandigheden, maar dat deze film boeit door de dramatische kwaliteiten. Voor mij slaagt de regisseur er in om op een goede manier schizofrenie te laten zien, mede door afwisselend mooie landschapsplaatsjes en ruige beelden. Ook de geluidseffecten zijn meesterlijk. Peter Greene draagt de film, de overige acteurs vind ik minder sterk.

avatar van jeroentjuhhhhh
2,0
Een lege huls. Het begon best veel beloven met een prettig sound design en... nouja, alleen het sound design op dat moment. Hetgeen waar 'Clean, Shaven' echter mijn plank volledig misslaat, is het gebrek aan aansluitende visuals. Veel te behouden geschoten en ook nog eens oerlelijke fletse kleuren. Ik kon er weinig uithalen.

Qua verhaallijn misschien nog wel een beetje interessant op sommige momenten, maar verder weet het 0,0 indruk te maken. Vooral een film die je maar net mee moet voeren, wanneer het dat niet doet zit je toch mooi 80 minuten lang naar een wat krampachtig voortslepend geheel te kijken.

Wat de grootste dooddoener is, is het repetitieve karakter van het (op het eerste gehoor erg interessante) sounddesign. Na een tijdje raak ook ik daar op uitgekeken en dan is het uitzitten geblazen. Hier en daar een opleving (oké einde en een vrij smerige scene) maar het zal vooral onthouden worden als koude kak op de late maandag middag.

avatar van maerk
3,5
1e Kerrigan.

Clean, Shaven is zo'n film die ik al heel vaak ben tegengekomen in toplijsten en filmboeken, maar waar ik eigenlijk niets van af wist. Zonder mijzelf er meer in te verdiepen heb ik hem toen bekeken om met eigen ogen te zien waarom deze film overal in die lijstjes opduikt.

Het is een goede film, vooral de manier waarop Kerrigan de schizofrenie ook bij de kijker duidelijk maakt indruk. Peter Greene speelt de rol gewoon goed, maar dat schizofrene gevoel komt vooral door de zeer akelige, maar indrukwekkende geluidseffecten goed over. Daarnaast heeft Kerrigan nog een hele pijnlijke scène voor ons in petto die mij het bloed onder de nagels wegtrok. Erg knap om ons zo dicht bij die vreemde Peter Winter te brengen, dit is waarschijnlijk de reden waarom de film zo veel aangeschreven wordt.

Voor de rest viel het mij wat tegen. Het verhaal had naar mijn mening meer diepgang kunnen hebben, ik vond het allemaal wat magertjes achteraf gezien. En tegenover de sterke geluidsband staat een redelijk saaie visuele kant. De film maakte wel een indruk, maar greep me om bepaalde redenen niet naar de strot, zoals dat bij andere mensen hier wel gebeurde. Daarom blijf ik steken op 3,5*. Wel ga ik binnenkort Keane kijken. Hopelijk verbetert Kerrigan zichzelf.

P.S. Wat lijkt Peter Greene veel op Cillian Murphy zeg!

avatar van SaNDuTjE
3,5
Sterke film door zijn rauwe aanpak en een overtuigende Green.

Het is opmerkelijk hoe gewoon alles eigenlijk gefilmd is en toch juist daardoor het gewenste effect behaald wordt. Niets wordt mooier gemaakt dan het is en de uiterst sfeerbepalende geluidseffecten zijn een aanwinst voor het geheel. Ondanks dat er eigenlijk niet denderend veel gebeurd is het vooral Greene die als de schizofrene Peter Winter de aandacht weet vast te houden en het lage tempo weet te compenseren. Zijn personage zorgt het ene momenten voor afschuw en het andere haast voor sympathie wat voor mij aangeeft dat Greene zeer weet te overtuigen.

Ik moet zeggen dat ik er iets meer van had verwacht, maar het zeker niet minder dan een ijzersterk portret is van de mentaal zieke Peter Winter. Het kijken waard.

3,5*

avatar van wibro
2,0
Ik heb het bekijken van dit filmpje zeer lang uitgesteld maar vanwege de hoge waardering van enkele users dit nu eindelijk maar eens bekeken. Wel, ik kan er kort over zijn. Dit soort extreem depri films zijn duidelijk niet aan mij besteed. Het kijken hierna ervaarde ik als een kwelling en hoewel dit filmpje nog geen tachtig minuten duurde, duurde het voor mijn gevoel eindeloos lang. Om zo'n film te maken moet je volgens mij zelf ook in een zware depressie zitten, anders lukt dat volgens mij eenvoudigweg niet. Er was werkelijk niets positiefs te bespeuren in deze film. Lelijke fotografie, zwaar depressieve muziek, enkele zeer schokkende scènes die in een horrorfilm niet zouden misstaan, mensen waar geen enkele vrolijkheid van afstraalt. enz enz enz. Ik zou er zelf neerslachtig van worden. Vanavond toch maar iets vrolijks bekijken.

avatar van misterwhite
Clean, Shaven is een korte maar zeker bondige film. De 70 minuten razen voorbij en doen zelf denken dat je een kortfilm aan het kijken bent.
De film wordt gedragen door de duistere sfeer en de verontrustende acteerprestaties van Peter Greene.
Er zitten een paar harde scenes in die op het netvlies gebrand worden en een interessant, spannend verhaal.
Zeker eens de moeite waard om te kijken!
3.5*

avatar van leatherhead
4,0
Sterke film van Kerrigan wederom.

Vrij vergelijkbaar met Keane. Ook deze film volgt een tamelijk onsympathiek personage waar de kijker geen greintje medelijden mee krijgt. Een goor, schizofreen mannetje, erg sterk gespeeld door Greene, al vond ik Lewis in Keane toch ietsje beter.

Geweldig gebruik van soundtrack en distorted geluiden, draagt erg sterk bij aan het beklemmende sfeertje in de film, al had er visueel wel wat beter ingespeeld kunnen worden op Greene's waanzin. Niet dat de film het echt per se nodig heeft, want Kerrigan komt al een heel eind met het sounddesign, maar het had de film wellicht nog iets extra's gegeven.

Voor de rest een intrigerend en bij vlagen verontrustend portret. Sterke sounddesign, perfecte speelduur en sterk acteerwerk. Kleine 4,0*.

avatar van Onderhond
1,5
Beetje teleurgesteld.

Keane vond ik toen een erg leuke film. Wist voor het kijken niet dat dit van dezelfde regisseur was, maar kon de films tijdens het kijken wel aan elkaar linken. Verhaaltje komt ook wat overeen natuurlijk, alleen dan vanuit een ander standpunt gezien (en een andere afwikkeling).

Met het moraaltje op het eind heb ik niet veel, ook het verloop van deze film is redelijk simpel. Het is Kerrigan meer om de sfeer te doen en daar laat hij toch wat steekjes vallen. Ik moet jeroentjuhhhhh bijtreden en concluderen dat beeld en geluid niet geweldig bij elkaar aansluiten.

Visueel is het wel erg mager. Film als dit behoeft geen mooifilmerij, maar iets als Pop Skull had een stuk beter gewerkt. Of inderdaad Grandrieux. Die kunnen armoedige omgevingen toch veel krachtiger in beeld brengen. De geluidsband viel me uiteindelijk ook wat tegen. Kerrigan probeert wel maar het is allemaal nog flets en simpel. Vond het dan ook nergens beklemmend of duister worden.

Greene helpt ook niet echt mee, hij blijft teveel hangen in geforceerde maniertjes. Kwam niet echt naturel over. En dan heeft een film als deze toch een probleem. Want als de acteur én de stilering niet meewil, en het plotje toch al niet zo heel veel voorstelt, dan blijft er ook niet veel over.

Gelukkig is Kerrigan wel beter geworden. Wil de rest nog wel eens zien, maar dit was toch een redelijk mager debuutje.

1.5*

avatar van sinterklaas
3,5
Na lang geleden Keane gezien te hebben, maar eens het debuut van Kerrigan aanschouwd.

Ik kreeg het toch enigszins wel al benauwd bij de begintiteling... de benauwende soundtrack en de claustrophobische geluiden. De uitwerking is ook tamelijk goed, al valt het qua budget wel weer wat tegen. We krijgen hier te maken met Peter Winter, een man die gewoonweg erg ziek is en waarvan je al vanaf het begin weet dat er een flinke steek los zit. Wat de film verder zo benauwend maakt is het feit dat hij continu wordt geplaagd met geluiden uit het verleden, van de slachtoffers die hij heeft gemaakt. Is het wroeging? Wie zal het zeggen.... alhoewel, het einde...

Ja, het einde was vrij goed, maar dat schizofrenie hebben we al wel vaker mogen zien als uitwerking. Het komt niet echt meer verrassend binnen.

Die wederzien met zijn dochter vond ik wel een sterk stuk.

Al met al is dit een prima probeerseltje.

3,5*

avatar van mrklm
4,0
Peter Greene is voortreffelijk als Peter Winter, een schizofreen die het instituut waar hij jarenlang is behandeld verlaat. Hij keert terug bij zijn moeder in de hoop via haar op het spoor te komen van zijn dochter, die zijn moeder via een adoptiebureau heeft laten adopteren. Maar Peters geestelijke instabiliteit veroorzaakt impulsief gedrag (zelfmutilatie, geweldsexplosies) waardoor hij verdacht wordt van een ongewone moord die in de buurt is gepleegd.
Greenes fenomenale vertolking wordt versterkt door de inventieve regie van Kerrigan, die door middel van intelligente camerastandpunten en een neurotische soundtrack de ernstige verwarring van de hoofdpersoon voelbaar weet te maken zonder de aandacht af te leiden van zijn hoofdpersoon. Het verhaal is complex, de film uitdagend, maar vooral intrigerend. Een uiterst intelligent psychologisch drama die er op unieke wijze in slaagt schizofrenie zowel inzichtelijk als voelbaar te maken.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:12 uur

geplaatst: vandaag om 05:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.