Garfield (2004)

Bij mij zat de cinema toen vol. Alleen wel met kleine kinderen en oude mensen. Maar hij zat wel vol, dat is een feit.

Jennifer Lover Hewitt is zooo ontzettend fijn

Garfield de strips waren al leuk, het was te verwachten dat er een bioscoop film van kwam.Leuk verhaal grappig even leuk als de strips, veder de grappen ook wel leuk niet allemaal.Casting ook erg leuk vooral Stephen Tobolowsky zat leuk in zijn rol net als de rest.Nederlandse vioce over is wel matig gecast alleen wel leuk dat ze daar beau van erven dorens als garfield hebben gecast. 3,0*

Erg leuke film! Heb me geen moment verveeld tijdens de film!

3,5*

Toch een leuke film al zeg ik het zelf. Ik was vroeger al fan van de strips en de film was zeker te pruimen.

Waarom geef je dan maar een 2? een 2 is in mijn boekje een onvoldoende

Ik had destijds torenhoge verwachtingen zo hoog als de toren van babel. 0.0 van die verwachtingen werden waargemaakt, of misschien was ik nog net tevreden over het kleurgebruik.... Alles wat mij stoorde is al een keer eerder genoemd, maar ik sluit me graag aan bij de mensen voor wie het de vertolking van Odie als een echt hondje een vette afknapper was. Dit was zeker het hondje van de regsisseur die een leuke cameo in gedachten had.

Ze hadden deze film beter"Bram de kat van de buren op avontuur en redt Pipo het hondje" maar daar komt natuurlijk niemand op af. Jat anders even een populaire titel en noem het Garfield. $$$$$$$$$$$$$$

Veelst te langdradig en wederom zijn de cartoons beter maar de verschijning van

Jennifer Love Hewitt doet het altijd goed

Een geweldige stripreeks verliest in deze film alle charme. De verzadigde kat vol sarcasme is een vetzakkat geworden die enkel de ambetanterik wil uithangen. De humor in de strips is niet altijd gericht op kinderen met een vorm van cynisme. Dat verdwijnt hier en geeft een te afgeborsteld beeld weer. Het resultaat is een film die niet voor Garfieldfans is, maar gewoon een nieuw publiek aansnijdt. Al kennen die Garfield enkel maar als pluchen beest dat tegen de autoraam plakt waarschijnlijk. Stripverfilmingen, het blijft een risico.

De film blijft niet trouw aan het karakter van Garfield uit de strips. Maar al met al is er wel een leuk verhaaltje aanwezig, en zijn er wat grappige momentjes. Maar het karakter Garfield had in mijn ogen een betere film verdiend. 2,5 Sterren.

tis een leuke film, die ik niet had hoeven zien -

de kracht van de strip zit absoluut niet in de film; de gemeenheid, raakheid, de zelfspot, de ironie...

wellicht is het ook onmogelijk om dit type strip te vertalen naar een speelfilm

Vanaf 25 januari op DVD? Een re-release? En waarom?

Goed punt, er zijn ook zo mensen.

ken de strips niet goed, maar vond de film matig

de film is niet slecht maar het is maar een oninteressant verhaal, veel gebeurd er niet in. het is inderdaad raar dat alleen garfield geanimeerd is, als je hem ziet tussen die andere katten is dat toch raar. acteerprestaties is eigenlijk niet belangrijk in deze soort films, maar van zijn baasje was wel goed. soms wel grappig, maar heb nooit echt platgelegen. heb hem in het engels ondersproken gezien, wou eerst vlaams gesproken zien, maar dat trok op niet veel. duurde voor mij juist genoeg. ingesproken tekst was wel goed gelijk met tekst van garfield

al bij al matige film, kende garfield niet zo goed, maar ik ga wel de andere garfield films niet zien.

al bij al vond ik niets slecht aan deze film, maar vond ook niet echt iets erboven uitsteken

2.5/5

Wanneer het beste uit de film "Garfield'' de mooie verschijning van Jennifer Love Hewitt is, dan weet je eigenlijk wel dat er iets niet helemaal klopt. Je kunt een iconische figuur als Garfield niet zomaar in een inwisselbaar verhaaltje stoppen en hopen dat er iets goeds uit komt rollen. Alleen de voice acting van Bill Murray is wel geestig, maar ja...het is is niet alsof hij materiaal krijgt waarmee hij het allemaal naar een hoger plan kan tillen.

Een hond heeft een baas, een kat heeft personeel.

Na een aantal jaren deze film weer gezien en ik heb me uitstekend vermaakt. De producent en regisseur stonden voor de moeilijke taak een stripfiguur neer te zetten dat in ieder geval niet haaks staat op de eigen invulling die iedere lezer van Garfield aan het karakter van deze kat heeft gegeven.

En dat is bij mij uitstekend gelukt!

Dikke voldoende!

Zo, dat hebben we ook weer eens gezien. Ik had al begrepen dat de film verschrikkelijk was en in dat opzicht viel het me nog geeneens heel erg tegen, maar het moge duidelijk zijn dat dit niets maar dan ook niets te maken heeft met de (naar mijn mening) erg leuke, droge strips die ik vroeger zo vaak las. Het ligt allemaal niet aan Murray, die het wat mij betreft nog aardig doet, maar vooral aan het feit dat men tracht een verhaal te vertellen, het nodig wordt geacht om Garfield te laten dansen (DANSEN????), men een verschrikkelijk duffe dosis acteurs heeft ingeschakeld en er gewoon een compleet gebrek aan droge humor te vinden is. Tel daar nog een verschrikkelijke soundtrack bij op en de twijfelachtige keuze om de dieren half animatie/half echt te maken. Een beetje consequentie was een stuk beter geweest. Maar goed, het had erger gekund, gewoon een film voor de kleintjes, ieder ander persoon waarbij smaak met de jaren gekomen is, zal hier weinig mee kunnen.

Garfield

Als er één film niet meer jeugdsentiment bevat dan Garfield dan weet ik het ook niet meer (buiten the lion king om). Ik heb Garfield zóóó vaak gezien dat ik me nu nog scenes herinnerde! Toch, toen ik vanochtend en vannacht deze film aan het herzien was kon ik niet wennen aan het lelijke gezicht hoe Garfield erin was gezet. Ook de grapjes wisten me niet meer te deren en ik kon me eigenlijk niet vast klemmen aan de gehele film. Het verhaal was slap en een beetje saai om te volgen maar het concept vond ik erg leuk. Nee, ik moet helaas mijn cijfer verlagen, jammer! Had hem leuker verwacht namelijk.

2.5*

Dit is toch wel een enorme meevaller. Toch al weer jaren geleden dat ik hem heb gezien, en misschien was het wel de Nederlands gesproken versie. Ik vond er toen niet zoveel aan maar de interesse voor live-action/animatie is pas sinds enige jaren gekomen, dus dat kan er ook mee te maken hebben.

Het begin is wel matig en ik dacht blijft dat zo. Zodra de grappige hond in de film komt wordt de film stukken leuker en het tempo ook wat hoger.

Visueel erg goed gemaakt. Het verhaal zelf is ook best leuk. Breckin Meyer kan ermee door en Jennifer Love Hewitt is knap hier, de stem van Bill Murray is goed. Eenvoudig verhaal zoals meestal met dit soort familiefilms, maar ik heb me er, tegen verwachting in, prima mee vermaakt. 4.0

Dit was niet helemaal mijn ding. Erg magertjes allemaal. Ken Garfield niet zo goed van vroeger, wel eens wat voorbij zien komen qua strips, maar vond dat allemaal nooit zo interessant. Zo ook deze film niet. Het was niet slecht, maar ook zeker niet goed. Verhaal is wat aan de magere kant, het ene moment denk je dat het leuk wordt, om vervolgens weer in saaie momenten te belanden. Het werd naarmate de film vorderde wel wat beter allemaal, het verhaal kreeg wat meer diepgang en er gebeurde daadwerkelijk wat. Eerste helft duurde me vrij lang, tweede helft keek wat makkelijker weg. Kom uiteindelijk uit op 2,5*, vind het nou ook weer niet zo slecht om het een ruime onvoldoende te geven. Echter wel slecht genoeg om geen enkel vervolg hierop te gaan kijken.

Van de week weer eens gekeken met m'n vriend, die had de film nog niet gezien. Ik vond 'm nog steeds erg vermakelijk, hier en daar wat kleine verbeterpuntjes. Maar dat hou je (denk ik) bijna altijd. Gewoon een leuke film voor in het weekend, popcorn erbij en een biertje! Verhaal is niet heel bijzonder, maar soms is het leuk om een film te kijken waarbij je niet hoeft na te denken

Als dan, in de titelrol welteverstaan, ineens het toch vrij opzichtige stemgeluid van ene Bo van Zwerver Hoor'es de hoek om komt kijken wordt het zaakje voor mij toch spontaan vrij onbegaanbaar.

Zo'n Luv Jewit mag dan altijd wel aardig het aangapen waard zijn geweest, zelfs die kan het zaakje dan niet meer redden.

Niet dat ik verder iets heb tegen Bo of zo, maar dit ga niet werken.

Plotseling zag ik Garfield tussen het aanbod op Netflix staan en mijn interesse was gewekt. In mijn herinnering was dit een film die ik met plezier keek.

Na het weerzien moet ik concluderen dat dit erg tegenvalt, het genre komedie was bij mijn niet van toepassing aangezien er geen glimlach vanaf is gekomen. Deze 2 sterren zijn puur uit nostalgie en omdat ik tegenwoordig misschien niet meer de doelgroep ben voor dit soort films.

Vreselijk. De strips Garfield doen me af en toe nog wel glimlachen, maar zelfs daarvan was in deze film niets over. Niet leuk, niet grappig, niet boeiend, matig geacteerd. En cgi Garfield ziet er ook niet uit. Nu lijkt dat ook niet echt het doel maar deze half echte half cartooneske versie lijkt ook nergens naar. Had dan goede cgi gehad alsof die kat echt bestond. Ik dacht even of het leuke meisje Love Hewitt nog voor enige punten kon zorgen, maar eigenlijk zou dat ook te veel eer zijn. 0,5*.

Om te beginnen een halve ster voor alle moeite om dat dikke oranje contrasterende gedrocht (het is niet Heathcliff, het is niet Dikkie Dik, maar het moet doorgaan voor Garfield!) in de film gemonteerd te krijgen, ook al vind ik het geen gezicht. Een halve ster daar bovenop voor de stralende Jennifer Love Hewitt, die dan wel weer heel natuurlijk in dit soort kinderfilms past. Plus een halve ster voor het feit dat mijn zoontje en zijn moeder zich prima vermaken met deze film. Zelf mis ik iedere vorm van subtiliteit, boeit het verhaal niet, is het geluid en de muziek much too much.

“There's nothing wrong with Garfield. He's just a happy, fat, lazy cat.”

“No need for a second opinion.”

Bill Murray weet met alleen zijn stem deze film te redden. Want voor de rest heeft Garfield weinig te bieden, maar Garfield met de stem van Murray maakt veel goed. Sommige grappen werken ook wel aardig, en alles omtrent Garfield en zijn dierenvrienden levert humoristische situaties op. Te weinig voor een echt geslaagde komedie, maar vermakelijk is het wel.

Garfield is zoals we hem kennen uit de strip: dik, lui, egoïstisch, maar waar is het cynisme gebleven?? Vakkundig eruit verwijderd om het een film voor de kleintjes te maken. Die zullen er meer plezier aan beleven. Jammer want Bill Murray was natuurlijk een mooie match voor Garfield.

Jennifer love Hewitt mag echt minder giechelen na elke zin.

Verder leuke kinderfilm. Gaat natuurlijk nergens over maar super grappig voor kids.

Deze film vond ik redelijk. Garfield is wel leuk alleen snap ik die dansscene niet. Een dansende kat hoeft voor mij echt niet. Verder hebben ze het beeld van een verwaand personage goed verwerkt. Ongeïnteresseerd, lui, niet erg gemotiveerd… heel treffend.
Jon vind ik echt een saaie pief. Ergens heeft Garfield wel gelijk toen hij hem een “hopeless loser” noemde. Jammer, ik weet zeker dat Breckin Meyer beter had gekund maar het zal wel bij het personage horen.

Jennifer Love Hewitt is een fantastische actrice, maar in deze rol vond ik haar weinig aan. Net een klein kind met haar huppelend loopje en gegiechel.

Nermal vind ik geweldig en Stephen Tobolowsky had wel zijn komische blikken en manier van praten en doen. Ik moet vooral lachen om dat stukje waarin hij zijn compagnon napraat en om die scène waarin hij Odie gaat halen.

De scènes die ik dan wel leuk vind is als Garfield per ongeluk het interieur overhoop gooit als Jon weg is en als Garfield Odie gaat redden.

Het verhaal vond ik niet zo veel aan en de muziek ook niet. Alleen New Dog State Of Mind (gebaseerd op een nummer van Billy Joel) vond ik een heel mooi nummer.

Wat deze film in mijn favorietenlijst doet/deed is mij toch een raadsel. Op zich niet slecht gemaakt en best veel werk om zo'n film te maken. Gebaseerd op korte strip van Jim Davis maar verder een uitgebreid avonturenverhaal over Garfield, een luie dikke huiskat. Zijn bediende, de eigenaar Jon, heeft een oogje op dierenarts Liz. Maar zij scheept hem op met Odie, een domme hond die wel goed kan dansen. Nu heeft Garfield twee problemen, Jon die hij kwijtraakt aan Liz en Odie die meer aandacht krijgt van Jon dan hij. Een tv presentator heeft belangstelling voor Odie maar Jon weigert waarop de hond wordt ontvoerd nadat hij is weggelopen en met een stroomhalsband weet hij de hond wel aan het dansen te krijgen en zo een lucratieve show op te zetten. Garfield besluit de hond met hulp van dieren uit de buurt te bevrijden.

Moeizame film, over niet alleen eetgrage maar ook praatgrage kat, die later wel wat beter wordt maar het verhaal werkt niet mee. (De film kreeg slechte kritieken maar financieel wel succesvol) 3.0

Een familiefilm bij uitstek om samen met kinderen te bekijken. Is uiteindelijk ook de voornaamste doelgroep en dat moet je als kijker ook in het achterhoofd houden. Het verhaal stelt niet zo veel voor, beetje bizar zelfs qua concept. Maar ach er is gelukkig voldoende vermaak, vooral tussen Garfield en Odie. Meyer speelt een sullig type en Jennifer Love Hewitt huppelt wat mee in de film. 6/10