The Hateful Eight (2015)

Ben ik de enige die vond dat Oswaldo leek op Dr Schultz uit Django Unchained (zowel qua uiterlijk als qua karakter?). Dacht heel even dat het dezelfde acteur was

Ik zag meteen dat het niet Christoph Waltz was, maar ze probeerden inderdaad wel een zelfde soort typetje neer te zetten!

Hou zeer van Morricone muziek uit allerlei films maar dit is niet echt opzienbarend of heel mooi te noemen. Nu lijkt zo' n nominatie alleen vanwege het feit dat het Morricone is. Ik gun het hem van harte maar ben het er verder niet mee eens. Er zijn betere soundtracks gemaakt afgelopen jaar.

Beetje flauw, rechtlijnig en voorspelbaar. Het is zoiets als toekijken hoe iemand anders een sudoku oplost. Je weet niet precies waar alle getalletjes komen te staan, maar wel dat aan het einde alles in ingevuld. Ik vond het heel storend dat je voortdurend bij de hand wordt genomen. Alles wordt drie keer uitgelegd, want je moet het natuurlijk wel allemaal begrijpen. Heeft Tarantino te veel naar Het Klokhuis gekeken? En als er dan nog iets te lachen viel, maar ook dat ontbrak eraan. Tarantino heeft wel eens scherpere dialogen geschreven. Tegenvallertje.

Mbt plot: "Minnie's Haberdashery" is geen bar, maar een postkoets tussenstation (stagecoach stop of station).

Zie ook o.a. Comanche Station (1960), Once upon a time in the West (1968) en Rawhide (1951).

Geen geweldige score en dat voor een western kenner , voor dit meester werk van Tarantino

?

Ik denk dat madmax1 refereert naar de beoordelingen die Dogie_Hogan heeft gegeven op een aantal "klassieke" westerns.

Member @Madmax1 drukt zich hier wat ongelukkig uit. Namen van regisseurs zeggen mij namelijk totaal niets. Vermoed dat hij hier een regisseurnaam vermeld. Beoordeel films binnen mijn fav genres, 'genre-driven' zeg maar.

Gisteren gezien in Tuschinksi. Wat was het druk en veel te warm in de zaal, niet relaxt. Gelukkig kon dat de pret niet drukken, want de film was geweldig. De sfeer, de humor, de grofheid, het verhaal en de geweldige acteurs (Channing Tatum was een miscast) maakten deze bioscoop bezoek super.

De beelden, de muziek en het acteerwerk zijn zeer goed. Vooral de beelden springen eruit. Wel is het verhaal erg simpel, maar dat wordt goed gemaakt door de karakters. Van mij had dat " chapter one enz niet gehoeven" en sommige scenes duren wat te lang, maar verder prachtfilm. Wel extreem gewelddadig.

Mooie beelden, maar wel erg lang: de eerste anderhalf uur bijna slaapverwekkend, daarna komt de film tot leven en het extreme geweld begint. Precies zoals je van Q.T. kunt verwachten. Matig verhaal, geweldige cast, maar dit wordt geen klassieker.

Wel eindelijk weer eens een Western, en dat gebeurt niet vaak meer in de bios.

Sommigen geloven dat er twee Tarantino-fans zijn: de fans die smullen van een gesprek tussen Jules en Vince over Nederlandse friet en mayonaise in Pulp Fiction en een lang dialoog anno 1942 tussen een Franse boer die in het verzet zit en een Oostenrijkse SS'er die allang weet dat er Joden in zijn kelder schuilen in Inglorious Basterds en de fans die in diezelfde films op het puntje van hun stoel zitten wanneer een gangster ontvoerd wordt door homoseksuele verkrachters en in Parijs twee niet-gerelateerde terroristengroepen op hetzelfde moment een aanslag op Hitler uitvoeren en tot een groteske climax komen. Op eerste gezicht lijken beide fans te worden verzadigd in The Hateful Eight: deze film is alles wat een Tarantino een Tarantino maakt. Absurde hoeveelheid geweld, een verwikkeling van verhaallijnen op achtbaanniveau, een constante nijging te breken met iedere filmwet van Hollywood, en vooral: postmodernisme. The Hateful Eight staat bol van de verwijzingen en knipogen naar andere films, en zoals het een postmodernistische film beaamt, wordt hij bijna onbegrijpelijk als de kijker niet enig gevoel voor filmgeschiedenis heeft. Maar de "achtste Tarantino-film" (eigenlijk de elfde, maar goed) is op één front nog postmodernistischer dan andere Tarantino's. Tarantino presenteert niet zomaar een parodie op cinema, hij ontstijgt zelfs de parodie op parodieën - Tarantino wordt een parodie op zichzelf. De film begint in dat opzicht al goed: De achtste film van Tarantino, staat er met koeienletters. In andere woorden: als je Tarantino niet kent, dan kun je nog wel 's een hele rare drie-uren-zit voor je hebben klaar staan. Tarantino lijkt de kijker recht in de ogen te kijken en te zeggen: dus dit is wat jullie willen? Is dat wat jullie verwachten van mij? Mooi, hier heb je het. Alles wat eventueel een Tarantino een Tarantino kán maken (geweld tot het absurde toe, knipogen naar een enorme oeuvre en cultuurhistorie, de bekende Tarantino-acteurs, de historische incorrecte muziek, de politiek incorrecte dialogen, de volslagen bizarre maar perfect uitgewerkte dialogen, etc.) zit in deze Tarantino. De vraag is natuurlijk: kan een simpel ziel zoveel Tarantino aan in drie uur?

Na Django waar ik al niet zoveel mee op had zag ik hier toch wel tegen op.

Voor mij hoeft dat over de top met die vele liters bloed niet zo het heeft voor mij totaal geen meerwaarde.

Plus de lange speelduur die zich dan ook nog eens de grootste tijd in een veredeld kippenhok afspeelt gaf mijn geen goed voorgevoel.

Maar mijn bevooroordeling was onterecht.

Deze western wist mij juist beter te vermaken dan Django.

De dialogen waren niet altijd even sterk ,maar er waren ook meer dan genoeg scherpe en leuke dialogen bij .

De postkoets scenes duurde iets te lang naar mijn zin maar dat kan ook komen omdat ik wel benieuwd was naar wat er in Minnie’s Haberdashery allemaal zou gaan afspelen.

Het eindgevecht vond ik minder dat extreme hoeft voor mij niet .

Al met al heb ik mij er goed mee vermaakt.

Op 70 mm in EYE gezien "mede mogelijk gemaakt door" een annulering want er waren meer mensen die van 70mm celluloid houden en ja, dat is toch iets anders dan bv een wazige digitale 3D film

In deze versie is zelfs de pauze door Tarantino bepaald op 12 minuten.

Geen western met koeien maar wel met sneeuwstormen.

De film komt inderdaad wat langzaam op gang en zou misschien een paar minuten korter kunnen.

In de loop van het verhaal wordt het steeds meer een soort psychologisch spelletje Russische roulette met de vraag wie het gaan overleven..

Mooie verhandeling. Chapeau.

Deze film afgelopen weekend bekeken in de bios. In het begin vond ik het erg langdradig en wachten ik tot er wat ging gebeuren. Maar als ik de hele film in het totaal bekijk is het toch een heerlijke film om naar te kijken. Veel humor ,erg grof maar daar houd ik van . Het verhaal valt erg goed in elkaar . Het kijken waard!

in het begin denk je weer zo'n lange film maar als het tot een climax komt dan is het smullen geblazen en dan bedenk je het pas dat je naar een meesterwerk hebt gekeken,En Wat doet deze film mij sterk aan The Thing denken waar Kurt Russell (toevallig) ook aan meedeed ik bedoel de isolatie het winterse weer en het elkaar niet vertrouwen doet me echt veel aan the Thing denken, wat een van me favoriete films allertijden is. mensen geef deze film een kans het is het kijken meer dan waard.

Ja waarom niet? Mijn vriendin haar eerste Tarantino film was Django Unchained en ze vond de film niet goed vanwege de specifieke Tarantino kenmerken (die de meeste liefhebbers dus kunnen herkennen). Want ik vroeg na afloop wat vind je nou zo fantastisch aan deze film? 3 jaar geleden alweer, dus weet niet meer precies wat ze allemaal zei, maar ik weet wel dat ik dacht, hmm oké.. Dat is niet waarom ik Tarantino zo goed vind. Haar tweede Tarantino was The Hateful Eight en deze vind ze wederom fantastisch. En tja, ik vind Tarantino's laatste 2 films een stapje terug (wat het genieten betreft) ten opzichten van Inglourious Basterds. Die laatste film heb ik al 5x met even veel plezier gekeken. Django Unchained en The Hateful Eight hoef ik maar 1x te zien. Hele goede films, maar dan wel voor 1x.

Pfoe, dat valt tegen. Had hoge verwachtingen die eigenlijk totaal niet zijn ingelost. Ik ben geen Tarantino-purist die alleen Reservoir Dogs en Pulp Fiction kan waarderen; zijn nieuwe films vallen bij mij ook in goede aarde. Zijn kenmerken ben ik ook bekend mee en daar kan ik zeker mee uit de voeten.

Waar gaat het hier dan - voor mijn gevoel - fout? Ik heb het idee dat deze film zo op en top "Tarantino" is dat het zijn doel voorbij streeft. We hebben lange, uitgerekte (licht provocerende) dialogen. We hebben bloederige scènes. We hebben zeer karakteristieke personages. Maar toch werkt het voor mij niet. Het resultaat komt op mij erg gekunsteld en geforceerd over, alsof elk aspect van de film niet 100% maar 110% als een 'Tarantino'-film moet aanvoelen. De dialogen klinken iets té scherp waardoor het niet meer natuurlijk overkomt. Verder kwamen er mijns inziens teveel zijsporen, waardoor de film ook te lang duurt. Ik heb het idee dat Tarantino zoveel leuke hersenspinsels in deze film wilde proppen waardoor de film te ongebalanceerd en te langdradig is geworden.

De pluspunten zijn de mooie winterse setting die mooi in beeld wordt gebracht en de acteerprestaties, waar ik voornamelijk Leigh heerlijk vond acteren. En hier en daar werken de fantastisch absurde situaties wél... helaas (voor mij) niet vaak genoeg.

Wat veel wordt aangehaald is dat te film te lang duurt en te langdradig is. Dat was bij mij totaal niet het geval: de film is bij mij voorbij gevlogen zonder een moment waarbij ik aan de speelduivel dacht.

Hele Carpenteresque film van Tarantino. Veel inspiratie uit The Thing (Russel, sneeuw, Morricone). Lekker broeigere, hoog exploitatiegehalte en mooie fotografie dat goed tot z'n recht komt op 70mm. Van de lange speelduur had ik geen last.

Kleine 4,5*

Ik heb zowat dezelfde mening....voor mij is het een 'whodunnit' hercule poirot-style met een 'dusk till down' einde, maar met een gevoel van : ik heb het allemaal al eens gezien...TE Tarantino en niet vernieuwend genoeg.

Het zal wel oud nieuws zijn maar ik zag het gisteren pas. In het youtube filmpje kun je zien dat de Tarantino films in zijn eigen bedacht universum afspelen, en dat veel karakters uit zijn films met elkaar verbonden zijn. Als je het zo allemaal ziet heeft hij er toch goed over nagedacht.

Quentin Tarantino's Complex Movie Universe - YouTube

Ten eerste vind ik het supertof dat Tarantino het op 70mm heeft kunnen schieten en uitbrengen. Het komt heel authentiek over, en toen in Eye het scherm breder en breeeeeeder werd had ik dik kippenvel...zó moet het in een bioscoop zijn!

Qua script vond ik de film bijster onorigineel en weinig bijzonders. Een plotverloop dat vele malen eerder gedaan is in vele varianten, en dit is er weer eentje. Maar qua stijl...tja, Tarantino is wel een stijlmeester. Tweeënhalf uur gezever is zelden zo vermakelijk maar met deze acteurs die precies zijn gewenste intonatie neerzetten is dat zo gepiept. Superkarikaturale typetjes, stuk voor stuk erg goed neergezet met een dikke dosis humor.

Ontzettend vermakelijk, heel goed gelukt om met gezever op 2 lokaties zo een hele film te vullen ala Tarantino, maar inhoudelijk is het allemaal heel mager. Tarantino is van veel vorm en weinig inhoud, maar is dat wat je van deze regisseur wilt? Wat je van hem verwacht? Nauwelijks nog toch? Dan blijft er gewoonweg weer een hoogst vermakelijk stijloefening over, met goed acteer- en regisseerwerk en dat ook nog op zalig 70mm...

bijna briljant, ......op en paar missers na, maar wat een geweldig opbouw in het verhaal, !!!!

Wat mij betreft is briljant nog bijna te zacht uitgedrukt

Wat een ouderwetse sfeer weet Tarrentino hier neer te zetten. Dit is nou echt puur Tarrentino: heerlijke dialogen, karakteristieke personages en lekkere grove gewelddadige scenes.
Helaas heb ik nog niet het voorrecht gehad om dit pareltje ook in 70 mm te bekijken. Maar dat gaat zeker nog gebeuren.

Wel vond ik het script naar het einde toe wat tegenvallen. Als je de hele film bezig bent geweest met de personages te doorgronden en als het ware 'af te strepen' blijkt het merendeel van het gezelschap bij dezelfde bende te horen - wat een beetje de geweldige spanning, die er toen nog hing, voor mij wist weg te nemen. Het 'who done it' gehalte van de film wordt hier een beetje tenietgedaan.

Maar om nou te zeggen dat ik mij hier echt aan geërgerd heb, absoluut niet. Was een van mijn beste bioscoop ervaringen in lange tijd.

gewoon weer een top film