The Hateful Eight (2015)

Sfeervolle film die het daarnaast van de onderhoudende dialogen moet hebben en het nodige geweld.

Het whodunnit gehalte zorgt voor wat spanning. Heb me er uitstekend mee vermaakt.

Zo zie je maar, ieder beleeft het weer op zijn eigen manier Ik vond de dialogen heel kluchtig overkomen, er werd heel overdreven gelachen bv en stuntelig de deur dicht gespijkerd... "toen was geluk heel gewoon" springt in mijn gedachten...

Gisteren gaan kijken en ik had er niet veel van verwacht volgens de trailer en recensies hier, maar ik heb er echt van genoten en me geen moment verveelt gedurende de 3 uur .

Michael Madsen en Tim Roth waren wel op de achtergrond vond ik ,maar de rest van de acteurs waren echt goed,zeker Jennifer Jason Leigh en Kurt Russell,Tarantino heeft iets met vergeten acteurs denk ik,Samuel Jackson was beter dan in Django(in Django was hij aan het overacting vond ik)

Veel grappige momenten en gewoon genieten en niet te veel op kleine foutjes letten

En het nieuwe jaar begint goed..

Wat een meesterlijke film is The Hateful Eight !

Zoals altijd geeft Tarintino weer iets waar ik totaal iets anders van vewacht had,

hij flikt het elke keer weer.

Maar zodra ik me door deze film heb 'geworsteld' en alles op z'n plek valt..

Heb ik het in de gaten, ik heb nu een film gezien die niet snel zal verwijnen uit m'n top 10.

En het jaar moet nog beginnen.

Was inderdaad best hateful en bloedering, ik had al een Cut-Throats Nine-achtige film in gedachte, maar daar voldeed deze zéker aan, meer dan! Wat me echter nog meer verbaasde was dat de film ook nog gewoon, en constant, heel erg grappig was; de humor is behoorlijk zwart dus. Maar het is vooral ook Tarantino's gevoel voor taal en ritme, die alle dialogen gewoon zo fijn maken om naar te luisteren/kijken. Haberdashery is mijn nieuwe favoriete woord Denk niet dat iemand anders dan Tarantino zo'n organisch geheel kan maken van de harde (vaak zwijgzame) western aan de ene kant en non-stop gevatte dialogen aan de andere, daar ligt zijn echte auteurschap.

Waar het soms schuurt bij Tarantino is dat hij te veel hooi op zijn vork wil nemen en af en toe pretenties lijkt te hebben. Ondanks de epische scope met de 70 mm en de ouverture en de gehele speelduur is deze film in essentie eigenlijk puur pulp vermaak bijvoorbeeld. Maar naar mijn smaak schuurde het dit keer eigenlijk niet en bleef hij ook mooi stijlvast. Wellicht dat het slot-pleidooi over de lange weg die Amerika nog te gaan heeft mbt het Peaceful ipv Hateful samenleven ook de epische scope nog wel kan verantwoorden. Was voor mij echt zo'n "he, het gaat toch nog ergens over!?" momentje, wat ik niet had verwacht, maar me ook helemaal niet stoorde.

Tarantino wil toneelstuk maken van ?The Hateful Eight? - De Standaard

Gelukkig nog maar 2 te gaan

Je bent niet verplicht te kijken hoor, al maakt 'ie er nog 10 .

Helaas niet de roadshow gezien, maar alsnog ontzettend genoten van deze film. Niet dat ik een slechte film verwachtte natuurlijk, maar ik was behoorlijk verbaasd over hoe goed de film is. Zoals gebruikelijk bij Tarantino valt alles op zijn plaats. Het is pure vorm van perfectionisme door de regisseur. En de keuze voor deze vorm van filmen heeft heel goed uitgepakt. Het voegde zoveel toe qua sfeer aan de film. En helemaal in combinatie met de meesterlijke score, waar ze terecht een Golden Globe voor hebben gekregen. Niet zo gek natuurlijk niet met Morricone, maar deze score zou ook 40 jaar geleden gemaakt kunnen zijn.

Het verhaal is voor sommigen misschien wat langdradig in de eerste helft, maar ik kan dat juist erg waarderen. Zeker ook dankzij de acteurs die stuk voor stuk perfect zijn voor hun rol. De dialogen zijn typisch Tarantino, scherp en vaak erg grappig. Zonder dat ik het gevoel krijg dat hij in herhaling valt. Het tweede helft kent een hoger tempo en is ook wel wat grafischer. Nou is het vrij gebruikelijk dat er expliciet geweld en bloed wordt gebruikt door Tarantino, maar hier had ik het eigenlijk niet zo verwacht. Maar het past wel weer bij de film.

Snap ook wel dat hij er over denkt dit als toneelstuk te gaan herschrijven, qua structuur zou dat heel goed passen. Alleen zoals gezegd, de karakters en acteurs zijn zo'n goede match dat het lastig wordt om dat met andere acteurs te evenaren.

4.5*

Niet zijn beste misschien, maar deze soundtrack vond ik ook erg episch hoor.

Eén lange fucking zit.

Trek er gevoelsmatig maar een dag voor uit, want Quentin Tarantino is nog wel even bezig.
Vanaf de eerste minuut maakt hij je duidelijk dat je naar een western zit te kijken. Met behulp van het lettertype, de muziek op de achtergrond en het eerste shot van de koets in de verte wordt je meteen in de juiste sfeer gebracht. Dit wordt episch.

En dat is het ook zeker. The Hateful Eight is een film die niet draait om de actie, maar het verhaal. Sommige mensen zijn niet wie je denkt dat ze zijn en sommige mensen doen precies wat je van te voren had verwacht. Samuel L. Jackson als vaste acteur op het lijstje van QT springt weer van het doek af. Deze man kan je plaatsen in een film die plaatsvindt in 1994, 2010 of rond 1875. Met zijn welbekende taaltje overtuigt hij je altijd weer van zijn rol. De woorden 'motherfucker' en 'nigger' passeren regelmatig de revue.

Ja, zoals eerder gezegd, is de film zo af en toe langdradig, maar zeker nooit saai. Telkens op het moment, dat je in slaap begint te sukkelen omdat twee personages telang in hetzelfde gesprekje blijven hangen, is er een plottwist.

De western films die ik heb gezien zijn op één hand te tellen. Dus ik ben verre van een expert. Maar ik heb wel het gevoel dat een western zo hoort te zijn. A good guy, some bad guys, een hoop kogels, een zooitje bloed en veel dialoog om hun tegenstander te overtuigen van hun stoerheid. Qua dat valt er niets op de film aan te merken.

Wat ik een leuk detail vindt, is dat Quentin Tarantino op een gegeven moment in de film de voiceover verzorgt en het verhaal wat meer op gang brengt. Zoals we gewend zijn van QT in bijvoorbeeld Pulp Fiction is de manier van vertellen. Met behulp van chapters hakt hij de film in delen en richting het eind van de film wordt er dan een bepaalde chapter aan vast geplakt, wat eigenlijk meer een flashback is. Hierdoor worden al je vragen beantwoord.

Nadat ik de film eindelijk achter de kiezen had, was ik toch wel blij dat ik 'm gezien had. Het is geen film die ik graag over en over wil zien, maar hij zit toch nog wel even in mijn gedachten. Hij krijgt van mij 4 sterren vanwege de mooie shots, de filmmuziek en de verrassende rol van Channing Tatum. Hoe klein deze ook was..

Absoluut waar, maar ergens doet het pijn dat een cineast die Reservoir dogs maakt, nu per film steeds dikkere drollen draait. Maar goed ieder zijn meug.

Gelet op een aantal recensies en andere commentaren, die ik gelezen heb, laat ik deze film volgaarne aan mij voorbijgaan. Ik heb begrepen dat het de zoveelste wraakoefening van Tarantino is: zwarte humor aangevuld met zinloos, bloederig geweld. De wereld is heden ten dage al gewelddadig genoeg. Daar hoeft Tarantino wat mij betreft niet opnieuw een extra dimensie aan toe voegen. Ik verwelkom de dag dat hij als begenadigd filmmaker eens uit een ander vaatje gaat tappen. Ik ben trouwens benieuwd of hij dat zou kunnen of dat het een one-gimmick regisseur is.

BBarbie

Het is inderdaad een herhaling van zetten.

Aantal offtopic berichten verwijderd.

Houd de discussie svp inhoudelijk / ontopic / bij de film.

Beetje vreemd argument, de meeste personen kunnen fictie en werkelijkheid eenvoudig gscheiden houden bovendien is het geweld in deze film meer stripboek geweld: Het is zo extreem en zo over de top dat het gewoon grappig is.

Maar jij kijkt alleen Disney films neem ik aan

Gek dat je dat nooit hoort bij de zoveelste James Bond, Mad Max, Star Wars, Avengers, Iron Man, Robocop, Terminator, Jurassic Park (kan zo nog wel even doorgaan) en al die andere recyclerotzooi die tegenwoordig uit Hollywood komt.

Tuurlijk heeft Quentin zijn eigen stijl en die zie je in elke film van hem terug maar dit is in mijn ogen nog steeds een unieke film die wel vlagen bevat van zijn vorige werk maar om het een rechtstreekse kopie te noemen vind ik te ver gaan.

Dan kun je iedere aktie of iedere horrorfilm ook wel een kopie van de vorige noemen want hey, er zit weer aktie of horror in ook al is de film totaal verschillend en dat is the hateful eight ondanks die paar knipogen naar zijn eerdere materiaal.

Maar smaken verschillen en daar is helemaal niks mis mee

Als je één keer in je eigen omgeving zinloos geweld van nabij hebt meegemaakt, dan ben je voorgoed genezen. Dan is het niet meer zo eenvoudig fictie en werkelijkheid gescheiden te houden. Dan is het toch iedere keer weer schrikken. Dan weet je ook dat extreem geweld, hoe over de top ook, nooit grappig is.

En ja, er zijn wel een aantal Disney films die ik leuk vind. Om de zojuist genoemde redenen in ieder geval leuker dan de zichzelf repeterende films van Tarantino. Aan de smiley die jij aan je slotopmerking verbindt, leid ik af dat jij dat ook wel leuk vindt. Of was die smiley anders bedoeld?

Nou ik heb ook van heel dichtbij zinloos geweld meegemaakt, en dan bedoel ik echt heel dichtbij, maar toch ondanks dat heb ik weinig tot geen last van het geweld wat Tarantino vaak gebruikt in zijn films.

Maar buiten dat, is er niks mis met Disney films. Ik mag ze graag kijken.

Opnieuw een absoluut meesterwerk van Tarantino, waarvan ik echt van de allereerste tot de allerlaatste minuut heb genoten. Wat een topfilm is dit weer geworden, zeg. Tarantino doet het gewoon weer. Enorm knap.

The Hateful Eight begint met het heerlijke openingsnummer van Ennio Morricone, waardoor je direct helemaal in de sfeer van deze film zit. De scènes met de postkoets in de sneeuw zijn een genot voor de ogen en de oren; zowel visueel als qua dialogen is het direct van een heel hoog niveau. Heerlijke gesprekken met zwarte en vooral erg grove humor gecombineerd met briljant acteerwerk. Samuel L. Jackson is voor mij de absolute uitblinker in deze film. Hij kan het na al die jaren nog steeds en is hier misschien wel beter dan ooit met z'n schaterlach. Eigenlijk verdient de gehele cast een compliment, maar naast Jackson heb ik het meest genoten van Kurt Russell en Walton Goggings. De meeste personages zijn heerlijk over the top en juist dat werkt hier weer heel goed.

Ik heb hier een aantal reacties gelezen dat het eerste deel van de film (of zelfs de gehele film) erg traag zou zijn, maar dat gevoel had ik helemaal niet. Er gebeurde eigenlijk de hele tijd wel iets. En nee, inderdaad niet constant actie of wat dan ook, maar de spanning zat hem vaak ook in de dialogen en de reacties die daarop volgen. Wanneer na een helse tocht de bar van Minnie wordt bereikt, blijft het hoge niveau gehandhaafd. Er worden een aantal nieuwe personages geïntroduceerd en je voelt al vrij snel dat ze elkaar niet allemaal mogen en dat er ook ieder moment iets kan gebeuren. Qua actie gaat het daarna ook al vlot helemaal los met natuurlijk heel veel bloed zoals we van Tarantino gewend zijn. Mijn meest favoriete scène is denk ik toch wel Jackson die Bruce Dern gaat uitleggen hoe hij zijn zoon op een heerlijk vernederende manier uiteindelijk dood heeft laten gaan Dat is echt humor waar ik enorm van kan genieten en het gebeurt eigenlijk maar zelden dat ik zoveel heb moeten lachen tijdens een film.

Fijn dat Tarantino weer met verschillende hoofdstukken werkt, waardoor we ook nog een beetje terug in de tijd gaan. Dit hoofdstuk had veel toegevoegde waarde en zorgde voor een logisch en afgerond verhaal en uiteraard nog veel meer bloed Ik ga aan deze achtste film van Tarantino dan ook gewoon de volle score uitdelen. Dit is hoe een film er voor mij uit moet zien. Sterke dialogen, zwarte en grove humor, fantastisch acteerwerk, veel geweld en bloed, een goed verhaal en geweldige muziek. Tarantino stelt mij eigenlijk nooit teleur en ik ben dan ook grote fan van de beste man. Zijn twee minste films in mijn ogen, Death Proof en Kill Bill 2, komen bij mij zelfs nog uit op een ruime voldoende (3,5*). Het is dan ook te hopen dat Tarantino het niet bij tien films houdt zoals hij al een tijdje verkondigt, maar dat hij nog veel en veel langer doorgaat.

martijnk

Wederom zijn nouvelle violence stijl met daarbij repetitief grof taalgebruik. Bij dat laatste komt het de ellenlange dialogen niet ten goede en heeft het vooral een geestdodende werking. Samuel L. Jackson van de partij en hun zesde samenwerking is ook een feit. Je moet er van houden, dat is zeker.

Verder weet ik niet zo goed wat jouw voorbeelden qua films er mee te maken hebben en jouw constatering dat een iedere actie of horrorfilm een kopie zou kunnen zijn van een vorige, maar dat ter zijde.

The Hateful Eight is wederom een sterke Tarantino, maar wat mij betreft net een niveautje lager dan wat ik gewend ben van hem. Dat komt omdat de film op sommige momenten net ietsje te langdradig wordt en de dialogen soms net iets minder scherp zijn dan in zijn vorige films. Maar he, nog steeds een hele sterke film waar ik volop van heb genoten.

Ik kan me wel vinden in de negatieve reacties op deze film. Laat ik voorop stellen dat ik hou van het werk van Quentin Tarantino. Inglourious Basterds, Kill Bill, Django, Pulp Fiction, Reservoir Dogs, ik geniet ervan. Maar dat is nu precies wat The Hateful Eight gewoon echt niet voor elkaar kreeg.

Toen ik vorige week Inglourious Basterds en Django Unchained in Pathé keek tijdens de Tarantino marathon begon het al weer een beetje te kriebelen. Ik had wel weer zin om een nieuwe memorabele klassieker aan dit lijstje toe te voegen. En dit is waar het fout ging. Want The Hateful Eight is niet memorabel en is op momenten zelfs niet eens boeiend. En dat is wel wat ik verwacht van een film afkomstig van Quentin Tarantino. Deze film zal me namelijk niet bijblijven. De speelduur is gewoon te lang voor en heeft weinig toegevoegde waarde en dat zorgde er bij mij juist voor dat de spanning alleen maar afnam.

Ik heb me best vermaakt, maar ik verwacht meer enthousiasme van mezelf als ik uit de bioscoopzaal loop na een film van Tarantino.

*3

Kurt Russell is wel een baas in deze film trouwens. Best wel een beetje genoten van zijn rol. Ik was not amused dat hij zo snel dood ging.

Hele aparte film en knap acteerwerk. Toch wel een film die je bijblijft. De film moet het hebben van de mooie beelden en boeiende dialogen. Ook is de film vrijwel de gehele tijd spannend en de lange speelduur was niet storend. Vaak heb je in films scenes die niet of nauwelijks iets toevoegen aan het verhaal, dan pas vind ik een lange speelduur storend. Het verhaal is daarnaast uniek en onvoorspelbaar! Goede film!

Heb weer genoten! Maar waarom vroeg niemand zich af waar de koetsier van de eerste koets was?

??? Cut off my legs and call me shorty

Opvallend dat er drie hoogstemmers zijn en niet kunnen herinneren dat O.B. samen met Hangman Ruth de giftige koffie hadden gedronken en hun ingewanden zaten te kotsen over de vloer; wellicht één van de meest memorabele momenten van de film.