The Hateful Eight (2015)

Ik vind het wel vreemd dat er best veel mensen zijn die de soundtrack van Ennio Morricone ophemelen, maar dat vond ik juist een behoorlijk minpunt! Er staat in het begin op de rol redelijk groot en expliciet vermeld "Original music by Ennio Morricone" en feitelijk is dit ook wel juist, alleen is het niet zo dat Ennio Morricone voor déze film specifiek muziek heeft gecompeneerd!

Ik voelde me zelfs behoorlijk genaaid en misleid toen ik las dat het niets meer is dan gerecycelde muziek uit andere films was!

Het zijn ook maar 3 van de gebruikte nummers voor de film die van Morricone zijn.

Hier de lijst met alle muziek.

Lekker belangrijk dat er (gedeeltelijk) gebruik is gemaakt van overblijfsels van The Thing (1982). Los van de soundtrack is de film zelf ook duidelijk geïnspireerd op The Thing (1982). Dit is wat Tarantino al jaren doet, hij pakt van alles wat bijelkaar en maakt er zijn eigen ding van. Het zijn beide uistekende films in hun genre. Vind de score ook niet typisch "western", het onheilspellende van de score paste perfect bij de film naar mijn mening.

Alleen als je dan net zo reageert als Samuel L. Jackson

Een zwarte cavaleriecommandant? Nonsens van de bovenste plank. En alle dixie-blanken werden afgeschilderd als racistische rednecks, net zoals in..jawel, Tarantino's vorige miskleun.

Niks nieuws onder de zon dus, behalve de verdere degeneratie van zijn ooit alom bewierookte stijl. Nu blijven enkel de gelovigen over in z'n fanbase, maar die zullen zijn films ooit ook wel als mislukte mirakels ontmaskeren en Tarantino als de valse profeet die hij is.Gelukkig dit keer geen gangster rap als western soundtrack, zoals in Django.

Daar wil ik graag even op ingaan met deze nadere toelichting > http://www.buffalosoldiers-amwest.org/history.htm

overigens niet om Tarantino te verdedigen (ik ben geen fan) en ook niet de film, want die heb ik nog niet gezien.

Dus alleen om de historische correctheid.

Morricone heeft wel degelijk voor deze film specifiek muziek gecomponeerd. Die muziek is te vinden op deze soundtrack uitgave. Als aanvulling is ook wat muziek uit o.a The Thing gebruikt. De muziek van Morricone bestaat dus echt niet alleen uit muziek van andere films.

Geïnspireerd op The Thing???

Kan iemand dat uitleggen want ik zie die vergelijking niet.

Oh dat was me wel duidelijk, in de bioscoop zei ik al tegen de maat waarmee ik was "Dit lijkt wel op The Thing"!

Dat was de scene dat ze het touw gingen spannen naar de het 'outhouse'. Overigens verder een compleet overbodige scène als je het mij vraagt... Enige reden was dat Marquis dan een ,moment samen met Señor Bob had.

En werd er in de film specifiek gesproken over de Buffalo soldiers? Ik had uit de gesprekken verstaan dat hij aanvoerder was van een reguliere Union strijdmacht en dus een cavalerie die grotendeels uit blanken bestaat. Hij zegt overigens zelf 'denk je dat een zwarte geen leger kan leiden?' waarmee toch niet geïnsinueerd wordt dat hij het had over het leiden van een leger zwarten? Lincoln was zelf een groot tegenstander van interraciale huwelijken, dus ik kan mij niet voorstellen dat hij zijn troepen door hen zou laten leiden. Dat hij ze een gewisse dood instuurde door ze als een soort van vreemdelingenlegioen uit te sturen, zoals ik uit je link opmaak, kan ik wel nog geloven, maar daar had ik het niet over en ik denk Tarantino ook niet.

Zelfs tijdens de tweede oorlog moesten zwarte Amerikaans soldaten opstaan voor een Duitse krijgsgevangene uit de officierenstand. Ik denk dat het wel kristalhelder is, dat men op dat vlak 150 jaar geleden niet verder stond.

Ik vind dit niet Tarantino's beste film. Hij is te lang, er gebeurt te weinig en heeft meer weg van een toneelstuk. Er wordt wel goed geacteerd en de uitbarstingen van geweld maken nog iets goed al zijn ze toch ook weer wat over the top. Het is echter te weinig om deze film te redden, ik kan er niet meer dan twee en een halve ster voor geven.

Corcicus

Bij jouw commentaar vind ik het nog knap en niet te bevatten dat je nog een twee sterren-waardering uitbrengt. Waar zijn die twee sterren dan op gebaseerd?

Post scriptum;

Ik deel jouw mening en er komt idd een tijd dat QT ongeloofwaardig wordt(ook voor zijn fervente kijkers, want het is wederom slechts een herhaling van zetten).

Het had vooral een hoog ketchupgehalte. Ik vond het niet echt iets goedmaken, maar eerder de kers op de slagroom van een toch al smakeloos stukje taart.

Vond de tweede helft een stuk beter dan de eerste en ondanks dat ik ook op het moment zelf besefte dat ik naar weinig verheffende puberpulp aan het gapen was, heb ik om onduidelijke redenen de rit wel uitgezeten, dus er zal wel iets onderhoudend aan geweest zijn, ofschoon toch zeker in de tweede helft. En ik heb altijd een zwak gehad voor cinematografisch geweld Alleen is het allemaal al veel beter gedaan dan hier, en de dialogen, net datgene waarvoor men wel eens naar Tarantino zapt, waren hier van zo een belabberd niveau dat twee sterren inderdaad een gulle, vergevingsgezinde score is. Zie het als een participatieprijs.

Dat lijkt mij dan ook zéér onwaarschijnlijk, en moet uit de hoge hoed van Tarantino stammen

Dacht ik al. Haha!!

Als dat het enige is wat met The Thing vergeleken kan worden dan vind ik het een vrij zwakke vergelijking. Of beter gezegd een vergelijking die nergens op slaat.

Dat de verwijzingen naar The Thing (1982) je ontgaan wil niet zeggen dat ze er niet inzitten. Tarantino heeft meermaals in interviews aangegeven dat The Thing een grote inspiratiebron voor The Hateful Eight was. Ook de enige film die alle castleden verplicht moesten kijken voordat de shoot begon. Los van de visuele inspiratie die Thorak beschrijft, gaat de film over een groep mensen die elkaar niet vertrouwen en vast zitten in een geïsoleerde omgeving tijdens een sneeuwstorm... En dan heb je Kurt Russell en de muzikale score nog. De inspiratie lijkt me duidelijk.

Dat touw naar de outhouse was visueel een van de duidelijkste, maar bijvoorbeeld ook de scène dat Marquis (als enige met een wapen) probeert te achterhalen wie de koffie heeft vergiftigd en Mannix elimineert als mogelijke dader.
Of de scène waar Joe Cage de bloedende Ed door de sneeuw volgt. Zo ook het schaakspel En zo zijn er wel meer.

Grappig hoe de films van Tarantino sinds Inglourious Basterds (2009) qua cinematografie en beeldtaal speelser ogen dan ooit, terwijl ze inhoudelijk een meer naargeestige maatschappijkritische ondertoon beginnen te krijgen. Zijn orgastische puberale uitbarstingen van geweld dienen daadwerkelijk een doel als serieuze reflectie op inktzwarte periodes uit de mensheid waarin buitensluiting en racisme van minderheden alleen bevochten kon worden met excessief tegengeweld. De inglourieuze bastaardzonen en slavenheld Django wisten nog oppressie en onrecht van zich af te werpen door keihard terug te vechten tegen het veroorzaakte leed. En bevredigend dat het was! Ergens diep in de geweldverheerlijking zat namelijk nog een warme boodschap van het slechte dat door het goede bevochten kon worden door harder terug te slaan. Zo niet in zijn nieuwste titel.

In The Hateful Eight is er een intens cynische ondertoon van de zinloosheid van een machtssysteem dat alles en iedereen op zijn pad uitbuit, corrumpeert en uiteindelijk vernietigt. Ook voor de kijker veranderen sympathieën en voorkeuren voor personages mee met hoe de situaties zich ontwikkelen. Het ene moment lijkt een personage alles te symboliseren wat goed of fout in de wereld is, maar vervolgens is de afstraffing ervan zo ongegeneerd gemeen of onrechtvaardig dat het evenzogoed een gevoel van onrecht oproept. Geweld is hier bijna onbevredigend op een onverbiddelijk ontoegankelijke manier zoals een eigentijdse shock cineast als Michael Haneke het zou doen. Misschien is dit de meest misantropische Tarantino sinds zijn debuutfilm Reservoir Dogs, met als wezenlijk verschil dat het geweld zich hier nu niet alleen beperkt tot een groepje mannen dat ervoor kiest om onderdeel te zijn van een gewelddadig systeem.

Matige Tarantino-film waarin eigenlijk te weinig gebeurt. Het is een film met heeeeeel veeeeel dialogen, die meestal ook nog eens nergens over gaan. Maar.... (jawel, daar is ie) ik bewonder wel de moed van Tarantino om gewoon te maken wat hij maken wil. Ook het camerawerk is prima in orde. Veel mooie shots en mijn hemel: wat was deze film scherp! Deze film is eigenlijk een toneelstuk op het witte doek. Het speelt zich grotendeels af op één locatie en niet iedereen zal dit prettig vinden. Ik ga zelf regelmatig naar toneel in theater, dus ik had er geen moeite mee. Acteerwerk was ook prima in orde, maar het totaal van de film pakte me niet echt in. Ik heb betere Tarantino's gezien. Er zijn nu ook mensen die zeggen: het is een meesterwerk WANT het is een Tarantino. Dat is gelul natuurlijk. De man is zeer zeker een individueel talent met unieke gaven, maar dat wil niet zeggen dat hij altijd goede films maakt. Deze met "Jackie Brown" tonen zeker zijn talent om een film te maken, maar niet persé om een verhaal te vertellen. 3 *

Ik ben groooot fan van italiaanse westerns. En ik was bang dat dit tegen zou vallen, ik was geen fan van Kill Bill / Inglorius bastards. Django was wel al veel beter en dan krijgt deze tarantino toch eindelijk wel de volle 5 sterren van me. Prachtfilm, 3 uur vloog voorbij. Enig puntje van kritiek wat ik heb is toch steeds weer dat racisme thema in zijn films, zit ik niet op te wachten in een western. Maar goed, dit is dan amerikaans.

Na lang wikken en wegen vanmorgen dan toch maar de treingepakt richting de nieuwe Pathé Arnhem (niks anders dan complimenten trouwens).

Slechts 8 euro voor het ticket inclusief een T-Shirt van The Hateful Eight, het begon lekker.

De film begon geweldig in het enorm sfeervolle winterse Wyoming. Een lekkere soundtrack en leuke dialogen tussen L. Jackson, Russell en ook zeker Jason Leigh. De zwarte humor maakte de koets-scène helemaal af. Op dat moment dacht ik: dit kan toch niet misgaan?

Nou, gedeeltelijk dus wel wat echt heel erg jammer is. Wanneer iedereen gearriveerd is in ‘Minnie’s Haberdashery' is het gebeurd met het prachtige Wyoming en beginnen de dialogen waar Tarantino zo bekend om is. Ik moet zeggen dat de dialogen me geen enkel moment echt verveelden, helaas vond ik ze niet van een bijzondere kwaliteit. Ze waren 'gewoon goed', laat ik het zo zeggen. De dialogen duren, en duren, en duren (overbodig lang). Totdat Russell erbij neer valt en ze daadwerkelijk richting het ontrafelen van de geheimen gaan. Het hele einde stelt eigenlijk nauwelijks wat voor. Geen climax. Geen rare twist. Geen 'wtf' moment. Om eerlijk te zijn wilde ik niet geloven dat dit echt het einde was, zo simpel dat ie was.

De acteerprestaties zijn uitmuntend. Samuel L. Jackson is de ster. Russell en Jason Leigh waren ook erg leuk om te zien. Ook op de rest heb ik niets aan te merken.

Audiovisueel enorm gelikt, zolang ze buiten ‘Minnie’s Haberdashery’ blijven. Zo jammer dat zo'n soundtrack zo minimaal wordt gebruikt in een bijna 3-uur durende film.

De film had alles om richting een topper te gaan maar Tarantino heeft er toch voor gekozen de film een eerbetoon aan zichzelf te laten worden, wat bijvoorbeeld niet het geval was met Inglourious Basterds. Het is meer een vervormde kloon van Reservoir Dogs geworden, maar dan met dialogen van veel mindere kwaliteit.

Al met al heb ik me toch vermaakt. Ik zal Quentin Tarantino nooit opgeven zolang hij films maakt omdat ik nog steeds geloof dat hij ooit een naar mijn mening perfecte film kan gaan maken. (Iets zoals de briljante aspecten van The Hateful Eight, Reservoir Dogs en Inglourious Basterds bij elkaar).

3.5*, hopelijk ook nog na het zien van een BluRay ipv op een prachtig bioscoopscherm.

Prima vermaakt gisteren in de bios. De film heeft een behoorlijk lange aanloop, maar heeft mij geen moment verveeld. De kritieken die hier al veelvuldig zijn beschreven kan ik wel volgen, maar volgens mij gaat het er nog steeds om of je wel of niet van een film kunt genieten en in dit geval heb ik genoten. Velen zullen Pulp Fiction van QT vele malen beter vinden, maar juist met die film heb ik veel minder. Een film raakt je of niet.

Waar Inglorious Basterds en Django unchained wel heel erg goed vond sloeg deze film voor mij de plank volledig mis.

Hij wist me op geen enkel punt te boeien.

Hij duurt echt veel te lang en het duurt ook veel te lang voordat er wat gebeurt.

Voor de pauze gebeurt er nagenoeg niets en dan is de film wel al 1.5 uur onderweg.

Verder zijn de settings nogal saai en wisten ook de befaamde dialogen me niet te boeien.

Hetzelfde geldt voor de personages.

Ik had totaal geen feeling met wat voor personage dan ook.

Na de pauze moet de film het vooral hebben van de gore en bloederige beelden maar ook dit wist me na de saaie eerste 2 uur totaal niet meer te boeien.

Nee een behoorlijke tegenvaller en een van de slechtste films die ik de laatste tijd heb gezien.