The Hateful Eight (2015)

nee, het is gewoon de waarheid.

Dan kunnen we True Romance ook een Tarantino film noemen. Geregisseerd door Scott maar het script is helemaal geschreven door Tarantino.

Ik vond the hateful eight niet slecht. Minder goed dan zijn laatste paar films vond ik wel.

De film deed me qua opzet een beetje denken aan the thing. Achteraf heb ik dat even opgezegd en blijkbaar was dat ook één van Tarantino's belangrijkste inspiratiebronnen.

Wat Tim Roth betreft: ik vond hem niet slecht. Maar ik zag vooral een acteur die Waltz aan't imiteren was Jammer dat Waltz die rol niet gespeeld heeft.

De muziek van Ennio Morricone was interessant, paste goed in het concept.

Ja die film is in elk geval meer een tarantino dan Machete (omdat hij die film ten minste toch geschreven heeft). Machete had hij niet geschreven en niet geregisseerd, dusja inderdaad

Matig.

Tarantino zijn achtste film. Viel me nu pas op dat hij dat vrij prominent in de begin titels zet. Zal die vast altijd doen. Vandaar dat ik het niet eens hoefde op te zoeken. Het is duidelijk niet zijn beste.

Script is mager. Erg uitleggerig en wat makkelijk. Zowel Major Marquis als Sheriff Chris Mannix komen bijna identiek op de koets terecht. En mogen letterlijk vertellen wie ze zijn. Al meteen worden wat gaten gevuld. Kurt Russel wil zijn bounty's graag zien hangen daarom wil hij haar levend houden. Wanneer zijn leven duidelijk op het spel staat is het hangen nog steeds de regel. De koets rit duurt daardoor ook vrij lang. Eenmaal in het huisje kan het verhaal van "de tien kleine negertjes" beginnen. Quentin neemt nog steeds de tijd, er hangt wel een redelijk sfeertje. Maar zijn dialogen trekken nogal. Hij is kennelijk erg in zijn nopjes met zijn teksten en doet ook nog eens zelf een werkelijk totaal overbodige voice-over. (die zijn intrede doet ergens midden in de film) Hierna krijgt hij het ook nog voor elkaar om met een totaal overbodige flashback te komen. Zo jammer, eindelijk leek de film wat pit te krijgen. Ook in de flashback dienen we alles uitgelegd te krijgen en moeten nog wat gaatjes gedicht worden. Om daarna over te gaan naar de climax met een nogal vrouwonvriendelijke einde.

Het is geen vreselijk slechte film maar naar mijn mening krijgt Tarantino teveel vrijheid. Het tempo rammelt aan alle kanten. Het scenario zit met plakband aan elkaar. Tijdens het vergiftigen/overgeven had je natuurlijk zonder moeite Major Marquis als Sheriff Chris Mannix kunnen omleggen. Je bent duidelijk in de meerderheid. Je had een gun onder de tafel en een extra gun bij je been en een man in de kelder. Ook vroeg ik mij af hoe Samuel L. op bed kwam na de flashback. Had Channing maar 2 kogels? Je schiet toch even door op Samuel L? Voelde nogal oplosserig om de flashback daar in te starten.

70mm voegde nagenoeg niks toe en je kan ook overdrijven met hoe vaak je Nigger moet zeggen.

2.5 sterren.

Goed gekozen naam, fappie. Wel een ander genre.

Ha! Ik dacht dus echt dat ik 3 uur lang naar Waltz zat te kijken, kwam er na afloop pas achter dat het Roth was. Zei nog tegen m'n maat: Waltz was prima te doen ditmaal.

Overall ben ik overigens flink teleurgesteld. Tot nu toe vond ik alle Tarantino's geweldig, goed of interessant, maar ditmaal had ik voor het eerst het idee dat Tarantino heel hard zijn best deed om een Tarantino te doen. Er zaten absoluut erg leuke stukken in, maar het was toch ook vooral veel onnodige (en nu eens niet al te scherpe) dialoog omdat dat nu eenmaal zo hoort in een Tarantino. En bovenal een zwaar uitgerekte speelduur van bijna 3 uur omdat het episch moet overkomen.

Maar dat is het helaas niet, deze film had makkelijk in een kleine twee uur gepast. Vooral in de tweede helft begon het erg te vervelen en irriteren, urenlang dezelfde setting is ook echt te veel van het goede.

Nog wel een voldoende waardig, maar een zeer krappe ditmaal.

Ik weet niet waar jij het over hebt met je waarheid, maar het is natuurlijk geen QT film. Daar wordt ook nergens over gesproken.

Ok Brabants, ok

Als soom echt niet op de hoogte is van welke regisseur Machete is, dan is het toch gewoon verdomde toevallig dat QT er wel enigszins mee te maken heeft, leek mij. Vandaar de reactie, niet meer en niet minder.

Ja snap ik. Ik ging er vanuit dat soom dacht dat Machete een film geregisseerd door Tarantino was.

Ging toch enigzins met getemperde verwachtingen naar de bioscoop vooral vanwege de recensies die toch niet zo vol lof waren maar dat bleek achteraf nergens voor nodig.

Wat een verademing om na al die Hollywood recyclebagger die ik de laatste tijd heb gezien in de bioscoop zoals Avengers 2, Mad Max en Star Wars nu eens een film te zien waarbij de director/schrijver de vrije hand krijgt en een film maakt zoals hij hem graag wil tonen en er geen producer in zijn nek loopt te hijgen die van alles wil veranderen en knippen omdat de film anders niet genoeg oplevert. Dit is zoals films horen te zijn en gemaakt horen te worden.

Ik heb hem helaas niet in 70mm gezien want ik begreep dat die versie nog 10 minuten langer duurt maar net als met Django vloog ook nu de tijd weer voorbij en heb ik me kostelijk gemaakt. Acteerprestaties waren geweldig Samuel L Jackson was echt zo briljant weer en vooral de sherrif stak ver boven de rest uit. Ook was de film heerlijk grof zoals we dat gewend zijn van Tarantino en totaal niet langdradig zoals sommige mensen beweren.

Nu moet ik wel zeggen dat het waarschijnlijk geen film is die iedereen aan zal spreken, je moet echt houden van deze stijl van Tarantiono, van de lange dialogen en de film die op een superrelaxe manier een beetje vooruitkrabbelt. Dat beheerst hij echt zo goed en daar kan ik echt naar blijven kijken dat gaat gewoon nooit vervelen.

Nu kan ik eindelijk weer eens de volle score geven na een bioscoopbezoek dat is lang geleden maar 5 sterren zijn dik verdiend en mijn 12 euro meer dan waard. Ik had de screener ook liggen maar ik ben blij dat ik die links heb laten liggen en toch naar de bioscoop ben gegaan.

Wel jammer dat deze film overal zo ondergewaardeerd wordt want dat vind ik echt. Als ik dan zie wat voor scores die eerder genoemde films krijgen dan vind ik een 8.1 voor deze op IMDB gewoon echt te laag. Ik vond deze ook stukken beter overigens dan Django Unchained die ik ook wel heel goed vond trouwens maar deze sprak mij toch net wat meer aan vooral denk ik omdat Samuel L jackson de hoofdrol had en de dialogen en humor in mijn ogen een stuk beter waren dan bij Django.

Hoe dan ook, dit smaakt zoals altijd weer naar meer, op naar de 9e Tarantino film dan zit ik zeker weer in de bioscoop.

Haha thanks . Wel ontopic blijven heh.

in een woord, GENIAAL.

Tarantino die schijt heeft aan hollywood en gewoon doet waar ie zin in heeft.

De enige overgebleven orginele reggiseur

De lang verwachte The Hateful Eight gezien en naar mijn mening is dit verruit de minste Tarantino film. Had geen hoge verwachtingen, maar dat ik de film matig zou gaan vinden, had ik echt niet verwacht.

Het verhaal is dit keer echt matig, de dialogen (erg) langdradig. Tarantino staat bekend om zijn dialogen, maar dit keer is hij erin doorgeslagen. Veel te lange dialogen, waardoor ik mijn aandacht er op een gegeven moment niet eens meer bij kon houden. De koetsrit duurt gewoon te lang, en aangekomen bij de bar gaan de dialogen wederom gewoon weer verder. Was te voorspellen, maar jammer was het zeker. Voor het eerst had ik ook geen binding met de personages en het was weer eens afwachten wanneer iedereen kapot zou worden geschoten. Voorspelbaar en eigenlijk ook doelloos. Bij Django Unchained was het genieten geblazen. Iedereen was voor de slaaf Django en iedereen wou zien hoe hij zijn vijanden uitschakelt. In deze film maakte mij het echt niet uit wie het loodje zou leggen.

Het acteerwerk is prima, leuke personages, sfeer is goed en de componist Morricone heeft ons weer iets moois laten horen. Overigens vond ik de flashback het sterkste gedeelte van de film. De genoemde pluspunten kunnen helaas de film niet redden. De minpunten die ik genoemd heb, wegen toch zwaarder dan de genoemde pluspunten. Ik ben een fan van Tarantino zijn films, maar ga deze film echt niet beoordelen met een Tarantino-bril op en de film maar prijzen omdat het een ‘Tarantino’ film is. Nee, objectief gezien is dit een teleurstellende film en naar mijn mening zeker zijn slechtste, 2,5.

"One of them fellas is not what he says he is..."

Quentin Tarantino, echt een fan van hem ben ik niet. Pulp Fiction vond ik erg goed (hetzij een lange zit), maar Kill Bill vond ik echt niet goed. Wraakfilms met overdadig veel geweld, het is niet altijd even interessant. Aanvankelijk voelde ik er dan ook niet zoveel voor om The Hateful Eight te gaan zien, maar toen kreeg ik te horen dat de film in 70mm (Ultra-Panavision) is opgenomen met lenzen die nog voor Ben Hur zijn gebruikt en dat Ennio Morricone de soundtrack heeft gecomponeerd. Komt daar nog bij dat Kurt Russel - een van mijn favoriete acteurs - de hoofdrol vertolk. Dat alles maakte toch dat ik hem sowieso in de eerste week moest gaan zien.

John Ruth 'The Hangman' is per koets onderweg naar Red-Rock, Wyoming om de ter dood veroordeelde Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) in te rekenen. Onderweg komt hij echter mede-premiejager Majoor Marquis Warren (Samuel L. Jackson) en de Zuiderling Chris Mannix tegen, die beweert de nieuwe sheriff van Red-Rock te zijn. De storm is zo hevig dat ze genoodzaakt zijn om een paar dagen in Minnie's pleisterplaats te verblijven. Hier komt Warren er tot zijn verbazing achter dat de eigenaren nergens te bekennen zijn. Een Mexicaan genaamd Bob zegt dat hij zolang op de plaats past. Binnen komen ze nog drie figuren tegen: Engelsman Oswaldo Mobray, de nieuwe beul van Red-Rock, Cowboy Joe Gage en de Zuiderse generaal Sandy Smithers. Langzaam maar zeker raakt Ruth ervan overtuigt dat er iets niet in de haak is en hij sluit een pakt met Warren, elkaars buit te beschermen.

Al meteen was het geweldig. De eerste milliseconde dat het beeld zwart was en je een typische lage Morricone string hoorde wist ik dat de komende 3 uur mijn tijd waard zouden zijn. Toen kwamen de schitterende beelden van het besneeuwde Wyoming gevolgd door een lekker lang shot van een Kruis-beeld in de sneeuw met geweldige retro openings-credits. Kurt Russell doet het uitstekend als Premiejager en past helemaal in de Western-setting. Ook vond ik dat hij een leuk soort humor in de film bracht (even een elleboogje geven tegen de harses van Domergue. Lekker ongepast in deze tijd van politieke correctheid, dat waardeer ik). Samuel L. Jackson is... Samuel L. Jackson, al vind ik hem toch origineler als verwacht. Vooral later in de film heeft hij erg sterke momenten. Jennifer Jason Leigh zag ik een tijdje terug nog in de Nederlandse-film Flesh+Blood, man wat is die veranderd. Tim Roth was ook erg grappig als de Engelsman.

Ennio Morricone, zei een paar jaar terug nooit met Quentin Tarantino te willen samen werken door de manier waarop zijn muziek gebruikt werd in Django Unchained (vind het zelf ook maar stom als je muziek van een andere film gaat lopen gebruiken), maar (gelukkig) kwam hij daar op terug toen Tarantino hem vroeg om de muziek voor The Hateful Eight te componeren. Hoewel er niet heel veel muziek is en er (helaas) ook wat andere muziek gebruikt wordt is het een van de beste soundtracks van afgelopen jaren. Heerlijk mysterieus sfeertje met af en toe die typische western ondertoon van Morricone. Ook schijnt Morricone te hebben gezegd dat sommige nummers uit de soundtrack ongebruikte muziek uit The Thing is (er is soms ook een John Carpenter-sfeer).

De zwakste punten van de film zijn het plot en het tempo. De film heeft een heeel lange opbouw en als de twist er dan komt is het heel erg pats boem, gelukkig wist het einde het nog wel te redden waardoor het er over de hele film er nog wel mee door kan. Wat ik wel erg jammer vond was dat het grootste gedeelte zich in één grote kamer in een hutje afspeelt, daar had best wat creatievers mee gedaan kunnen worden. Het begin in de sneeuw vond ik in ieder geval schitterend, een beetje zoals Il Grande Silenzio. Qua verhaal is het niet echt een Western, meer een Whodunnit-achtige mysterie die dan toch weer uitloopt op wraakfilm in een winterse Western-setting. Wat mij betreft had het wat meer typische western-elementen mogen bevatten. Veel mensen klagen dat de film te lang is, dat vind ik op zich niet. Ik vind wel dat het mysterie en het einde wat meer tijd hadden mogen krijgen ten opzichte van de opbouw, en bij sommige scènes vind ik ook dat ze die er beter uit hadden kunnen laten. Het schijnt trouwens dat de film bijna precies hetzelfde plot heeft als Rawhide (1951).

Is Quentin Tarantino weer te ver gegaan? Jazeker. Een beetje geweld, ok, dat moet ook eigenlijk in dit soort film. Maar hoeveel bloed er word opgehoest en hoewel headshots met rondvliegende hersens, het is net een beetje teveel overkill. Overigens vond ik die ene headshot (waar Domergue helemaal onder de hersens komt te zitten) wel echt geweldig getimed. Naja, misschien net wat teveel maar het kan nog wel. Tarantino zegt trouwens ook geïnspireerd te zijn door The Thing, en dat zie je een heel klein beetje daar in terug (The Thing heeft overigens een beter tempo, wat de kills betreft). Wat wel echt te ver ging is die scène waar we de zoon van de generaal met Warren zien... Ik bedoel, wtf. Dat was echt niet nodig geweest. Een slow-motion kill scene in de sneeuw had ik dan beter gevonden.

Maar toch is The Hateful Eight, ondanks zijn gebreken, een erg goede bioscoop-ervaring. Zeker een van mijn beste tot nu toe. Eindelijk eens een keer geen 3D (die hele klote techniek mogen ze wat mij betreft nooit meer gebruiken) en in ultra-wide, zoals het hoort. Je krijgt de kans om Morricone in de bioscoop te horen (en dat is het kaartje al meer dan waard). De cinematografie vond ik erg goed en sommige shots lijken regelrecht uit de jaren '60 te komen. Aan het einde is er zo'n shot van Walton Goggins en Jackson dat met twee lenzen is opgenomen, het resultaat is fenomenaal. Film korrel, onscherpheid op de achtergrond en super scherpe close-ups waarbij je de etensresten tussen de tanden kan zien zitten. Wat opnametechniek betreft mogen de filmmakers van tegenwoordig echt een voorbeeld nemen aan Tarantino. Weg met dat doodse grijze digitaal, Analoog is back! Ik kan iedereen ook aanraden om de behind the scenes featurette te kijken, wat een toewijding van Panavision om de lenzen goed te krijgen (die sinds 1965 niet meer zijn gebruikt). Wat ik ook sterk vond aan de film was het einde. Je krijgt toch echt zo'n gevoel van gerechtigheid en het heeft wel wat dat de neger en de hillbilly maatjes worden.

Zeker geen perfecte film, maar een absolute aanrader voor de filmliefhebber (die niet vies is van en klein beetje geweld). Aangezien hij als 2015 staat, is dit naar mijn mening de beste film van vorig jaar (samen met Spectre).

'Helemaal'?

Ik dacht dat zijn bijdrage minimaal was. Waarom weet ik dat niet van mijn nummer 1, slechte zaak.

Mijn enthousiasme over TH8 is plots gestegen. Laat die bioscoopstoel zich maar vast warmdraaien.

Dit staat er op Wikipedia "True Romance was a breakthrough for Tarantino. Released after Reservoir Dogs, it was his first screenplay for a major motion picture, and Tarantino contends that it is his most autobiographical film to date. He had hoped to also direct the film, but lost interest in directing and sold the script. According to Tarantino's audio commentary on the DVD release, he was happy with the way it turned out. Apart from changing the nonlinear narrative he wrote to a more conventional linear structure, it was largely faithful to his original screenplay." Veel plezier bij TH8. Ik heb genoten maar de reacties zijn erg wisselend .

Zo was de film ook bedoelt, het waren The 'Hateful' eight. Ze hadden allemaal iets op hun geweten waardoor je nooit voor iemand kon zijn, het waren allemaal slechterikken dat was heel het punt van de film.

Het 'probleem' van deze film is dat iedereen een tweede Django verwachtte, een western vol met aktie, mooie sceneries etc. Vooral ook door de discussie over 70mm werd dat alleen maar verder aangezwengeld. Iedereen verwachtte een nieuwe Once upon in the west of The good, the bad and the ugly 2 en als je al niet veel hebt met Tarantino's werk en je gaat met die verwachtingen kijken kom je inderdaad van een koude kermis thuis.

Dit is echt nog meer een Tarantino film dan alles wat hij hiervoor heeft gemaakt. Deze film is alleen voor de echte Tarantino fan en daarmee gelijk ook voor een zeer selectief publiek waar Django toch alle ingredienten van een western wel had en daardoor door iedere fan van het genre wel gewaardeerd kon worden maar The Hateful Eight is wat mij betreft echt het neusje van de zalm als het om authentieke Tarantinofilms gaat.

Nooit geweten. Erg interessant, juist omdat ik dacht dat ik alles wel wist inmiddels. Des te raarder dat het gewoon van Wikipedia af komt.

Mijn enthousiasme was wel wat impulsief, want even daarna besefte ik me ook gewoon dat Tarantino's meest recente werk Django Unchained is, die ik helemaal niet zo goed vond. Ook Pulp Fiction heb ik nooit echt begrepen.

Toch heb ik er erg zin in. Ik denk dat je Tarantino veel beter begrijpt met wat meer ervaring, dus nu ik wat ouder word. Kan zo maar zijn dat ik in de nabije toekomst hem ineens te gek ga vinden. Heb ook nooit een 2e kans gegeven aan een van zijn films dus dat moet ook maar eens gebeuren.

Ik ben het hier eerlijk gezegd bijna volledig mee oneens. Ik noem mezelf absoluut een groot liefhebber van zijn films (geen enkele andere scoort onder de acht). En hoewel ik Django Unchained fantastisch vind, had ik een volledig andere film verwacht. Inderdaad wel met mooie landschappen etc., vooral omdat hij zelf een groot liefhebber is van Leone, zoals o.a. de openingsscène van Inglourious Basterds wel duidelijk maakte. Maar vooral een serieuzere western, eentje die iets zou toevoegen aan zijn filmografie.

Dit voelt echter het minst van al zijn films als een echte Tarantino. Juist eerder als iemand die een Tarantino probeert na te maken maar daarin faalt. Het zijn ditmaal slechts momenten die leuk en interessant zijn, het is vooral heel erg veel opvulling en dialogen die domweg niet scherp of vernieuwend zijn. Het voelt vooral de laatste 1,5 uur als een bij vlagen vervelend persiflage op zijn eerdere werk.

Je zegt het er volledig mee oneens te zijn en daarna bevestig je dat je inderdaad een Leone achtige film had verwacht precies zoals ik het schetste Beetje apart wel. Ik vond Django en Inglorious juist weer te weinig dialogen bevatten. Het zijn juist de dialogen waarvoor ik naar Tarantino films kijk en wat een Tarantino film een Tarantino film maakt.

Dit was echt een heerlijk 'zoek de moordenaar' toneelstukje, een soort Cluedo op het witte doek en dan vooral het hardop denken van Samuel L Jackson hoe bepaalde zaken niet rijmen is echt geweldig. Als kijker ga je zelf ook mee puzzelen en dat is echt goed gedaan.

Zijn ook mensen die gaan hem thuis kijken in waardeloze kwaliteit (screener) op een 40" TV en voelen zich daarna ook nog geroepen om hier een mening te geven en een gegeven paard in de bek te kijken. Dat soort mensen/meningen kun je gewoon niet serieus nemen, eigenlijk moet je daar niet eens op reageren. Trieste figuren die alles downloaden en inmiddels zo verwend zijn dat ze nergens meer 10 minuten geduld voor hebben om in het verhaal te komen.

En ik ben ook niet heilig hoor ik download ook maar goede films als deze verdienen gewoon een bezichtiging in de bioscoop. Ik denk ook dat de gelekte screener zeker niet positief heeft bijgedragen aan de rating van deze film.

Daarom ook "bijna". Het dient juist als voorbeeld van waarom ik geen tweede Django verwachtte. Ik zeg ook niet dat ik een Leone verwachtte, alleen wel meer mooie landschappen in plaate van twee uur lang een paar houten planken. Jij spreekt jezelf tegen door te stellen dat men wél een tweede Django verwachtte en dat te onderschrijven door een compleet ander soort film te schetsen.

Dat meepuzzelen ervoer ik overigens niet zo, mede door de slechte opbouw liet het me volledig koud wie de moordenaar zou zijn.

Ik ben het gedeeltelijk met je eens, martijnk. Maar we hoeven oje niet meteen op de brandstapel te gooien. Jouw argument geldt eigenlijk voor iedere film met fotografische ambities (en daarbij komt natuurlijk meteen het probleem om de hoek kijken: welke films besluiten wij zo te categoriseren? Dus, waarom Tarantino niet op een beeldschermpje kijken en de nieuwe James Bond wel, om maar iets te zeggen). Ik heb nog niet gestemd op deze film omdat ik nog altijd een beetje verward ben. Inglourious Basterds en Django Unchained waren geweldige groteske schilderijen die leken te zijn opgebouwd in een stilistisch mozaïek opgebouwd uit een enorm oeuvre van filmgeschiedenis. We kunnen The Hateful Eight waarderen voor wat het is, zelfs de beste Tarantino ooit noemen als iemand dat daadwerkelijk vindt, maar het past zeker niet in het rijtje post-moderne films van I.B. en D.U. The Hateful Eight is gewoon van totaal andere koek en dat zie je terug in de reviews - Tarantino-fans die hem de hemel in prijzen voor zo'n nieuwe gedurfde film, en fans van hetzelfde kaliber die de oude Quentin er niet meer in terug zien. Let wel; dit blijft een filmforum waar we onze meningen enigszins moeten onderbouwen. Het lijkt me misschien handig als we alvorens de recensie van de film ons verwachtingspatroon van Quentin Tarantino uitleggen. Want volgens mij is dat de bron van onbegrip in de eindeloze discussies rondom deze film.

Het is weer een typische Tarantino film, de liefhebbers zullen er ook vollop van genieten.
Zoals ik, het is precies wat ik er van verwacht had, alhoewel soms best grof en zag enkele 'headshots' scènes niet aankomen. Vond op dat moment ook jammer dat Russel vroeg het loodje legde..
Maar toen begon het hele circus, na de rustige opbouw er naar toe, kwam het heerlijk los en was er ineens de aftiteling.
Het tempo was traag, toch zeker niet saai of langdradig, maar gewoon lekker rustig kunnen genieten van iedere scène. Minder actie dan Django en meer het geouwehoer van Reservoir Dogs in een fijne Western-setting. Schitterende beelden en geluid dat in de bioscoop meer tot z'n recht kan komen, uitstekende acteurs, leuk Jason Leigh weer te zien, maar is er ook niet knapper mee geworden.
Niet echt verrassend, wat mij betreft misschien ook één van de mindere Tarantino's, toch gewoon weer degelijk en heb me er uitstekend mee genoten.

Typishce Tarantino-dialogen, acterscenes en acteurs. Weer prima vermaakt en absoluut een lekkere wegkijker.

Het is natuurlijk niet hip om deze regisseur af te breken daarom geven de mensen denk ik een hoger cijfer..