The Hateful Eight (2015)

Ha ik vond Death proof echt briljant en ook Django heb ik me uitstekend mee vermaakt al vond ik dat niet zijn beste film.

Ik ga deze zeker in de bios zien.

Goeie film. Goeie cast, vooral Samuel L Jackson is weer op dreef. Aardig verhaal met hier en daar humor en weer lekker gewelddadig zoals we van Tarantino gewend zijn. Mooie soundtrack ook, past goed. De film is dan wel niet legendarisch maar ik heb mij zeker vermaakt en geen minuut verveeld. Kijken!

De nieuwe Tarantino. Iets waar ik altijd weer reikhalzend naar uitkijk. The Hateful Eight is wat mij betreft meer dan geslaagd. Een klein meesterwerk mag ik wel zeggen. Hoewel er in minder spektakel te bekennen valt dan in zijn voorgaande films, maakt dat de lange zit er niet minder op. Het verhaal steekt uitstekend in elkaar, en iedereen van de goed gekozen cast acteert overtuigend. Geweldig om Madsen weer eens aan het werk te zien. Jennifer Jason Leigh acteerde misschien nog wel het sterkst, samen met Jackson natuurlijk. De lang uitgesponnen scenes geven ook wat ruimte voor karakteruitdieping. Allen zijn het toffe personages. Verder zag het er visueel ook weer verzorgd uit, met uitstekend camerawerk. De soundtrack van Morricone was ook gedenkwaardig. Een Reservoir Dogs in western-style, wat mij betreft. 4,5 Ster.

Zeker niet zijn beste, maar ik heb me verre van verveeld en daar gaat het toch uiteindelijk om, nietwaar?

Heerlijke spanningsopbouw in het begin, elk personage wekt wel enige argwaan op waardoor je nooit op je lauweren kan rusten. Wanneer de premise aan het licht komt valt die toch wat aan de magere kant uit.

Ook de dialogen zijn minder scherp dan we van Tarantino gewend zijn.

De score is ook weer uitstekend, maar van QT vewacht ik niks anders/minder.

Maar de cast is wat de film naar een 4* optrekt. Heerlijk geacteerd van begin tot einde, van hoofdrol tot bijrol.

Bloody and witty, just how we like it.

Wat zie ik nou? Bij veel bioscopen draait deze al vanaf 1 januari!

Als Tarantino een film zou maken met 1 acteur die 2 uur lang op een stoel zit dan zouden nog veel mensen 4,5 of 5 sterren geven. Tja, dat krijg je als je naam hebt he.

Blijkbaar heeft bijna iedereen deze film al gezien, de première is nochtans begin januari. Het zal vast wel dankzij het (illegale) downloaden zijn.

Naar deze film kijk ik wel uit, ik verwacht dat hij even goed mischien net iets beter zal zijn als Django Unchained (2012)

De cast bevat een resem 'karakter acteurs' vooral Walton Goggins (Justified serie), Kurt Russell en Michael Madsen zijn mijn favorieten.

.. en dan natuurlijk nog de filmmuziek van Ennio Morricone die ook componeerde voor het meesterwerk C'era una Volta il West (1968)

Na het lezen van enkele reviews die variëren van één ster tot hoger, zal ik wederom ook deze QT-film weer met enige frisse tegenzin gaan kijken. Ik vrees dat het de zoveelste kinderachtige ‘Revenge’ film is geworden waar met name deze review wat dieper op in gaat... The Hateful Eight Movie Review (2015) | Roger Ebert - rogerebert.com

Aardige achtste van Tarantino. Wel een beetje een herhaling van Reservoir Dogs, maar dan met een Western sausje en van een iets ander niveau. De opbouw is prima en het verhaal wordt als een soort klucht neergezet. Iedereen krijgt de tijd zichzelf te presenteren. Wanneer de kaarten verdeeld zijn, volgen wat aardige wendingen, barst het geweld los en stroomt het bloed rijkelijk. De dialogen zijn wat minder dan we gewend zijn. De acteurs zijn weer prima gecast en leveren allen vakwerk. Niet bijster origineel, maar wel vermakelijk. 3.5/4.0

Wat een B(agger) film de peuter dialogen waren van tenenkrommend niveau Tarantino heeft nu zijn dieptepunt bereikt.

Na het lezen vsn zo'n review hief je de film haast niet meer te zien. Ze vertellen zo'n beetje de hele film. Lijkt me toch er zonde, alle verrassing is er dan al af...

Waardering: XXXXX. Even leek het er op dat Tarantino ‘The hateful eight’ niet zou maken, omdat het script uitgelekt was op Het Internet. Gelukkig voor ons kwam hij op dat besluit terug. Hoewel de film zich afspeelt vlak na de Amerikaanse burgeroorlog kan er eerde gesproken worden van een ‘whodunit’ dan van een western. Premiejager John Ruth (Kurt Russel) is met een gevangene, Daisy Domergue (Jennifer Jason Leigh) genaamd, op weg naar een dorpje dat luistert naar de naam Red Rock om haar voor het gerecht te slepen. Onderweg komen ze twee mannen tegen, ex-majoor en berucht premiejager Marquis Warren (Samuel L. Jackson, wiens personage vernoemd is naar Charles Marquis Warren, een bekend regisseur en producer van talrijke westerns, o.a. ‘Rawhide’ en ‘Gunsmoke’) en Chris Mannix (Walton Goggins), een zuiderling die beweert de nieuwe sheriff van het dorp te zijn. Vanwege een hevige sneeuwstorm worden ze gedwongen te schuilen in een bar, genaamd ‘Minnie’s Haberdashery’, die zich bevindt op een bergpas. Alleen Minnie is nergens te bekennen. Het ontvangstcomité bestaat uit ene Bob (Demian Bichir), die zegt de zaken voor Minnie zolang waar te nemen en Oswaldo Mobray (Een waanzinnige rol van Tim Roth), de beul die naar Red Rock reist op Daisy op te hangen. Verder zijn er nog een cowboy genaamd Joe Gage (Michael Madsen, de man die Tim Roth een oor af sneed in Tarantino’s verbijsterende ‘Reservoir dogs’ uit 1992) en de oudere Sanford Smithers (Bruce Dern), een generaal van de confederatie. Zie hier Tarantino’s schaakstukken waar hij zijn spel mee speelt. Hij neemt de tijd om de personen te introduceren en hun bedoelingen uit te spelen, zonder dat het verhaal langdradig of trekkerig wordt. Dat Tarantino de controverse niet schuwt is inmiddels wel bekend. Onlangs kwam dit enfant terrible nog in het nieuws toen hij tijdens een demonstratie in Manhattan tegen politiegeweld de dienders van de wet bestempelde als moordenaars. Het is majoor Warren (Jackson) die hij laat zeggen: “De enige keer, dat zwarte mensen veilig zijn, is wanneer de blanken onbewapend zijn.” Daar tegenover liet hij tijdens het schrijven van ‘The hateful eight’ zijn personages geen enkel blad voor de mond nemen, en het in Amerika zo verboden woord ‘nigger’ rolt ongegeneerd en vrolijk uit de monden van de spelers. Het blijkt al snel dat de meeste aanwezigen in Minnie’s Haberdashery (Wat zoveel als Minnie’s fournituren winkeltje betekent) elkaar kennen en geheime agenda’s met zich meedragen.

De film is opgedeeld in zes hoofdstukken, net zoals het Griekse drama vroeger uit vijf bedrijven bestonden en soms een epiloog. Daarbij gebruikt Tarantino dezelfde indeling aan: 1. expositie, 2. intrige, 3. climax,4. catastrof en 5. peripetie (Waarbij hij zelf tussen hoofdstuk 3 en 4 een voiceover als koor opvoert, welke commentaar geeft op het gebeurde en een blik vooruit werpt naar wat nog komen gaat). En op het helemaal in de traditionele sfeer te houden, houdt hij zich ook aan de drie eenheden: Tijd, plaats en handeling. Deze dwingende vorm ‘zorgt ervoor dat ‘The hateful eight’ een uistekende verhaallijn heeft, welke ijzersterk in elkaar zit. Ook sterk is het acteerwerk van de gehele cast, met als uitschieter Samuel L. Jackson, die werkelijk, ook al klinkt het cliché, de sterren uit de hemel speelt.

En Tarantino laat wel iets meer zien dan één acteur die twee uur lang op een stoel zit.

Was wederom fascinerend om te zien hoezeer Samuel L. Jackson het beste in zichzelf weet boven te halen.

Waar hij veelvuldig, zónder de regie van Tarantino, met achteloos gemak broddelwerk aflevert.

Iemand die van plan is de 70mm film te gaan zien?

Ga hem zeker nog een keer met ondertitolos kijken, want denk dat ik 85% heb meegekregen, en daarvan al zeer heb genoten. Lange zit die snel om was...

QT Flikt het weer, en wat een pracht cast... Voor nu een 4, maar wellicht gaat hij nog omhoog...

wat een onzin film

Aardige film, maar wat kwam hij langzaam op gang. De eerste drie kwartier zijn niet bijzonder boeiend, knikkebollen tot gevolg, zelfs een oogje dichtgeknepen. Maar daarna ging het los, mooi dat in een kleine setting toch zo iets vermakelijks tot stand gebracht kan worden, wat vooral ook de verdienste is van Samual L Jackson. Dus, haak niet te snel af, het is echt de moeite waard om tot het einde te blijven zitten.

verder sterk verhaal, prikkelt de nieuwsgierigheid zeker.

Kijk, aan zo'n recensie heb je tenminste wat. Mooi onderbouwt

Viel mij ook al op.

Op de pathe site staat 7 januari, maar kijk je bij hun filmprogramma staat 'ie er vanaf 1 Januari al tussen, apart.

Verder niet erg, kan ik er dit weekend al naar toe!

ouderwets tarantino... prachtig.

De geweldige dialogen en analyses zijn weer ouderwets Tarantino. Film komt wat traag op gang, mooie sfeer. Wel een lange zit de film had wat korter gekund. Samuel L. Jackson zet een zeer overtuigende rol neer, waar Kurt Russell wat flets tegenover staat. Wat de toevoeging van Ennio Morricone is geweest is mij in het geheel niet opgevallen. Hij is zeker niet zo aanwezig als in Once upon a time in the West. Ik heb genoten. 4.0

Lijkt me een veel te hoge waardering voor een film waar je de eerste drie kwartier naar een postkoets bent aan het kijken om vervolgens nog eens drie kwartier naar niks te kijken ok dan gebeurd er van alles maar waarom moet dit zo lang duren in de bioscoop was ik allang buiten geweest .thuis kan je je tenminste nog van alles tussendoor doen zonder ook maar iets te missen sesamstraat was nog spannender 2,0 voor het laatste gedeelte

oje hou het in het vervolg dan bij sesamstraat, dan weet jij tenminste zeker dat je iets spannends ziet.

Voor elke schrijver of filmmaker geldt dat eerdere successen moeilijk te evenaren of te verbeteren zijn. Dit geldt zeker voor Tarantino die na zijn genrewisseling van zeg maar urban/crime gesitueerd naar fairytale/revenge georiënteerd grotendeels de mist in is gegaan.

In tegenstelling tot zijn drie beste films Reservoir dogs/Pulp Fiction/Jackie Brown stelde ik mezelf bij het zien van The Hateful Eight opnieuw de vraag of ik deze film over 10 jaar nog eens zou willen zien. Net als bij Inglorious Bastards en Django Unchained was de vraag stellen hem ook beantwoorden want Tarantino maakte feitelijk na 1997 geen goede film meer.

Vernieuwend en sterk waren ooit zijn afbeeldingen van gangsters en junkies en de conversaties die in zo’n wereld konden passen, maar herhaling ligt altijd op de loer en in the Hateful eight zie je al zijn pastiche-karakters (in dit geval hulde/hommage door imitatie) en herhalingen samenkomen. In het eerste hoofdstuk van de film viel direct de zwakte op van de dialogen en de oppervlakkigheid van het gehele verhaal. Soms niet meer dan stripboek-compositie met een optelsom van achterdocht, haat en geweldadige stompzinnigheid.

Tarantino is niet in staat overtollige onzin-dialogen te schrappen, niet in staat de overbodigheid van het N-woord (*) eindelijk in te zien en gaat zeker voorbij aan de tijdgeest waarin zwartgallige QT-sprookjes minder goed zullen aanslaan. Dat alles maakt het positief waarderen van zijn laatste film wederom onmogelijk. M.a.w. de slechtst besteedde 167 minuten van dit jaar.

(*)

The Complete History of Quentin Tarantino Saying "Nigger" - gawker.com

Mooie karakters, prachtige dialogen, fantastische aankleding en een interessant verhaal. Alhoewel ik er toch wat meer van had verwacht, was deze film toch weer een verwennerij.

Ben het helemaal met je eens!

Ik heb nog eens de fabelachtige Reservoir Dogs bekeken (twijfel aan Quentin Tarantino..?) en dat is en zal een klassieker blijven. Al was het maar om de eerste scene. Ik had de film niet eens hoeven herkijken, hij is wat hij is. Vergelijk het met deze shit en je zal begrijpen wat ik bedoel.

"Soms niet meer dan stripboek-compositie met een optelsom van achterdocht, haat en geweldadige stompzinnigheid."

Was dat niet exact dezelfde exposé als die bij Reservoir Dog. Ok het is niet vernieuwd meer. Kan je ook moeilijk van een kunstenaar verwachten. Wel dat hij zich verfijnt. En de mis-en-scene is werkelijk meesterlijk in deze film. Stukken sterker dan die in Reservoir Dogs, constant gebeuren en zaken op de voor- en achtergrond, waarin informatie over de verschillende personages wordt prijsgegeven.. En daar waren de dialogen toch ook vrijwel allemaal overbodig. Sterker nog, de madonna monoloog had daar minder impact op het verhaal dan het verhaal over de zoon van de generaal.

Ik hoop in ieder geval dat je in 2016 minder zuur zal zijn, want je kritiek, die je als feitelijk bestempeld, is niks anders dan een subjectieve mening van een zuurpruim.

Leo1954 Ik heb kort gelende Reservoir dogs en alle andere QT films herkeken, maar ik vind deze toch een stuk sterker, volwassener. Maar vernieuwend is het inderdaad niet meer. Alhoewel ik de film nog op 70mm wil zien en dan mogelijk mijn mening herzie, want zoals ik al aangaf is de mis-en-scene geweldig.

Huh? Bij beide Kill Bill films, Death Proof en Grindhouse heb je geen stem geplaatst, bij DU heb je afgewaardeerd en IB geef je gewoon 4 dikke *-en. Dan snap ik dit verhaal dus niet.

Zoals 85% van alle spaghettiwesterns. En zoals elke film die hij maakte met uitzondering van Jackie Brown (zijn meest volwassen film) Je hebt gelijk hoor. Maar daar kom je wel heeeeeeeeeeeeeel laat achter.