The Hateful Eight (2015)

Dat is nu juist exact waar een kunstenaar zich in onderscheidt, vernieuwing.

Kán, hoeft niet. Consequente herhaling binnen een oeuvre kan juist datgene zijn wat een kunstenaar in de brede zin positief onderscheidt. Een Kafka of Kubrick heeft respectievelijk literatuur en cinema verrijkt, maar daarom hebben zij nog wel met variaties op hun eigen thema's gewerkt.

Tja, dan moeten die "variaties" wel goed zijn en niet minder of zoals ik erover denk gewoon slecht.

Draaikont.

Maar prima dat jij het minder vind worden. Ik zie m toch flinke stappen vooruit maken als regisseur. Zijn films zijn nog steeds enorm onderscheidend en herkenbaar. Kan maar weinig regesseurs benoemen die daar in slagen en zo succesvoll zijn. Daarnaast verdient zijn strijd voor film en 70mm ook een enorme pluim.

Echt een geweldige film heb genoten van acteren van alle acteurs.

En voor al van Samuel L. Jackson vond hem het beste in de film. .

Berichten verplaatst naar Quentin Tarantino

Bij al die films die je noemt vond ik het niet echt urgent om een stem te geven, IB had ik eigenlijk ook al eens af moeten waarderen. Het verhaal dat je niet snapt is vrij simpel: Tarantino's films zijn gewoon steeds slechter geworden.

Dat kun je wel stellen, maar je argumenten zijn niet erg overtuigend en spreken, zoals ik eerder aangaf, elkaar tegen. Tarantino doet vrijwel hetzelfde als hij vroeger deed. The Hateful Eight kent juist tal van overeenkomsten met zijn eersteling Reservoir dogs. Criminelen, onderling wantrouwen, mooie verhalen vertellen, a-synchrone vertelwijze, hoofdstukindeling, gefilmd op vrijwel één locatie en een overwegend mannelijke (macho) cast.

In die zin is het vernieuwende er natuurlijk af, maar dat maakt zijn films na 97 (overigens vind ik dat hij wel steeds nieuwe paden betreed), niet meteen slecht.

Vind zelf dat je juist kunt zien dat hij enorm gegroeid is en er meer tijd voor durft te nemen om zijn verhalen te vertellen, met vele briljante scenes als gevolg. Er is In Hateful Eight in tegenstelling tot de situatie in Reservoir dogs ook geen sprake van urgentie, dus is de langere speelduur ook geoorloofd, lijkt me.

Kortom, je versimpeling maakt helemaal niks duidelijk. Ben dus nog steeds benieuwd hoe je tot die vaststelling best gekomen. Want nu krijg ik vooral de indruk dat je met een persoonlijke teleurstelling zit, waarvan de reden of oorzaak niet naar voren komt in je schrijfsels. De vooringenomenheid druipt er wel vanaf.

Voorafgaand aan de release van the Hateful Eight had ik mijn reserveringen. Ten eerste, het is Tarantino's tweede western na Django Unchained, een film die ik zwaar vond tegenvallen. Ten tweede was de epische speelduur van twee uur en drie kwartier; ik heb tegenwoordig een spanningsboog van ongeveer twee uur, dus dit leek me net iets te veel van het goede.

Maar het is en blijft een Tarantino (bij wie anders begint de film met “the 8th film by…”), en dus is er meestal wel genoeg positiefs te melden.

Om te beginnen, en dat is bij de scripts van Tarantino vaak zo, zijn de acteurs van levensbelang. En onze Quentin heeft genoeg contacten om de best mogelijke cast om zich heen te verzamelen; zonder uitzondering is de hoofdcast extreem sterk. Kurt Russell was de naam die me het meest intrigeerde toen ik hem hoorde; en Russell hij is ook zeker sterk, maar is hier verrassend genoeg niet eens mijn favoriete speler. Samuel L Jackson staat boven aan de titelrol, en hij verdient zeker lof voor zijn vertolking van bad-ass motherfucking bountyhunter. Walton Goggins is een revelatie; dat accent en die maniertjes van hem zijn erg geslaagd.

Maar de show wordt absoluut gestolen door Jennifer Jason Leigh, die aardig wat te verduren krijgt maar haar mannetje staat tussen al het testosteron om haar heen; haar look en haar arrogante houding zijn erg overtuigend, en het is prachtig om te zien hoe ze verdonken wordt in het bloed van haar tegenspelers. Ik kan de rest van de cast wel individueel afgaan, maar ik zal het erop houden dat dit één van de sterkste bezettingen is die ik in lange tijd heb gezien, waarschijnlijk sinds mijn favoriete film van 2015, Mad Max.

The Hateful Eight kent, net als veel van Tarantino’s recente werk, een geweldsuitbarsting van jewelste die de film naar ongekende hoogtes van bruutheid tilt. Net als je denkt dat je weet hoe het gaat verlopen, gooit Tarantino er een bloederige twist in die je als kijker verbouwereerd achterlaat zodat je de rest van de speelduur je aan het scherm gekluisterd blijft. En laat het maar aan Nicotero en Berger over om deze momenten kracht bij te zetten met hun superrealistische special effects; CG can go fuck itself; dit is het echte werk!

De prachtige shots van het besneeuwde landschap zijn een absolute lust voor het oog; Tarantino weet dit blijkbaar ook en laat de liefdevolle shots wel erg lang duren af en toe. Dit is westerns wel eigen, dus het paste wel in de toon van de film, maar iets minder had het tempo echt geen kwaad gedaan. De muziek van legende Morricone is wonderschoon en past prachtig bij deze shots, en het hergebruik van zijn score voor John Carpenter’s the Thing is een mooi eerbetoon en erg passend. Audiovisueel is dit weer een meesterwerk, maar dat mag eigenlijk geen wonder meer heten.

Ik heb nooit het gevoel gehad dat de film te lang duurde; het was wel een lange zit, maar ik zat nooit te wachten tot het afgelopen zou zijn. Ik blijf er wel bij dat een aantal scènes overbodig waren of in elk geval ingekort hadden kunnen worden. Hoe vaak moeten we nou bijvoorbeeld zien dat de deur dichtgetimmerd moet worden? Wel grappig, maar twee keer had wel volstaan. Ik ben blij dat ik de reguliere bioscoopversie heb gezien in plaats van de roadshow editie, want voor mij was dit precies ge goede lengte.

Al met al is dit toch is een sterke film met een goed mysterie en ijzersterke acteur;, inderdaad een soort Reservoir Dogs in een western-jasje, die Tarantino’s sterke punten samenvoegt tot een perfecte showcase. Na de zure smaak van Django is mijn vertrouwen in Tarantino weer redelijk hersteld.

Eerste film die ik in 2016 heb gezien en gelijk een geweldige film!

Dat mijn argumenten jou niet overtuigen is jammer maar als je mijn mening begrijpend had gelezen dan had je begrepen dat het o.a. juist mijn klacht is dat Tarantino zich herhaalt. Jij ziet de herhaling en overeenkomst met Reservoir Dogs als zijn kracht en als een filmische verdienste ik juist niet. Het kunstje herhalen wat Tarantino doet in HE wordt pijnlijk als je alleen het decor veranderd.

Het is haarscherp dat we van mening verschillen inzake HE want de QT-dialogen en verhalen die jij zo lyrisch omhelsd vind ik juist oppervlakkig en van een erbarmelijk niveau. Maar dat is mijn mening

"One of them fellas is not what he says he is."

Gelukkig heeft Pathé besloten om vanaf vandaag voorpremières te vertonen, waardoor het nieuwe jaar prima ingeluid kan worden.

'The Hateful Eight' is een typische Quentin Tarantino flick; als kijker krijg je wederom te maken met een bont gezelschap van kleurrijke personages die op de één of andere manier met elkaar verbonden zijn. Langzaamaan kom je erachter hoe de verhoudingen liggen en ben je zelf ook bezig om de puzzel op te lossen, aangezien eenieder wel iets op zijn kerfstok heeft.

Jammer genoeg is het wel erg lang wachten voordat er iets significants gebeurt. Met name in de eerste helft valt de trage pacing op. Ik snap dat Tarantino de verscheidene personages moet introduceren, maar het verhaal is gewoonweg te mager om een kleine drie uur op te teren en de dialogen zijn niet zo scherp als je gewend bent. Hierdoor is het lang aanpoten met de gang van zaken, bovendien lijkt het geheel meermaals in een klucht te willen vervallen.

De film wordt gered door de solide cast die het naar behoren doet, met Samuel L. Jackson en Jennifer Jason Leigh voorop. Daarbovenop zet de heerlijke score van Ennio Morricone de juiste toon. Tegen het einde aan is er weliswaar enige verbetering zichtbaar, maar hier zijn enkel en alleen de - bloederige - handelskenmerken van Tarantino te zien. De plotwendingen zijn namelijk te miniem om je aangenaam te kunnen verrassen.

Al met al best een vermakelijke western, maar duidelijk één die te lang doorgaat om daadwerkelijk te intrigeren. Wat dat betreft had er nog flink geschaafd kunnen worden aan het script.

3,0 Sterren.

Niet urgent om een stem te geven? En dat moet ik dan maar ter goeder trouw aannemen? Waarom zou je niet stemmen als je 't normaliter wel doet? Maar okay, dat terzijde; IB staat gewoon op 4* bij je, dus ik snap niet dat uitgerekend jij dit verhaal vertelt. Je bent toch niet de mening van een ander aan het herhalen of iets dat je in 1 of ander artikel gelezen hebt?

Maar goed; ik ben het deels wel met je eens dat er weinig ontwikkeling/groei in het oeuvre van Tarantino zit. Diepzinnig gaat ie nooit worden. Maar juist The Hateful Eight is een stuk minder kinderachtig dan zijn 2 vorige films (die ik juist een stukje minder vind); minder ongein, minder pastiche (in ieder geval 'minder direct') en een veel compacter verhaal en betere plotting. Raar dat er uitgerekend nu pas over geklaagd wordt. Hij grijpt echt terug naar films als The Thing en Reservoir Dogs. Jackie Brown is echt de enige film in zijn oeuvre waar enige karakteruitdieping in voor komt. En die films is nota bene gebaseerd op de schrijfsels van een ander. Al het andere werk van Tarantino is puur genrewerk.

We schrijven en reageren hier allemaal te goeder trouw Ramon , niet zo offensief

Fijn te horen dat we het grotendeels eens zijn met elkaar.

De mensen die hem zo graag zien teruggrijpen op eerdere films kijken volgens mij om hele andere redenen een QT-film dan ik. Ik vind herhaling bij QT vooral irritant worden in de karakters en scenario-constructies. Opnieuw zien we weer premiejagers, opnieuw zien we weer flinterdunne en oeverloze dialogen, opnieuw horen we weer tot vervelens aan toe het N-woord dat QT op één of andere manier belangrijk vindt om aan te tonen dat zijn karakters niet deugen, of op aandoenlijke wijze wil projecteren op de huidige Amerikaanse samenleving.

Maar met de explosie en orgie aan geweld in HE is hij weer helemaal terug bij af : From dusk till dawn en Reservoir Dogs (goede films)

Herhaling is alleen prettig in de vorm waarin bijv. Woody Allen dat in zijn oude werk altijd deed, maar zelfs Allen heeft zichzelf heruitgevonden in zijn nieuwe films.

Tarantino blijft hangen in de verkeerde genres en teruggrijpen op eerdere glorie.

Tarantino hoeft ook niet te veranderen of te vernieuwen. Zijn stijltje is populair genoeg dat miljoenen naar elke nieuwe film van hem uitkijken. Enige wat ik jammer vind is dat hij 2 westerns op rij maakt, is niet mijn favoriete genre.

Helaas heb ik dit na ruim een uur kijken niet meer vol kunnen houden. Die oeverloze dialogen gaan me echt te ver. Ik hou best wel van films met wat diepgang, maar hier gebeurt gewoon niet veel anders dan een deur die steeds opengaat en waarbij ruim de tijd genomen wordt om die weer dicht te spijkeren. Verder wat woordgebral hier en daar, wat landschapsplaatjes, slechte koffie, enz, enz. QT heeft toch betere films gemaakt (Reservoirs Dogs, J Brown e.d.). Als karakterontwikkeling zo lang moet duren in een film, dan doe je iets verkeerd volgens mij. De belofte van meer actie later in de film heeft me er niet bij kunnen houden. Missertje dit.

Deze gestileerde, gewelddadige western, met verraad en hebzucht als drijfveren, rond zeven mannen en één vrouw, die meer met elkaar gemeen bleken te hebben dan je oorspronkelijk dacht, leek bedoeld als een soort retro ode aan de klassieke Hollywood producties. Op visueel vlak geweldig en het spel van de cast was om door een ringetje te halen. Maar eerlijk gezegd vond ik de eerste (te artistiek overkomende) 45 minuten niet om door te komen en kon ik mijn ogen nauwelijks openhouden, pas daarna won het verhaal aan kracht en werd gedurende de rit intenser en intrigerender.

Daar is ie toch nooit van afgestapt? Nooit. AL zijn films bevatten explosies van geweld. Haast een handelsmerk. Dus ik snap het niet helemaal. IB is niet anders. Maar die is volgens jou dan wel heel goed. Daarom mijn kritiek op je post.

En van dat nigger-gedoe word ik ook een beetje moe. Vooral bij zijn laatste twee films (die zich afspelen in een periode waarin de afro-amerikaan onderdrukt werd). Hoe vaak is dat woord al voorgekomen in de blaxploitationfilms van de jaren 70? Die werden voornamelijk geregisseerd door blanken mannen. Jack Arnold regisseerde zelfs een film met de titel Boss Nigger, waarin een slaaf ontsnapt en de konten trapt van de blanke overheersers. Posters van die film hingen gewoon door heel Amerika. En Tarantino bracht zijn jeugd door in de grindhouses... Scorsese gebruikte het woord 'fuck' bijna 1000 keer in Casino en TWOW. Twee films tezamen, bijna duizend keer 'fuck'. Rappers gebruiken in hun teksten regelmatig woorden als 'faggot'... en ze beweren dat dat 'slang' is. Ik kan me er niet aan storen.

Dit was boecht van de Aldi. Nog een gradatie lager dan Django en nog meer geouwehoer.

Mwah... kan er net mee door. Het eerste gedeelte van de film is nogal saai, gelukkig is de tweede helft wat beter. Zoals we gewend zijn van Tarantino zit deze film ook weer vol met allerlei gesprekken over alles en nog wat die er eigenlijk helemaal niet toe doen. Het acteerwerk en de dialogen vond ik nogal geforceerd en zeer nep over komen, minpuntje daarvoor. De zwarte humor is soms wel grappig, maar deze film had wel iets korter gemogen wat mij betreft.

Mr. Prizzi, als je er niet van houdt, moet je er niet naar kijken. Dit is Tarantino, ten voeten uit! Klaar!

Mijn eerste film van 2016 viel een beetje tegen....

Ik zal wel wat filmliefhebbers en fans tegen de borst stuiten, maar ik ben blij dat ik deze film thuis op de bank heb mogen kijken...

The hateful Eight is gewoon een "cowboy" versie van Reservoir Dogs.

Zoals vele films van Tarantino, lange dialogen en weinig actie. Er was wel actie, maar ook weer geen echte actie noemenswaardig. (voor mij dan)

En dan de acteurs die al in andere Tarantino films hebben gezeten, beetje jammer eigenlijk, hij had wel wat oudere "vergeten" acteurs uit de kast kunnen halen.

De rest van de cast is niet slecht en het zijn toch allemaal goede acteurs, vond zelf Walton Goggins met zijn markante kop en zijn smerige tandvolle glimlach er boven uit springen.

Ik heb hem zelfs niet in één keer afgekeken maar in 3 keer, puur omdat ik mijn aandacht niet kon houden.

Het zal wel aan mij liggen, toch geen slechte film maar weer een overhypte film van Tarantino, you love it or you hate it, or in between....

Krijg toch het idee dat je m beter in de bios had kunnen kijken. Heb je toch veel minder afleiding.

Ben er ook van overtuigd dat he op 70mm je ogen uit had gekeken.

Verwijder dan je stem, of ben jij er dus ook weer zo één die er voor zorgt dat je het stemmen niet serieus kunt nemen. Je gaat toch niet stemmen als je een film nog niet voor de helft hebt gezien.

Maar waarom reageer ik hier eigenlijk op?

Dankzij de cast een 3,5, sommige dialogen duurde echt te lang en gaf vooral in het begin een saai gevoel. Na hoofdstuk 4 een echte Tarantino wel beetje zelfde styl zoals reservoir dogs

Samuel Jackson en Walton Goggins waren fare out the best

Kom er net achter dat de bioscooprelease is vervroegd, goed nieuws zo na een aantal dagen weg. Wat fijn dat deze al draait, scheelt me een druk komend weekend met onder andere Joy en nog wat ander spul in de filmhuizen die ik ook wil zien.

Tot de helft spannend, heerlijke sfeer daarna begon het me te vervelen. Allemaal in 1 huis een hele film lang, te langdradig. De beste film QT allertijden vind ik nog steeds Jackie Brown. Die is zo goed, de muziek, de sfeer, het verhaal... Maar dat haalt deze niet bij lange niet. Ik geef hem een 7

Django vond ik echt een topfilm maar deze? Ik vind dit echt geen goeie film, zijn geld niet waard.

Wil je 2u47 minuten slapen voor wie (ook) in de cinema gaat gaan kijken dan zou ik zeggen zeker doen . Wat een verdomd langdradige oersaaie film me dit is, der gebeurt praktisch nikske, echt geene zever, bijna nikske gebeurde er, ja , meer dan 110min ofzo wachten dan gebeurde er hier en daar eens iets maar dan nog was het geene vetten. Die paar degelijke scenes maken sowieso de film niet goed en de enige reden wrm ik een 2 geef dat is omdat de acteurs wel oke waren , aan hen lag het echt niet.

Veel western vond ik er niet aan.

Laat ik voorop stellen dat ik van mening ben dat Quentin nog geen een slechte film heeft afgeleverd. Ook dit keer heb ik weer genoten van zijn - inmiddels achtste - film. 'The Hateful Eight' is, ondanks de lange speelduur, misschien wel zijn beste film tot nu toe.

De film is opgedeeld in zes chapters, waarvan de eerste twee bijna enkel en alleen uit dialoog bestaan en voornamelijk een introducerend karakter hebben. Eerlijkheidshalve gebied mij te zeggen dat ik tijdens het zien van deze chapters even een hard hoofd had in een hoge waardering voor deze film. Achteraf kan ik deze chapters enorm waarderen. Wanneer alle karakters in voldoende mate zijn geïntroduceerd en het wantrouwen onderling toeneemt gaat het echter los en is het weer als vanouds Tarantino.

Het grof taalgebruik en expliciete geweld voelen wellicht aan als een herhaling van zetten, maar in tegenstelling tot zijn voorgaande films weten alle personages in deze film enorm te boeien. Dat is te danken aan de sterke bezetting van de cast en het risico dat Quentin genomen heeft door het gebruik van ietwat rustige, introducerende chapters waardoor het verhaal goed wordt opgebouwd. Het zijn deze chapters en het verdere verloop op één enkele locatie, ‘Minnie’s Haberdashery’, die geleidelijk aan voor een blijvende spanning zorgen die zijn climax bereikt in de finale.

Wat betreft de cast zijn met name Walton Goggins en Samuel L. Jackson op dreef, maar Jennifer Jason Leigh is de absolute ster van deze film. Het personage ‘Daisy Domergue’, de spil van het verhaal, wordt voortreffelijk ingevuld door Leigh. Ik verwacht ook dat ze genomineerd zal worden voor een oscar. Het is enorm knap hoe Tarantino een film met zo'n lange speelduur die zich enkel op een locatie afspeelt heeft weten te maken die bleef boeien. Een fantastische film, ik kijk uit naar zijn negende film...

Grappig op deze site dat negatieve beoordelingen van gehypete topfilms altijd flink worden aangevallen door de liefhebbers ervan. En ook meteen op de man spelen. Onvolwassen hoor. Als je ruim een uur aan een film hebt besteed, kun je toch een gefundeerde mening hebben? Ik denk dat dit een van de eerste films is geweest die ik niet - en terecht - heb uit kunnen kijken. Maar als jij dat wel hebt kunnen doen, fijn voor je!