Ventoux (2015)

Heerlijke sfeerfilm met geslaagde humor die laat zien hoe mooi vriendschappen kunnen zijn. De lage score hier verbaast me dan ook, ik heb (voor de tweede keer) genoten!

De jonge Laura en de beelden van de Ventoux redden de film. Al vind ik het voor een Nederlandse film nog aardig meevallen

Redelijke film. Verhaal is wel origineel, maar de humor is ver te zoeken. De mooie beelden vergoeden veel. Voor mij krap aan 2,5* waard.

Goeie film met mooie lagen erin. Overtuigend spel van de acteurs en geloofwaardig: dat men na dertig jaar nog last kan hebben van deze gebeurtenissen nabij. Bij Wilfried de Jong, stadsgenoot, vond ik zijn spel heel naturel, alsof hij zichzelf was. Natuurlijk is dat niet zo, dus goed gedaan, vooral op die fiets.....!

Op npo-start nog gratis te zien, nu.

Heel goede film. Rotterdan@1beschrijft het hoe en volledig. Alleen ook een pluim voor Opbrouck.

Veel gedoe en veel gekakel. Om niks. Gaat helemaal nergens over.

Mooie Nederlandse film. Verhaal is prima en beelden zijn schitterend. Goede combinaties van de flashbacks en “heden”.

Genoten van Wilfried de Jong!

Dertig jaar nadat vijf vrienden een poging deden om Mont Ventoux te beklimmen, besluiten Bart [Kasper van Kooten], André [Wilfred de Jong], Joost [Leopold Witte] en David [Wim Opbrouck] terug te keren met de as van Peter opnieuw de legendarische berg op te fietsen. Tijdens de voorbereidingen komt voorspelbaar oud zeer (waaronder jaloezie over de destijds 17-jarige Laura [Abbey Hoes]) naar boven met even voorspelbare gevolgen. Een aantrekkelijke cast is opgezadeld met een afgezaagd scenario, maar er is een aardige soundtrack en er zijn mooie plaatjes van Mont Ventoux en omstreken.

Film gezien, boek gelezen, film gezien, want deze verveelt niet.

Ventoux is een variatie op Zadelpijn, vrouwengroep en deze is met mannen, vijftigers.

Mannen en Detmers spelen prima en het verhaal is zó invoelbaar, oude banden en gevoelens in het leven van nu.

Hilariteit en weemoed, zó herkenbaar. En vooral het in het reine komen met oude pijn en herinneringen.

Vanavond dus NPO 3 23.52 uur.

De mythische Mont Ventoux en drama zijn sinds de tragische dood van Tommy Simpson in 1967 onlosmakelijk met elkaar verbonden. De inmiddels haast legendarische berg vormt in deze film het decor voor een groep kameraden, die dertig jaar na een traumatische gebeurtenis alsnog op zoek gaan naar antwoorden. Afgezien van de fraaie opnamen van de berg, wist de film mij amper te bekoren.

Boek niet gelezen, en film met moeite uitgezeten, want de film schiet volledig uit de bocht door geen mensen op te voeren, maar dimensieloze karikaturen. De dialogen weerspiegelen geen schim van de werkelijkheid en ontstijgen het niveau van toneelstukjes op de basisschool nauwelijks. Van een nog lager gehalte zijn de wieler-scènes, waarin de acteurs in lycra zijn gehesen en pedalen mogen/moeten rondduwen; terwijl nota bene Wilfried de Jong met regelmaat een rondje Rottemeren fietsend afwerkt. De geur van zweet en de pijn van afzien komen nergens tot leven. Heel veel blijft hangen tussen mislukte humor en persistente onkunde.

Het verhaal begint veelbelovend maar bereikt nergens een climax, zelfs niet op de top van de mythische berg.

Hele goede film, al vaker gezien: het is vaak afzien onderweg. Vooral personage van Wim Obrouck heeft veel te veel lichaamsvet en gebrek aan training. Sfeervolle film, nostalgisch soms qua gebeurtenissen en een mooie vrouw voor de nodige dynamiek. Vanavond bij tienen NPO 3.Staat weer niet in de lijst van vanavond!

Vanavond NPO 3 22.05 uur: nog steeds prima film. Heb deze al vaker gezien en boek gelezen, dus wel bekend!

Met ook Maruschka Detmers en die vier innemende, zwoegende mannen op de fiets...Hilariteit en weemoed, zeker!

Inmiddels is de vervolgfilm "de laatste ronde" klaar, maar draait nog niet.

Gelezen in de Volkskrant eergisteren, interview met Leopold Witte, één van de vier fietsende maatjes.

Deze was op tv en eens meegepikt. Hij deed me niet direct een belletje rinkelen, maar het was een prima drama.

Het verhaal was oké en verveelde ook niet. De cast was ook goed op dreef en ook nog de vermelding van de soundtrack die ook wel de moeite was.

De moeite om gezien te hebben.

Is het voor Nederlandse geluidstechnici echt onmogelijk om gesproken gedeeltes goed op te nemen? Helft van gesprekken onverstaanbaar, en dat ligt niet aan eventueel dialect.

Kan mij wel bekoren. Het is een fijne, ontspannende film waarin je vooral veel herkenbaar getouwtrek tussen vrienden ziet. De dialogen zijn simpel, met veel smalltalk, maar juist daardoor voelt het heel echt en vertrouwd aan.

leuk filmpje, niet heel bijzonder maar wel sympathiek gemaakt en kijkt lekker weg. Geluid blijft altijd een ding bij Nederlandse films. Deze is niet superslecht, maar toch maar Nederlandse ondertiteling aangezet. Geluid is altijd een sluitpost bij Nederlandse films lijkt het wel