Hellraiser: Hellseeker (2002)

Vond er weinig aan (heb overgens de eerste vijf delen niet gezien, maar dat was volgens mij ook niet echt nodig). Idd doet de film erg aan films als Jacob's Ladder en The Sixth Sense denken, maar waar het mij nog het meest aan deed denken was het computerspel "A Puzzle of Flesh". Qua sfeer dan vooral. Maar verder dan een beetje sfeer creëren kwam de film helaas niet. 1,5*

Niet een supervervolg, maar toch zeker niet de slechtste. Vergeleken met deel 5 zit hier wat meer verhaal en richtlijnen in. Het gaat in ieder geval ergens naar toe. Toch word het nergens echt spannend en had Pinhead wel wat meer tevoorschijn mogen komen. 2,5*

Vond het wel een aardig deeltje weer.

Heeft qua invalshoek inderdaad het meeste weg van deel 5 denk ik. Maar hier is het dan wat beter uitgewerkt, vooral ook geen totaal irritant debiele hoofdrolspeler.

't is best sfeervol, paar aardige scenes, verhaal loopt vlot en het is zeker niet te lang. Bij momenten spaarse maar aardige gore, alleen de functie van Pinhead is een beetje flauw in deze film. Als personage verliest hij steeds meer een meer van z'n scherpe kantjes. Even rustig een dealtje sluiten met een mens was er in deel 1 niet bij.

Aardig vervolg, geeft geen nieuwe zwaai aan de reeks, maar slaagt er wel in een vorige poging dat wel te doen, stevig te verbeteren.

3*, vermakelijke nonsens.

Mwha, iets beter dan deel 5 is het wel maar echt goed wil ik het absoluut niet noemen. Wou eigenlijk stoppen bij deel5 omdat er een duidelijke achteruitgang in de reeks zit, maar hier zit een lichte vooruitgang in.

Ook dit deel gaat weer gebukt onder het gebrek aan sfeer of enige vorm van relatie met de eerdere delen. Pinhead word een lachertje, brengt totaal geen 'charme' meer mee, saai en nietszeggend personage word het.

Het verhaal is een vooruitgang maar echt beter dan een semi-psychologische thriller dat aandacht vraagt door de naam hellraiser te dragen word het helaas niet. De vele 'dagdromen' van het hoofdpersonage zijn na 2-3 keer ook wel genoeg, daar dachten hun anders over want je krijgt ze om de oren gesmeten.

Met vlagen ook redelijk saai met af en toe een 'oke' stuk tussendoor.

Ze proberen je telkens op het verkeerde been te zetten, dat lukt vaak maar half en als het al lukt is het niets noemenswaardig. Zal dit over een week gewoon volledig vergeten zijn.

Echt slagen doet het nergens maar hij is minder irritant en simpel als z'n voorganger (deel 5) en verdient dus wel een hele nipte 2.5*

Niet zo beroerd als de voorgaande film, maar geslaagd is de film ook niet te noemen. Voornaamste probleem is het langdradige, saaie script. Hoofdpersoon Trevor maakt een aantal vreemde dingen mee, maar telkens blijkt het een nachtmerrie of hallucinatie te zijn. En dat wordt al vlug erg irritant, voorspelbaar en is zelfs flauw. Daarnaast zijn de getoonde spanning of de gore nihil. Met slechts een kleine handvol tamme horrorscènes hoef je Hellseeker duidelijk niet te kijken voor het griezelgehalte. Positief was dat de Lament Configuration puzzelbox weer een wat prominentere rol kreeg. Regisseur Rick Bota kreeg het toch voor elkaar om mij hoopvol uit te laten kijken naar het volgende deel!

Als ik terugdacht aan de Hellraiser straight to video sequels, kon ik ze niet meer echt uit elkaar houden. Dat blijkt ook niet zo vreemd, want Hellraiser: Hellseeker is praktisch hetzelfde product als Hellraiser: Inferno. Regisseur Rick Bota kreeg na Hellraiser: Inferno schijnbaar de taak om precies hetzelfde te doen. Dus wederom krijgt een onsympathiek hoofdpersonage allerlei vreemde Jacobs Ladder toestanden voor zijn kiezen, waarna hij aan het einde getuige is van een cameo van Pinhead. Toch had Hellseeker een troef; de actrice uit de eerste twee films Ashley Laurence zou kunnen terugkeren. Ze bleek echter moeilijk te vinden, maar uiteindelijk vond men haar. Het resultaat; een mini-bijrol van Laurence en dus een mini-reunië voor Pinhead en Kirsty, waar het meeste beeldmateriaal op de montagevloer eindigde.

Met zowel Doug Bradley als Ashley Laurence in een cameo is het toneel dus praktisch geheel voor Dean Winters als ons onsympathieke hoofdpersonage. Toegegeven, hij is iets sympathieker dan Sheffer in Inferno, maar het blijft een lul met vingers. Hij gaat vreemd met jan en alleman, hoewel dat ook niet zo moeilijk is als alle dames in je omgeving steevast kun kleren uittrekken. Zal ook wel komen omdat dit een Weinstein productie is. Winters maakt vervolgens voortdurend vreemde dingen mee, ziet hier en daar een Cenobite verschijnen en uiteindelijk wordt uitgelegd wat er aan de hand is. Hellseeker is wederom een suf script en zo'n film die je je na een paar dagen waarschijnlijk al niet meer kan herinneren. Zal deze film over enige tijd enkel nog onthouden als 'die remake van Hellraiser: Inferno met een paar seconden van Kirsty Cotton en een nogal aangekomen Pinhead'.

1,5 sterren.

Best goed eigenlijk. Had het einde niet zien aankomen. Je wilt toch weten wat er aan de hand is. Heb hem heel lang geleden gezien, maar vond het toen niks dacht ik. Maar nu blijkbaar wel. Veel beter dan de gemiddelde horror van nu. Zat best een creepy sfeer in en idd toch weer een ander verhaal. Leuk dat Kirsty er weer ik speelt. Had alleen meer cenobites willen zien.

Kirsty [Ashley Laurence], de heldin uit Hellraiser en Hellbound: Hellraiser II, is voorgoed verlost van de Cenobites en inmiddels al vijf jaar samen met Trevor [Dean Winters]. Aan hun romance komt een abrupt einde bij een auto-ongeluk waarbij Kirsty verdrinkt en Trevor hersentrauma oploopt waardoor hij geteisterd wordt door waanbeelden. Voor hij het weet verdenkt detective Lange [William S. Taylor] hem van de moord op twee vrouwen met wie hij een buitenechtelijke affaire zou hebben gehad. De terugkeer van Laurence (die ook in flashbacks te zien is) is een pluspunt, maar deze sequel lijdt opnieuw onder de afwezigheid van Pinhead en een weinig interessante hoofdpersoon. Maar de ontknoping is ingenieus en maakt behoorlijk veel goed. Vervolg: Hellraiser: Deader.

Regisseur Rick Bota nam dit zesde deel voor zijn rekening en bracht een oude bekende met zich mee, namelijk Ashley Laurence als Kristy. Veel heeft ze echter niet te doen, want het merendeel van Hellseeker bestaat uit Dean Winters die tegen allerlei hallucinaties en nachtmerries aanloopt. Bota en zijn scenaristen herhalen dit trucje tot in de treurigheid waardoor de tweede helft geregeld vermoeiend is om uit te zitten, maar de pogingen tot gore zijn effectief en het verhaal blijft voortdurend onvoorspelbaar. De uiteindelijke insteek is zelfs uitermate sterk, maar de veelvuldige herhaling van inhoudelijke zetten vraagt te veel van de kijker om een positief gevoel na afloop te laten overheersen.