Meningen

de helft van de film was volledig volgens het cliché zombiehorror. Wel aardig, af en toe een grapje goed voor een glimlach, maar niet heel speciaal.
één scène was echt het hoogtepunt.
Wat heb ik gelachen toen de 2 overgebleven jongens ook zombies gingen bevechten en een van beiden een hamer en een sikkel kruist. Daarna werd het alleen nog maar beter toen Roy terug kwam met zijn scooter en vervolgens ook zijn scooter benutte om nog wat arme nazi's van kan te maken. Dit alles deed hij met fenomenale gezichts uitdrukkingen.
De prachtige setting is natuurlijk ook niet te vergeten. Die witte sneeuw maakte een schril contrast met al dat bloed. Mooi kleurgebruik en het camera werk was ook niet mis.
Het einde was echter weer in lijn met de clichés, maar al bij al, een leuk filmpje!

Wat een fantastische film.
Een zeer filosofisch thema en prachtige symboliek tot in de puntjes uitgewerkt. Het mooiste vond ik wel Het einde waarin Jude Law/Jerome met zijn zwemmedaille beseft dat hij eigenlijk altijd de tweede is geweest. Fijne rol van Uma Thurman ook.

Wat een heerlijke film.

Prachtig cameragebruik en editing. De overgangen in het begin zagen er zeer gelikt uit. Alsof het allemaal van een leien dakje ging. Wanneer Craig echter steeds meer in de shit komt, wordt het editen harder, maar zeker niet minder mooi, aangezien het zo mooi het verloop en de sfeer van de film illustreert.

Zeer fijne soundtrack en acteurs ook. Daniel Craig past dan ook helemaal in zijn rol.

Inderdaad zeer veel twists in het verhaal, maar dat houdt de film vlot en boeiend. De dialogen droegen ook bij aan de strakheid van het verhaal. Deze vlotheid is dan ook vooral waar deze film het van moet hebben.

een ruime 8 voor deze parel.

De film weet het tot het einde mysterieus te houden. De spanning zit er goed in maar horror wordt het nergens echt. Mothman Prophecies moet het dan ook vooral van sfeer en suggestie hebben.

Erg mooi hoe in de fotografie gespeeld wordt met het mottensilhouet. Overal is het terug te vinden. In de scène overgangen, de bomen, de zendmasten en zelfs in de omlijning van de setting.

Aan het einde komen alle eindjes netjes bij elkaar op een ietwat chlichématige manier. Gelukkig dat het concept Mothman Prophecies zelf niet helemaal uitgekookt op onze bordjes verschijnt. Het laat de kijker een beetje van de filosofie proeven, maar laat ons voor de rest in het donker tasten. De sfeer en mystiek weten daarom toch een aardige prent neer te zetten.

Ik heb inderdaad honderden spookhuisfilms gezien, maar dit was een juweeltje. Prachtig kleurgebruik, wat zorgt voor een benauwend sfeertje.

Plot deed me een beetje denken aan The Others Waar ik eerst dacht halverwege de Climax: "onee he, gaan we weer" Vond ik het einde toch nog erg verrassend en het compenseerde de overdosis aan horror effecten aanzienlijk. Toch wist deze film me her en der wel stuipen op het lijf te jagen, vooral halverwege wanneer je nog helemaal niet begrijpt waar de film naartoe gaat. Ik vind het een aanrader!!

Ik ben verrast door de slechte reacties. Ik vond de film juist zeer sterk.
Goede soundtrack en een erg sterk begin. Deze horror film moet het niet slechts hebben van sterke geluidscontrasten om je te laten schrikken. De spanning wist mij het meest te grijpen door het camerawerk. Ik lees hier iets over een slordige regie, daar kan ik me wel wat bij voorstellen, maar de niet rechtlijnige gebeurtenissen maakte voor mij de film juist spannender. Ik kon bij veel dreigende schrik momenten niet aanvoelen of voorspellen of er iets ging gebeuren.

Hoe het verhaal in elkaar zit blijf je tot het einde van de film gissen. Dat kun je vervelend vinden, maar je kunt het ook waarderen. Ik vind het vervelender als ik na ik een half uur (of eerder) alles al begrijp en dan maar afwachten of ze het wel of niet gaan redden uit dit scenario. Dit giswerk in de film zat hem vooral in de vraag is David nou gek of is het echt?

Alleen de laatste zin van de film kwam me wel bekend voor, maar ik begreep hem even niet, ergens meer oplettende kijkers die me even uit de verwarring kunnen helpen? Of was dit gewoon een random uitspraak om de kijker in verwarring te brengen? (which I like.)

Ik moet zeggen dat ik vooral de acteurs ook erg sympathiek vond. Ik kon hun daden en uitspraken allemaal motiveren uit hun rol in de rest van de film en kon daardoor ook wel meeleven waar ik bij andere Amerikaanse horror films altijd wat meer moeite mee heb.

Tenslotte vond ik de fotografie ook wel aardig. Af en toe zaten er erg mooie beelden tussen en de gele filter voegde ook zeker wat toe aan de sfeer van de film.

Ik vond deze film prima op zich zelf staan. Heel anders dan verwacht bij de titel, maar ik vond de titel niet misplaatst. Daarom vind ik de vergelijking met PA ook niet helemaal kloppen. De sfeer en het verhaal waren totaal anders. En een goedkoop uitgewerkte versie van PA dat gaat echt te ver. PA staat bekend om zijn lage onprofessionele budget tegenover het succes dat het heeft gekregen, niet onterecht, maar ik kon het lagere budget van PA zeker onderscheiden met films met een hoger budget, zoals deze. Ik had echter veel meer plezier aan deze film en ik kon zien dat ze ook veel meer aandacht aan fotografie en camerawerk hebben kunnen besteden en ik heb daar dan ook erg van genoten.

Ik vond dit een zeer geslaagde film, de sfeer was mooi, de muziek en geluids effecten nog mooier. Er zaten een ook aantal prachtige beelden tussen.

Ook de acteer prestaties vond ik goed vooral Lou Doillon (Judith, hoe kan het ook anders) vond ik erg goed.

het mysterieuze aan deze film vond ik juist wel erg mooi.

Toch blijven El Orfanato en The Others inderdaad nog beter. Die hadden een nog beter uitgewerkte sfeer en een beter verhaal naar mijn mening.

strak zenuwslopend begin en prachtige plaatjes. Mooi kleurgebruik ook, ik hou altijd wel van deze blauw/rood/groen setting, dat creëert een fijne sfeer zoals ook in El Orfanato. Peter met zijn rode capuchon paste erg mooi in het groen/blauwe bos en maakte het nog een tikje mysterieuzer. De gemummificeerde poppen voegden niets toe aan het verhaal maar waren ook niet zinloos, ze gaven weer hoe verknipt Kai's moeder was naast dat ik het gewoon mooi bedacht en creepy vond.

De film blijft tot het einde toe mysterieus en weet geleidelijk het plot te onthullen, waar de meeste horrorfilms echter in falen. Alleen de soundtrack vond ik een beetje uit de toon vallen.

Het verhaal vond ik erg goed, waar je eerst denkt dat het redelijk voorspelbaar is, komt er een mooie twist in door de ontdekking dat Peter ook mishandeld is door Kai's moeder.

En tenslotte een paar lekkere schrikmomenten, het goede acteerwerk en het mooie koppie van Kristoffer Joner maken dat ik op 5* uitkom

De lelijke poster staat in geen verhouding met de kwaliteit van deze film.

Wat een ontzettend knap staaltje acteerwerk.

Kristoffer Joner voldoet op opnieuw aan al mijn verwachtingen en weet deze film dan ook prima te dragen. Tot het eind blijf je gissen waar deze film heengaat en wat uiteindelijk de clue zal zijn. Als kijker weet je net zoveel als de personages en hierdoor is de geacteerde spanning goed voelbaar.

Natuurlijk de mooie kille bossen die we wel kennen van de Noren zijn ook prachtig vastgelegd door het camerawerk. Deze sfeer, onderhuidse spanning en locatie maken dit voor mij een meesterwerk. Zonde dat hij nog zo weinig bekeken is.

Spannend, zeer spannend, maar ongelooflijk naar.
Het verhaal was nou niet echt om over naar huis te schrijven, dus doe ik dat maar hier op moviemeter. Vaak hou ik wel van een goed inleidend halfuur, maar dit eerste halfuur was helaas nauwelijks uit te zitten. Er gebeurde te weinig spannends, maar ook te weinig leuks. De spanning tussen Liz en Ben, was te inhoudloos en het had geen enkel nut voor de rest van het verhaal, leuk voor een artfilm, maar niet voor een standaard verhaal waar de rest wel allemaal netjes op elkaar aansluit. Toen meneer de sadist op kwam duiken, werd het een stuk beter. Hij wist zijn rol goed neer te zetten. Zo gestoord en zo freaky.

Mooie fotografie, dat wel. Maar wat een stom einde.