Meningen

Heerlijke film, met een fantastische Kitano, als ginnegappende blindeman/masseur/samoerai. Geweldige humor die ik herken uit Sonatine (de enige ander Kitano die ik vooralsnog gezien heb), veelal situationele/visuele humor, geen woord te veel en met een perfect gevoel voor timing (het leuks vond ik het gezicht van één van de jongetjes die aan komen rennen als het huis van Shinkichi en zijn tante afbrandt; wanneer hij met open mond het brandende huis aanschouwt, dan naast zich kijkt en zich zichtbaar verwondert over het beschminkte gezicht van Shinkichi...priceless!).
Het muzikale karakter van de film vond ik geweldig en zoals bijna alles aan de film, perfect gedoseerd. De tekenfilmachtige bloedstromen passen perfect in de luchtige en toch bizarre sfeer door de hele film (die malloot van een buurjongen, het dobbel/hoorspel en de ultragevoeligheid van Zatoichi, allemaal leuk gevonden en goed uitgewerkt).
Twee minpunten; het ietwat haperende tempo in de film, - alhoewel ik niet weet of dat bij herziening overeind blijft staan - en de in mijn ogen overbodige ontmaskering van de bad-guy . Het zijn wat zeurpuntjes in een overall zeer geslaagde, buitengewoon vermakelijke film. 4,5*

Een beetje drie gezichten deze film. Het is natuurlijk de bedoeling, en de coherentie tussen de drie is wel duidelijk, maar ik vond het ene gezicht significant mooier dan het andere.

Het eerste filmpje vond ik het mooist, charmant en aandoenlijk in al zijn naiviteit. De ontluikende liefde wordt speels weergegeven, met een passende soundtrack. Het laatste shot geeft de romantische sfeer van het filmpje perfect weer en vormt een degelijke afsluiting van een wonderschoon verhaal. 4*

Het tweede filmpje vond ik een uiterst geslaagde stijloefening, maar ook weinig boeiend, hoog te-ver-van-mijn-bed-gehalte. Na een tijdje begon ik me te ergeren aan de muziek en betrapte ik mezelf erop dat ik eigenlijk gewoon zat te wachten op het laatste verhaal. Visueel zag het er erg mooi uit, maar toch duidelijk de minste van de drie: 2,5*

Het laatste filmpje vormde een opleving na de tweede, maar niet met de kracht waar ik op hoopte. Een realistisch tijdbeeld van een jeugdliefde in hedendaags Taiwan. Interessante setting, met ongebruikelijke verhoudingen. Toch miste ik hier de werkelijke chemie tussen de geliefden. 3*

Het beoordelen van dit soort films ligt voor mij vaak moeilijk. Geheel is meer dan de som der delen zeg maar. Vond het een interessant experiment, die drie tijdvakken, met elk een eigen invulling aan de liefde. Alle drie even geloofwaardig, met duidelijke tijdskenmerken en gebruiken.

Toch mist de film als geheel net iets te veel van datgene wat de film eigenlijk wil laten zien; liefde, magie, chemie, vonken, sprankelende jeugdige onbedwingbare gevoelens van innerlijk en vleselijk verlangen. Al met al een kundige stijloefening, als experiment meer dan geslaagd, maar niet de grijpende bejubeling die ik verwacht had. Totaal kom ik op 3*