Meningen

Belachelijk overhypete mislukking die de plank voornamelijk misslaat.

Matige muziek, slap verhaal, gebrek aan chemie tussen Ryan en Emma, geen vuur, geen bloed. Ik had niet verwacht dat Damien Chazelle zich zo zou vertillen na de perfectie van Whiplash.

De laatste scène had overdonderend mooi kunnen zijn (zoals die van zijn voorganger), maar dan moet er wel iets leven tussen de personages. En daar is dus geen sprake van.

Knullige dialogen (vooral bij het verrassingsetentje viel mijn mond bijna open van verbazing over hoe klungelig geschreven dit was), doorzichtig drama.

Ook jammer dat Chazelle blijkbaar niet echt weet wat er in vrouwen omgaat. In Whiplash was hij daar tenminste nog eerlijk over en werd het vriendinnetje vrij bruut geloost. Hier doet hij alsof Emma Stone heel wat in haar mars heeft, maar wat haar talent precies is, daar moeten we blijkbaar naar raden, terwijl Ryan Gosling zijn muzikale trucjes constant mag opvoeren.

Wél een vet applaus voor de montage, die de (zeer vergeetbare) muziek en de beelden op fenomenale wijze aan elkaar breit!

Huh?? Er valt toch vrijwel nul komma nul te zien, op een paar messteken na, terwijl in het origineel dat meisje d'r darmen eruit worden getrokken?
Ook de verkrachtingsscène was bijna braaf te noemen. (Vrouwlief is het met mij eens.)
Het enige ietwat ranzige moment in de hele film is wanneer broerlief z'n hand in de gootsteenhakker krijgt. En zelfs daar zag je vrijwel niets van.

Overigens was Phyllis/Paige in het origineel een stuk dapperder, zodat je een stuk meer met haar meeleefde. En bovendien was daarin de familie veel warmer en hechter.
Mede daardoor zorgt deze versie ervoor dat de kijker vrijwel geen sympathie opbouwt voor de personages. Het blijft allemaal veel te oppervlakkig.

Voor mijn part hoeven horrorfilms absoluut niet ranzig of "exploitanionist" te zijn, maar als je een remake maakt van een film uit 1972, dan mag je toch wel verwachten dat de remake schokkender is dan het 37 jaar oude origineel? Maar het tegenovergestelde is dus waar.

2 magere sterretjes voor deze tamme remake. Een gemiste kans.



Eh, deze film mag qua hardheid nog in de verste verte niet in de schaduw van Martyrs staan... Ik begon bij het lezen van sommige reacties hier toch even te twijfelen of ik een zwaar gecensureerde versie heb gezien of zo. Maar nee.

Te traag, te tam, te weinig grappen, nog minder geslaagde grappen.

Ongelooflijk slecht gemaakt gedrocht. Des te treuriger is het dat er een paar leuke ideetjes in zitten (oma). En des te verbazingwekkender is het dat Dennis Quaid en Paul Bettany hieraan mee hebben gedaan.

De dialogen zijn potsierlijke opeenstapelingen van drieduizend keer uitgekauwde actiefilm-cliché's. Als dat nou ironisch was bedoeld, vooruit... maar dat was dus helaas niet het geval.

Geen enkel personage roept ook maar een greintje sympathie of interesse op, maar dat is ook niet vreemd. Ook aan hen is geen enkele aandacht besteed door de schrijvers.

Jammer, jammer, jammer. Religieuze horror is zo'n mooi uitgangspunt, maar er wordt te vaak te weinig mee gedaan. Dit is een stompzinnige actiefilm waar alleen sommige puberjongens niet bij hoeven te gapen.

Prachtig geschoten krimi. Cinematografisch ontzettend sterk, en een paar erg spannende momenten.

Onbegrijpelijk dat ze het oprecht enge "ding" uit het korte filmpje hebben vervangen voor een dertien-in-een-dozijn horrormasker.

Mogen we Hollywood weer voor bedanken zeker... een paar 10 miljoen tegen het budget aan gooien met als resultaat dat de boel 10 keer zo tam wordt.

Blijft over een paar leuke ideetjes. Gelachen om het moment met de afstandsbediening van de auto.

Nou, aan het begin toch wel? Weliswaar getekend, maar toch.

Gewoon een ouderwets grappige horror-komedie met een paar vrij geniale momenten.

Als je van Nederlandse ondertiteling afhankelijk bent zul je trouwens waarschijnlijk wel het één en ander mislopen qua grappige dialogen. Heb ik als Spaans-spreker zelf geen last van, gelukkig.

puto lobo gallego!

Topvermaak. Eén van de zeer weinige geslaagde blockbusters van deze zomer, met dank aan de fantastische actiescènes en de vaak surrealistische humor.
De momentjes van magisch realisme (het tijdreizende pindazakje) maken het af.

Duidelijk gemaakt met liefde en met de wil om sommige zaken net iets anders te doen. De film is bijvoorbeeld wat bloediger en harder dan vooraf verwacht, en op een paar momenten (de slachting van de Comanche) zelfs... uh, ik moet poignant zeggen, want er schiet me even geen passend Nederlands woord voor te binnen.

Wat mij betreft komt er een vervolg. Of twee.

Minpuntje is die Ruth Wilson, die het liefje van de Lone Ranger speelt. Sowieso niet moeders mooiste en dan trekt ze er ook nog eens voortdurend een gezicht bij alsof er een paard in haar bh heeft gescheten.

Peter Berg doet waar hij briljant in is. Wat dat precies is weet ik niet, maar de menselijkheid spat dankzij hem van iedere bloed- en zweetdruppel af.

Aanrader voor wie van deze film genoten heeft: Héél gauw alle vijf (korte) seizoenen van Friday Night Lights binnenhalen.

Stompzinnige mooie-plaatjesshow. Zowaar de allereerste Peter Jackson film die ik ronduit slecht vind. De positieve punten van het (toch al matige) boek zijn er helemaal uit gesloopt om plaats te maken voor nog meer slapheid.

Je voelt geen reet voor de personages. Een zielloos en leeg gedrocht.

1*