Meningen

Na een paar dagen kunnen laten bezinken toch maar besloten om deze te verhogen naar een 4,5*

Heerlijke film gewoon, de perfect uitgekozen soundtrack staat met regelmaat aan en kan niet wachten om hem voor een tweede keer te zien. Levitt speelt een erg sympathieke, normale jongen die als een blok valt voor Deschanel, wiens rol Summer op het lijf staat geschreven.

Paar kleine minpuntjes zoals de stereotypische karakters (de oversekste vriend, het alleswetende 10-jarige zusje) weerhielden mij om dit te verhogen in eerste instantie, maar de film had wat leuke dialoog en conflicten misgelopen ware het niet voor hun.

Net zoals de voorganger [Rec] kon ik hier wederom weer weinig mee. Veel onlogische keuzen en vreemde situaties die geforceerd worden om de speelduur maar een beetje te vullen. Opzich geen problemen mee maar het aantal plotgaten nam maar toe met elke twist. Haalde me ook uit de spanning, die ook schaars was.

Vermakelijk is, net zoals het eerdere deel nog net allemaal wel, maar zie niet in waarom deze franchise (?) zo succesvul moet zijn als het is.

Grootste plotgat moet ongetwijfeld wel de tweede helft van de film zijn waar we de jongeren volgen. Zij halen wat kattekwaad uit in het gebouw tegenover, plots komen er SWATS en helikopters die er voorheen niet waren. Eenmaal beneden word er erkend dat het synchroon loopt met de eerste helft, echter was er in [Rec] 1 al die heisa met media/helikopter/politie al in de eerste 20 minuten gaande. Terwijl de film juist beweert af te spelen direct na de gebeurtenissen van de eerste deel. Misschien zie ik het allemaal verkeerd maar voor nu is dit gewoon een gigantische fout van de producties kant. Erg slecht.

Had een klein beetje hoop dat dit weer zo'n ouderwetse aktiefilm met slechte one-liners uitgesproken door een Schwarzenegger imitator zou zijn. Helaas niet meer dan een hedendaagse aktiefilm volgens het boekje, erg inspiratieloos en veels te serieus nemend voor zo'n dun plot.

2* omdat Carcetti blijkbaar ook brood op de plank moet krijgen met dit soort rollen na The WIre.

Indrukwekkend beeldmateriaal, ongetwijfeld; maar dat is het juist. Het zijn gewoon heftige beelden die zowel binnen als buiten context gewoon indruk maken, ik ga niet enkel hoge sterren geven omdat er ongecensureerde beelden vertoond worden; qua documentaire is het vrij ordinair in elkaar gezet. Alsnog is 3,5* (voor mijn standaard) behoorlijk hoog, zou nu in mijn top 10 van het jaar eindigen.

Maar als je Shoah in je top 10 hebt staan snap ik wel dat dit in je “straatje” ligt, maar oorlog-docu’s (of gerelateerde films) imponeren mij niet zo snel.

Erg vreemd dat ie getatoeëerde karakter - ondanks dat ie veelal gepromoot wordt op de posters e.d. - haast niet in de film voorkomt; laat staan wat te doen heeft.

Verder nogal vreemde miskleun, 't Engels rolt niet echt over de tong bij de meeste Japanse acteurs wat nogal storend is voor een twee-uur durende prent. Waardering was een stuk hoger geweest als Universal 't gewoon in de oorspronkelijke taal had gedaan en 't bovennatuurlijke element achterwege had gelaten; voegde namelijk enkel frustratie toe. Maar goed, aan een $175 miljoen budget zitten een aantal voorwaarden vast en één daarvan is dat 't publiek niet al teveel mag gaan lezen. Jammer, de potentie was er wel namelijk; productie deed me op schaarse momenten zelfs herinneren aan Ran (1985).

Hij zit er inderdaad in, maar 't is praktisch een figurant; waarschijnlijk is zijn initiële scène(s) geknipt.