Meningen

Zo’n typische, bovennatuurlijke thriller ie ze voornamelijk produceerden eind jaren ‘90, begin ‘00. De premisse is opzich vrij suf echter de tweede akte is behoorlijk intrigerend; het is alweer een tijdje geleden dat ik behoorlijk benieuwd was wat er nou allemaal aan de hand was en Dale hield zich goed staande. Jammer dat de derde akte het geheel niet mooi bij elkaar wist te knopen, wat anderzijds wel een beetje verwacht was (de RT score is vrij pover). Maar de tweede akte staat goed overeind en maakt het nog wel het kijken waard, ondanks de kop- en staart mankementen.

De torenhoge verwachtingen waren onmogelijk in te lossen, en dat gebeurde ook niet. Desondanks leveren The Daniels een film af die behoorlijk imponerend, soms absurd en vaak overweldigend is (zoals de titel al aangeeft). De definitie van een film die rijp voor meerdere kijkbeurten is om volledig te kunnen waarderen.

De drie hoofdrollen van Yeoh, Hsu en Huy Quan (na een bijna 40-jaar lange hiatus) zijn subliem, wellicht de meest drie-dimensionale rol (jammer dat de het zo lang heeft moeten duren) die Yeoh vertolkt heeft in haar carrière.

Mijn 7000ste stem, overigens.

Hmm. Nogal moeilijk te beoordelen als ordinaire speelfilm met een gebeurtenis als 9/11 gaande in de achtergrond. 't Is allemaal vakkundig geregisseerd door Daldry en liefdevol geadapteerd door Roth echter is het haast onmogelijk om te onderscheiden welke emoties wél en niet zouden werken ware het niet voor de non-fictieve setting.

't Talent is dan ook volop aanwezig vóór de camera met nieuwkomer Horn - ontdekt via Jeopardy! overigens - aan het roer. Een hyperactieve geschreven en geacteerde rol die kantje boord binnen blijft dankzij het sympathieke achtergrondsverhaal, alhoewel wederom hier weer sprake is van tegenstrijdige emoties waarbij fictieve personages 'misbruik' maken van een non-fictieve gebeurtenis. Moeilijk te ondergaan en beoordelen allemaal, achteraf.

Misschien dat Foer z'n novel beter had kunnen situeren in een andere omgeving, Oskar Schell's immense zoektocht had genoeg potentie om op zichzelf te staan zonder 9/11 als kruk te gebruiken. Maar wellicht dat er dan geen interesse was om dit te adapteren. Of om het manuscript überhaupt te bevorderen naar gepubliceerd materiaal.

Behoorlijk spannende film ie - verrassend genoeg - haast in realtime afspeelt. Was even bang in 't begin dat dit zo'n kille film zou zijn met tig bekende gezichten ie kurkdroog met elkaar communiceren via monitoren echter is 't scenario slim genoeg om Alia Mo'Allim - vertolkt door nieuwkomer Aisha Takow - als een soort centrale, emotionele steunpilaar te gebruiken voor iedereen. 't Werkt effectief, alhoewel regisseur Hood tijdens 't einde iets minder melodramatisch mocht zijn met de muziek en beelden.