Meningen

Ik vond de dans- en lalpartij bar tegenvallen na zoveel jaren, de film in zijn geheel blijft toch wel de moeite.
Een beetje uit de hand gelopen Urbanus deed het mij aan denken, of een wat al te brave Franse horror.

Goed geacteerd (leuk bijrolletje van Brigitte Lahaie!), mooie landelijke omgevingen met lelijke lokale bevolking die stuk van stuk van de pot gerukt (b)lijken te zijn en wat bizarre fratsen van most of those involved. De finale betreffende Urbanus vond ik niet zo sterk, die in het bos was op zich wel mooi, maar de clou met Nahon was evenmin sterk.

Vermakelijk, dat zeker.

Rare film over een vrouw die door haar man verlaten wordt - hij gaat ervandoor met haar nichtje die wees is geworden door een auto-ongeluk en tijdelijk bij hen verblijft - en lange tijd later pas 'wraak neemt' door het facebook profiel van dat nichtje te gebruiken om een jongeman te belazeren (nadat ze zich in de steek gelaten voelt door een goede vriend van die jongeman)... volgt u het nog? Sommige zaken worden pas heel laat in de film echt duidelijk, overigens. Inclusief de 'nodige' mindfuckjes. Voor mij werkte het absoluut níet.

Echt zo'n film die je uitzit om te weten hoe het uit zal pakken - én bij een film met ohmygosh-ohmygosh-it's-Juliette Binoche zap je toch niet zomaar weg. Omdat het laagste cijfer wel erg rigoureus aanvoelt, een 1,0*.


P.S. Toen Brad Pitts personage in 'Meet Joe Black' werd geschept door een auto (of een busje), was dat nog fris en verrassend, tegenwoordig zie je het aankomen wanneer mensen zo demonstratief de weg op strompelen.

Een allegaartje. Al met al lichtelijk teleurstellend, maar o.a. de finale was wel sterk. Ga 'm zeker nog es weer proberen. Niamh Algar deed het goed, grappig ook om de patholoog-anatoom uit Morse en Lewis hier terug te zien - duurde even voor ik haar kon plaatsen.

Van regisseur James Mangold dus, dat merkte ik pas (weer) op bij de aftiteling. Zijn debuut 'Heavy' blijft (door hemzelf( ongeëvenaard, en eigenlijk is hij steeds verder up the mainstream verdwaald zoals zovelen (er zitten tenminste weinig titels bij die me trekken). 'Cop Land' heeft echter nog wel wat te bieden.

Er zitten tal van interessante verhaallijnen en personages in en 1u40m is wel wat kort om het allemaal goed tot z'n recht te laten komen (er is kennelijk ook een langere director's cut, maar die heb ik helaas nooit gezien). Het lijkt me ideaal om hier eens een doorwrochte HBO serie van minstens 10 afl. van te maken, maar goed.

Stallone's personage vind ik twijfelachtig, hij wordt té soft gepresenteerd en dat kan ik de acteur niet aanrekenen, dat ligt aan de makers. Moe Tilden (De Niro) noemt hem op een gegeven moment ook een 'cupcake', dus het is ook zo bedoeld, maar dan nog vind ik het ietsje te cartoonesque en dat geldt voor de hele film / alle personages. Het had veel donkerder, soberder en rauwer gemoeten, zodat het echt binnenkomt. Dit lijkt meer op een famous actors fest die allemaal zaten te springen om een rol in wat an sich een film met een zeer interessant verhaal is. Schouderophalend vermaak voor het grootste deel, niet slecht, maar zeker niet geweldig.

Een zes.

P.s.: de aankleding (Ray in z'n burgerlijke kloffie ) en de knusse smalltown Garrison aan de andere kant van de rivier boden nog extra kijkplezier.

Een origineel basisgegeven (gebaseerd op een kortverhaal van niemand minder F. Scott Fitzgerald, kom ik vandaag pas achter), geregisseerd door David Fincher, dat zou toch wat kunnen zijn? Toch heb ik, mede op basis van trailers, de film lange tijd bewust links laten liggen. En dat was geheel terecht, zo blijkt nu, nadat ik mezelf heb gedwongen de hele rit uit te zitten. Wat een grotendeels sentimentele draak, bomvol met quasi wijsheden waar je (ik) niks mee kan en wederom het bewijs dat, als ie niet op z’n plek is, Brad Pitt een zéér beperkt acteur is. Van Blanchett heb ik dan weer wel genoten, behalve als de tere oude vrouw in het ziekenhuisbed, zo cliché en hopeloos neergezet…

Okay, er zitten best nog wat aardige scènes tussen, het is deels een beetje een avonturenfilm, maar het laatste deel, waarin de romance tussen B. en D. verder uitgewerkt wordt, is een erg lange zit. Ik heb het kortverhaal dus niet gelezen, maar hier had Fincher toch veel meer mee kunnen doen? Ook het schakelen in de tijd voegt niets toe, en Julia Ormond(‘s rol) ook al niet.

1,5*.