Meningen

Na vele jaren valt deze me toch behoorlijk tegen. Het basisidee is eigenlijk wel tof, maar de uitwerking een heel stuk minder. Het leukst is het nog wanneer de film doet denken aan '70s Britse misdaadfilms; naargeestig, armoedig sfeertje (die betonnen flatgebouwen bv.) en fijne, sfeervolle soundtrack.

Thewlis komt echter niet over als tough gangster, McDowell zit regelmatig flink te over-acten (ligt ook vast aan het script en aanwijzingen van de regisseur?), Bettany komt er iets beter mee weg en Eddie Marsan steelt ondertussen de show in een kleinere rol. Speciale vermelding voor Foreman die bij momenten echt heel vreselijk aan het over-acten is, terwijl hij verder wel de juiste kop heeft. Burrows is wel een plaatje, maar voegt ook niet zo veel toe.

Het had veel ingetogener en doordachter moeten zijn. Nu is het pulp met wat opleef-momenten dat nog best uit te zitten is, dat dan weer wel.

Flink gelachen inderdaad. Heerlijke panfluit (not! - sorry). Toch best een unieke film die zonder omhaal eens probeert(!) neer te zetten hoe het heel, heel vroegah toeging. Of je moet willen struikelen over de vele hilarisch momenten (even Apeldoorn bellen kwam regelmatig in me op, ik weet niet waarom? )... ik kan me dat voorstellen, maar voor mij werd het een vermakelijke film, ergens rommelend in de marges van epic-, exploitation- en straight up slapstick-flicks. Een soort guilty pleasure zal ik het maar noemen, of zoiets...

Dat trouwens nog niemand op het idee is gekomen om zelf een paar leuke ondertitels bij deze film te bedenken, over inkoppertjes gesproken!

3 dikke hatseklatsen op de blote kont van mevrouw.

Als deze review je bekend voorkomt: dat kan kloppen...

Een sentimentele avonturen-animatiefilm, want een echte stop-motion feel vond ik dit (te) weinig hebben. Dan nog spiced up met wat donkere elementen die er een beetje met de haren bijgesleept leken, juist dat had veel meer focus mogen hebben. Dan nog de liedjes, ook al zo sentimenteel. Maar ja, 9 jaar en ouder… eigenlijk is dit voor een kinderfilm dan weer best gewaagd en Del Toro is erom te prijzen. Op een overtuigende voldoende kom ik voor nu echter niet. Een allegaartje, eigenlijk, dat best vlot wegkeek.

Voor een echte stop-motion topper wil ik Krysar (1980) graag even noemen, zo doe je dat!