Meningen

Ook hiervan de blu-ray in mijn trotse bezit en al verscheidene keren bekeken.

Pinky Rose (gespeeld door een adembenemende Sissy Spacek ) gaat werken in een soort seniorenspa en leert zo Millie kennen, die haar de fijne kneepjes van het vak moet bijbrengen. Pinky staat waarschijnlijk voor de jonge onbevangen- en maagdelijkheid van de vrouw, waar Millie de wereld / het wereldlijke al danig verkend heeft.
Niet veel later trekt Pinky bij Millie in in een motel, waar ene Edgar Hart, een man's man (of dat wil ie toch graag voorstellen) de scepter zwaait. De derde vrouw in deze, Willie die getrouwd is met Edgar, die de laatste fase van het vrouwelijk leven zal voorstellen, zien we enkel in stilte werken aan bijzondere kunstwerken in en om het motel, als een soort harmonieuze en rituele voorbereiding op het onherroepelijk naderende einde.
Voor dat einde komen alle drie samen in een soort voltooiing van de cyclus en acceptatie van elkaar. Maar da's enkel my two cents, en er zit natuurlijk ook nog veel meer in (is het bv. nog significant dat Edgars achternaam Hart - heart - is? Anyway, goeie smoes om de film snel maar es weer te gaan zien.

Nog meer dan bij 'That Cold Day in the Park' is de fotografie van zo'n ongekende schoonheid, dat de film los van het verhaal al de moeite waard is. Het verhaal is, ondanks wat ik er wel van kon maken, toch nog erg ongrijpbaar en haast esoterisch, al weet ik niet precies wat esoterisch betekent (dat is namelijk voor de ingewijden), maar ik vind zweverig zo'n negatief woord.
En vanwege Sissy alleen is ie ook al aan te raden, hè, niet vergeten.


Volle mep vanzelfsprekend.