Echt een goede, boeiende film, maar helaas is waar het allemaal mee begon, een jochie dat, o gruwelijk noodlottig toeval, net achter een wegduikende ree verschijnt om zo slachtoffer te worden, zó onwaarschijnlijk dat het minstens een punt aftrek oplevert. Daarna deed de film vrijwel alles goed (lees: realistisch), en daar waar ik nare voorspellingen als in een Eden Lake deed, kwam ik gelukkig bedrogen uit. Qua mooifilmerij was er verder weinig te halen, maar degelijk was het wel. Het acteerwerk ook dik in orde.
Echt zwaar beroerd dit. Ik had eerst nog coulant een 1,5 gegeven, maar met terugwerkende kracht kan ik niets positiefs bedenken over deze ‘film’ervaring. In ander werk kan Lynch zelf nog wel es grappig uit de hoek komen, maar hier werkt het gewoon totaal niet.
Meesterwerkje van wansmakelijke nonsens. Verstand op nul is absoluut key hier, maar dan is het genieten, ook al had ie een flink stuk bondiger gekund dunkt me. Die bevroren traan hoe kom je erop? Heerlijke fx. Sebastian had eigenlijk moeten overleven, maar dat vond Hollywood natuurlijk niet goed… Gelukkig komt ie wel een keer of vier, vijf terug!
Ik vond het einde wel sterk, eigenlijk. En met die hippies ook nog wel grappig. Verder duurde het mij ook allemaal wat te lang voor een dikke voldoende of meer, maar veel scenes, vooral de liedjes, waren mooi gedaan. Eigenlijk kwam ik uit op een 2,5*, maar heb uiteindelijk afgerond naar boven. Ik ben geen fan van Shirley en dat zal ik waarschijnlijk ook nooit worden maar het is bijna onmogelijk om haar personage niet een beetje sympathiek te vinden.
Het was nog best een hele tijd te doen, een soort van extra lange BB aflevering, maar ik vond de keuze van Pinkman voor die shootout out of character, het leek alleen om even wat extra actie te doen. En verder ook weinig payoff daarna.
