Meningen

Aladdin is een sensatie voor je ogen met o.a. de angstaanjagende maar indrukwekkende Cave of Wonders (met de stem van Frank Welker, die in de originele versie ook de stem van deze katvormige grot verzorgd.) Deze Live Action versie komt ook met een aantal splinternieuwe liedjes waaronder ‘Speechless’ gezongen door Jasmine, de prinses van Agrabah. Het lijkt misschien alsof ze alles heeft wat haar hartje begeert zoals jurken van de fijnste zijden stoffen, mooie sieraden & een tijger als huisdier! Bang voor dieven hoeft ze dus in ieder geval niet te zijn, die blijven wel buiten de deur (op één na dan natuurlijk!) Maar hetgeen wat haar het gelukkigst zou maken, heeft ze totaal niet: vrijheid. Ze mag zich buiten niet eens laten zien, laat staan laten horen! En natuurlijk wordt dat door de sluwe Jafar nog eens extra in haar vaders oren gefluisterd! ‘Speechless’ is samen met het bekende ‘A Whole New World’ misschien wel een van de sterkste liedjes uit de film. Het heeft bij mij in ieder geval heel wat indruk achtergelaten! Naomi Scott zet met haar gouden stem een ijzersterk karakter neer en bewijst dat Jasmine veel meer dan slechts een prinses is!

In de media kwam ik in de periode dat Disney de trailer dropte, al van allerlei uitspraken tegen over de Genie, dat lijkt op een vreemde blauwe CGI versie van zijn vertolker Will Smith. Zo hadden sommigen graag Jim Carrey gezien als de Genie. (Dat zou misschien werken in een animatie versie, maar niet in deze Live Action versie.) Weer andere mensen hadden twijfels of Smith wel de aangewezen acteur was om deze rol op zich te nemen en het blijkt dat hij die twijfels zelf ook heeft gehad. Want laten we eerlijk wezen: Robin Williams is moeilijk te evenaren en dat moet je ook niet willen. Dit is de Live Action versie en natuurlijk is dat een uitdaging. Maar Will Smith is nou niet iemand die zich snel uit het veld laat slaan. Met zijn grenzeloze energie en enthousiasme slaagt hij erin zijn eigen versie van de Genie neer te zetten. Deze Genie, blauw of niet, zorgt voor heel wat humor in zijn missie om de iets wat onervaren Aladdin (Mena Massoud) om te toveren in een echte prins!

Bij veel Disney films blijf ik natuurlijk altijd een beetje nieuwsgierig naar de grote villain. In Aladdin is dat natuurlijk Jafar: De schurk met het enge smalle hoofd, zijn serpent staff en zijn trouwe papegaai Iago op zijn schouder. In deze Live Action versie wordt Jafar vertolkt wordt door de Nederlandse Marwan Kenzari, wie in 2017 te zien was in ‘The Mummy’. Ik ben wel altijd van de weetjes en een interessante vind ik dat Oded Fehr, acteur uit de eerdere 'The Mummy'-films van Universal, Jafar in de welbekende sprookjes serie ‘Once Upon a Time’ speelde. Hoewel de geanimeerde Jafar me toch wat meer rillingen bezorgde, komt Kenzari zeer overtuigend over als Jafar en geeft hij de schurk ook nog wat extra’s qua knapheid!

Disney heeft wederom een van zijn klassiekers omgetoverd tot een spectaculair magisch Live Action avontuur! Wist je dat het in een aantal landen een traditie in de bioscoop is om na het einde van een film te klappen? Voor mij was de verleiding groot! Of je houdt van sprookjes, jeugdherinneringen op wilt halen of weg wilt dromen in deze fantasiewereld, Aladdin is een film voor jong en oud!

Laat jezelf met Aquaman mee stromen naar het prachtige onderwater gelegen wereldje van Atlantis! Ik vond Aquaman qua special effects echt een pareltje om naar te kijken! Van actie scénes tot mooie natuur/fantasie shots. Ook zie je tegenwoordig veel dat films een (verborgen) boodschap meegeven. In deze film ging dat duidelijk over de zee vervuiling, wat in verschillende scénes aangekaart werd. En terecht wat mij betreft, want mensen mogen hier echt wel wat bewuster in gaan worden!

DC heeft er goed aan gedaan om acteur Jason Momoa (bekend van Game of Thrones) te casten als Aquaman. Hij brengt de humor (waar we in Justice League al een voorproefje van te zien kregen) met zich mee, wat het voorheen wat donker getoonde DC wel goed doet. Naast Jason zien we actrice Amber Heard als de roodharige actie prinses Mera. Verder zien we nog Willem Dafoe, Patrick Wilson & een sterke presentatie van Nicole Kidman.

Na de Dark Knight trilogie heeft DC een tijdje in de schaduw van Marvel gestaan. Volgens mijn mening is DC bergafwaarts gegaan sinds de re-casting van Batman (van Christian Bale naar Ben Affleck) en zanger Jared Leto is als Joker ook niet heel erg goed ontvangen door het publiek. Hoe kan het ook met (de in 2008 overleden) Heath Ledger & Jack Nicholson als eerdere Jokers. Ik ben benieuwd hoe de volgende Joker het gaat doen! Maar gelukkig is DC nu met Aquaman en eerder met Wonder Woman weer helemaal terug. Ik zie in veel online recensies dat mensen de film vergelijken met Thor (2011) van Marvel. Zelfs de Disney klassieker The Lion King wordt genoemd. In de vergelijking met Thor zie ik wel iets, op een gegeven moment was er een onderwater brug dat me aan de regenboogbrug uit de Noorse Mythologie (dus Thor) deed denken. Maar wat Thor & Aquaman zeker gemeen hebben is het feit dat het allebei heerlijke mannen met lang haar zijn waar de meeste vrouwen (waaronder ik) zeer graag naar kijken!

Ach ja, ik hou van superhelden (vooral die mannen met lang haar!) en van avontuur dus vervelen in de bioscoop bij Aquaman deed ik me zeker niet!

Ik moet toegeven: Ik ging naar deze film vanwege Chris Hemsworth. Voor de pauze zagen we Billy (zijn karakter) ook nog maar een paar seconden.

Dit is zo‘n film waar je heel erg in moet komen, tenminste dat gold voor mij. De scenes met de zang waren mooi en sterk, maar wel wat langdradig. De film begon vaag en traag, (dat laatste geld wel een beetje voor de helft van de film) maar gaandeweg werd ik wel nieuwsgierig naar wat de personages te verbergen hadden.

En Chris, hij heeft toch wel bewezen dat hij ook meer dan goed een gestoorde psychopaat kan spelen. Zijn scènes, vooral die in de regen (dat lijf!) waren het kijken helemaal waard! Ook een heel erg personage vond ik Rose (Boots).

Over het algemeen vond ik het toch wel een goede thriller.

Mannen opgepast! De vrouwen proberen het langzamerhand toch allemaal van jullie over te nemen, zo lijkt het. Dat gaan we dit jaar ook zeker zien in de superhelden filmwereld. Na de Marvel mannelijke gerelateerde superhelden zoals Thor, Iron Man, Captain America & Black Panther is het nu de beurt aan actrice Brie Larson (o.a. bekend van de film Kong: Skull Island met mijn all-time Marvel favoriete acteur Tom Hiddleston in de hoofdrol) om in de huid te kruipen van de superheldin Captain Marvel! Later dit jaar komt Marvel ook nog met de film X-Men: Dark Phoenix waarvan het merendeel ook in het teken zal staan van een aantal vrouwelijke (al dan niet perse allemaal heldinnen) personages. Maar ook bij DC zien we de laatste jaren steeds meer vrouwelijke superhelden in de hoofdrol, zoals Wonder Woman en eerder al Catwoman en de serie Supergirl (waarvan in de jaren 80 ook een film over is gemaakt en blijkbaar zijn er plannen voor een nieuwe Supergirl film). Ik vond het trouwens ook wel erg toepasselijk om naar de film Captain Marvel te gaan op International Women’s Day! Hoewel als je slechts naar de titel kijkt, zou je misschien niet direct denken dat het een vrouw betreft. Toen ik een aantal jaar geleden de titel ‘Captain Marvel’ voor het eerst tegenkwam, zonder enige details, ging ik er vanuit dat het een mannelijk personage zou zijn. (Ik ben niet echt een comics-reader..) Grappig detail is dan ook dat Captain Marvel oorspronkelijk wel een man was! Dat las ik in een blog genaamd ‘Everything you need to know about the new Captain Marvel film!’ van Wilson Worldwide Productions (Award winnende Film & TV productie bedrijf uit Londen, dat ik volg op Instagram).

Je hebt het vast meegekregen. Afgelopen november stierf Stan Lee: schrijver en stripauteur en de bedenker van vele bekende Marvel superhelden, wie Marvel heeft geleid tot het grote succes dat het tot op het heden is. Ik ging er ook zeker van uit dat er aandacht aan geschonken zou worden in de film Captain Marvel en dat deden ze ook door het welbekende Marvel intro helemaal in het teken te laten staan van Stan Lee. In Captain Marvel zul je een van zijn laatste cameo’s gaan zien. Bekend is ook dat hij nog te zien zal zijn in Avengers: Endgame, maar of Stan Lee er nog opgenomen heeft voor de latere films daarover is Marvel nog niet met duidelijk antwoord naar buiten gekomen.

Zelf had ik even de tijd nodig om in de film te komen. Ik zat natuurlijk met de vraag: Wie is de vrouw achter Captain Marvel nu eigenlijk? Wat is haar verhaal? Nou, als je daar zelf ook nieuwsgierig naar bent, reis dan voor een avond terug naar de jaren 90 waarin deze film zich afspeelt (met de typische jaren 90 muziek van o.a. Nirvana die ze gebruikt hebben, moet dat wel lukken). Ga met haar en o.a. Nick Fury (Samuel L. Jackson) & kat Goose mee tijdens hun avontuur waarin lang niet iedereen is wie hij/zij lijkt en waarin de special effects wederom mind-blowing zijn!

Gelukkig zijn de mannelijke superhelden nog niet van plan om te verdwijnen van ’t witte doek. Zo rond het einde van april zullen we (hopelijk) o.a. Iron Man, Thor & Captain America weer in actie gaan zien in Avengers: Endgame, waar je na het zien van deze Captain Marvel waarschijnlijk al de kriebels voor voelt opkomen!

Herken je het: Een serie uitzoeken op Netflix gaat je makkelijk af, maar het uitzoeken van een goede film is een hele uitdaging! Dan heb ik een tip voor je: Holiday in the wild! Tijdens het zien van de eerste scene lijkt het misschien op een simpele kerstfilm, maar ik kan je vertellen dat het dat niet is! Ik weet ook niet of mensen zitten te wachten op nog zo’n kerstfilm, of het moet wel een hele goede zijn. (Ik wil Last Christmas wel een kans geven.) In Holiday in the wild, Kate (Kristin Davis) gaat door middel van een “Tweede huwelijksreis” (als verrassing voor haar man, die haar vervolgens dumpt.. au..) in haar eentje het avontuur aan in Afrika (Zambia). Daar ontmoet ze Derek Holliston (Rob Lowe) en samen met hem komt ze uit bij een jonge olifant wiens moeder het slachtoffer is geworden van een gruwelijke daad: stroperij. Kate was voorheen werkzaam als dierenarts maar voor haar man heeft dit beroep, waar ze zoveel van hield, moeten opgeven. Tussen de geredde olifanten, dieren die een aantal maatjes groter zijn dan haar vorige patiënten, vindt ze haar passie terug.

De romanticus, de creatieveling en de dierenliefhebber zal deze film zeker kunnen waarderen. Normaal ben ik niet zo te spreken over Netflix films, maar Holiday In the Wild heeft me wel zeker geïnspireerd! De dieren en met name de baby olifanten hebben mijn hart doen smelten!

En bij het zien van de mooie Afrikaanse omgevingen gaat er diep van binnen misschien nog wel iets anders borrelen. De hoofdrolspeelster in deze film gaat als het ware op soultrip. Ze gaat naar Afrika en leert zichzelf daar pas echt kennen. Het is in ieder geval wel iets waar ik zelf ook al langer aan zit te denken en het hoeft niet per se Afrika te zijn alhoewel een safari trip naar Afrika wel op mijn toekomstlijstje staat!

Zet Robert Downey Jr. tussen de wilde dieren, voeg een dosis humor toe en een gouden combinatie is gecreëerd! Dat moeten de makers van The Voyage of Doctor Dolittle ook gedacht hebben. Slimme zet want Downey Jr. heeft een grote fan base en een echte fan (zoals ik) zal geen film van hem overslaan! Zeg je Dr. Dolittle, dan komen bij mij gelijk beelden binnen van de humoristische Eddy Murphy, wie de rol in verschillende films vertolkt heeft. Nu is het Robert Downey Jr. die in de rol van Dolittle, de dokter die met dieren kan communiceren, mag kruipen. Robert is uiteraard vooral bekend als Tony Stark uit de Iron Man/Avengers reeks van Marvel Studios, een rol die hem echt op het lijf geschreven is. Maar ook als detective Sherlock Holmes bewees hij dat hij een acteur met de hoofdletter A te noemen is.

In Dolittle neemt de Avengers acteur een Marvel collega met zich mee: Tom Holland, de huidige Spiderman in de MCU. In Dolittle heeft hij ook een dierlijke rol maar als allemansvriend Jip de hond, mag hij gelukkig wel vier poten inleveren. Ook heeft Bohemian Rhapsody acteur Rami Malek een rol in deze film, namelijk Gorilla Chee-Chee. De vrouwelijke rollen in deze film worden vertolkt door (onder andere) Emma Thompson en Selena Gomez.

Als je Robert Downey Jr. volgt op social media heb je vast wel wat promotie voor Dolittle gezien. Nog voor de kerst kregen we alvast een humoristisch filmpje voorgeschoteld, namelijk een filmpje waarin de dieren zogenaamd auditie deden. Er werden verschillende bestaande films bij gepakt, zo zag je onder andere de tijger Barry (Ralph Fiennes) brullen als een dinosaurus uit Jurassic Park. Even later zegt ie: “Put me in the movie or it’s Downey for dessert..” In een toetje had ik toen geen zin, wel kreeg ik meteen zin om deze film te zien!

Maar ook werd je door de trailer vanaf de eerste seconde meegenomen naar de avontuurlijke en de iets wat sprookjesachtige wereld van Dolittle. En wat dat betreft stelt de film me niet teleur. Dat de film is geproduceerd door de makers van Disney’s Alice in Wonderland & Maleficent zag ik er ook wel in terug. Dolittle speelt zich af in het Victoriaanse tijdperk en is gebaseerd op de gelijknamige kinderboekenreeks (waarvan het dit jaar 100 jaar geleden is dat de eerste uitkwam). De versie met Eddy Murphy week qua tijdperk, verhaal en personages heel erg af van de boeken en de eerdere verfilmingen. De eigenzinnige Dr. John Dolittle, neergezet door Downey Jr. met iets wat trekjes van typetjes aka eerdere rollen van Johnny Depp, heeft het liefst enkel dieren om zich heen. Hij wordt vanwege een ernstige ziekte van de jonge koningin Victoria met spoed opgeroepen. Samen met zijn trouwe papegaai Poly en leerling (Harry Collett) gaat hij de avontuurlijke zoektocht aan om een uiterst zeldzaam geneesmiddel voor de koningin te vinden. De rest van de crew bestaat o.a. uit een ijsbeer en een struisvogel die continue in strijd liggen, een eekhoorn met snode plannen en een gekke eend. Kortom: een grote beestenboel!

Qua humor zit het wel goed. Het ene grappige moment zal een succes zijn, een andere misschien niet. En ook dat is per persoon verschillend. Ik vond persoonlijk het momentje draak/doedelzak wel wat hebben en bijvoorbeeld de reacties van de mensen wanneer ze de dieren zien die het paleis overhoop halen.

Met een kijkwijzer van 6+ is Dolittle een echte familiefilm. Bij kinderen zijn dierenfilms vaak toch erg populair en aangezien Dolittle een grote dierenboel is, denk ik dat dat wel goed zit. (Maar hoewel Dolittle zijn dierenbende werkelijk overal mee naar toe neemt, zullen de bioscoop bezoekers de huisdieren toch thuis moeten laten haha ).

Dumbo, het schattige baby olifantje met de grote oren. Wie kent hem nu niet?

De Live Action films van Disney zijn zeer in trek. Na ‘The Jungle Book’ en o.a. ‘Beauty And The Beast’, mag nu ook Dumbo op het witte doek gaan schitteren, of beter gezegd: vliegen. Deze versie van Dumbo kunnen we eigenlijk geen remake noemen want met een uitgebreidere verhaallijn en nieuwe personages zoals Holt (Colin Farrell) en zijn kinderen, krijgt Dumbo een modern jasje. Om je geheugen op te frissen: De originele Dumbo had pratende (en zingende roze) olifanten, een ooievaar die de kleintjes kwam brengen en Timmy de muis die Dumbo wel even in een ster zou gaan veranderen. Ik kan me voorstellen dat dat er in een Live Action film dat zich in een circus omgeving met mensen afspeelt, heel ongeloofwaardig uit zou hebben gezien. Dumbo is immers geen film dat zich afspeelt in de wilde natuur zoals ‘The Jungle Book’ of ‘The Lion King’, hoewel er wel degelijk verwijzingen naar het origineel aanwezig zijn. De regie van Dumbo was in handen van Tim Burton en van hem zijn we voornamelijk fantasierijke films met een donker randje gewend. Denk maar aan ‘The Nightmare Before Christmas’ of aan een van zijn vele samenwerkingen met Johnny Depp zoals bijvoorbeeld ‘Sleepy Hollow’ of ‘Edward Scissorhands’. Daarnaast richt Burton zich meer op de vraag hoe de mens zal reageren op een vliegende olifant. Zo wil de eigenaar (Michael Keaton) van het themapark genaamd Dreamland Dumbo maar al te graag hebben! Ik weet zeker dat je bij een tekenfilm versie dollartekens in zijn ogen had gezien! Daarnaast zien we Danny DeVito (o.a. bekend van Matilda) een overtuigende rol neerzetten als circusbaas. Overigens is een film van Tim Burton met de acteurs Michael Keaton & Danny DeVito niets nieuws. In Burton‘s film ‘Batman Returns’ speelde het duo namelijk Batman & the Penguin. Die laatste had misschien nog wel gepast in Nightmare Island, dat in de film een attractie van Dreamland is.

Misschien is 2019 wel het jaar van Disney te noemen. Ik kijk nu al uit naar Disney+: het streaming device platform dat Disney waarschijnlijk tegen het einde van dit jaar zal gaan lanceren. (In mijn geval voornamelijk vanwege de serie over Loki) Maar nog voor het einde van de zomer kunnen we nog twee Live Action films van Disney gaan bezoeken. We zagen voorafgaande van de film Dumbo de trailer van Aladdin, die in mei zal verschijnen. En hoewel ik Aladdin nooit heb gerangschikt onder mijn favoriete Disney films, vond ik de trailer er stiekem toch wel veelbelovend uitzien. Dan krijgen we er in juli een waar ik en met mij vast velen heel erg naar uit kijken: The Lion King, waarvan ik verwacht dat Disney binnenkort nog een nieuwe trailer van lanceert (waarin we hopelijk ook alvast een voorproefje mogen zien van de personages Scar, de hyena‘s en o.a. Timon en Pumbaa).

Dumbo heeft wat mij betreft, zelfs wanneer hij geschminkt is als zielige clown, zijn charme niet verloren. Menig mens zal meeleven met het baby olifantje dat eerst uitgelachen wordt vanwege zijn grote oren maar met zijn vliegtalent daarna iedereen verbaasd, terwijl hij zelf het liefste naar mama wil. Met zijn schattige, onschuldige look zal Dumbo vele harten doen smelten! En in het geval van de 3D versie, kijk wel uit dat Dumbo de bioscoop niet uitvliegt . Daarmee verwijs ik eigenlijk naar de scene waarin hij de tent uitvliegt wanneer hij zijn mama hoort. Het einde vond ik echt prachtig.

"Oh, yeah, sure. Let’s bring him for a beer."

Godzilla: King of the Monsters, is het werkelijk een King of Monsters te noemen? In ieder geval wederom krijgt ie competitie en daar is ie nou niet bepaald blij mee. Het blijkt dat volgens deze film reeks er maar liefs 17 titans verspreid zijn over de hele wereld. Het monster gehalte loopt dus hoog op in deze film en het breekt pas echt los nadat de in ijs zittende driekoppige Monster Zero wordt ontwaakt. Dit monster, in de Japanse mythes (aan dit deel hadden ze misschien wat meer aandacht mogen besteden in de film) King Ghidorah genoemd, heeft een beetje het uiterlijk van een Game of Thrones achtige draak. Over Game of Thrones gesproken, leuk om Charles Dance een rol die we in de serie kennen als Tywin Lannister, in deze film te zien. Naast deze twee zien we onder andere Mothra en Rodan. Mothra ziet er uit als een soort grote vlinder met een lager monster gehalte wanneer ze in beeld wordt gebracht met engelachtige lichtgevende vleugels. Hoewel Godzilla & co eigenlijk de hoofdrollen in deze film spelen, deden de acteurs en dan vooral Milly Bobby Brown (Stranger Things) het goed.

In een rap tempo wordt de kijker geconfronteerd met vechtende monsters die een hoop trillingen en verwoestingen veroorzaken. (Het was lastig om mijn plaspauze uit te zoeken, de afwezigheid van pauzes is echt een nadeel voor mensen met een zwakke blaas..) Het gevecht uit deel 1 wordt in Godzilla: King of the Monsters dus niet dunnetjes overgedaan. Het wordt echt naar het volgende level geheven! Veel tijd om tussendoor even bij te komen heb je dus niet. (Dat heeft de filmliefhebber de laatste tijd sowieso al niet, want de knallers blijven uitkomen week na week..) Ondanks dat het dreigniveau op maximaal staat, is er ook nog wel wat plaats voor sarcastische humor in de film. Hier en daar is de film een beetje over the top, maar zoals ik in de recensie van Jurassic World: Fallen Kingdom al een beetje vermeldde: Welke film over prehistorische/mythe- en fantasie wezens is dat tegenwoordig niet? Naast voor Godzilla liefhebbers is deze film echt voor mensen die graag een spektakel zien waarin reusachtige monsters de lucht tot leven brengen (Oke + wat familiegeneuzel, maar dat zijn we inmiddels wel gewend). Ondanks dat ik volgens de informatie op internet in het volgende deel wederom mijn favoriet Tom Hiddleston (Captain James Conrad in Kong: Skull Island) moet missen, kijk ik wel uit naar Godzilla vs. Kong.

“Knock, knock..”

Eindelijk heeft de Joker, bestempeld als de meest indrukwekkende en populaire schurk van DC Comics, zijn standalone solo-film! In deze film genaamd Joker (ja, zonder ‘The’..), kruipt acteur Joaquin Phoenix, over wiens voornaam men zich nog wel eens afvraagt hoe de uitspraak luid, in de huid van deze geschminkte psychopaat. De acteur is van alle markten thuis, in 2018 speelde hij nog Jesus in de film Mary Magdalene! In de film Suicide Squad zagen we nog acteur/zanger Jared Leto een iets wat teleurstellende Joker neerzetten. De meest bekende Jokers zijn toch wel Jack Nicholson en Heath Ledger, die in The Dark Knight (2008) de lat wel heel erg hoog legde! Na Ledger had bijna niemand het meer over de Joker van Nicholson. Phoenix slaagt er in een gelijkwaardige Joker neer te zetten zoals Ledger deed en hij doet met deze rol een mooi eerbetoon aan zijn overleden vriend.

Het vergt ook heel wat van de acteurs om zich goed te kunnen inleven in de rol van deze psychopaat. Joaquin Phoenix heeft er in ieder geval heel wat voedsel voor moeten laten staan om de nodige kilo’s kwijt te raken, wat voor hem als veganist misschien makkelijker te doen was dan bijvoorbeeld voor een groot vleeseter. Zie het tragische verhaal van Heath Ledger, die in 2008 stierf op 28 jarige leeftijd, nog voordat The Dark Knight in première ging. Was dit niet gebeurd dan had de afsluiter van The Dark Knight trilogie er waarschijnlijk heel anders uitgezien en had Jared Leto waarschijnlijk de rol nooit gekregen. (Denk ik dan..)

Nu in 2019 is deze manisch gestoorde stripschurk weer helemaal terug op het witte doek! De trailer van Joker zag er al erg veelbelovend uit. De critici vermeld dat Phoenix als Joker nog verknipter oogt dan zijn voorgangers, op dat gebied zet ik hem liever gelijk met Ledger. Deze film van Philips geeft je een kijkje in het leven/hoofd (o.a. de scene waarin hij zogenaamd in het publiek bij Robert De Niro‘s Murray zit en de relatie met de buurvrouw die zich in zijn hoofd afspeelt. Daarover vraag ik me toch af: heeft ze haar schot door het hoofd nu gekregen of niet?) van Arthur Fleck uit Gotham, die met zijn gebreken niet past binnen de normen van de maatschappij. Overdag verdiend hij zijn geld als clown en s ‘avonds probeert hij door te breken als stand-up comedian. Hij ontdekt echter dat het een harde wereld is en wordt eerder uitgelachen dan toegelachen. Phoenix heeft al veel lof ontvangen voor zijn rol en volgens mijn mening is dat terecht! Phoenix wordt ook al ‘getipt’ een grote kans te hebben om een Oscar (wat vriend Heath Ledger ook gelukt is) te winnen. Ik vond ook de scene tegen het einde van de film erg sterk wanneer Joker, nadat hij live op TV Murray doodschoot (ook een super sterke scene trouwens!), van de als clown verkleedde relschoppers de aandacht en lof krijgt waarna hij zo verlangde. (Ik ga er even van uit dat dit zich niet afspeelde in zijn hoofd.) Die scene in die politie-auto, ook een mooi eerbetoon aan Heath Ledger overigs.

“Send in the clowns..”

Met Joker en Pennywise in IT: Chapter Two, zijn de horrorclowns weer helemaal terug in de bioscopen! Al zijn deze clowns wel een stuk angstaanjagender dan de typische kinder- en carnavalsclowns, dankzij films zoals deze kijkt men af en toe toch anders tegen deze geschminkte entertainers aan. Naast kinderen en tieners zijn er ook veel volwassenen die last hebben van een clownfobie, waar de horrorclowns in films een groot aandeel in hebben. Ik kan me nog herinneren dat het clownachtige popje op het fietsje uit de Saw films me destijds behoorlijk de stuipen op het lijf bezorgde! Ach ja, zolang je de realiteit en de verbeelding maar uit elkaar kan blijven houden (wat Arthur in deze film niet echt lukt..) is er niets aan de hand lijkt me. Joker is heel zeker een aanrader voor The Dark Knight fans of voor liefhebbers van goede anti-hero films!

De trailer van Jurassic World: Fallen Kingdom beloofde al veel, en ik heb me ook echt verheugd op deze film! In deze film zie je meer dinosaurussen dan in alle andere Jurassic-films samen! En in de trailer zag je naast de T-Rex & Raptor Blue onder andere ook de Mosasaurus en de Baryonyx voorbij komen. Die laatste deed me denken aan de Spinosaurus uit Jurassic Park 3, die destijds veel indruk op me had gemaakt. Het tijdperk dat de T-Rex alleen heerste was gelukkig een aantal films geleden al voorbij.

In deze film dreigen de dinosaurussen opnieuw uit te sterven. De vulkaan op het eiland van het voormalige ‘Jurassic World’ gaat uitbarsten. Dus gaat de mens de dinosaurus redden of laten ze de natuur opnieuw zijn gang gaan? Als het aan Owen Grady (Chris Pratt o.a. bekend van Guardians of the Galaxy) en Claire Dearing (Bryce Dallas Howard) ligt worden de dinosaurussen in ieder geval niet aan hun lot overgelaten. De volkaanuitbarsting vond ik ver uit een ijzersterk, emotioneel en indrukwekkend gedeelte van de film. De scène waarin de Apatosarus achterblijft en sterft op het eiland is een moment dat niet snel vergeten wordt. Het uitsterven van de dinosaurus wordt zo’n beetje in een 2.0 versie in beeld gebracht.

De trailer onthult ook al de nieuw gecreëerde dinosaurus. Sterker, slimmer en angstaanjagender dan ooit: de Indoraptor. Je zou bijna denken dat ze helemaal niets geleerd hebben van het drama met de Indominus Rex uit Jurassic World. Verwachting: Een film vol angst en adembenemende momenten. Ik had me al voorgenomen niet de beste kleding aan te trekken. Want het zou niet de eerste keer zijn dat ik op het verkeerde moment besluit een slok te nemen en hete thee of een biertje/wijntje over me heen mors!

Ik lees verschillende reacties op deze film. Toen ik na afloop mijn enthousiasme over deze film met mijn vrienden deelde reageerde iemand met: “Wat een flutfilm!”. Ik dacht eerst dat hij dat sarcastisch bedoelde. Hij vond de film overdreven en erg nep overkomen. Is elke film tegenwoordig niet overdreven en over de top? Wat dacht je van de scene uit ‘Avengers: Infinity War’ waar een maan zo uit de lucht geplukt wordt. (Om maar even een voorbeeld te noemen van een film die hij fantastisch vond.) Elke film heeft wel iets waarvan je van denkt: “Yeah right..” enkele voorbeelden van mij uit deze film: bijvoorbeeld dat sommige dinosauriërs nog gaan jagen terwijl ze zouden moeten rennen voor hun leven. De T-rex heeft zelfs nog tijd voor een perfecte overwinnings-brul, die zij volgens mij in de film wel een keer teveel maakt. Mensen die de dinosauriërs aan horen komen, maar pas gaan rennen wanneer ze ze ook daadwerkelijk zien. Goed, dat levert dan wel weer wat spanning op.

Ik merk dat mensen dit deel helemaal de grond in proberen te boren, maar wel goed spreken over het eerste deel uit 2015. Natuurlijk had de Indoraptor (die een heel sterk reukvermogen had) Owen, Claire (en het meisje) al minstens drie keer te pakken kunnen hebben, maar het zelfde gold voor de Indominus Rex uit het eerste deel. Het maakt de filmsensatie er niet minder op. Dingen die niet kloppen zullen altijd blijven, zo had deel 1 er ook verschillende. Zoals de verschillen in grootte die de Mosasaurus had de keren dat hij opdook in die film. Tevens stond de Indominus Rex toen hij op het einde gegrepen werd op een plek waar eerder toeristen hadden kunnen lopen, dus weg veiligheid vanaf het begin al! Hoewel dat totaal niet in me op kwam toen ik dat voor het eerst zag. Al vond ik het moment in Fallen Kingdom waar de mosasaurus die man aan het laddertje grijpt, wel voorspelbaar. (Ik kan me even niet herinneren of dat moment al in de trailer te zien was.)

Kortom, Fallen Kingdom is een zeker een waardige film om aan het rijtje Jurassic Park & Jurassic World toe te voegen. Samen met Deadpool 2 is dit de beste film die ik dit jaar in de bioscoop heb gezien. Ik vond het wel jammer dat de rol van Ian Malcolm (Jeff Goldblum) maar klein was. Het einde vond ik ook erg indrukwekkend. Het stopt wel op een hoogtepunt, dus ik verheug me nu al op het vervolg!

Ik had wat aanpassingen voor mijn originele bericht, maar kon het niet bewerken dus dan maar zo.

The Lion King (OV)

Bij de Disney Remake Live Action films altijd maar de vraag of het ook echt zo overkomt als het in het origineel deed. Aan het verhaal van The Lion King moet je niet teveel gaan sleutelen, dat heeft Disney, op wat uitbreidingen en wat kleine dingetjes na, ook niet gedaan. Waar deze versie van regisseur Jon Favreau heel sterk in is heeft alles te maken met de adembenemende zeer echt-lijkende beelden. De Afrikaanse landschappen zijn prachtig om te zien en ik was vooral onder de indruk van de scènes die de sterrenhemel lieten zien. Let tijdens de natuur scènes ook vooral op de details. Wat wel een beetje een vreemd gezicht is zijn de pratende en zingende dieren, maar goed een Lion King zonder de welbekende liedjes kan natuurlijk niet! Tijdens het eerste deel van de film stelen de schattige welpjes de show. De eerste kennismaking met welpje Simba was zonder twijfel echt een ‘aww moment’. The Lion King uit 1994 is een echte tranentrekker. De verwachting is dan ook dat niet iedereen het droog zal houden tijdens het zien van enkele scènes in het levensecht. Maar eerlijk gezegd leverden de scenes in het origineel me meer kippenvel op.. De gevecht scenes (Scar/Simba, Nala/Shenzi, en algemeen) vond ik er wel episch uitzien, mits de dieren niet spraken. Het thuisfront van Timon & Pumbaa was wat meer gedetailleerd en heeft meer inwoners gekregen wat ook weer zorgde voor leuke effecten (Zoals o.a het koala-achtige wezentje dat greep naar een vlinder onder 'The Lion Sleeps Tonight'.)

Naast de enkele aanpassingen in het verhaal heeft Disney de dieren een meer realistische look gegeven om de film natuurlijker over te laten komen. Degene die er in de tekenfilm het meest onrealistisch uitzag was toch wel Scar met zijn zwarte manen en oranje ogende vacht. Dat Disney er voor koos om daar niet meer helemaal aan vast te houden lijkt eigenlijk vrij logisch. Je kunt hem echter nog vrij goed onderscheiden van Mufasa & Simba en uiteraard kan het litteken, waar hij zijn naam aan dankt, niet ontbreken! Mocht Disney ooit nog een Lion King film willen maken dan hoop ik dat ze de prequel 'A Tale of Two Brothers' (het liefst in tekenfilm vorm!) verkiezen boven het re-maken van Simba’s Pride!

Jammer dat Be Prepared ingekort was. Maar ik dacht eerst dat het er helemaal uitgehaald zou worden, dus ik was wel verbaasd het te horen. En uiteraard heb ik Scar‘s beroemde zinnetje: 'I‘m surrounded by idiots!' gemist!

Wat mij betreft had de film ook wel wat meer aandacht mogen geven aan de jeugd van Scar (Taka) en Mufasa, misschien d.m.v. flashbacks. Misschien is dit niet echt een spoiler maar goed.

Disney koos ervoor om James Earl Jones (Mufasa) als enige van de originele stemmencast terug te laten keren. Volop vragen mensen zich nu af: Waarom alleen hij? Grote gemiste zijn Rowan Atkinson (Zazu) & uiteraard Jeremy Irons, die met zijn Engelse accent, Scar echt tot leven bracht. Hij blijkt nog wel interesse te hebben getoond in deze remake maar uiteindelijk kroop acteur Chiwetel Ejiofor in het magere vel van deze leeuw. Hij deed het niet slecht en ‘Be Prepared’ klonk erg vermakelijk, maar het kan echt niet tippen aan de prestatie van Jeremy Irons! Ja, en wat betreft Beyonce (Nala) zijn de meningen nogal verschillend. Het nieuwe nummer ‘Spirit’ door Beyonce gezongen, klinkt niet verkeerd maar zal het kippenvel gehalte van ‘Circle of Life’ & ‘He Lives In You’ niet halen, hoewel daar dan ook weer een stukje nostalgie aan vast zit. Deze laatste zat blijkbaar wel in de credits na 'Never Too Late' van Elton John. Timon (Billy Eichner) & Pumbaa (Seth Rogen) zorgen voor de nodige humor. Dit pakt erg goed uit en zorgde voor mij toch wel voor een aantal lach momentjes. (Bijvoorbeeld toen Pumbaa niet doorhad dat hij het levend beet moest zijn of toen de hyena hem mollig noemde.) Pumbaa is een knaller!

The Lion King 2019 is leuk om 1 of 2 keer te kijken (Ik heb hem nu ook in het Nederlands gezien met o.a. Marc Jonkers als Scar. Mening volgt.) The Lion King uit 1994 zou ik een ontelbaar keer kunnen kijken!

The Lion King is voor menig mens jeugdsentiment en wie hem vroeger met zijn ouders heeft bezocht zal die traditie met zijn eigen kroos nu misschien wel voort willen zetten. The Lion King zal ongetwijfeld de bioscoop hit van de zomer gaan worden! De temperaturen van Afrika hebben ons al bereikt en het is best ironisch om te zeggen dat je met bioscoop bezoekje naar een film dat zich afspeelt in deze hete landschappen, de verkoeling op kunt zoeken. Simba lacht de bioscoop bezoekers in ieder geval tegemoet!