Meningen

Mooi regiedebuut van Bo Burnham dat boven de middelmaat uitstijgt. Kayla (Elsie Fisher) is een 13-jarig meisje dat op het punt staat de overgang van de brugklas (eighth grade) naar de middelbare school te maken. Ze leeft samen met haar vader, haar moeder is op jonge leeftijd weggegaan. Op school is Kayla een stil meisje dat nergens bij hoort, buiten school maakt zij in de veiligheid van haar slaapkamer nauwelijks bekeken vlogs over 'jezelf zijn'. In de dagelijkse praktijk is het echter een hele opgave om haar eigen adviezen na te leven.

Het mooie van Eighth Grade is, denk ik, dat heel veel meisjes (maar ook jongens en inmiddels volwassen meisjes en jongens) zich heel makkelijk kunnen identificeren met de onzekere, maar aandoenlijke Kayla. Wat daarbij onder andere helpt is dat er voor de verandering eens niet een 'perfect' tienermeisje is gecast, maar een meisje dat, zoals zoveel pubers, last heeft van acne en dat niet graatmager is. De situaties waarin Kayla terecht komt, in contact met haar vader of in relatie tot leeftijdgenoten, zijn regelmatig ook ongemakkelijk herkenbaar, ook voor menig ouder met een onverschillig ogende puber die zich verstopt achter een smartphone. De regisseur heeft in die zin zijn huiswerk goed gedaan. En de vertolking door Elsie Fisher als Kayla is er een om in te lijsten. Ook emotioneel weet de film soms op de juiste knoppen te drukken, bijvoorbeeld als vader zijn hart opent in een mooi een-op-een gesprek met zijn dochter.

Natuurlijk zijn er ook de typisch Amerikaanse dingetjes, zoals de wat karikaturale docenten op school, de verveelde 'mooie' meisjes als tegenhanger van de onzekere Kayla, de mooiboy versus de wat 'nerdy' jongen. Dat komt dan toch weer wat clichématig over. Maar dat mag de pret niet drukken: Bo Burnham heeft met Eighth Grade een in dit genre verrassend genuanceerde coming of age film gemaakt.

Denzel Washington en Antoine Fuqua: een combinatie die eerder goud bleek (Training Day). In Equalizer 2 (ook wel Sequalizer genoemd, geloof ik) is de glans er wat mij betreft wel wat van af. Natuurlijk zijn de verschillende actiescenes stilistisch fraai in beeld gebracht en hoef je je niet te vervelen bij deze film, maar daarmee houdt het wel zo'n beetje op. De plot is, zoals al genoemd, flinterdun en wat mij betreft ook volkomen oninteressant met daarbij, ook al genoemd, de nodige zijpaden die eigenlijk alleen maar afleiden en meer dienen als opvulling dan dat ze de plot (of de film op zichzelf) dienen. Denzel Washington speelt de wraakengel Robert McCall met verve en met name het contrast tussen enerzijds zijn beschermende, moralistische kant en anderzijds zijn nietsontziende, meedogenloze geweld is bijna ijzingwekkend. Tegelijk is het in Equalizer 2 allemaal wel erg zwart-wit en ontbreekt de nuance grotendeels. Al met al een simplistische actiefilm die lekker wegkijkt maar weinig om het lijf heeft. Ik vrees voor een eventueel derde deel en waag te betwijfelen of dat er moet komen...