Herziening van een zeer leuke Hitchcock die een mix is van screwball, thriller, spymovie, drama, politieke film, comedy … In die tijd was het normaal om dergelijke genres te mengen en Hitchcock was er een meester in. The Lady Vanishes wordt ook wel gezien als zijn finest hour tijdens zijn Britse periode en daar valt wel iets voor te zeggen. Omwille van de mix van genres is het een veelgelaagde film die je zeker meerdere keren kan bekijken. Technisch is het (voor die tijd) knap gemaakt hoe men de illusie van de voortdenderende trein opwekt. De context van de trein geeft ook een urgentie aan het verhaal; ideaal voor een thriller.
Voor mij is dit ook één van de meest politieke films die ik gezien heb van Hitchcock. De film is gemaakt eind jaren ‘30 op het moment dat de spanningen toenemen en de confrontatie met nazi-Duitsland er zit aan te komen. In de film laat Hitchcock zich uit over het pacifisme dat in die tijd in zwang was: de man met de witte vlag wordt koudweg doodgeschoten. Ook zit er een dialoog in waarin pacifisten vergeleken worden met de eerste christenen die voor de leeuwen werden gegooid.
De film bevat een MacGuffin zoals dat meestal het geval is bij de Hitchcockfilms; wat is dat toch een heerlijk device om dergelijke films aan te sturen. En op het eind van de film kom je er verder niets over te weten
Daarmee heb ik alle features van Hitchcock (her)bekeken in een challenge die ik aangegaan ben met een filmgekke collega. Ik heb er enorm van genoten. De gelaagdheid van zijn films zijn me (opnieuw) opgevallen en ook het aantal genres dat hij wel beoefend heeft. Hij kon in feite elk genre aan. Ongetwijfeld zal ik hem in de toekomst opnieuw willen bekijken.
