Meningen

Dit is typisch zo'n film die ik op vier sterren heb staan, maar bij een herziening toch niet zo goed bevallen als de eerste keer. Zoals al vaker aangegeven wordt de film na een sterk begin een stuk zwakker, en eindigt helaas matig. Het niveau ligt over het geheel gemeten nog relatief hoog, hoog genoeg voor een verdiende drieënhalve ster.

Deze hoek van het horrorgenre was mij toe nu toe volledig vreemd, ik kan deze film met werkelijk geen enkele andere film die ik gezien heb vergelijken. De filmt ademt een erg mysterieus sfeertje uit waar je de volledige speelduur in blijft hangen, de bloederige momenten zijn volledig in dienst van het verhaal en nergens te overdreven. Op deze manier blijft het plot interessant, de sterk spelende cast helpt daar ook aan mee. Daarnaast is de setting fantastisch. Hell House is een ontzettend mooi kasteel wat erg interessant is ingericht, alleen al hiermee zou ik mij de hele film kunnen vermaken.

Een ontzettend melodramatische maar fantastische film. Het drama en de gevoelens werden nogal overdreven maar dat is in deze film totaal niet erg, het maakt de film juist. Dit voornamelijk door de cast, ze speelden fantastisch. De afwisseling tussen de rustige scenes op de ranch en onder andere de scenes tijdens de eerste wereldoorlog en de drooglegging maakt de speelduur makkelijk behapbaar. Ik twijfelde vooraf erg of deze film de moeite waard zou zijn, dat ik een 4,5* zou uitdelen had ik dus totaal niet verwacht.

Een echte komedie wordt het echter nooit, het blijft meer bij een luchtig drama met een vleugje romantiek. Lilli Meinhardt zet een rol neer als 'lastig' meisje maar wekt al snel sympathie op die ze de gehele film weet vast te houden. Dat ze de film hiermee naar haar toe trekt is absoluut niet erg want verder gebeurt er vrij weinig. De film kabbelt rustig door en is over het geheel bekeken best vermakelijk met als positieve uitschieter de scenes van Lilli Meinhardt samen met Christian Ehrich.

De scenes met Emma en oma samen met de soundtrack zorgen ervoor dat deze film de moeite waard is, voor de rest is het niet veel namelijk. Alle andere rollen vond ik voornamelijk vervelend net als de scenes waarin de hele familie bij elkaar was. Een magere voldoende.

Limitless is zo'n film die de gehele speelduur interesseert en waarbij je je geen moment verveeld maar waarover je achteraf weinig kunt vertellen. De bovengrens wordt nergens gepasseerd maar de film blijft ook een flink eind boven de ondergrens. Het uitgangspunt van de pil is leuk gevonden maar er wordt te weinig mee gedaan, uit het gehele plot had veel meer gehaald kunnen worden. De manier waarop New York weergegeven wordt is sterk en helpt mee aan het vermakelijke van de film.

Dit is de eerste film waarin ik Bradley Cooper alleen in een hoofdrol zie en hier kan ik eigenlijk alleen maar positief over zijn, hij zet zijn rol erg sterk neer. Het wordt toch eens tijd dat ik American Sniper en Silver Linings Playbook ga kijken nu ik overtuigd ben van zijn kunnen.

Wat betreft Neil Burger ben ik sceptischer aangezien er meer uit de film te halen was. The Illusionist spreekt me echter erg aan dus die zal ik ongetwijfeld eens een kans geven.

Niet een film die ik een 'laag cijfer' wil geven want kwalitatief zeker niet slecht maar het is totaal niet mijn smaak. Wat stem je dan? Ik hou het bij drie sterren.

Romantiek is verre van mijn favoriete genre maar alles verdiend zo nu en dan een kans. Little Children pakt die kans met beide handen aan, zeer interessante film op meerdere fronten.

Ten eerste de cast die twee Oscar nominaties op haar naam heeft staan is mij tot nu toe bijna volledig buiten beeld is gebleven. Van zowel Kate Winslet als Patrick Wilson had ik niks noemenswaardigs gezien, Jackie Earle Haley kende ik alleen van zijn rol in Shutter Island. Vooral Winslet heeft indruk op mij gemaakt, maar eens wat haast zetten achter de films met haar die al een tijd op de kijklijst staan. Met de hoogste urgentie voor Eternal Sunshine of the Spotless Mind. Maar ook de rest van de cast speelt bijzonder sterk.

De cast wist de personages zo neer te zetten dat de diepgang in het verhaal volledig realistisch oogde. Ik heb genoten van de diepgang die Todd Field de personages mee heeft gegeven, de verbondenheid sleept je door de niet malse speeltijd heen. Dit alles plaats Field in een zonnige setting afspelend in een interessant fenomeen, de buitenwijk. Het zal nooit mijn favoriete genre worden maar Little Children is een hele fijne film.

The Lone Ranger eindelijk herzien, de eerste kijkbeurt de film maar half half bekeken. Van de vier sterren die ik had staan heb ik er een halve afgehaald, het is een vermakelijk film maar echt goed wordt het nergens helaas.

Het enorme budget voor de film speelt een grote rol in de vermakelijkheid, alles en iedereen zien er prima uit. Armie Hammer en Johnny Depp spelen goed, vooral met Depp als indiaan heb ik mij vermaakt. '

Het verhaal/plot is niet interessant om tweeënhalf uur te vullen. De acteurs, de aankleding, mooie beelden en bij vlagen leuke humor compenseert dit echter redelijk. Er zal echter niet snel nog een herziening volgen.

Het verhaal van Christopher Jefferies is opzich een mooi verhaal wat een moeilijk begin heeft en is gebaseerd op ellende. Het is een interessant verhaal, zo'n film waar je achteraf de personages gaat zitten googelen. Daarnaast is het uitermate geschikt voor een drama film, een documentaire over Christopher Jefferies lijkt mij minder interessant.

De film bevat veel rustige scenes maar verveeld geen moment.

Jason Watkins speelt de excentrieke Christopher fantastisch vanaf het moment dat de film begint en kan dit volhouden tot het einde van de film. Hij tilt de film absoluut naar een hoger niveau.

Ongeveer een jaar geleden voor het eerst gezien, de vierenhalve ster van toen (helaas) iets bijgesteld naar beneden. Maar vier sterren is de film zeker waard, wederom van genoten.

Het plot is in interessant en de plottwisten kwamen niet 'gemaakt' over. Het idee van twee vijanden in hun tegen over elkaar staande ivoren torens is leuk bedacht, net als de personages van deze twee. Freeman is een acteur die in goede films nooit teleurstelt en ook Ben Kingsley zet een leuke rol neer als 'rabbi'. Ook Willis heeft een leuke rol die hij vermakelijk speelt.

Het personage waar het verhaal omdraait is erg sterk. Josh Hartnett speelt de verschillende rollen van zijn personage overtuigend. Hij is uitermate geschikt als de bijdehante jongen maar ook als het serieus wordt blijft zijn personage overeind. De conversaties die hij heeft zijn met regelmaat hilarisch.

Het plot is sterker dan dat het begin van de film doet vermoeden, hierdoor is er een fijne afwisseling tussen luchtige en serieuze stukken. Niet zo sterk als dat ik mij herinnerde maar absoluut bovengemiddeld.

Niet erg sterk.

De film begint leuk met de introductie van de hoofdpersonen en het verhaal van hoe zij in het winkelcentrum terecht zijn gekomen is ook zeker vermakelijk. Vanaf het moment in het winkelcentrum dat zij de bejaarden tegenkomen is er echter vrij weinig meer aan, er zijn wat goed getimede schrikmomenten en ietwat gore maar echt aandachtstrekkers waren de horror scenes helaas niet. Ook de historie van het spel ‘Ludo’ heeft weinig toe te voegen in mijn ogen. Mijn eerste ‘onvoldoende voor een film uit India, helaas.