Meningen

De eerste film geregisseerd door Mel Gibson die ik zie, dit is puur toeval aangezien ik ook in zijn andere films geïnteresseerd ben. Ik hoop echter dat ik van de andere films meer kan genieten want dit is helaas niet best, ongelofelijk dat Hacksaw Rigde is genomineerd voor de 'beste film' Oscar.

Ondanks de heftige beelden van de gevechten op Hacksaw bevat de film een vervelende rooskleurige tint dat niks van de geloofwaardigheid overlaat. Dit heeft de film voor mij volledig verpest, ik ergerde mij soms meer dan dat ik genoot tijdens het kijken.

Toch hou ik het met drie sterren op een kleine voldoende, er zaten wat mooie shots tussen de gevechten op Hacksaw. Maar de voldoende is voornamelijk te danken aan Andrew Garfield en zijn fantastische acteerprestaties, jammer dat zo'n prestatie zo in het niets valt.

Hammer of the Gods begon redelijk maar zwakte helaas al snel af naar een middelmatig niveau., vanaf het moment dat Clive Standen/ Hagen doodgaat vind ik de films zelfs zeer matig. Maar al met al was het dankzij de relatief korte speelduur, het weerzien van Rollo van Vikings en de beelden van het landschap toch allemaal niet zo erg om (eenmalig) naar te kijken.

Harold en Kumar zijn leuke personages die de film zeker kunnen dragen, ik vind ze echter niet zo sterk dat ik ook de behoefte voel om de andere films te kijken. De vele avonturen die zij beleven zijn bij vlagen hilarisch maar er is helaas meer ingezet op kwantiteit dan op kwaliteit, er worden ontzettend veel locaties afgewerkt in een klein anderhalf uur. De bijrollen en het plot waren matig, een vermakelijke film maar zeker geen uitschieter binnen het genre.

De regisseur geeft het West-Virginia / Kentucky van eind 19e eeuw ontzettend mooi weer wat maakt dat je zo door de drie afleveringen heen vliegt. De filmlocaties zijn erg sterk en natuurlijk, een sterk punt van veel westerns Ook over de acteurs kan ik alleen maar positief zijn, de gehele cast zet een sterke prestatie neer. De sterke visuele en acteer prestaties gecombineerd met het verhaal dat zo gek is dat het bijna niet waargebeurd kan zijn maakt Hatfields & McCoys tot een hele fijne mini-serie.

Misdaad is een genre wat mij over het algemeen goed ligt, combineer dit met een fantastische cast, flink wat actie en een spannend plot en je krijgt een geweldige film als Heat.

De cast bestaat uit een waslijst aan bekende acteurs maar de film draait voornamelijk om de verhouding tussen De Niro en Al Pacino, mooi om deze mannen zo tegen elkaar aan het werk te zien. Val Kilmer en Tom Sizemore spelen overtuigend de handlangers van De Niro. In het begin was ik bang dat het zou zorgen voor een overkill aan bekende acteurs maar het pakte juist erg goed uit.

Al vanaf het begin, na de overval op de transportwagen, is het duidelijk dat dit geen lieve film is en dat actie en geweld niet gemeden wordt, dit doet de film erg goed. De scene dat ze zich een uitweg vechten na het overvallen van de bank is fantastisch.
Het spel tussen misdadiger en agent is erg sterk en de, behoorlijk lange, speelduur vliegt voorbij.

Ik had op een ander einde gehoopt maar desondanks was het een mooi einde van een schitterende film.

De lange rustige scenes gecombineerd met de erg bescheiden soundtrack maken hier ene heerlijk rustige film van. ik zou de film niet als 'een goede thriller' willen beoordelen meer als een 'aangename film' die voornamelijk steunt op de dialogen en karakters en niet van het plot.

Sterke documentaire!

De tweede wereldoorlog is verre van een revolutionair onderwerp voor films/documentaires en aangezien het mij erg interesseert is dit zeker niet het eerste dat ik zie over het onderwerp. Desondanks heeft deze documentaire mij veel nieuwe informatie oplevert, vooral over hoe Hitler's ideologie vorm krijgt en hij zich in de jaren tussen de twee wereldoorlogen van 'simpele soldaat' opwerkt tot führer.

Deze documentaire onderscheidt zich door aan de hand van oude beelden te laten zien hoe Hitler aan de macht kon geraken, zichzelf in staat heeft gesteld om een oorlog te kunnen beginnen en waarom hij deze uiteindelijk verloren heeft. Aan de lange speelduur is te zien dat de makers de tijd nemen om het verhaal uitgebreid te vertellen. Er zit een duidelijke rode draad in de documentaire, er is geen overvloed aan details maar genoeg om te voorkomen dat het een basaal geheel wordt.

Daarnaast nog mijn complimenten naar de makers voor de beelden, het moet een ongelofelijke zoektocht en puzzel zijn geweest om tweeënhalf uur aan bewegend materiaal te vinden en te combineren met dit als eindresultaat.