Meningen

Mooie miniserie over het Noorse verzet dat, samen met de Britten, wil voorkomen dat de Duitsers ten tijde van de tweede wereldoorlog zwaar water uit Noorwegen halen om een atoombom te bouwen.

De miniserie bestaat uit 6 afleveringen van circa drie kwartier die stuk voor stuk voorbijvliegen, het zijn allen interessante afleveringen. Het sterkste punt hiervan zijn de beelden, Noorwegen wordt schitterend in beeld gebracht.

Ik vind het feit dat er maar zes afleveringen zijn het grootste nadeel van de serie, ik had veel personages liever dieper uitgelicht gezien. Denk hierbij aan Nobelprijswinnaar Werner Karl Heisenberg, een uiterst interessant personage dat slechts enkele malen belicht wordt. Het voelt enigszins incompleet maar de kwaliteit van het bestaande brengt mij op drieënhalve ster.

Met de manier waarop 'bang bang' in de opening van de film verwerkt wordt werd had ik meteen zin in de film, die ik zonder vooraf ook zonder ook maar iets te lezen heb aangezet omdat die in de top 1000 staat. Ik had zelfs geen idee dat het een film van Tarantino is en het werd dus ook totaal niet de film die ik verwachte.

Toen ik doorhad dat Una Thurman de hoofdrolspeelster is was ik wel benieuwd of ze goed genoeg zou zijn maar dit is ze absoluut, ze zet een zeer sterke rol neer. Daar komt bij dat ze wordt ondersteund door een flink aantal interessante personages.

Ik wist echter van te voren ook niet dat een zeer groot gedeelte van de film zich in Japan afspeelt en ik heb nog niet echt kunnen wennen aan Aziatische films al pak ik er zo af en toe wel eens één mee. Het zorgde er bij mij nu echter voor dat ik de aandacht er niet meer zo goed bij kon houden en de film minder interessant werd. Maar er zaten zeker een paar heerlijke 'Japanse' scenes in die zorgden er samen met de werkelijk fantastische soundtrack voor dat ik niet afhaakte en me redelijk goed vermaakt heb.

Drieënhalve ster voor nu maar dat kan met een herziening alle kanten op gaan, de volgende keer weet ik in ieder geval wel wat me te wachten staat. Ik was van plan om deel II ook te kijken maar ik bewaar die voor na de herziening

De combinatie van misdaad en actie gaat hier erg goed samen. De personages zijn geen actiehelden maar 'normale' gangster inclusief de harde dialogen die je vaak ziet in gangsterfilms. De gevolgen van de spanning met de Italiaanse maffia wordt op een actiefilm waardige manier weergegeven. Vooral de vele bommen die ontploffen. Het feit dat het is gebaseerd op een waargebeurd verhaal maakt dit alleen maar beter.

Ik heb eigenlijk alleen positieve dingen om te zeggen. Het jaren '70 sfeertje wordt fijn weergegeven inclusief de mooie auto's van die tijd en de soundtrack is lekker. Het niveau bijvoorbeeld 'Godfather' of 'the Departed' haalt Kill the Irirshman niet maar vier sterren is het zeker waard.

Visueel sterk drama dat niet voor mij is weggelegd. De jongen waar de film om draait kan mij niet raken, ook zijn moeder en vrienden vind ik niet erg sterk spelen. Het verhaal is erg traag wat vervelend is als de acteurs je niet in het verhaal krijgen. Het geheel is mooi gefilmd en er zitten een aantal schitterende locaties tussen, geen slechte film maar niks voor mij helaas.

Dit is de vijfde samenwerking die ik zie tussen Scorsese en De Niro. Taxi Driver en Casino heb ik vier sterren gegeven en Mean Street en Goodfellas drieënhalve ster. De verwachtingen voor deze film waren dus niet gering, al scoort de samenwerking tussen Scorsese en DiCaprio gemiddeld (nog) beter bij mij.

Robert De Niro speelt zijn rol als Rubert Pupkin erg sterk, hij zet het personage zo overtuigend neer dat ik constant plaatsvervangende schaamte voelde als Pupkin zich weer liet leiden door zijn obsessie met Jerry Langford. Welke overigens sterk werd neergezet door Jerry Lewis.

Ik heb The King of Comedy als een deprimerende film over de vreemde hersenkronkels van een volledig geobsedeerd persoon ervaren, het is vreemd om te beseffen hoe ongelofelijk en onvoorwaardelijk fan sommige mensen kunnen zijn van hun idool. Ondanks de vele plaatsvervangende schaamte en de ongemakkelijke momenten ben ik blij met het einde waarin Pupkin zijn droom uitkomt. Het sluit de film fijn af. Misschien dat ik tijdens een herziening meer oog heb voor de komische kant van de film, ditmaal heb ik echter weinig kunnen lachen.

De combinatie tussen misdaad en komedie bevalt mij vaak prima. Vaak zijn deze films simpel vermaak maar dat dit niet altijd zo hoeft te zijn bewijst Shane Black hier met Kiss Kiss Bang Bang. Het plot is uitdagender en intelligenter dan normaal gesproken. Het is mooi om te zien hoe vele toevalligheden samen vallen, zowel in het misdaad gedeelte als in de relatie tussen de personages. Het is enigszins vergezocht maar niet zo erg dat het storend is.

Robert Downey Jr. zet zijn rol sterk neer en zijn voice-over is eigenwijs maar ontzettend leuk. Ook Val Kilmer doet goed het als het geestige typetje 'gay Perry'

De film neemt zich door het einde en de voice-over totaal niet serieus maar dat past prima bij de film, het versterkt het komische aspect. Zeker één van de betere misdaad komedies, vier sterren.

Ik vraag me af sterk af of de regisseur die tevens de hoofdrol speelt probeert sympathie of juist antipathie voor zijn karakter probeert te creëren. Al snel vind ik zijn rol erg vervelend en het werd daardoor lastig om de film nog uit te zitten. Daarnaast heeft de humor in deze film mij niet meer dan èèn of twee flauwe glimlachjes opgeleverd, en de Pownews achtige manier van nieuwe personen introduceren sloeg de plank al helemaal mis. Daarnaast is het gehele project waar de film om draait niet interessant en deed de zeer aanwezige muziek ook meer kwaad dan goed. Ik zal niet snel nog een film van deze regisseur bekijken.

Ik had hier meer van verwacht dan dat ik zojuist gezien heb, al had ik misschien ook beter naar de genres moeten kijken. Het plot is erg drama maar vooral verschrikkelijk cliché, het maakte in ieder geval geen enkele indruk. Daarnaast was er past in de laatste minuten de grote veldslag waar ik op zat te wachten, op een handvol duels na was er daarvoor niks te beleven. Op het einde stond in beeld dat de strijd 100 dagen en nachten geduurd heeft, de kans om een epische strijd te maken was dus zeker. Klinkt allemaal erg negatief maar het was ook weer niet verschrikkelijk slecht, ik hou het op een vijfje.