Dat ik deze schitterende film zo lang heb laten liggen. Schande. Weisz en Fiennes spelen het dak van de wereld, en het verhaal boeit van begin tot het bittere eind. En dan bij de aftiteling lees ik: gebaseerd (verfilming van) op het boek van .... John le Carré. Ja, die weet wel hoe je van politieke intriges een mooi langgerekt mysterie kan maken.
Een niemendalletje met enige allure, al begreep ik niet waarom die authentieke beelden er tussendoor moesten. Toch was de aankleding en de sfeer zeer aangenaam, evenals het acteer- en camera-werk, met soms zelf een spitsvondigheid. Kortom, een meer dan bezienswaardige film.
Alternatieve titel: Compartment Number 6, 23 augustus 2025, 12:27 uur
Aan het eind van de reis wankelt de ware betekenis van het verleden. Met intuïtie als bagage verkruimelt de oude (leugenachtige?) liefde om ruimte te scheppen voor een nieuwe: "Krijg de kolere." Mooie rauwe film !
O ja, zoals hierboven al vermeld, die kus-scene is ... uhh ... prachtig getimed, gedoseerd, ge-... (weet ik niet wat) ... echt sprakeloos alleszeggend. Wow !
Licorice Pizza staat naar mijn smaak voor kleur en vorm, die door PTA ook weer in deze film fantastisch uit de verf komen, door met fijnbesnaarde penseelstreken de mens met al zijn tekortkomingen centraal te stellen. Sowieso is een film met Tom Waits bijvoorbaat al meer dan geslaagd.
Ik herinner mij nog de beschrijving van de film in de krant; over een man die toiletten schoonmaakt. Dat leek me onvoldoende om in de bioscoop te gaan zien. Nu, jaren later kreeg ik hem cadeau via Filmbox.nl (kanaal 50). Alles wat hierboven beschreven is in grote lijnen waar.
Een wat vreemde gewoonte van mij is om tot de laatste letter van de aftiteling te blijven kijken naar films, indien mogelijk. Mijn aandacht gaat dan voornamelijk uit naar informatie over de muziek en eventuele "gekkigheden." Zo kwam ik in Seven Psychopaths een extra fragment tegen met het beloofde weerzien van Tom Waits; je weet wel met dat witte konijn.
In Perfect Days kwamen beelden voorbij van het licht dat danst met de schaduw door het bewegen van de bladeren in de wind, met de tekst "Komorebi," wat het Japanse woord hiervoor is. Later las ik dat Wim Wenders deze Perfect Days de titel oorspronkelijk Komorebi had willen geven. Hoe het ook zij: een perfecte film !
