Meningen

De Faceless Man van de titel is eigenlijk een man genaamd Quintillus Aurelius, die is versteend omdat hij in 79 na Christus in Pompeii werd bedolven onder de lava tijdens de uitbarsting van de vulkaan Vesuvius. Tijdens archeologische opgravingen in de ruïnes van Pompeii komt hij terug samen met een kistje met sieraden.

Een low-budget monster-film in de traditie van de Mummie-films, alleen in plaats van een Egyptische mummie hebben we nu te maken met een oude Romeinse; een Etruskische gladiator wel te verstaan. De film bezit maar weinig spanning omdat het niets laat zien wat we zelf al niet hadden kunnen bedenken. En het monster is minder eng (en beweegt langzamer) dan de Mummy, maar de film zelf vliegt voorbij met een stevige 66 minuten. Dit komt doordat er gekozen is voor flink wat actie en een geweldige, belachelijk bombastische score heeft. geen topper maar wel erg leuk tijdverdrijf.

The Curse of the Fly is het tweede en laatste vervolg op de The Fly uit 1958. De plot van de film draait weer om de familie Delambre, Henri Delambre (Brian Donlevy) is geobsedeerd door de teleportatie-experimenten. Martin (George Baker), de oudste zoon van Henri, trouwt met een jonge vrouw die net uit een psychiatrische inrichting is ontsnapt. Waardoor het knap lastig wordt om de vreemde familiegeheimen nog geheim te houden. Afgezien van die naam, wat foto's van de voorgangers en de experimenten zelf, neemt de film het niet zo nauw met de voorgaande films. Ook Vincent Price en de vlieg zijn niet aanwezig. Het mogen duidelijk zijn dat deze film dus minder over een loslopend monster gaat. Het neigt meer naar een romantische spookhuis-film (zonder geesten dan) Daar is verder niets mis mee waren het niet dat karakters slecht uitgewerkt worden en het acteerwerk was maar net op randje van accepttabel. De zwart en wit beelden met soms mooie schaduwen, de "gruwelijke" beelden van de onfortuinlijke slachtoffers en de poging om iets nieuws toe te voegen aan de twee vorige films maken dat dit nog een degelijke ( maar mindere) afsluiter is geworden.

Met een titel als 'De vloek van de Komodo' en met Jim Wynorski een meester in pulp is het niet heel moeilijk te raden wat we in deze film gaan zien! Inderdaad er is een CGI-Komodo-Monster! En die monstereffecten zagen er nog best fatsoenlijk uit (voor een B-film), rechtstreeks uit de computer maar ietwat schatplichtig de jaren '50. Hoewel ik wel wilde dat het schepsel meer had te doen dan alleen maar opdagen, op één plek blijven staan ​​terwijl ze erop schieten, dan omdraaien en weggaan. De explosies waren dan weer van een heel andere kwaliteit. 'Actrice' Glori-Anne Gilbert gaat zowaar ook nog even zwemmen in een meer zonder badkleding aan! Ondanks dat ze erom bekend staat had ik het hier niet verwacht! Het is direct het spannendste wat er in de film gebeurd! Er is echt niets schokkends of andere verrassingen te zien, de film is rechtaan rechttoe maar wel (zoals we van regisseur Wynorski kunnen verwachten) cheesy genoeg om een nog goede tijd te beleven.

Standaard maar aardig! Een film die je al een vele malen eerder heb gezien. Familietraumaatje gemengd met een bovennatuurlijke kwaadaardige aanwezigheid. Het verhaal speelt zich anders dan andere af in de jaren 60 (Visueel is het een leuke afwisseling) en gaat over een moeder (Sarah Lind) die probeert om te gaan met de scheiding van haar man, (Henry Thomas, het jongentje ui ET) die haar op een dag, onbewust een vervloekte ketting geeft. Het vinkt daarna vrijwel alle vakjes af die je zou verwachten van een spookachtig/bezetenheid-film. Er waren een paar verontrustende momenten en schrikmomenten met CGI-geesten. Uiteraard een "reveal" twist aan het einde maar eerlijk gezegd was die veracht maar ook prima, Ook de oplossing om liefde te bekennen aan degenen die dicht bij je staan ​​[past goed om alles netjes tot het goede einde te brengen. Denk dat de film het een beetje moet hebben van de gimmick dat de McGraw-zussen, de hoofdrol spelen. Madeleine speelde in The Black Phone en Violet was onlangs in M3GAN. Maar zij zijn nu ook niet echt de grootste acteertalenten Tja de film is veilig en het is allemaal al eerder gedaan en ook beter gedaan. Slecht is het niet, had wat griezelige potentie maar het is voorspelbaar en uiteindelijk ook vergeetbaar.

Jane: you have big hands

Robert: ya they come with the rest of me

Vanaf deze film is het echt nog voor de Die-Hard fans gemaakt want iedereen die niets met het hele Puppet Master-ding hadden, moeten nu allang zijn afgehaakt! En het mogen duidelijk zijn dit is zeker niet de beste in de serie. Het is een echte DeCoteau-film wat betekent weinig gore, een minimaal aan vrouwen en menigmaal een ontbloot mannen-lichaam.

Andre Toulon is vervangen voor een nieuwe meester die Dr. Magrew heet, samen met dochter Jane is hij de eigenaar van de attractie; Magrew's Marvels. Maar als lokale pompbediende Robert 'Tank' Winsley wordt uitgenodigd om te helpen doordat hij het houtsnijwerk-vakmanschap beheerst, komt de waren aard van Magrew aan het licht.

De film heeft ongelooflijke fouten, maar het grootste struikelblok, is het hergebruik van beelden van de poppen uit eerdere films, meerdere keren passen die oude beelden niet eens in de nieuwe film.Toch verdient de film en regisseur ook wel lof want hij bracht Leech Woman weer even terug! Ik kan het niet helpen maar inmiddels waardeer ik de vertrouwde gruwelijke kleine vriendjes zo dat ik niet al te streng kan zijn voor ze!

Een zondeneter is een persoon die een maaltijd van de borst nuttigt van een overleden persoon om zo de zonden op zich te nemen waardoor de ziel van die persoon werd verlost. Dit soort praktijken waar arme mensen door rijke mensen werden betaald om alle zonden van de overledene op zich nemen om zo een plekje in de hemel te krijgen kwamen voornamelijk voor in de 18e en 19e eeuw in Schotland, Ierland, Wales, en sommige Engelse provincies. Deze folkloristisch griezelige achtergrond vormt een mooi uitgangspunt

Dat geven en de verhaallijn ‘wees voorzichtig met wat je wenst’ zijn eigenlijk nog best eenvoudig en toch verrukkelijk macaber. Rick Malone, een bouwvakker waarbij het op het moment allemaal niet zo lekker loopt, krijgt de sinistere deal van zijn leven aangeboden door de rijke George Drayton. Om het imperium van Drayton te erven, moet Rick alleen een maaltijd nuttigen die op het lijk wordt geserveerd Euh lees toch eens de kleine lettertjes....want dat is natuurlijk te mooi om waar te zijn !

Daarnaast is het aangevuld met verschillende subplots van Malone's vervallen religieuze geloof; de zelfmoord en relatie met zijn moeder en zijn relatie met een schoolvriend Jeremy en een ex-vriendin Tanya. Gespeeld door een cast van getalenteerde acteurs met een tv-achtergrond.

Dit is een uitzonderlijke eerste speelfilm van regisseur Justin Denton Die prachtig is vormgegeven met heel veel regie-flair De film bezit een ​​interessante visuele kwaliteit, weelderig sfeervolle decors en het effectieve gebruik van speciale effecten. Het zijn die kleine details in kleurenpalet van de decors, shots en scènes die deze productie naar een hoger niveau brengen

Nu blijkt dat Justin Denton werkte aan de visuele effecten van meerdere grote speelfilms en visuele effecten-cinematic (filmisch) regisseur bij The Elder Scrolls Online -game Prima acteerprestaties, een weloverwogen geluidsontwerp en de sfeervolle beelden van Denton, creëren hier dus echt iets gaafs!

Het oude westen, in een kleine, stoffige stadje probeert een lokale boer, Buffer, Dr. Carter en zijn familie onder druk te zetten en ze van hun land te verjagen. Een mysterieuze vreemdeling gekleed in het zwart rijdt de stad in, hij is een beruchte outlaw in het Westen. Een knappe held probeert nog vrede te sluiten en ondertussen de dochter voor zich te winnen. Het eindigt in een shoot-out Zo'n beetje het overbekende western-plot waren het niet dat die mysterieuze vreemdeling in het zwart een vampier is en de held een predikant.

De film kruist twee populaire filmgenres met elkaar en is daarmee toch wel een wat vreemdere Universal B-films uit de late jaren vijftig. Misschien zelfs wel de eerste die dit deed? (de enige uit het verleden waar ik weet van heb stammen uit 1966) Ondanks ietwat eigenzinnig is het verder ook onbeduidend.

De film bezit meer Western-elementen dan die van de vampieren-horror. Blijkbaar wordt je vampier als je zelfmoord pleegt maar echt bijten doet hij zo goed als niet. Het einde was uiteindelijk best leuk

De cast bestaat verder uit bekende B-filmgezichten en zijn allen degelijke acteurs. Regisseur Edward Dein (en screenwriter, werkte bv. ook samen met Val Lewton) laat soms opvallend en mooi belichte zwart-wit cinematografie zien bij de nachtelijke horror-gestileerde scènes. Hoewel dit te langzaam en spraakzaam en te goedkoop was om echt veel sfeer of opwinding te bieden, helpt de enigszins unieke aanwezigheid van de vampier om op zijn minst enige interesse te behouden.

WOW, wat een fantastische film! Er wordt een tragisch verhaal neergezet over hoe het kon gebeuren dat Leon Corledo, gespeeld door Oliver Reed, in een weerwolf kon veranderen. Dit verhaal zit zo slim in elkaar dat de film vanaf het begin spannend is. Het duurt redelijk lang voordat dan uiteindelijk de metamorfose in beeld wordt gebracht, zonder dat trouwens een gemis is.. Maar als Reed dan veranderd is dit zeer mooi gedaan. Alleen de speciale effects van de transformatie van de handen was sterk verouderd. Zodra je de hele weerwolf ziet is hij zelf best gruwelijk. Wederom een heerlijk geslaagde Hammer Horror.

De Bijbeltekst Ezechiël 22:22; Zoals het smelten van zilver midden in een oven, zo zult u in het midden ervan gesmolten worden. Dan zult u weten dat Ik, de HEERE, Mijn grimmigheid over u uitgestort heb, staat centraal in deze zeer fijne andere kijk op de lycantropie-mythologie

Let wel...de ziekte lycantropie want eerlijk gezegd zijn er wel bekende kenmerken die bij de weerwolf-genre horen (zilveren kogels, zigeunervloek, een geterroriseerde gemeenschap) maar is er een heel ander beeld van weerwolven. Het richt zich sowieso niet op de fysieke harige transformatie. De film begint tijdens The Battle of Somme in 1916, mannen met gasmaskers wachtend in een loopgraaf tot ze over de rand gaan. De soldaat Edward, is een van de slachtoffers en tijdens een operatie in een veldhospitaal wordt er een ​​zilveren kogel diep in zijn borst gevonden.

En voordat je kan bedenken wat dit allemaal betekent, wordt je 35 jaar teruggevoerd naar het landgoed van Seamus Laurent, zijn vrouw Isabelle en hun kinderen Charlotte en Edward. Na een fijn wreed bloedbad in één statisch schot, een zigeunervloek een vogelverschrikker en een kunstgebit met zilveren tanden verder bevindt je in een gave atmosferische horror die de bloederige en gruwelijkheden niet schuwt.

De bloederigheid zijn van heerlijke praktische make-upeffecten. De meest indrukwekkende scène van de film (een "holy shit"-scène) bevat een kijkje in hoe de geïnfecteerde mens en het beest samenleven. Het monster zelf wordt tot leven gebracht met digitale effecten, die iets minder geslaagd zijn maar door gebruik van een mistig filter wanneer het wezen aanvalt, worden deze momenten snel en desoriënterend verdoezeld.

Dit gotische horrorverhaal is over de hele linie verbluffend. Er is voldoende bloed, en de meer subtiele horrordetails zoals wind, mist, schaduwen en het gebruik van kaarslicht om een ​​griezelige sfeer te creëren, doen je denken aan het Hammer-tijdperk en de Universal-klassiekers. De film had het wel zonder het handjevol goedkope jumpscares kunnen doen, maar ze doen niets af aan de kracht van het eindproduct. Daarom is het gemakkelijk de beste originele weerwolffilm die in de afgelopen jaren is uitgebracht!

Prima film! Hoe ver zal je gaan om een (horror) film zo echt mogelijk te krijgen? En alhoewel het beter dan vele andere is laat het tevens ook wat steken vallen! In de kern is het natuurlijk een slasher maar de film werkt ook met het film-in-een-film principe, wat voor een low-budget nogal dapper of pretentieus kan zijn. En op sommige momenten weet het dan ook niet die moed/pretentie waar te maken. Echter is er erg mooi gefilmd en heeft het wel een fijne charmante uitstraling. Alexandra Socha speelt Serena Brooks de actrice die de hoofdrol krijgt in een horrorfilm. Zij is aangenaam om naar te kijken en is een prima final girl. Ook het andere acteerwerk was goed maar veel personages waren wel iets te onderbelicht. Ah en over licht gesproken, veel is in het donker gefilmd wat ook wat minder goed uitpakt voor de film. Gore zien we ook en wonderbaarlijk is die vol in beeld en van zeer goede kwaliteit. Een pluspunt en een verademing! Het is dan ook jammer dat er dan ook niet meer meegedaan is. Ik werd toch aangenaam verrast door deze verfrissende film!

De zoveelste Found-footage horror film die teleurstelt. Ditmaal is het een Britse low-budget film over drie schoolvrienden; de grappenmaker Raz, zijn bang aangelegen vriendin Charlie en haar vriendin de gevoelige Jess. Tenzamen moeten ze voor hun examen een documentaire film maken. Tja en wij als kijker volgen hen dus. Het is zo'n beetje het perfecte voorbeeld van hoe je dus het beste geen found footage type film maakt. Wat je in deze film ziet moet je vooral dus niet doen; Drie irritante studenten bij elkaar zetten. Deze studenten 15 minuten van de tijd laten gebruiken om een ​​onderwerp voor het schoolproject te bepalen en al zeker niet in een filmpje met een tijdsduur van 75 minuten. Het vriendje en vriendinnetje zo laten acteren dat het leek alsof ze eerder elkaar haten dan dat ze elkaar leuk vonden. Veel oeverloos ouwehoeren of tegen elkaar schreeuwen. Dit zorgde alleen maar voor nog meer irritatie. In het donker filmen met een minimaal aan licht en als er dan licht was de camera zo heen en weer schudden dat de kijker nog steeds zijn eigen niet kan focussen. Met een verhaal komen maar het; hoe, wat en waarom vergeten te verklaren. En dan wilde ik positief eindigen want de killer was erg cool met zijn masker. Kan dat ook niet omdat we hem bijna niet zien, ook niet tijdens het kat en muis spel in de catacomben. En misschien nog erger hij gebruikt een pistool als wapen, terwijl ik toch meerdere aanwijzingen leek te zien waar ik kon opmaken dat het om een mes ging. Het mogen duidelijk zijn dat ze keihard gezakt zijn!

Bij regisseur Bert I. Gordon weet je wat je krijg. Het zit hem in zijn naam! B.I.G. En deze film maak daar dan ook geen uitzondering op, Vergrote echte dieren, Goedkoop trucage, Om aan de titel te voldoen is er natuurlijk een éénoog,. Een man met gesmolten gezicht en uiteraard vergroot naar gigantisch proporties. Ook deze man is geen onbekende in de regisseurs zijn films (Colossal Man 1957 en Colossal Beast 1958) Onder de vier crewleden zien we Lon Chaney Jr. Een ironisch, of eigenlijk best pijnlijk stukje dialoog komt van hem tijdens deze grot-scene; "You got a drink? I need a drink!" Lon Chaney's gevecht met alcoholisme was in deze film in volle gang. Goedkope speciale effecten en een matige verhaal. Je weet bij Gordon altijd waar je aan toe bent. Wat natuurlijk ook een prestatie op zich is!

Ik sluit me aan bij de mensen hieronder! Tjonge, dit viel niet mee! De film Romeo + Juliet (1996) met o.a. Leonardo DiCaprio was een fantastische bewerking van Shakespeare.Deze film moest waarschijnlijk ook zoiets worden. Maar faalt op alle fronten! Oke, het verhaal kan niet anders dan goed zijn maar door dit niet aan te passen aan de tijd waar het in speelt is alles erg krampachtig. Ethan Hawke,Ed Harris en Milla Jovovich zijn grote namen en slecht spelen doen ze niet. Het lijkt helaas dat ze meer in een toneelstuk spelen dan in een film. En dat is waarschijnlijk dan ook het grote manco van deze film!

Op de film poster staat een mash-up van Son of Anarchy en Game of thrones maar ikzelf zie hier niets van!

Spannende film met veel plottwists. Wie spioneert nu wie? Min puntje is de reden waarom er word gespioneerd. Daarnaast vond ik ook dat veel karakters niet echt werden uitgewerkt waardoor je constant een beetje afvraagt "waarom" ? Dit geldt ook voor de hoofdrolspeler. Aan het eind ken je hem eigenlijk nog steeds niet! Verder blijft de film qua spanning en verhaal goed overeind. Verzand niet een brei waardoor je het niet meer snapt. Daarom is de film zeker drieenhalve ster waard!!

Het kan niet anders zijn dan dat deze film ook hulde wil brengen aan de jaren 50/60 B-films. Imitatie en géén parodie. Eentje in het gekke scientist of dokter of professor-genre. Het is begin jaren zestig en een arts Dr. Guy (George Hardy, Yup uit Troll 2) die cysten verwijdert, wil een patent op zijn uitvinding de ‘Get Gone’-apparaat Zijn verpleegster Patricia (de Duitse Eva Habermann, werkte al vaker samen met Hardy in o.a. Trolls World, en uit Sky Sharks) weet uit ervaring dat het ding gevaarlijk is en niet klaar en wil stoppen met voor hem te werken als de machine gebruikt. Tja uiteraard gaat dat mis...! Er bestaat denk ik ook maar weinig twijfel over wat voor soort film dit is? Cysten worden beloofd, en cysten zijn wat het levert! En ja ze worden uitgeknepen dus er zijn liters pus! Heerlijk en liefdevol maar met een te krap budget. Hierdoor zijn er ook een paar stukken die meer opvulsel zijn, dan echt interessant. En nu snap ik dat een film over een uit-de-kluitgewassen puist niet serieus te nemen is (doet het ook gelukkig niet) Humor en Looney Tunes-achtige geweld gebruiken om het gemakkelijker te verteren doet afbreuk aan de doeltreffendheid van de gore en dat is jammer! Toch was dit een leuke en solide B-of trash-film!

“And so I got photographed with her fanny.”

Ouderwets moordmysterie, een detective-thriller dat zich langzaam ontvouwt met tegen de achtergrond de grimmigheid van Warschau Polen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Een advocaat doet alsof een Joodse studente zijn vrouw is om haar zo aan de Jodenvervolging te laten ontkomen. Maar dan eindig ze alsnog dood op de keukenvloer met een mes in haar rug. Een Poolse rechercheur probeert dit op te lossen. Een intrigerend en behoorlijk spannend moordmysterie. Het verhaal is oké, maar de plotwending is iets te vergezocht Toch was de opzet van whodunnit in de Tweede Wereldoorlog zeer oké! Degelijk en prima.