True Detective - Seizoen 1 (2014)

Briljante serie. Geweldige acteurs, heerlijke sfeer, goed verhaal... wat af en toe wat ingewikkeld wordt door de vele namen en personages. Voor de rest zeker een aanrader en wederom een klassieker van HBO. Beide hoofdrollen, Woody en Matthew, spelen Oscar-waardig!

Dit was gewoon een tv hoogtepunt van het jaar 2014....in een woord geweldig.

Vetste serie ooit en zal in mijn ogen ook moeilijk weer zoiets voorbij komen.

Een fenominale Matthew McConaughey en ook petje af voor Woody Harrelson.

Ook de rest van de cast was boven gemiddeld.

De duistere en donkere sfeer in deze film is er eentje om kippenvel van te krijgen als je het er over hebt,de enige serie die ik na het bekijken ervan ook nog eens heb aangeschaft op BR.

Voor iedereen die deze serie nog niet gezien heeft.....ga hem zien want het is een hoogstaand visueel spectakel!!!

Deze serie wordt weleens vergeleken met Twin Peaks.. Ik kan daar wel inkomen. Raakvlakken qua verhaallijn en beiden kennen een typerend Amerikaans landschap in de jaren '90 gehuld in een dreigende en donkere setting. Hoe dan ook is dit voor mij een serie op zichzelf. De bijzondere sfeer, het strakke verhaal, het overtuigende acteerwerk.. Een veel betere serie heb ik nog niet gezien.

Weergaloos HBO-materiaal. Alles klopt: twee fantastische acteurs in de hoofdrol; grimmige, inktzwarte cinematografie waarmee de rafelrandjes van Louisiana worden getoond; een plot dat elke episode opnieuw met nieuwe verrassingen komt. Het werkt ook prima dat het uit 'slechts' acht afleveringen bestaat, want nu kunnen ze precies op de juiste momenten spelen met tijdsvormen, zonder dat de spanning eruit gaat.

Het was eigenlijk via het tweede seizoen van True Detective dat ik voor het eerst van de serie hoorde. Naar aanleiding van de release van de eerste aflevering van seizoen 2 werd ergens nog eens aangehaald hoe goed de eerste reeks eigenlijk in elkaar zat. Ik nam een mentale notitie en klasseerde de reeks als een to-see. Een tijd daarna kwam ik toevallig op het MovieMeter topic (inclusief dikke spoiler, verbazingwekkend hoe lomp iemand spoilers kan zetten als je er toch uit kunt afleiden wat er gebeurt, voor het tweede seizoen) en dan maar ineens besloten om eens het eerste seizoen op te zetten.

De verwachtingen waren in ieder geval erg hoog gespannen. Dit seizoen krijgt praktisch enkel lovende woorden en die komen voor mij grotendeels uit. Ik sta er in ieder geval niet zo wild van als sommige gebruikers, maar het mag duidelijk zijn dat dit een erg heerlijk stukje cinema is. Ja, ik noem het cinema, want True Detective steekt filmisch gewoon enorm goed in elkaar. Van het sfeerbeeld van New Orleans, dat blijft toch een plaats waar ik ooit eens wil geraken, tot de spanningsboog en de acteerprestaties. Op narratief vlak heeft True Detective een tikkeltje weg van Twin Peaks, niet erg aangezien ik een grote fan ben van de hersenspinsels van David Lynch, maar de zoektocht blijft boeiend van de eerste tot de laatste seconde. Gelukkig laat Nic Pizzolatto zich uiteindelijk niet teveel verleiden tot een hoop filosofische mumbo jumbo en levert hij gewoon een degelijke climax af. Mooi ook dat hij er in slaagt om de dood van de man met de littekens ergens halverwege de aflevering te laten gebeuren en je toch nog geboeid naar de verdere gebeurtenissen met Rust en Martin laat kijken. Die hun dialoog onder de sterren is misschien wel één van de mooiste scènes uit de serie. Kippenvel wanneer de laatste zin (Well, once there was only dark. You ask me, the light’s winning) wordt uitgesproken.

Grote fan van Matthew McConaughey en dit is misschien wel zijn ultieme rol. De transformatie die Rust Cohle doorgaat doorheen de afleveringen is fabelachtig om te zien. De clean shaven detective tot de langharige alcoholieker... Hopelijk krijgen we nog veel mooie rollen van hem te zien. Iets minder grote fan van Woody Harrelson maar ook die doet het fantastisch. De dialogen tussen hem en McConnaughey spatten van het scherm en hoewel hij fysiek niet zo'n indrukwekkende transformatie als de andere doormaakt, is toch ook hij een absolute meerwaarde in het geheel. Sowieso weinig aan te merken op de cast, zo is Michelle Monaghan ook nog een goed klankbord voor Harrelson.

Vergeet trouwens ook niet de soundtrack van T Bone Burnett. Dat openingsnummer zou ik gewoon een paar uur op repeat kunnen draaien. Soit, heerlijke serie die zich af en toe wat verliest in teveel nonsens (dan doel ik op dat "time is a flat circle" gedoe) maar voor de rest weinig verkeerd doet. Duistere sfeer, heerlijke cast en een vibe om U tegen te zeggen.

Dikke 4*

Wát een serie... Een mysterieus plot, heerlijke soundtrack (de openings theme inclusief beeldmontage en nummers als The Angry River en Sign of the Judgement die blijven nagalmen), de Louisiana-setting met een smeltkroes van Franse en Afrikaanse invloeden van religie en cultuur. De groene, smerige swamp-sfeer. Doet het bijna altijd goed op film (angel heart, southern comfort, the last exorcism, etc.).

Een minpunt vind ik dat Rust een paar keer krampachtig diepgaand overkomt en bijna een karikatuur wordt, maar sommige uitlatingen zijn spot on, en er staat zo veel goeds tegenover zoals de laatste onheilspellende minuten van aflevering 3 (met die score eronder), de openingsdialoog van aflevering 5 (eigenlijk hadden Dewall en Ledoux van personage moeten wisselen, wat een figuur die Dewall), de verzonnen reconstructie van wat er gebeurde bij Ledoux' huis, natuurlijk de zes minuten take (of twee keer drie misschien maar dat maakt het niet minder knap). Tot dat moment is het slow burning en dan zit je opeens op het puntje van de stoel, gruwelijke timing.

De ontknoping van het mysterie vind ik prima alleen had een einde met de dood van Rust mij meer gepast geleken en het slot is iets te langgerekt. Maar goed dat mag de pret niet drukken. Prima speelduur ook die acht afleveringen, wel zo prettig eigenlijk. Samen met Twin Peaks de beste serie ooit imo.

Herzien op blu-ray. Blijft een geweldige misdaadserie van HBO, vooral de moeite waard door het magistrale akteerwerk van zowel Matthew McConaughey als Woody Harrelson. Beiden zijn nooit beter geweest. Vormgeving en camerawerk zijn ook eersteklas, net als de onder de huid kruipende muziek en het naargeestige sfeertje. Waar de reeks soms helaas wat tekort schiet is in de plot. Vooral in de tweede helft begint de serie wat te slepen en wordt één en ander minder boeiend en vooral minder spannend. De finale valt vervolgens ook wat tegen. Niettemin heel erg goed. Kon televisie altijd maar zo mooi zijn.

Herbekeken en beviel me nog beter dan de eerste keer. Toch echt wel een absolute klassieker, dit eerste seizoen, met een gewéldig duo in de hoofdrol.

“Well, once there was always dark. If you ask me, the light’s winning.”

Vandaag voor een tweede keer compleet herzien. Soms kun je een serie/film net wat meer waarderen (of juist niet) als je hem voor de tweede keer bekijkt.

Net zoals bij de eerste zit, weet dit seizoen enorm veel indruk op mij achter te laten. Alles lijkt gewoon te kloppen. De setting, het acteerwerk, het verhaal, de muziek. Het is allemaal zo enorm goed en voor TV wellicht nog extra indrukwekkend. Ik bedoel, hoeveel series hebben nou twee van zulke acteer kanonnen als McConaughey en Harrelson in de hoofdrol? En dan ook nog de cinematografie wat van een filmisch niveau is.

Wat ik ook geweldig vind zijn de tijdspanne waar in het zich, in het broeierige Louisiana afspeelt. 1995, 2002 en 2012. En in elk tijdspan is er op de kleine details gelet zoals, haar, kledingstijl en kleine karakter ontwikkelingen etc.

Ook de dialogen in deze serie zijn fenomenaal en zelfs dat, vind ik nog een understatement. Het is écht puike schrijfwerk wat hier is afgeleverd en dit zie je echt zelden op TV. De eerste aflevering is wellicht even inkomen omdat het misschien nog een beetje van hot naar her gaat, maar vanaf aflevering 3 “The Locked Room” gaat het los.

Écht een puike serie!

You ever see something like this?

No sirrrrrr.....

Heb ik al gezegd dat ik niet echt een serie kijker ben...? Ja, al veel te vaak eigenlijk, en vooral rond de tijd dat ik deze serie voor het eerst zag hield het serie kijken bij mij wel op met The Pacific en Band of Brothers. Hoewel ik de naam van deze serie regelmatig vergat had een teaser die ik ooit op Canvas voorbij had zien komen, ten tijden van de eerste uitzending, best indruk gemaakt. Toen een kameraad deze serie in zijn collectie bleek te hebben hoefde ik daar niet lang over na te denken om deze te lenen en eenmaal begonnenzat ik tot over mijn oren in de zaak en zat ik de serie binnen enkele dagen uit....mijn reactie was simpel en in één woord te omvatten: WAUW!!!

Samen met een stapeltje films was het wel eens tijd voor een herkijk en review wat deze kerstdagen gerealiseerd werd, en andermaal werd ik opgeslokt door het geheel en kon ik amper ophouden met kijken. En andermaal biologeerde het bijzondere duo Rust en Marty en kroop de muziek en sfeer me onder de huid. Waar verder eigenlijk te beginnen...? Het script, de spanning, de acteerprestaties...nee, ik begin bij de letterlijk fantastische soundtrack. Behalve de naam van The Handsome Family kan ik niet helemaal uitvinden van wie de terugkerende dreigende en donkere muziek is, maar dat deze geweldig is spreekt voor zich. Het is geheel in lijn met de uitgestrekte moeraslanden van zuidelijk Amerika die geladen lijken met een bepaalde triestheid, waar dingen niet pluis zijn, waar een bepaalde droevigheid heerst, naargeestig, zeg maar gerust eng. Mensen die aan hun lot zijn overgelaten, waar een leven meer of minder niet opvalt, waar het vervagen van een persoon of indentiteit niet langer spreekwoordelijk is.

Samen met die omgeving en sfeer eisen natuurlijk de hoofdkarakters de hoofdrol, het duo, en dat is me een stel. Marty lijkt het normaalste, Rust het eerlijkst. Doch is het onwaarschijnlijk hoe zeer ze verschillen en hoe zeer de mannen een bijzonder soort chemie voor de dag legen. Uiteraard is het Rust die het meest de aandacht trekt, wat een karakter, wat een zienswijze, en wat een gepijnigd persoon. Samen met Rust wordt er een wereld aangeboord waar het de twijfel is wat echt is en wat niet, wie vertelt de waarheid en wie niet in deze smerige en in- en intrieste wereld. Ondertussen speelt ook nog het nodige aan huiselijke en relationele besognes. Wellicht niet het meest interessante in de zaak, toch zorgt het wel voor een bepaalde balans en wisselwerking, iets dat later terug zal keren na een tijdsprong.

De cinematogrofie is om te smullen en de overval op het drugshol is een fraaie one take gebeurtenis, wat een zenuwengedoe is dat overigens en daarmee natuurlijk uitermate goed neergezet. Interessant is de ondervraging door het andere rechereursduo, want wat is er nu aan de hand? Vanwaar de interesse in een zaak die veel eerder werd afgesloten. Is iedereen wel wie hij zegt dat hij is? Beklijvend is de overval op Ledoux, net als de tweede ontmoeting van Rust met de getraumatiseerde Kelly, poeh...ronduit verschrikkelijk die scene. De tijdsprong en heropening van het onderzoek is ook sterk, dan pas zien we het resultaat van alle weerslag die de zaak en spanning had op beide mannen, overduidelijk is dat de zaak nog altijd speelt en bewust of onbewust hun leven voorgoed verandert heeft. Het leven blijkt voor beide niet super waarop het gezamelijke besluit komt om voor eens en voor altijd met het verleden af te rekenen, en inderdaad, soms kom je een monster tegen, soms meerderen.

En andermaal maakt TD seizoen 1 een bijzonder goede indruk, iets dat 3 niet heeft kunnen bewerkstelligen, hoewel die verder prima is maar niet van dit niveau, 2 moet ik altijd nog zien en ik begrijp dat seizoen 4 in ontwikkeling is. TD1 is toch wel één van de beste dingen die ik op serie gebied heb gezien en overtuigt dus op magistrale wijze. De muziek, de sfeer, de settings, de opbouw en natuurlijk een weergaloze Matthew McConaughey. Wat is die acteur de laatste jaren in achting gestegen. Is er verder nog iets te benoemen...? Mja, wellicht nogmaals de prachtige, verlaten en treurige locaties waar mijn urbex hart sneller van gaat kloppen. Gaat er ooit een betere True Detective komen...? Nee, ik denk het niet.

Prachtig verteld, geweldige visuele sfeer, sterk acteerwerk (hoewel het soms doorslaat) en ook een van de meest naargeestige en duistere verhalen die ik gezien heb. De bikeraflevering is weergaloos en ook de slotconfrontatie vond ik spannend opgebouwd, hoewel inderdaad de ontraadseling lichtelijk teleurstellend is omdat het hele religieuze en cultaspect van de zaak ineens wegvalt. Maar verder erg indrukwekkend (ruime 4* regionen).

Een heel sterk eerste seizoen, voornamelijk door de sfeer die hierin neergezet wordt. Enkele dialogen zijn helaas iets te lang; ze voegen daarbij weinig aan het geheel toe. Het slot viel een beetje uit de toon in vergelijk met de voorgaande delen. Neemt niet weg dat dit seizoen hoog scoort voor mij, waarbij McConaughey een uitstekende rol speelt.

Tikje overgewaardeerd en bijzonder sloom van opzet. Om die laatste reden kon ik er aanvankelijk, jaren terug, niet inkomen. Heeft ook met de structuur te maken. Veel uitweidingen in achteraf gesprekken over allerlei randzaken waardoor het erg lang duurt totdat men tot de kern komt. De serie is vooral ontzettend goed in het neerzetten van de twee agenten, geweldige rollen van Harrelson en McConauwhey zeer verschillende persoonlijkheden waartussen het niet bijzonder botert maar waar een wederzijds respect geldt en een bijzonder sterk geweten richting de eigen roeping. Wat ietwat tegenvalt is dat de heidense cult die ontdekt wordt nooit echt voldoende geduid wordt, zodat het vaag blijft wat het idee erachter is.