Game of Thrones - Seizoen 6 (2016)

Een jaar lang wachten, en voor je het weet zit het seizoen er alweer op. Tijd om de balans op te maken.

Zoals al eerder opgemerkt is vooral het eind van het seizoen sterk. Mijns inziens was er geen enkele aflevering zwak, hoewel er met name in het midden wat afleveringen met zwakke punten zaten. De tegenvallers van dit seizoen:
- Mereen. De meeste scènes zijn een beetje ongemakkelijk, en het talent van Peter Dinklage wordt hier verspild. Gelukkig volgen in de laatste twee episodes toch nog sterke scènes.
- Ik was erg gelukkig met de terugkeer van Blackfish Tully. Hij wordt ijzersterk neergezet en heeft een aantal korte maar mooie scènes. Ik kan het echter niet verkroppen dat hij zo aan zijn eind moest komen.
- De gebeurtenissen in King’s Landing schieten niet echt op. Weliswaar wordt er een heleboel goed gemaakt in de laatste aflevering, maar ik had het echt wel gehad met die High Sparrow.
- De Iron Islands… An sich geen slechte scènes, maar ze vallen in het niet bij de rest van het verhaal. Het is bijna alsof de makers uit schuldgevoel alsnog Euron Greyjoy hebben doen opdagen.

Sterke punten:
- Dit seizoen is de definitieve comeback van de Starks. Na vijf seizoenen is Sansa eindelijk een sterke vrouw, Brans verhaallijn is oprecht interessant, Arya maakt een eind aan haar identiteitscrisis en komt terug naar Westeros. Daarnaast hebben we nog de letterlijke comeback van Benjen, toch nog niet dood, en Jon Snow. Die was weliswaar dood, maar heeft het uiteindelijk toch tot King in the North geschopt. Lang niet slecht voor een familie die uitgestorven leek.
- Ik heb de term al eerder genoemd: wish fulfilment. Dit is voor Game of Thrones-begrippen een behoorlijk happy seizoen. Maar ik geef toe: misschien zal ik Ramsay toch een beetje missen.
- Een epische veldslag in episode 9, zoals we verwachtten. Niet héél schokkend misschien, maar desondanks bloedstollend.
- Een aantal sterke dramatische scènes. Jaime was erg goed in episode 8, Sansa en Jon hebben een uitstekende chemie, en de flashbacks van Bran waren ook sterk. En dan de hold the door-scène…
- Eervolle vermelding voor Lyanna Mormont. Hoeveel koningen hebben hun koningschap te danken aan een 10(?)-jarig meisje?

Meest memorabele scènes:
- Het weerzien te Castle Black. Geen enorme scène, maar toch ontroerend. En, naar het lijkt, het begin van betere tijden voor de Starks.
- De (aanloop naar de) ontploffing van de Sept. Uitzonderlijk goed uitgevoerd, met schitterende muziek.
- De dood van Hodor. Nooit gedacht dat dat me zo zou raken.
- De dood van Ramsay Bolton. Wraak! En de perfecte afronding van een fantastische aflevering.

Wat ik hoop voor seizoen 7:
- Drama tussen Jaime en Cersei. Cerseis heeft al wat haar menselijk maakte verloren; voor Jaime hoop ik juist dat hij, na zijn belevenissen in Riverrun, verder gaat met zijn redemption arc. En dat gaat ongetwijfeld botsen.
- Over botsingen gesproken… Littlefinger keek erg onheilspellend in zijn laatste scène. Er gaat nog wel wat gebeuren tussen hem, Sansa en Jon. Hopelijk blijven Sansa en Jon een eenheid vormen.
- Hopelijk meer flashbacks! Met Rhaegar Targaryen misschien?
- Ik weet niet wat ik hoop voor Arya. Engel der Wrake spelen is goed en aardig, maar omwille van haar geestelijke gezondheid moeten we misschien maar hopen dat ze herenigd wordt met haar familie?

Al met al een prima seizoen. Ik kijk nu al reikhalzend uit naar het volgende. Winter Has Come…

Het is wel duidelijk te merken dat ze naar een eind toe werken, de tijd vloog voorbij in dit seizoen. En hoewel ik blij ben dat ze eindelijk een beetje tempo erin hebben is dit wel weer een erg groot verschil met eerdere seizoenen. Gelukkig worden een aantal saaie verhaallijnen afgerond (eindelijk van die faith zooi af) en krijgen andere steeds minder tijd (Dorne wat toch een grote saaie bende is).

Dan eindelijk vertrekt Daenerys, het zou verdomme eens een keer tijd worden. Ik verwacht nu wel dat ze daar begin volgend seizoen direct mee gaan knallen.

Beste momenten:
- Hold the Door, zo ongelofelijk krachtig moment dat tevens een interessant gegeven geeft over de invloed die Bran heeft als die in de 'flashbacks' zit.
- Jon en Sansa die herenigt worden en dat het hun eindelijk eens meezit.
- Ramsay, wat ga ik die man missen maar wat een heerlijk moment was dat. Die hele battle was trouwens geweldig gefilmd, klein smetje was Littlefinger die wel erg Deus Ex Machina aanvoelde.
- The winds of Winter, of tenminste de eerste 20 minuten. wat een geweldige opbouw en eindelijk maakt Tommen eens een keuze uit zichzelf .
- Sam. Wat een geweldige goedzak is die kerel toch, ben erg benieuwd wat zijn verder aandeel wordt maar de momenten bij zijn ouders en de aankomst van de bibliotheek zijn heerlijk.

Minpunten:
- Blackfish. Een geweldig personage, maar oh zo jammer dat we hem verder niet in actie zien.
- Arya. Leuk de ontwikkeling die ze meemaakt maar het voelde allemaal niet logisch en lekker aan. Eerst is ze een seizoen lang aan het huilen en nu ineens is ze volleerd in alles. Had daar voornamelijk het gevoel dat ze perse haar wraak op Frey wilde bewaren tot het eind en er daarom maar wat filler in stopte met Waif.
- Daenerys. Eigenlijk al vanaf het tweede seizoen mijn minst favoriete verhaallijn en ook dit seizoen begint het weer allemaal wat jammer. Ik kan me er gewoonweg niet voor interesseren. Grootste probleem is echter dat het in de laatste paar afleveringen ineens zo snel gaat, dt terwijl we al 6 seizoenen naar haar trage gekloot aan het kijken zijn. Ook hier voelt het gewoon te gehaast. en dan laat ik het tijdreizen van Varys nog even links liggen.
- Time travel. Varys, Arya en Jamie die erg snel van hot naar her reizen terwijl dit in vorige seizoenen meerdere afleveringen of zelfs een heel seizoen in beslag nam. Wat het dan nog vreemder maakt is dat Brienne weer een traag geval is.
- The Hound. Hoe geweldig ik het personage ook vindt hij voelt hier voornamelijk als filler. Hopelijk gaan ze hem volgend seizoen wel goed gebruiken anders dient dit geen doel.
- Jamie. Hij is qua ontwikkeling echt 'all over the place'. Met Brienne is het allemaal weer 'redemption' maar zodra ze weg is, is het weer 'ik houd van me zus en doe alles voor haar'. Het eind beloofd wel eindelijk verdere ontwikkeling van hem, maar dat is nog maar zien.

Winter is Here en dat werd tijd ook. Meer en meer partijen verdwijnen en de Starks krijgen eindelijk weer wat goeds. Ik ben blij dat ze eindelijk wat sneller door het verhaal gaan, keerpunt is wel dat het contrast tussen de seizoen wat groter wordt. Dat wordt ook geholpen doordat het een hoopvoller seizoen is dan eerdere. In tegenstelling tot eerdere seizoenen is de drang om het volgende seizoen niet echt groot, ook halverwege dit seizoen verdween die drang weer. Tevens zit ik me af te vragen hoe ze dit nu nog over 15 afleveringen gaan verdelen, daar zal helaas wel weer veel filler inzitten.

Maargoed ik heb me weer vermaakt met dit seizoen.
4.0*

Seizoen 5 was tot nu toe de minste van de serie en het is goed dat de makers zich sterk herpakken met juist nu een van de sterkste seizoenen van de reeks. Het begin is nog rustig, maar zeker de slotafleveringen zijn ronduit intens, grootschalig, episch en pakkend. Ongelofelijk dat je hier naar een tv serie zit te kijken in plaats van een honderden miljoenen kostende film. Petje af. Inhoudelijk was dit seizoen ook minder rommelig dan het voorgaande, maar erg veel heb ik er niet over te melden. Het meeste staat al wel in de berichten in dit topic. Benieuwd naar het zevende seizoen en daarna zal ook ik lang moeten wachten op het slotseizoen.

4*

Oh, wauw. Ik sta er van te kijken hoe mijn waardering voor deze serie veranderd is. De eerste drie seizoenen vond ik wel oké, maar toch vooral best langdradig. Ik had er een hard hoofd in dat ik ooit nog de hype van Game of Thrones zou gaan inzien. En toen kwam ik bij seizoen 4 en kwam daar eindelijk verandering in. Seizoen 5 was dan weliswaar weer een stapje terug, maar slaagde er evengoed in mijn aandacht vast te houden.

Seizoen 6 was voor mij de overtreffende trap. De eerste paar afleveringen zijn nog een beetje op het niveau van seizoen 5: goed, maar soms krijg je de indruk dat er niet bijster veel gebeurt. Dit verandert echter in de tweede helft van het seizoen. De spanningen nemen dan in vrijwel ieder gebied toe (in Winterfell alsook in King's Landing en Meereen) en dit mondt tijdens de laatste twee afleveringen uit in de meest spectaculaire climax die je je als kijker maar kunt wensen. De veldslag in Winterfell en de aanval in Meereen zien er adembenemend uit en zijn haast voelbaar. In King's Landing doet zich ondertussen de ene interessante plotwending na de andere voor, hoewel alles daar dusdanig in beeld gebracht werd dat het niet als een complete verrassing kwam (Tommen's zelfmoord zag ik bijvoorbeeld aankomen op het moment dat hij zijn kroon afzette). En wat mij (zo te lezen niet als enige) opviel: personages als Varys, Jaime en Arya verplaatsen zich bliksemsnel tijdens die laatste afleveringen. Die afleveringen zijn zo sterk dat een dergelijk detail natuurlijk de boel niet helemaal onderuit kan halen, maar het doet wel een beetje af aan de continuïteit. De voorgaande seizoenen leken immers vooral duidelijk te willen maken dat de wereld dusdanig groot is dat je niet zomaar even van A naar B reist.

Erg fijn seizoen. De serie heeft naar mijn mening een duidelijke groei doorgemaakt. Het acteerwerk is altijd al goed geweest geweest, maar de politiek is interessanter geworden, de humor slaat vaker aan en de actiescènes komen (mede door het hogere budget) veel meer tot hun recht. Ook heb ik een zwak voor plottwists zoals die omtrent Hodor. Heel mooi gedaan en wat leefde ik met hem mee toen hij die deur probeerde tegen te houden. Het laatste shot van de tiende aflevering kan zo door voor het einde van een epische blockbuster die je zojuist in de bioscoop hebt gezien. Knap dat deze televisieserie dat heeft weten te bewerkstelligen.

4*

Het zesde seizoen voor de tweede keer gezien en mijn waardering aangepast naar de volle vijf sterren. Er zitten drie afleveringen in dit seizoen die wat mij betreft gewoon het hoogtepunt van de serie vormen. Alles is verrassend, filmisch en episch. Dit niveau heb ik nooit eerder op het kleine scherm mogen aanschouwen. Vooral de grote veldslag dit seizoen is bijna mooier dan welke veldslag in films dan ook. Miguel Sapochnik, de regisseur van de laatste afleveringen, is hier geniaal en ik ben blij dat hij ook voor het slotseizoen teruggekeerd is.

Eén opvallend minpunt dit seizoen: dit is verreweg het minste seizoen voor Tyrion, die normaal fungeert als leukste personage.

Twee gezichten.

Dit seizoen was voor mij echt heel dubbel. Aan de ene kant heb je een paar geweldige episodes (The door, Battle of the Bastards, en deels The winds of Winter) maar aan de andere kan toch ook wel weer veel te veel sparrows en violenmuziek. Ik zie hierboven veel lovende commentaren over de muziek dus ik ben gelukkig in de minderheid. Nochtans haalde het de kracht uit veel scenes en dat is zonde. Doe mij dan maar liever de wat onorthodoxe up-beat track tijdens measter Pycelle z'n dood. Überhaupt zou wat variatie met electronic, rock of geen muziek ( zoals bijvoorbeeld tijdens Tommen z'n jump) wel fijn zijn geweest, maar goed genreclichés.

Verder zoals gezegd ook wel weer heel veel sparrows dit seizoen. En hoewel dat op een hele leuke manier ten einde kwam kon ik gezien mijn irritaties naar deze hele verhaallijn er minder voldoening uit halen dan ik zou willen. Maar goed, die zijn nu weg dus ik hoop dat we met seizoen 7 gewoon weer verder kunnen waar we bij seizoen 4 gebleven waren.

Verder gewoon een goed seizoen overigens. Alles gaat in rap tempo verder, paar mooie gevechten en zelfs de meest doodgewone verhaallijnen zijn interessant (Clegane en Sam). Wel heel voorspelbaar natuurlijk dat zowel Jon als Clegane 'terug' zijn, maar ik vind het prima, ik heb ze er graag bij.

Ook Dany eindelijk naar Westeros en Arya met een mooie wraakactie. Al met al een goed seizoen die voor mij enkel wat punten aftrek krijgt omwille van de sparrows en soms overdreven violenmuziek. Maar nog steeds ruim voldoende.

3.5*

“You’re in the great game now, and the great game is terrifying”

Inmiddels aangebroken bij tòch wel mijn favoriete seizoen van de serie. Het is altijd een gevecht tussen 4 & 6 voor mij en ondanks, dat vanaf dit seizoen langzaam de charme verdwijnt, omdat D&D het zonder het bron materiaal hebben moeten doen. Vind ik dit qua spanning en vermaak, toch wel écht een geweldig seizoen.

Eigenlijk komen bijna alle verhaallijnen van de voorgaande seizoenen, hier tot een conclusie. Daardoor is het tempo vrij hoog in dit seizoen en is er naar mijn mening, eigenlijk geen matige aflevering.

Een van de beste verhaallijnen dit seizoen, vind ik die van Bran. Hij is er één seizoen niet geweest en gek genoeg, valt me dat ook bij de tweede keer niet op. Maar, dit is bij uitstek wel zijn beste seizoen. Zijn bezoekjes in het verleden van Westeros, hebben een heleboel vragen beantwoord en met als hoogtepunt aflevering 5 ‘The Door’. Prachtige aflevering!

Maar, hoogtepunten van dit seizoen waren toch echt, aflevering 9 ‘Battle of the Bastards’ en 10 ‘The Winds of Winter’. Battle of the Bastards, was écht puntje van je stoel werk, met sterke cinematografie, heerlijke score van Djawadi en flamboyante choreografie. Ramsay, is dit seizoen uitgegroeid tot de hoofd bad-guy en dit heeft zich zeker uitbetaald. Voor mij, absoluut top 3 bad Guys van de serie en sterke performance van Iwan Rheon.

Aflevering 10 daarentegen, is misschien nog wel beter. De openingsscène, is misschien wel net zo iconisch als die van S1 ep1 ‘Winter Is Coming’. Fenomenale score van Djawadi en de enige keer, dat ik Cersei Lannister een echt bad-ass vind. Hoe ze daar met haar wijn glas staat toe te kijken, hoe ze in één klap een van de meest vervelende verhaallijn rechtstreeks naar de hell blaast, is héérlijk. Maar, ook. De onthulling van Jon Snow, zijn ware identiteit is een kippenvel momentje. Écht prachtig!

Al met al, is seizoen 6 na mijn mening: het hoogtepunt van de serie.