menu
Mijn Series +

Black Mirror - Seizoen 3 (2016)

mijn stem
3,98 (192)
192 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Drama / Sciencefiction

ontwikkeld door Charlie Brooker
met Bryce Dallas Howard, Alice Eve en Kelly McDonald

In de afgelopen tien jaar heeft de technologie bijna elk aspect van ons leven veranderd, nog voordat we de tijd hadden om het tegen te houden en erover na te denken. In elk huis; op elk bureau; in elke handpalm - een plasma scherm; een monitor; een smartphone - een zwarte spiegel van ons bestaan in de 21e eeuw. Black Mirror is een hedendaags Britse bewerking van de Twilight Zone met verhalen die profiteren van het collectieve onbehagen over onze moderne wereld.

  1. Nosedive
  2. Playtest
  3. Shut Up and Dance
  4. San Junipero
  5. Men Against Fire
  6. Hated in the Nation
zoeken in:
avatar van Animosh
3,0
Minder dan de vorige seizoenen.

Het belangrijkste verschil is voor mijn gevoel dat Black Mirror een stuk toegankelijker is geworden, meer mainstream, zowel in haar (meer "Amerikaanse") stijl als in haar inhoud. Zo heeft de eerste aflevering bijvoorbeeld een erg klassieke sfeer, met veel pianomuziek, in plaats van de koele science fiction sfeer die voorgaande seizoenen in grotere mate hadden, en ligt de boodschap er metersdik bovenop. En de donkere humor en wrange eindes zijn ook aanzienlijk verdund, terwijl die de serie voor mij juist fris maakten: nu wordt de kijker vaker een boodschap opgedrongen, en een aantal keer krijgen we zelfs een happy ending. Ten slotte voelt het allemaal gewoon niet meer zo fris als het was. Dat de serie regelmatig terugvalt op clichés die we al talloze keren hebben gezien in science fiction helpt wat at betreft niet.

Verder zal ik nog kort iets zeggen over de individuele afleveringen:

1. Nosedive: deze aflevering, geregisseerd door Joe Wright (van oa Pride & Prejudice), heeft de meest klassieke sfeer van alle afleveringen, met klassieke muziek op de achtergrond en veel kleur. Dat spreekt mij persoonlijk niet zo aan (zeker niet bij science fiction), maar belangrijker is dat het plot zo ontzettend onsubtiel is. Het gaat over een toekomst waarin mensen elkaar voortdurend beoordelen met sterren, wat uitgedrukt wordt in een gemiddelde, met als resultaat dat mensen alles doen om anderen te plezieren. Op zich geen oninteressant uitgangspunt, maar het ligt er allemaal veel te dik bovenop, waardoor het eerder als een flauwe parodie dan een dystopie aanvoelde, en het eindigt met een nogal flauwe moraal. 2.5*

2. Playtest: in deze aflevering, geregisseerd door Dan Trachtenberg (van 10 Cloverfield Lane), test een backpacker een prototype uit van een virtual reality ervaring waarin zijn grootste angsten worden gematerialiseerd. Een leuk uitgangspunt dat zorgt voor een spannende aflevering, maar erg origineel is het natuurlijk niet, en ook de uitwerking barst van de clichés ("wat is er echt en wat niet?!"). 3.5*

3. Shut Up and Dance: een aflevering, geregisseerd door James Watkins (van Eden Lake), over een jongen die via zijn webcam gefilmd wordt terwijl hij masturbeert en vervolgens met die video wordt gechanteerd om instructies te volgen die hem worden toegestuurd. Wat zorgt voor een vermakelijke thriller die goed het gevaar laat zien van cybercrime (en online vigilantisme) en een lekker donker einde heeft. 3.5*

4. San Junipero gaat over twee vrouwen die verliefd worden in een mysterieuze gemeenschap. Het uitgangspunt - ouderen krijgen de kans om in een virtuele wereld verder te leven - is leuk maar de omgeving waarin het verhaal zich afspeelt (de 70's vooral, met de bijbehorende muziek, aankleding en clichés) ligt me niet en het verhaal (een vrij voorspelbaar romantisch drama) boeide me weinig. 3*

5. Men Against Fire gaat over een soldaat die strijdt tegen "roaches", een soort zombie-achtige wezens die de wereld bedreigen - alleen blijken het in feite "normale" mensen te zijn (met "inferieure" genen) en is hun uiterlijk een virtuele illusie die ertoe dient om hen te ontmenselijken. Een leuk idee, maar de uitwerking is vrij mager en de personages zijn ontzettend eendimensionaal. 3.25*

6. Hated in the Nation is met anderhalf uur veruit de langste aflevering. Iedere dag wordt de meest gehate mens in het land vermoord, en een detective en haar assistent gaan op onderzoek uit om te ontdekken wie hierachter zit. Detectiveseries zijn mijn ding niet, en de personages zijn nogal saai, maar het laat wel goed de gevaren zien van het op de wereld loslaten van allerlei technologie die gehackt kan worden en vervolgens ingezet wordt tegen de bevolking, en het donkere einde is leuk, zij het weinig subtiel - alleen dat geforceerde happy ending hadden ze achterwege mogen laten. 3.25*

Alles bij elkaar is de serie nog steeds de moeite waard, vooral doordat er weinig series zijn die op een vermakelijke en effectieve manier de gevaren laten zien van toekomstige technologieën en ontwikkelingen. Dit derde seizoen is echter wel minder fris - toegankelijker, clichématiger, minder donker - en voelt minder als een eenheid, meer als een verzameling van uiteenlopende korte films van regisseurs met verschillende artistieke visies, dan de vorige seizoenen en mist afleveringen die echt uitblinken. 3.25*

avatar van legian
3,0
Het minste seizoen van de drie, wat voornamelijk komt doordat drie afleveringen wel sterk zijn (2,3 & 6) en drie niet.
De thema's en ideeën zijn interessant maar de uitwerking is dat lang niet altijd. Grootste gemis is echter de impact, iets waar het eerste seizoen in uitblinkt. Zo is de eerste aflevering een grote vrolijke bende zonder enige vorm van zwartgalligheid erin en een 'in your face' boodschap van hier tot ginder.
Aflevering 4 heeft dan wel weer een interessant idee, maar weet niet te overtuigen. Datzelfde probleem heeft aflevering 5 ook. Beide zijn niet lekker uitgewerkt.

Aflevering 2 daarentegen weet het idee wel goed over te brengen. En als gamer zijnde en geïnteresseerde in VR&AR trekt dit thema me natuurlijk ook een stuk meer.
In aflevering 3 is het shock element weer terug, en man wat een resultaat is dat.
Aflevering 6 is mijn favoriet en daarbij neem ik dat einde op de koop toe (hoewel het zoveel krachtiger zou zijn zonder).

Hetgeen mij trok in de afgelopen seizoenen mist hier grotendeels. Het komt allemaal een stuk vrolijker en opgewekter over, terwijl juist dat nare zwartgallige randje mij zo trok. Tevens mist dit seizoen impaxt en overtuiging, leuke ideeën maar matig uitgewerk.
Misschien dat ze gewoon terug moeten naar 3 afleveringen per seizoen.

avatar van brawljeff
4,0
Wederom een erg sterk seizoen. Je merkt duidelijk dat de serie ditmaal in handen is van een Amerikaans team. Alles is net iets grootschaliger en minder Brits. Op zich helemaal niet erg voor de veranderingen. De afleveringen zijn allemaal goed tot uitstekend, met als hoogtepunt de aflevering San Junipero. Wat een heerlijke sfeer hing daar, had ik ook graag in de vorm van een film willen zien. De aflevering Playtest vond ik veruit de minste. Fijn dat er dit keer weer goed afgewisseld werd tussen echt pure science-fiction (ver in de toekomst) en verhalen die eigenlijk nu al kunnen gebeuren, zoals die in Shut Up and Dance.

Laat maar komen dat vierde seizoen!

4,0
Uitstekende serie met allemaal op zichzelf staande afleveringen die als verbindende factor de mogelijke gevolgen van de moderne technologieën hebben. Alle afleveringen zijn origineel zowel qua verhaal als uitvoering en vooral sterk omdat het allemaal wel mogelijk is (niet zo heel ver van je bed show) en omdat het een aantal interessante vraagstukken opwerpt. Ondanks dat niet alle afleveringen hetzelfde niveau hebben, verdient deze serie met gemak 4.0 sterren.

avatar van Bottleneck
4,0
Ja Black Mirror blijft goed. Ik vind de diversiteit van de afleveringen in S3 (de verschillende settings en sfeer) prettig. Lekker afwisselend en geen één die echt matig of slecht is. Alleen van de laatste twee afleveringen is wat weggezakt in m'n geheugen; een minder goed teken.

De beste aflevering vind ik Shut Up And Dance. Ongenadig, vrij realistisch wat betreft thematiek en een strak einde (kippenvel toen Exit Music van Radiohead kwam opzetten). Niet verwonderlijk dat het blijkbaar van de regisseur van Eden Lake is.

avatar van james_cameron
4,0
Beste seizoen tot nu toe, wat mij betreft. Consistent boeiend en interessant, met een paar uitstekende afleveringen. Vooral het vrij komische Nosedive en het melancholische San Junipero zijn erg goed. Niet al het materiaal is van dit niveau; zo zijn de laatste twee afleveringen wel wat minder dan de rest, maar zelfs die steken boven het maaiveld uit.

avatar van tommykonijn
4,0
Ik was enigszins huiverig wat betreft dit derde seizoen van Black Mirror. Dit was immers waar Netflix de serie overnam, waardoor ik ervan uit ging dat de serie toch wel in één of meerdere opzichten zou veranderen. Uiteindelijk is het enige echt opvallende verschil ten opzichte van de vorige twee seizoenen dat het allemaal iets grootschaliger is geworden. Dat blijkt de serie soms ten goede te komen en soms niet...

Nosedive:
Een sterk begin van het nieuwe seizoen. Het concept sprak me aan; het uitdelen van beoordelingen is zeker iets dat ik de huidige maatschappij in de toekomst zie doen. Ondanks dat de aflevering, zoals we inmiddels gewend zijn, best naar is, blijkt er ook ruimte voor een beetje humor. De balans tussen beide wordt goed gevonden en Bryce Dallas Howard leeft zich prima uit in haar rol. 4*

Playtest:
Begint best leuk, maar naar verloop van tijd zakt het wat in. Met name de scènes in het spookhuis wisten te weinig spanning op te wekken. Wyatt Russell zet zijn personage soms net iets te joviaal neer, waardoor hij eerder irritant wordt dan dat hij sympathie opwekt. Het einde steekt goed in elkaar, maar het wist me niet volledig te overtuigen allemaal. 3*

Shut Up and Dance:
Behoorlijk zwartgallige aflevering. Wist eveneens niet van begin tot eind overal te overtuigen (ik had mijn twijfels bij Kenny die toch de bank besluit te overvallen en op het einde het gevecht wint), maar hier overheersen toch vooral positieve gevoelens. Ik vind het knap hoe ze het thema hebben uitgewerkt en de aflevering is oprecht spannend, beklemmend en eng. Liet me behoorlijk somber achter... 4*

San Junipero:
Schitterende aflevering. Alles lijkt te kloppen: de chemie tussen Mackenzie Davis en Gugu Mbatha-Raw is perfect en ik kon niet anders dan ontzettend met hun personages meeleven. Het hoopvolle einde was een risico, maar ik had het niet anders gewenst. Ik ben fan van hoe er gestalte is gegeven aan de verschillende decennia en ook het achterliggende concept spreekt tot de verbeelding. De fantastische soundtrack is de kers op de taart. 5*

Men Against Fire:
De aflevering die de ondankbare taak had om San Junipero op te volgen. Nergens weet deze aflevering zo te imponeren als de voorganger, maar het viel me alleszins mee. De aflevering verveelt niet en het idee dat het leger geperfectioneerd wordt door hun doelwitten erger te laten voorstellen dan ze in werkelijkheid zijn, weet indruk te maken. Ik vond 'm bij vlagen spannend alsook angstaanjagend. 3,5*

Hated in the Nation:
Absoluut geen oneven concept en ook niet verkeerd uitgevoerd, maar deze aflevering vond ik onnodig lang duren. Slaagde er niet in om constant mijn aandacht vast te houden. Met name de trage start hangt daarmee samen, want wanneer eenmaal duidelijk wordt dat de bijen verband houden met de moorden, komt het op gang en wordt het boeiender. 3*

Wederom zes compleet verschillende afleveringen. De ene is beter dan de andere, maar ik vond zelfs de minder sterke afleveringen niet onvoldoende. Het overkoepelende thema van de (gevaren van de) moderne technologie wordt nergens over het hoofd gezien en ik blijf het knap vinden dat Charlie Brooker en zijn team met zo veel originele ideeën blijven komen. Ik rond mijn gemiddelde van 3,75* naar boven af.

4*

avatar van Donkerwoud
3,5
In de volgorde dat ik ze zelf zag:

Shut Up and Dance - 3.5*

Simpel maar doeltreffend: een tienerjongen komt erachter dat een mysterieuze partij een masturbatievideo in handen heeft en hem dwingt om steeds een stapje verder te gaan. Het is een terugkerend thema dit seizoen hoe beklemmende kleinburgerlijke moraal en de technologische mogelijkheden een giftige cocktail zijn. Misschien nog wel enger en meer beklemmend omdat het gegeven geen dystopische toekomstmuziek is maar een alledaagse realiteit. De sobere sociaal realistische opzet van dit kortverhaal doet me wat denken aan James Watkins' debuutfilm 'Eden Lake' (2008), waarin de horror ook kwam vanuit alledaagse hardheid en pesterijtjes die steeds grimmiger werden. Naar het einde toe neemt 'Shut Up and Dance' (2016) te extreme wendingen die (hoewel ze de maatschappijkritische boodschap onderstrepen en een wrang gevoel achterlaten) de aflevering ook wat ongeloofwaardig maken.

San Junipero - 4*

Hallucinant hoe Yorkie (Mackenzie Davis) minutenlang door San Junipero wandelt, waar de jaren tachtig als een nostalgische retrodroom jeugdiger en onbezorgder dan waar ook ter wereld. Hoe het muurbloempje met jampotbril en verhullende kleding wordt aangetrokken tot die sprankelende Kelly (Gugu Mbatha-Raw) met haar hedonistische, no-nonsense levensstijl. De twist laat zich raden, maar door het lome tempo en die hyperrealistische sfeerfantasie werd ik zelf ook meegezogen in deze lesbische liefdesrelatie. Anders dan in de meeste episodes van Black Mirror (waar toch vaak een waarschuwend toontje klinkt) is technologie hier niet per se de vijand, maar tevens een vat vol ongekende mogelijkheden. Het ligt bij de kijker of het concept van San Junipero een nachtmerrie is of een hemel die door mensen is gecreëerd.

Men Against Fire - 2.5*

The poor man's version of 'Starship Troopers' (1997). Maar wist 'onze' Paul Verhoeven nog op magnifieke wijze nazi-esthetiek te vermengen met Amerikaanse genrecinema, hier heeft 'Men Against Fire' (2016) vooral zelf de houterigheid van een B-productie met een hoog net niet-gehalte. Het verwassen, grijzige filtertje waarmee het eruit zou moeten zien als een somber toekomstbeeld, maar hierdoor vooral lelijk en flets oogt. Het houterige acteerwerk en de voorspelbare militaire clichés. (Positieve noot: wel een diverse cast met veel vrouwen in atypische rollen en een zwarte hoofdpersoon.) Het budget was niet toereikend voor een geloofwaardige toekomstwereld, maar is kleinschalig door steeds te focussen op een handjevol militairen in weinig zinderende oorlogssituaties. Zelfs de achterliggende boodschap - technologie kan oorlogsgeweld dehumaniseren - is niet bijster fris of origineel, want het blijkt toch vooral een obligate verwijzing naar fascistische regimes die allang hebben bestaan of nog steeds bestaan. In Nazi-Duitsland had men geen vernuftige nanotechnologie nodig om tot de grootste verschrikkingen te komen. Het onderwerp had beter uitgewerkt kunnen worden door de nadruk te leggen op drones, robotisering en afstandsoorlogsvoering (hier hebben we nú mee te maken) in plaats van fantaseren over de zoveelste fascistoide dystopie.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:56 uur

geplaatst: vandaag om 16:56 uur

Let op: In verband met copyright is het op TvMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.