menu

Film / Genres en landen / Experimentele films

zoeken in:

Malick

Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://vimeo.com/96421673

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.



Hypnotiserend! Kwam de titel hier tegen. Kent iemand de regisseur? Hopelijk te zien in Gent.




Malick
James Benning

Zo, en nu wil ik je voorlopig hier niet meer zien ...

avatar van Dragon
Wat kijktips dan? Anders blijf je hier ook maar beter weg...

avatar van Baggerman
Even voor ik correcties ga indienen jullie mening. Vallen de volgende films (of oeuvres van regisseurs) onder het label experimenteel of niet volgens jullie:

Films van Shûji Terayama
Films van Rafael Corkidi
Films van Fernando Arrabal
Films van Alejandro Jodorowsky
Films van Susumu Hani
Clovek a Jeho Dum (Kinoautomat)
L'Âge d'Or (1930)
The Miners' Hymns (2010)
Voci nel Tempo (1996)
A Casa

avatar van Alastor
Een gefilmde opeenvolging van surrealistische taferelen maakt de film zélf nog niet experimenteel. Wat in mijn ogen kenmerkend is voor experimentele film is dat het narratief door bijzondere vormen van techniek ofwel in de verdrukking komt, ofwel een compleet nieuwe dimensie krijgt. Innovatief gebruik van techniek (camera, lenzen, belichting, audio-opname, editing etc.) staat hierbij centraal. Het gaat dus niet zozeer om wat er gefilmd is, maar meer om hoe het gemaakt is.

Die Bunuel heb ik niet gezien en Corkidi en Hani ken ik niet. Jodorowsky en Arrabal vallen wat mij betreft af, evenals Voci nel Tempo en A Casa. Terayama's kleurenfilter vind ik ook niet meteen overtuigend. The Miners' Hymns balanceert op het randje, maar past prima in het verlengde van Koyaanisqatsi dat hier als voorbeeld genoemd is. Dus die kun je met een gerust hart corrigeren.

Interactie met de kijker is een kenmerk van videogames of -kunstinstallaties. Als dat onder experimentele film valt, kun je evengoed film onder experimentele fotografie scharen. Ik zou me in elk geval aardig bedrogen voelen als ik een experimentele film pleeg te kijken, maar ik zelf in actie moet komen om er nog wat bijzonders van te maken.

avatar van arno74
Ik zou daar ook voorzichtig mee zijn. Kijk maar op imdb en Filmaffinity, die hanteren ook het genre experimenteel, als ze het allebei niet vermelden lijkt het me niet experimenteel. En dat geldt voor de meeste van de films die je noemt.

Als beide sites het wel bij een film vermelden is het (misschien?) een correctie waard, anders zou ik het zo laten.

Baggerman schreef:
label experimenteel

geen van deze zou ik zeggen
hooguit emperor tomato ketchup

edit: ik zie dat die al zo te boek staat - niks meer aan doen zou ik zeggen

avatar van Onderhond
Wat met een Tetsuo bijvoorbeeld? Die ligt een beetje op de rand tussen experimenteel en nog net aanvaardbaar narratief? Niet zo experimenteel als compleet abstracte films, maar wanneer je 5 minuten lang naar een stop-motion wervelwind van draadjes zit te kijken dan valt er toch wat voor te zeggen. Allicht als tweede genre?

avatar van danuz
Ik zou Tetsuo wel onder experimenteel scharen ja.
Maar een film als Rubbers Lover dan? Of Eraserhead?

avatar van Onderhond
Rubber's Lover lijkt me net aan de verkeerde kant te vallen, 't is toch vooral de abstractere stop-motion bij Tetsuo die het voor mij naar de experimentele kant laat neigen. Maar vind het zelf toch ook vaak grijs gebied. De vraag bij Tetsuo is dan nog eens wel genre er wegvalt? Is het experimentele horror of experimentele scifi?

Andere mooie is trouwens Begotten.

avatar van leatherhead
Begotten kun je toch wel zeer duidelijk onder experimenteel scharen lijkt me, of bedoel je dat niet? Meeste films van Grandrieux lijken me er overigens ook wel onder te vallen.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Voor de duidelijkheid; experimentele films staan vaak al in de synopsis zo omschreven. Ook melden de meeste bronnen (bijv. Engelstalige wiki) bij experimentele films dat het een experimentele film betreft.
Het gaat dus nadrukkelijk niet om reguliere films met wat experimentele elementen. Verhalen die in niet chronologische volgorde worden verteld e.d. vallen daar niet onder.
We interpreteren dit genre op MM niet ruim. Want anders schiet het zijn doel een beetje voorbij.

avatar van Onderhond
leatherhead schreef:
Begotten kun je toch wel zeer duidelijk onder experimenteel scharen lijkt me

Dat bedoelde ik ja

avatar van Baggerman
Toch ben ik van mening dat de allereerste films die iets nieuws of onconventioneels vertonen best als (tweede) genre experimenteel zouden kunnen dragen. Bijvoorbeeld Clovek a Jeho Dum of de allereerste 3D-film.

Nu lijkt het enige maatstaf dat de film voornamelijk niet narratief mogen zijn en/of stroboscopische beelden op de kijker moeten afvuren. Maar wat is daar vandaag de dag nog experimenteel aan dan?

Eigenlijk dekt 'niet-narratief' dan beter de lading dan 'experimenteel'.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Het gaat niet om nieuwe technieken. Dan zou je de eerste cinemascope film ook experimenteel kunnen noemen. Of de eerste geluidsfilm. Dat gaat wat ver vind ik.
Eigenlijk dekt 'niet-narratief' dan beter de lading dan 'experimenteel'.

Nee hoor, dit kan zijn op het gebied van montage, compositie, muziek, van alles. Experimentele films hebben vaak meerdere van deze kenmerken, niet maar één ervan. Veel mensen zien de experimentele film meer als beeldende kunst dan als film.

Malick
Eerste drie films van Jodorowsky zou ik als eerste of tweede genre experimenteel toevoegen. Hetzelfde geldt voor Daisies en Fruit of Paradise van Chytilová. Buenas Noches, España van Martin ook. Alles van Takashi Makino. Van Grandrieux zou ik zijn laatste drie zeker als experimenteel bestempelen. Laatste twee van Ben Rivers ook. Films die ik onlangs zag die ik zeker onder het kopje experimenteel zou plaatsen: Sleep Has Her House, Rey, Un Rêve Solaire, Amber City en Spark of Being.

Een aantal van bovenstaande titels kun je overigens koppelen aan fantasie (Jodorowsky), horror (Grandrieux), drama (Ben Rivers) of komedie (Chytilová).

L'Âge d'Or, Tetsuo en Begotten zou ik ook één van de twee genres als experimenteel koppelen. Rubbers Lover en Eraserhead heb ik te lang geleden gezien om er een oordeel over te vellen.

Voci nel Tempo is een drama. Zeker geen documentaire.

avatar van John Milton
THE RUB: PÉTER LICHTER AND BORI MÁTÉ

http://www.spectacletheater.com/wp-content/uploads/2018/08/therub_still3-1024x576.jpg

The Rub is a psychedelic retelling of Shakespeare's play from within the mind of the protagonist. The film was created with hand painted and rotted 35 mm and 16 mm celluloid strips, to create a new vision of the brooding Dane's experience.

When Hamlet meets Terminator. This wonderful experimental film merges the traditions of found footage, abstraction and literary adaptation in a haunting visual and intellectual experience which requires more than one viewing.


http://www.spectacletheater.com/wp-content/uploads/2018/08/therub_still6-1024x576.jpg


Dit bericht bevat ingevoegde media van de volgende externe locatie:

https://vimeo.com/244985379

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.


Wat betreft experimentele films die ik de afgelopen jaren in de bioscoop heb gezien komen deze in me op:

Jeannette l'Enfance de Jeanne d'Arc (2017) - MovieMeter.nl
Wellicht een wanstaltig experiment met haar combinatie van breakcoremetal, lullige danspasjes en zware theologische meditaties maar ik vond het vermakelijk.

Tiere (2017) - MovieMeter.nl
Deze film is een gewaagd maar naar mijn mening heel aardig geslaagd experiment omdat het een soort Escher-tekening in filmvorm is.

Nu Ma Atinge-ma (2018) - MovieMeter.nl
Feit en fictie lopen in elkaar over in deze non-erotische film over intimiteit vol lelijke naakte lichamen, psychologisch gepraat in therapiesettingen en bizarre seks.

The Beast in the Jungle (2019) - MovieMeter.nl
Een mislukt experiment waarbij we een man en vrouw eindeloos - figuurlijk en letterlijk - om elkaar heen zien dansen.

avatar van nathaniel177
The /tv/ Film Accessibility Levels (by Directors) - Imgur - m.imgur.com

Vind dit zelf een erg interessante (lijst/grafiek achtig iets). Dus wilde ik dit wel met jullie delen. Laat maar weten wat jullie er van vinden.

avatar van leatherhead
Lekker elitair ook die beschrijvingen erbij .

Op zich wel een leuk grafiekje, maar ook een hoop ontbrekende namen. Kon zo gauw geen Grandrieux of Zulawski vinden bijvoorbeeld. Zeker die laatste zou je wel verwachten bij zo'n lijst als deze.

avatar van Dievegge
Die namen in de hoogste niveaus zijn wel zeer obscuur.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
geplaatst:
Terug naar het lichaam - Filmmakers gebruiken huid en tranen - artikel experimentele cinema - Filmkrant

Filmkrant schreef:
Er is een kleine stroming in de experimentele cinema die films maakt van huidcellen, bloed, zweet en tranen. Ze geven een nieuwe kijk op de relatie tussen lichaam en film in tijden van isolatie en fysieke afstand.

avatar van xgogax
geplaatst:
nathaniel177 schreef:
The /tv/ Film Accessibility Levels (by Directors) - Imgur - m.imgur.com

Vind dit zelf een erg interessante (lijst/grafiek achtig iets). Dus wilde ik dit wel met jullie delen. Laat maar weten wat jullie er van vinden.

xgogax schreef:
Adieu au langage (2014) - Jean-Luc Godard

+ Le livre d'image (2018) .

Beide films van JLG zijn minstens zo experimenteel als experimenteel werk van Snow , Brakhage etc. , maar ook oneindig veel beter .
Godard is working toward a film that could be as handmade as a painting, not only for reasons of aesthetic pleasure or for finding, as Stan Brakhage did, a correlative for what the closed eye perceives in darkness, but also to call attention to what the continuity of movement and light in narrative films renders invisible. The visuals do not stand alone as they do in Brakhage, but are always in relation to a text that homes in on the present/absent dynamic of the image and that also, line by line, proves more contradictory than anything Godard ever culled from his familiar favored sources. His own voice dominates a small chorus of speakers, and the mortality evident in its shaky, scratchy tones makes the film nakedly personal. The text is Godard’s by virtue of the way he edits together the words of others and lends them his voice.

The Image Book | Harvard Library - library.harvard.edu

Gast
geplaatst: vandaag om 12:23 uur

geplaatst: vandaag om 12:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.