Stemmen

Thanks, maar ik bedoelde eigenlijk een pagina, waarop ik alle films kan zien waarop ik ooit gestemd heb. Volgens mij bestaat hij niet, of toch wel?

Toen ik een jaartje geleden me hier inschreef heb ik volgens mij de eerste maand meteen een hele rits films een beoordeling gegeven die ik al tijden daarvoor gezien had, en dat vind ik jammer, maar ik kan helaas niet meer zien welke films dat waren.

Toch wel hoor. Klik eens op je eigen naam, dan op stemmen en dan op de waarderingen onder het grafiekje.

Ah, kijk eens aan! Heel erg bedankt!

In De Site > Algemeen > Het grote opmerkingen / feedback topic:

Ik word er erg moe van van al die ongeïntresseerde stemmen.

Veel hier stemmen met wel hele foute stemwijze. Ze kraken vaak films af waardoor de helft het niet kijkt terwijl de film erg goed is.

Erg zwak is dat.

Het gebeurt ook vaak op Mume waar ik ook regelmatig zit.

Waar ik ook moe van wordt zijn de ratings van IMDB.

Les voor mensen die het geloven. Amerikanen zijn erg zeurderig over films en sterker nog er is bijna geen 1 goed maar ik raad jullie aan niet te veel geloven van de stemmen. Gewoon een film kijken.

Door veel films te kijken krijg je een andere mening over films

Eerder keek ik alleen films met bekende acteurs maar ben er achter gekomen dat er ook andere films zijn in diverse genres die ook heeeeeel goed zijn.

Dat wilde ik ff kwijt.

PS. Als je niet van een bepaalde soort films houd ga er dan niet naar kijken en zwaar afkraken zodat je de mensen misleid die wel willen weten hoe hij is.

Dus vanaf nu mogen we alleen nog maar een recensie schrijven bij films die we goed vonden, en ook alleen daar een stem uitbrengen?

Meningen verschillen Raffael, live with it.

Edit: Jouw "recensie" bij Cashback werkt ook niet echt motiverend om de film te gaan kijken...

http://www.moviemeter.nl/film/38770/info/30#45

Waar ik Raffael wel in kan volgen is dat je best enkel op een film stemt als je hem helemaal gezien hebt en niet het eerste kwartier. Zou bvb bij The Good, The Bad & The Ugly een stille bedoening zijn. Maar als je wat zoekt naar films en open staat voor allerlei genres zijn er evengoed heel slechte bij. Je weet toch niet altijd op voorhand of je een goeie film of slechte film gaat bekijken.

En als ik een film op tv kijk omdat die in het gezelschap waar ik ben op sta, of m'n vriendin kiest de film in de bioscoop en dat slaat wat tegen (we hebben soms andere smaak van film ) zit ik te kijken naar een slechte film en zal ik daar m'n mening evengoed over geven.

Niet alleen het afkraken trouwens. Het onmiddellijk ophemelen van een leuke recente film heb je evengoed. Er zijn hier films tussen de 3 en de 4 sterren die ik absoluut slecht vind.

Om mijn mening er ook nog even tussendoor te smijten: mijn mening is dat je pas mag stemmen nadat je de héle film gezien hebt. Het kan altijd zijn dat de tweede helft van de film beter is dan de andere. Of dat de film bijvoorbeeld een einde heeft waardoor je waardering in een keer een stuk omhoog schiet (Saw!). Ik vind: niet volledig afgekeken = niet stemmen.

Tja, dat vind ik dus onzin. Een film moet de gehele speelduur boeien, niet alleen tijdens de tweede helft (als je überhaupt een film op kan splitsen in delen) of het einde. Als je een film zo gruwelijk slecht vindt, dat je niet in staat bent de film uit te kijken, vind ik het meer dan rechtvaardig de film daar keihard op af te rekenen. Stel: er kijken 1000 mensen naar een film. 950 mensen vinden het een barslechte film en kijken de film niet uit --> geen stemmen. De overige vijftig mensen achten de film wél kijkbaar en kijken de film uit; dat getuigt van waardering voor de film, die zich zal uiten in stemmen. Het gemiddelde van de film zal echter geen weerspiegeling zijn van de werkelijkheid.

Natuurlijk is dit voorbeeld veel ongenuanceerder dan in de realiteit het geval is, maar het gaat dan ook om de kern. Ik probeer een film altijd uit te kijken, maar soms lukt dat gewoonweg niet. Indien ik van mening ben dat ik een goed beeld van de film heb, stem ik zonder blikken of blozen; zie bijvoorbeeld mijn 0.5* bij Guest House Paradiso.

Je moet idd een film niet enkel beoordelen op een einde of een tweede deel. Maar als je de film niet uitkijkt doe je dat evengoed enkel op het eerste deel en dan spreek je jezelf tegen. Dat is even kortzichtig stemmen als het omgekeerde. Je hebt films met een trage saaie aanloop die toch goed worden en je hebt films die doodbloeien na een eerste half uur. Ik denk aan Jaws waar de scenes met de haai wat naar achteren zitten. Of een Sound of Music die begint met melige liedjes en in de tweede helft overgaat naar drama met de nazi's.

Een film moet je in z'n geheel zien, maar wel beoordelen op het geheel. Als je de film afkraakt op een kwartier kijktijd zal je de film waarschijnlijk ook wel geen topfilm vinden na het geheel. Maar het kan altijd wel een punt schelen. (geen slechte film, maar traag begin)

En met je punt van 950 mensen die niet stemmen omdat ze de film niet goed vinden. Dan krijg je een film met weinig stemmen. En ik denk niet dat iedereen z'n film zomaar afzet na een kwartier uit ongenoegen.

Ik spreek mezelf tegen? Jij ziet dingen die er niet staan.

Ik zeg dan ook "Indien ik van mening ben dat ik een goed beeld van de film heb, stem ik zonder blikken of blozen.", waarmee ik uitzonderingen als Sound of Music en From Dusk Till Dawn uitsluit.

Wie heeft het over een kwartier?

Dan krijg je een film met vijftig (weinig?) stemmen? So what? Kan tiplijstmateriaal zijn. En weer heb je het over dat kwartier...

Ik spreek van een kwartier omdat je de film blijkbaar nogal vroeg wil afzetten. Of dat nu een kwartier, een half uur of drie kwartier is voor mijn part, als er nog een halve film moet komen of meer heb je te weinig gezien om te kunnen oordelen.

Dat jij jezelf zou tegenspreken was niet naar jou bedoelt maar gewoon een vaststelling in het algemeen (en niks dus met tegenspreken). Het gaat over een deel van de film zien. Zowel door een film af te zetten of halverwege in te pikken. (Als dat duidelijker mocht zijn).

Liever een film met maar 50 stemmen. Ofwel is die dan onbekend, ofwel interesseert hij niemand wat. Je kan je druk maken over hoge stemmen bij pakweg een Hillary Duff-filmpje met 4 sterren, maar als je de film niet gezien hebt kan je toch moeilijk oordelen. Ook al vind je de stijl van Hillary Duff en die komedies totaal niks. Beoordeel Duff dan en niet de film.

PS.: @us_raider, je hebt een week tijd om terug te reageren want ik ben met vakantie. Ik hoop dat je weet dat ik geen persoonlijke aanval deed, maar dat we gewoon van mening verschillen. En daar is een forum weer leuk voor he.

Als dit deel representatief is voor een groot deel van de film, mag wat mij betreft op basis van dit deel een oordeel worden uitgesproken. Echter, ook indien het bekeken gedeelte van een film niet representatief is voor de rest van de film, is het mijns inziens niet verkeerd om te stemmen. Ik ben van mening, en nu herhaal ik wat ik al eerder geegd heb, dat een film voor een gunstige waardering een groot gedeelte van de speelduur moet boeien. Daarom zette ik ook vraagtekens bij dat kwartier: dat is amper een tiende deel van een film; dat kan nog gemakkelijk gecompenseerd worden door de rest van de film (hoewel in veruit de meeste films al in het eerste kwartier de toon is gezet voor de rest van de film). Ik heb bewust geen getallen genoemt in mijn eerste bericht, daar in gevallen als deze het zeer moeilijk is grenzen te stellen. Ik denk dat iedereen voor zichzelf het beste kan bepalen wanneer een stem gegrond is. Ook al heeft een film een geweldig goed einde, dan nog zou ik deze met niet meer dan een halve ster belonen, als ik niet in staat ben de film uit te kijken. Overigens bestaat er een belangrijk nuanceverschil tussen een film afzetten als gevolg van het niet meer in staat zijn een film uit te kijken en een film afzetten als gevolg van een redenering als "neuh, niet leuk, ik ga liever computeren". Ik bespreek louter gevallen die onder de eerste categorie vallen.

Tja, ik vind beide situaties onvergelijkbaar.

Daar discussiëren we toch ook niet over? Ik zie liever een gevarieerde stemmenlijst, en niet alleen stemmen van de Hilary Duff-fanclub.

Prettige vakantie toegewenst.

Bij Rocco e i Suoi Fratelli (1960):

Lachwekkend om dit soort commentaar op deze film te geven als je zelf alleen maar Stallone & Schwarzenegger & co. in je top 10 hebt staan.

Die pretenderen dan ook niet serieus en realistisch te zijn...

Volgens mij heb je gewoon iets tegen elke film die pretendeert serieus en realistisch te zijn. Ongeacht of het nou serieus of realistisch is, of niet. Anders kan ik dit niet verklaren...

Helemaal niet. Anders zou bv een film als Les Invasions Barbares onmogelijk bij me kunnen scoren.

Wat maakt het uit wat de film pretendeert te zijn? Jij houdt toch van goedkope sensatie en geweld in films? Als je dat dan in deze film ziet moet je hem dus een hoge score geven.

Uitzonderingen bevestigen de regel...

Alles. Een menselijk drama die claimt realistisch, oprecht en serieus te zijn maar daarin faalt/de kijker bedriegt, zal een dikke onvoldoende van me krijgen. Zo simpel is't.

Ik volg je redenatie niet. Dus iemand die het geweld in Das Experiment ongeloofwaardig en goedkoop vind overkomen moet het ook maar een hoge score geven "want in Kill Bill vond ie het zo heerlijk"??

In plaats van voortdurend te vissen naar persoonlijke tegenstrijdigheden vol appel en peer vergelijkingen of vermeende 'motieven', zou men zich beter eens concentreren op de film zelf. Ik heb nog geen enkel on topic tegenargument gehoord.

Kom op jongens het is kerst. Geen ruzie maken, AUB

(8) Vreeeeede op aaaaarde (8)

Laten we ons eerder druk gaan maken over het kerstdiner.

Precies, en daar stopt 't voor mij. Ik vind het niet nodig om mensen uit te leggen dat films als Rocco niet met een exploitation-flick te vergelijken zijn of dat het sentiment in een Tokyo Story minder opgelegd is dan in een Home Alone of Miss Doubtfire of Dr. Phil. Dat is namelijk vanzelfsprekend. Dat de films jou (djelle) verder niet aanspreken, dat is een heel ander verhaal. Die halsstarrigheid jouwerzijds duidt er voor mij enkel op dat ik gewoon met een enorme domme user te maken heb. En ik kan verder discussieren wat ik wil, die domheid krijg ik er toch niet uit. Daar laat ik het bij.

Beetje vaag idd. Maar met Judgment at Nuremberg vind ik wel dat hij het bij het rechte eind had.

Het is jij die de film vergelijkt met een gehele exploitation flick, niet ik. Ik zeg alleen dat die bewuste scene met een exploitation-achtige scene vergelijkbaar is. Erg verregaand shockerend, voelt totaal niet geloofwaardig en oprecht aan (nogmaals: daar heeft de timing ook mee te maken) en naar mijn gevoel louter vanwege de sensatie en shock value ingevoegd.

Wie heeft het nu plots over Tokyo story? Ik heb trouwens nergens gezegd dat het sentiment niet minder opgelegd zou zijn bij een Tokyo Story versus Home Alone. Dat is uiteraard veel minder opgelegd bij het eerste.

Jij bent halsstarig, door pertinent mijn kritiek verkeerd te vertalen. Als jij hardnekkig over dit punt voorbij gaat:

Een serieus, oprecht en realistisch bedoeld drama dat echter lijkt te berusten op goedkope sensatie, stereotiepe personages, hapklare emoties en enkele (te vroeg getimde, ongeloofwaardige) shockscenes is mi perfect gerechtvaardigde kritiek. Dat vervalt in een totaal andere context bij de films die je daar noemt (jij gaat bv de hapklare emotie/sentimentaliteit ook lekker verteren bij een Carpa, terwijl een [i]Meglio Gioventù of Passion of the Christ daar minder krediet voor krijgt).[/i]

...en dan nog steeds appels met peren begint te vergelijken, vraag ik me af wie hier dan de "domme" user is.

Als jij een film als Das Experiment of Passion of Christ ondermeer hekelt vanwege de Love interest en sentiment, dan moet ik toch ook niet zitten zeuren dat je lege kulargumenten hebt want bij Carpa's films en Letter From an Unknown woman slik je het wel??

Sommigen hier moeten nog steeds leren felle tegenkanting op een sportieve manier op te vatten me dunkt...

Dus vergelijk je het toch met een exploitationflick.

Zie Rocco. Capra en Ophuls werken naar emotionele climaxen toe. Ik ben niet tegen emotie, zelfs niet tegen evidente emotie, maar wel tegen opgelegde emotie. En daar is in die films geen sprake van.

Das Experiment en Passion of the Christ werken voor mij niet vanwege heel andere dingen.

Zeggen dat een bepaalde scene zo uit een of andere exploitation zou kunnen komen, is iets anders dan zeggen dat de gehele film lijkt op een exploitationfilm. Als ik je dat nog moet beginnen uitleggen...

Dat kan. Punt is gewoon dat we geen appels met peren moeten vergelijken. We zullen elk wel onze redenen hebben om bepaalde aspecten bij de ene film storend te vinden, en bij een andere soort film/context weer juist niet. Daar hoeft niet lullig rond gedaan te worden.

Je beoordeelt hier films, en geen losstaande scenes. Dan ga je aan heel het proces voorbij. Bij een platte actiefilm kun je dat misschien doen (bij een film die richt op sfeer of het esthetische misschien ook). Niet bij een dramatische speelfilm die het moet hebben van ontwikkelingen in plot, personages en emotie. Als je die scene los gaat vergelijken dan plaats je 'm geheel buiten de context. En dat is lariekoek. Bovendien is de bedoelde scene nog steeds verre van grafisch, of op sensatie belust.

Ik aanzie de scene niet los, ik geef het als een van de frappantste voorbeelden over hoe men de kijker wil meekrijgen met goedkope sensatie en shock gehalte. Ik vergelijk het met exploitation-achtig, om aan te duiden hoe erg die scene wel niet is. Een exploitationscene is niet noodzakelijk gedetailleerd grafisch.

[En nogmaals (binnen de context): hou er rekening mee dat er op dat moment dus nauwelijks sprake is van een ontwikkeld plot of diep inzicht in situatie of personages.]

Prachtig, om telkens als argument te noemen wat je denkt wat de filmmakers pretenderen. Terwijl je daar juist overduidelijk totaal geen kaas van hebt gegeten.

Ik zou niet weten wat voor 'kaas' ik zogezegd nog niet gegeten heb, om te ervaren dat deze film faalt in zijn opzet.