Fifty Shades of Grey (2015)

Ik ben heel zwaar teleurgesteld in deze film! Ik heb eerst het boek gelezen, die ik eigenlijk heel leuk vond. Toen de film uitkwam was ik wel benieuwd, ook de trailer zag er leuk uit. Maar de film is zwaar tegengevallen.

Om te beginnen vind ik de film totaal niet erotisch. Ik heb films en series gezien die nog veel erotischer waren. Ook de verhaallijn is wat flauw en de acteerprestatie van Dakota Johnson is serieus ondermaats. Op bepaalde momenten vind ik haar zo irritant acteren dat ik wou wegrennen uit de filmzaal. Ook de regie is niet goed. Sommige scènes zijn (volgens mij) verkeerd in beeld gebracht. Ook bepaalde fragmenten overgenomen uit het boek hoorden niet in de film en belangrijke fragmenten tonen ze dan niet. Eerlijk gezegd kan ik niet begrijpen dat er mensen zijn die dit een vijf geven. Dit is een echte flopfilm.

Het enige positieve punt is de muziek.

Niet eens heel slecht, maar vooral saai en voor het gevoel duurt de film veel te lang. Dat maakt zeker dat de laatste drie kwartier maar plichtmatig worden uitgekeken. Het helpt ook niet dat de film in wezen gewoon een zoveelste romantische film is, maar nu met wat bondage-sm erin verwerkt. Echt spetteren doet het nooit; het is allemaal kleurloos en blijft binnen de lijntjes (hoewel de hoeveelheid naakt me niets tegenviel). Johnson en Dornan hebben ook totaal geen chemie en het kon me ook weinig schelen wat hen zou overkomen.

Maar ach, verder is het allemaal best stijlvol gefilmd, de muziek is fraai (vooral de remix van Beyonce) en er zitten zeker heel aardig momenten in. Johnson speelt verder redelijk maar vooral Dornan als Grey is prima gecast. Jong en toch een wat oudere uitstraling met goede een mix van charme, gladjakker en zelfbewustheid. Maar op een film van twee uur die aanvoelen als drie is het allemaal wat te weinig. 2,0*

Redelijke film waarin een studente een jonge miljonair moet interviewen en vervolgens voor hem valt. Het spel dat gespeeld wordt is zeker wel boeiend en weer eens wat anders dan een doorsnee romantische film. De personages zijn nogal ongeloofwaardig en zelfs tegenstrijdig. Ook had de film met gemak een stuk korter gekund. Wel stijlvol in beeld gebracht allemaal.

Het populaire (althans onder de vrouwen) boek heb ik niet gelezen omdat ik gewoon een hekel heb aan lezen. Dus ik moet het vaak doen met boekverfilmingen zoals deze.

Het eerste wat me opviel bij deze film is dat men gebruik heeft gemaakt van vrij onbekende dertien in dozijn acteurs en actrices en dat het ook allemaal best goedkoop uitzag (het had zo een televisiefilm kunnen zijn). Best jammer, want met bekende acteurs en actrices zou deze film interessanter zijn geweest. Het draait in deze film om de net afgestudeerde doorsnee Anastasia Steele (vreselijk slecht en irritant gespeeld door Dakota Johnson, die ook nog eens veel te zacht praat) en de succesvolle miljardair Christian Grey (ook vreselijk slecht gespeeld door Jamie Dornan) die elkaar tijdens een interview (daar begint de film mee) ontmoeten en daarna gelijk min of meer een soort van bizarre relatie aangaan op grond van termen en eisen die Christian Grey stelt. Opzicht wel begrijpelijk omdat hij natuurlijk de miljardair is en zij gewoon een eenvoudige vrouw is

Het hele verhaal is gewoon te achterlijk voor woorden (ook best belachelijk) en het is ook allemaal flauw, saai, clichématig, langdradig en totaal niet boeiend of spannend. En met spannend bedoel ik dan bij deze film dat het niet prikkelend is, ondanks dat er regelmatig wat bloot (de eerste keer na ongeveer 45 minuten) is te zien van hoofdrolspeelster Dakota Johnson. Ook de SM-taferelen (eerste keer pas na bijna 90 minuten als Dakota Johnson wordt vastgebonden en een beetje wordt geslagen) zorgen voor geen enkele spanning en ze zijn eerder lachwekkend. Dakota Johnson stelt daarbij ook eisen (die ze laat vastleggen op papier) want ze wilt o.a. niet anaal of vaginaal gefist worden en ook moet ze niets hebben van kontpluggen, waarvan ze niet eens weet wat ze betekenen Daarentegen is ze wel niet vies van een gouden regen Alle seks en SM scènes (in totaal zeer weinig) worden overigens begeleidt met vreselijke totaal niet passende muziek. Het einde van het verhaal is net zo tenenkromend slecht als de rest van het verhaal en ik vond het al een hele prestatie dat ik het einde heb gehaald, want het is best een marteling om deze film helemaal uit te kijken.

Nee, deze film was absoluut niet aan mij besteedt en ik vond er letterlijk en figuurlijk ook geen zak aan. Bovendien duurt deze film met bijna 2 uren gewoon veel te lang en had men het makkelijk kunnen afdoen in 90 minuten. Je kunt beter kijken naar "SM-rechter (2009)" die boeiender is en welke ook nog eens waargebeurt is, i.p.v. deze flauwe en saaie bedoeling.

Aardige film is Fifty Shades of Grey die eigenlijk prima mee kan voor een keertje.

Het verhaal is erg simpel en kent eigenlijk ook geen hoogtepunten. Dit ligt natuurlijk aan het boek, waar erotiek centraal staat en niet een 'spannend verhaal'. Op dat gebied kan je de film dus niet veel kwalijks nemen. Mis gecast is Jamie Dornan als Christian Grey. Hij straalt gewoon geen rijke, machtige, miljardair uit. Hij kan beter modellenwerk blijven doen, want acteren is niet voor hem weggelegd. Gabriel Macht zou perfect zijn geweest voor deze rol naar mijn mening. Dakota Johnson acteert aardig. De muziek in de film scoort een dikke voldoende. Nummers van Beyoncé en Justin Bieber passen goed bij bepaalde scenes.

De film heeft veel kritiek over zich heen gekregen, waarschijnlijk door de té hoge verwachtingen. De grootste teleurstelling was waarschijnlijk dat liefhebbers van de boeken een 'erotiek' film hadden verwacht. Wat zou daar nou aan zijn geweest om 2 uur lang naar vrijende mensen te kijken? Dan zou de film de bioscopen niet halen. Onmogelijk. Natuurlijk moet dan een film als deze in de eerste half uur geen naakt laten zien, maar geleidelijk de spanning op dat gebied laten opbouwen. Conclusie; het is zeker geen goede film, maar voor een keertje prima. Er zijn vele slechtere, soortgelijke, films gemaakt maar daar hoor je weinig mensen over zeuren... 2,5

De verfilming van het boek is uitermate slecht. Dat alleen al maakt de film een lachertje.

Niet enorm slecht, maar ook niet goed. De 2 hoofdrolspelers weten nog aardig te boeien, maar helaas is het verhaal zo flinterdun dat zelfs de beste acteurs de film niet zouden kunnen redden. Mijn vriendin vond de film teleurstellend ten opzichte van het boek. Zelf heb ik deze niet gelezen, dus mijn beoordeling van Fifty Shades of Grey is redelijk mild uitgevallen.

Ik begrijp niet helemaal waarom vrouwen bij deze film wegsoppen. in real life worden mannen als creep bestempeld, als ze dit soort taferelen vertonen.

Fifty shades of grey kijkt lekker weg ondanks het baggere acteerwerk.

2* lijkt mij op zijn plaats

Ah mên, hier krijg je toch AIDS aan je ogen en oren van? Ik ging al enigszins bevooroordeeld deze film in, maar het wist me geen moment positief te verrassen. Verhaaltechnisch is dit ontzettend zwak in elkaar gezet. Een en ander zal wel te maken hebben met het boek wat ook niet bijster goed schijnt te zijn. Het dan omzetten naar een film levert eveneens crap op, als je het niet volledig herschrijft lijkt me.

Sommige dialogen waren zeer tenenkrommend, zoals hoe Grey in zijn toespraak aan de afgestudeerden zo uit het niets verklaart te weten hoe het voelt om hongerig te zijn. Iedereen verwacht dan hoe zo'n succesvol persoon honger heeft gekend? Maar niets van dat laat ie los. Later moeten we maar concluderen dat ie een slechte jeugd heeft gehad en dat dat vast de oorzaak van zijn seksuele brute driften zijn.

Acteerwerk vond ik overigens ook bizar slecht. Zo'n Dakota Johnson prutst maar wat aan met telkens datzelfde houdinkje en gezichtje wat ze trekt. Die Grey zelf doet ook net iets te slick en stoer. Het komt erg onecht allemaal over en dat geldt naast het acteerwerk ook voor de seksscenes en zoals hierboven genoemd die suffe dialogen. Neem dan ook nog een vervelende overheersende soundtrack erbij en ik kom dan echt niet verder dan 1,5*.

“Because I'm fifty shades of fucked up, Anastasia.”

Ik behoor niet tot de doelgroep en ik geef toe, dat heeft zeker meegespeeld in de beoordeling. Maar dan nog is Fifty Shades of Grey een erg slechte film vol met verschrikkelijke personages, onzinnige dialogen (zie bovenstaande quote), belabberde acteerprestaties en lachwekkende situaties. Als je zelfs de seksscènes niet spannend kan maken.... Het levert veel suffe en opvallend preutse scènes op. Het ziet er allemaal wel gelikt uit en Dakota Johnson heeft op het laatst een aantal sterke scènes.

Pff, lange zit die totaal niet opgewonden maakt. Heb tussentijds wel eens gezapt naar nieuws of docu. Je vraagt je af hoe ouders Don Johnson en Melanie Griffith het vonden dat hun dochter zo exposed was. Met de uitstralng van een vroege Isabelle Adjani is Dakota Johnson zeker de moeite waard om naar te kijken. Maar eerder het knuffel type dan dat ze zich zou overleveren aan de SM fratsen van een man die zich emotioneel niet wil geven. Film doet denken aan 91/2 weeks met Mickey Rourke en Kim Basinger. Maar die deden het zoveel beter... Zegt toch wat over de beleefde erotiek bij veel met name vrouwen, dat ze van boek en film opgewonden (zouden moeten) raken. Laten we ook eerlijk wezen, was het de locale melkboer, dan zou niemand er een reet aan vinden. Nu het een gesculptuurde jonge vent is die over de nodige ping-ping beschikt (waardoor die o.a. al die Audi's kon veroorloven - over product placement gespoken), kunnen we er wel bij wegdromen. Hoewel... sinds The Thomas Crown Affair kan saampjes in een zweefvliegtuig echt niet meer. Deel 2 binnenkort in de bios, en deel 3 schijnt al in post-production fase te zijn. *Zucht*

Preuts vond ik de film toch niet echt (voor een Hollywood-productie toch zeker), maar dat maakt van Fifty Shades niet direct een minder treurigmakend schouwspel.

Dakota is een mooi meiske maar wát een vervelende rol heeft ze, als verlegen troelala die voor de steenrijke maar getroubleerde Mister Grey valt (hoewel, hij vooral voor haar). Deze Dornan is echter vooral een saaie pief, waardoor deze twee het meest ambetante filmstel in lange tijd zijn.

Het is daarbij vooral de saaiheid die deze film nekt, twee uur bijna zonder spanningsboog, er zit gewoon helemaal niks van waarde in de film gestopt buiten het SM-invalshoekje, maar het is zó weinig allemaal.

Dit is toch wel een heel braaf en slap aftreksel van Secretary (2002) - MovieMeter.nl, die vanavond op Canvas verschijnt. Gedurfd !

Over Fifty Shades ben ik snel uitgepraat. Een onschuldig meisje laat zich verleiden in betekenisloos SM-spel, waarbij er na 125 minuten verder niets maar dan ook niets gebeurt. Aan die actrice heeft 't niet gelegen, maar met een verhaal zo dun als bordkarton is geen eer te behalen. Doorspoelen maar.

Een redelijk drama/romantiek/thriller film...

Goed verhaal, maar zou maar nooit doen...

Goed acteerwerk...

Bekende acteurs Max Martini en Callum Keith Rennie...

Goed kwaliteit breedbeeld...

Prima camera beweging...

Geen top...

Gezien de hype rondom beide Fifty Shades films ben ik er ook maar eens aan begonnen, een beetje met frisse tegenzin, maar ook wel met interesse. Na het kijken van de eerste film vraag ik me nog meer dan ooit af waarom dit zoveel aandacht heeft gekregen de afgelopen jaren. Deze soft-porno is wel echt ontzettend braaf en truttig. Verder dan een blote tiet en wat slaan met zweepjes op de kont gaan ze niet en dat verwacht ik niet van iets wat schijnbaar wordt gezien als de erotische droom van veel vrouwen. Of althans, dat werd iedereen wijs gemaakt in de PR rondom de film.

De eerste drie kwartier vallen me nog reuze mee, met de kennismaking tussen Mr. Grey en Anastasia, die meer en meer naar elkaar toe groeien voordat ze in hun seksuele relatie belanden. Even leek de film dan ook best redelijk, maar zodra ze eenmaal met erotische zaken beginnen is het al vrij rap enorm saai en dan moet de film nog een uur. Dat tweede uur was dan ook heel moeilijk om doorheen te komen. Echte chemie tussen beiden is er niet, ondanks redelijk acteerwerk (wel met hele beroerde dialogen), en het verhaal loopt eigenlijk ook richting niks. Een pornofilm kijk je ook niet voor het verhaal en zo voelt deze Fifty Shades ook aan. Waar het leuk of interessant had kunnen worden, durfden de makers niet een beetje pikanter te denken.

2*

Ach ja, de hype rondom de boeken (en de films) is niemand ontgaan. Ik heb me aan de boeken gewaagd maar vond daar echt niet doorheen te komen. Hetzelfde geldt ook grotendeels voor dit 1e deel van de films. Maar gelukkig zijn de acteurs wel prima gecast in mijn ogen en wist ik m'n aandacht wel vast te houden. Uit nieuwsgierigheid ga ik deel 2 (en volgend jaar deel 3) ook wel kijken. Maar niet omdat het geweldige films zijn. Daarvoor is 't teveel pulp

2,5*

5/10 (IMDB)

Overhypete film voor een bestseller.
Acteurs zijn op zich goed gecast en spelen goed het dominante/ondergaande van bij het begin. De quotes passen wel beter bij het boek dan de film (op dat vlak is het iets té gespeeld).
Maar het verhaal dat tot halverwege mooi opbouwt, zakt daarna beetje bij beetje in elkaar. Wat volgt is dan ook niks nieuws: beetje teasing en bij momenten ruwere beelden tot de film abrupt stopt.
Het vervolg laat me momenteel eigenlijk een beetje koud, maar goed... als ie ooit op tv komt zal ik misschien toch nog zien. Voor de rest overhypet dus (maar wat had je verwacht van een verfilming die de intieme fantasie van een vrouw nooit kan evenaren)...

Niet verwacht, maar door vrouwelijk gezelschap de film toch maar eens gekeken.

En zo slecht is het eigenlijk allemaal nog niet, Dakota Johnson is natuurlijk sowieso prachtig om naar te kijken en het verhaal wist over het algemeen wel te blijven boeien.

Maar echt bijzonder of super interessant mag het voor mij persoonlijk nergens worden, maar voor 1 keertje kan het best.

2,5*

Matig.

Een vrij zwakke boekverfilming dit. Ik heb de boeken nooit gelezen en heb daar ook alles behalve behoefte naar, maar ik was toch wel nieuwsgierig naar de film toen hij ooit eens op TV kwam. Helaas waren mijn lage verwachtingen vervult.

Johnson is wel schattig, maar Dornan gedraagt zich debiel en acteert daarnaast ook niet eens zo heel bijzonder. Het verhaal is opzicht niet slecht maar niet al te goed in beeld gebracht, de dialogen zijn ook om te janken. Geen enkel echt goed moment.

Wel boeiend om zo te volgen maar voor de rest is deze film niet bepaald goed te noemen. Het acteerwerk enzovoort zijn wel in orde, maar het verhaal zelf is matig gebracht en je schaamt je eigenlijk de hele film lang omdat de mensen hier zich zo abnormaal gedragen.

Het lijkt er een beetje op dat je dit maar het beste slecht kan vinden, maar eigenlijk vond ik het, na een zwak begin, helemaal niet zo slecht. Fifty shades vertelt het verhaal van de onbedorven jonge vrouw en de rijke man met het duistere kantje. De liefde brengt hen ertoe om in elk geval te proberen over een verschillende seksuele beleving heen te stappen, maar dat is uiteraard nog niet zo gemakkelijk. Dat dit laatste het obstakel vormt (en niet de rijkdom of afkomst of een rivaal) mag al enigszins verfrissend heten. Maar het zijn vooral de toch wat ongebruikelijke karakters die het interessant houden. De kleindochter van Tippi Hedren, Dakota Johnsen, heeft ook in de werkelijkheid iets vervreemdends over zich en dat werkt door in deze film (hoewel ik m'n twijfels heb over het acteren). Ook die Dorman heeft iets onalledaags aan zich hangen, een afstandelijkheid, die heel goed bij zijn rol past. Verder kan ik Zwolle84 wel een beetje volgen dat het er vrij gelikt uit ziet en dat er een consistente stijl wordt gehanteerd, wat al meer is dan je van veel films voor het grote publiek kan zeggen.

Kritiek kan je ook wel geven natuurlijk. Die valpartij in het kantoor is potsierlijk clichématig, de dialogen werken niet allemaal, de soundtrack zit te vol gestopt. Of zo'n moment dat Grey Chopin zit te spelen en dat Ana dan zegt: alles wat je speelt klinkt zo triest.

Drie sterren is wat gul, het zit op z'n best tussen de 2,5 en 3 in, maar gezien de lage verwachtingen vooraf rond ik gewoon af naar boven.

Alle boeken uit de serie had ik al veel eerder gelezen, waarbij ik 'Grey' (verteld vanuit Christian gezien) het meest interessante deel vond. De film valt wel tegen t.o.v. het boek. Het meest goede deel van de film vind ik de eerste helft waarbij ze om elkaar heen draaien zonder dat er iets noemenswaardigs gebeurd. Die negotiation aan tafel slaat echt alles, je bent maagd en zit met een staalhard gezicht over details te onderhandelen, dat is niet geloofwaardig. En die eerste keer is een lachertje, ze loopt heel vlot mee, niks zenuwachtig, 1 minuutje voorspel en daarna hupsakee, vreselijk Hollywoods! En ik vind Dakota Johnson echt suf overkomen. Maar ja, blijkbaar vallen perverse miljardairs op leeghoofdige mutsen!

Deze film deed mij een beetje denken aan Batman & Robin (1997). Soms zo slecht dat het lijkt alsof het de bedoeling is. En juist daardoor is het eigenlijk nog best goed door te komen.

Ondanks dat ik natuurlijk van tevoren wist dat de film door critici volledig neergesabeld is, was ik toch wel nieuwsgierig naar de hype achter deze reeks. Ik heb me niet verveeld, eerder nogal wat keren verbaasd, maar dit is inderdaad niet best. Een van de voornaamste problemen is dat Christian Grey de uitstraling van een zak aardappelen heeft. Een creep pur sang, dus het is compleet ongeloofwaardig dat Anastasia überhaupt iets met hem te maken wil hebben. Tegelijkertijd is het al even bizar dat Grey, die via zijn bedrijf vast en zeker de nodige connecties heeft, zo gefixeerd is op deze ene dame.

Er is dus geen sprake van onderlinge chemie. De verhouding tussen de twee wordt je als kijker letterlijk opgelegd, maar ik geloofde er niks van. Grey benadrukt de hele tijd dat hij niet aan relaties doet, maar de manier waarop hij zijn tijd neemt met twijfelkont Anastasia lijkt dan weer te suggereren dat hij hier wél op uit is. Die hele verhouding is dus nogal vaag. Lichtpuntjes zijn er nog wel te vinden: ook mij viel op dat de film er bij vlagen vrij stijlvol uitziet qua kleurgebruik en camerawerk en al met al vond ik dat Dakota Johnson zich goed staande wist te houden met dit materiaal. Ze heeft haar uitstraling mee, maar wanneer haar personage op het einde (eindelijk!) erachter komt dat het niet haar ding is, leefde ik ook wel oprecht met haar mee.

Ik heb niet zo’n grote hekel aan de film als sommige anderen, maar ik ben het ermee eens dat deze verfilming weinig te bieden heeft . Randpersonages als Kate en José zijn wandelende stereotypen die niks toevoegen en de twee hoofdpersonages hebben zo weinig gemeen dat ik maar niet snapte waarom ze om elkaar heen bleven draaien. Ongetwijfeld dat het bronmateriaal ook niet erg hoogstaand is, maar deze Fifty Shades of Grey is vooral een erg vreemde, ietwat ongemakkelijke zit. En dat laatste heeft helemaal niets met het SM-gebeuren te maken.

2*

Tja, toch maar eens aan gewaagd maar de film heeft heel weinig te bieden. Heel de opzet rond hun sekscontract en de seksuele belevingen hierbij wisten mij niet echt te boeien. Je kunt je afvragen waarom deze rijke stinkerd zoveel energie in deze relatie steekt als er zoveel andere vrouwen zijn want Anastasia is vanaf het begin al terughoudend tegenover zijn ideeën. Houden van hoort er voor hem niet bij. Toch voelt ze zich op de één of andere manier tot hem aangetrokken om het toch te proberen en te kijken hoe ver Christian Grey wel wil gaan. Natuurlijk is het ook een voordeel en gemakkelijk als je heel rijk bent en zowat alles kan veroorloven.
Maar echte liefde ? Op het einde beseft Anastasia dat het ook echt niks voor haar is.
Gelukkig weet de twee protagonisten de film toch een beetje interessant te houden door hun spel. Vooral Dakota Johnson vond ik wel overtuigend spelen. Camerawerk is goed en het ziet er allemaal stijlvol uit. Dus helemaal negatief is het ook niet, maar de film heeft echt weinig inhoud en ondanks het gegeven wist de film mij ook niet te raken op het erotische of romantische aspect. 4/10

Ook ik moest er aan geloven, het zien van de gehele 'Fifty Shades' reeks. Ik schrijf dit nadat ik de hele trilogie al heb gezien, dus ik kan alvast vermelden dat het eerste deel het beste deel is.

Tenminste, zo ver je van 'beste' film kan spreken, want het is nog gewoon een onvoldoende. Toch is dit de minst slechte van de drie, laat ik het zo maar noemen dan.

Dakota Johnson is lang zo slecht nog niet, het grote probleem ligt vooral bij Jamie Dornan. Niet alleen is hij totaal ongeloofwaardig als multi-miljardair, ook z'n acteerwerk is erg matig. Nu is het wel zo dat de kwaliteit van de dialogen ook nogal te wensen over laat.

Sowieso is dit allemaal heel matig en het kan alleen de doelgroep waar het voor gemaakt is waarschijnlijk bekoren. Mij niet in ieder geval.

2.5*

Maagdelijke studente Anastasia Steele [Dakota Johnson] krijgt rode oortjes wanneer ze tijdens een interview voor een studentenblad ontdekt dat de aantrekkelijke miljardair Christian Grey [Jamie Dornan] zo zijn eigen ideeën over liefde en seks heeft. Al gauw verzandt dit in een serie SM-scènes waar verlichte kijkers nauwelijks warm of koud van worden en die geen enkele aanwijsbare betekenis lijken te hebben. Volstrekt hypocriet: Johnson is wél volledig naakt te zien maar Dornan niet en de suggestie dat Christians voorkeur voor SM een teken is van een psychologisch trauma getuigt van naïviteit. Een treurig niemendalletje dat echter voldoende geld in het laatje bracht om twee sequels te rechtvaardigen.

Na de vele berichten die ik over deze film heb gelezen, sommige lovend anderen de film neersabelend, heb ik mij er ook eens aan gewaagd. En wat kan ik zeggen? Dit is inderdaad zeer matig! Niets geen erotische spanningsopbouw, en ook geen romantiek. Een creepy rijke yuppie die een muurbloempje verleidt en in zijn erotische BDSM fantasieën wil betrekken. En het naïeve muurbloempje die samen met haar kamergenote zwijmelt zodra ze de knappe maar oh zo creepy rijkaard ontmoet. De dialogen zijn oerdom en onrealistisch en er is geen enkele chemie tussen de twee hoofdrolspelers. De seksbeelden zijn saai en niet erg gewaagd. Natuurlijk is het blote lichaam van Dakota Johnson wel de moeite waard, maar dat kan deze film niet redden. Het enige bijzondere aan deze film is het BDSM gegeven, en daar wordt op creatief gebied weinig mee gedaan. Het open einde van de film maakt dat de kijker verplicht wordt om het tweede (en derde) deel ook te bekijken. Het is een erg goedkope truc om meer films te kunnen slijten, en het heeft de kijker een ongelooflijk gevoel van in de zak gezet te worden.

Ik had totaal geen interesse in het kijken van de film, maar na het lezen van meerdere hilarische recensies wilde ik de film alleen maar zien om die grappige referenties te kunnen snappen. De film vond ik verder niks bijzonders en Jamie Dornan vond ik leuker toen hij nog een rolletje in Once Upon a Time had.

Het boek was een ongekende huisvrouwensensatie en werd door menigeen giechelend aan elkaar cadeau gedaan. Voor de luie lezer zoals ik is er het medium film, dus heb ik 10 jaar na de hype maar eens gekeken waar het destijds nou allemaal om te doen was.

Zonder enige vooringenomenheid kan ik zeggen dat voor een film gebaseerd op een boek, de personages onverwacht bagger zijn. Bovendien zijn de dialogen stom en alle handelingen vaag en ondoordacht.

En dan moeten we ook nog geloven dat een goed uitziende dame van 21 maagd is? Houd toch op. In het echt zou zij al meer lullen gezien hebben dan een gepensioneerd uroloog. En die Grey, een soort Twilight-versie van Gordon Gekko maar dan slechts 27 jaar oud, wist ook totaal niet te overtuigen. Juist door die leeftijd is hij ongeloofwaardig als zowel business tycoon als BDSM-meester.

Maar wat hier echt niet goed gaat, is dat het een gemiste kans is om BDSM in een ander daglicht te stellen. Het is iets waar iedereen wel eens over nadenkt, in welke rol of gradatie dan ook. Maar de samenleving vraagt van ons dat we op kringverjaardagen vooral benadrukken dat het "echt niets voor mij" is. Want als we het taboe doorbreken en praten over seks, dan moeten we toch echt de schijn ophouden dat we zoveel mogelijk "vanilla" zijn, om maar niet als freak gezien te worden.

En daar zit het grote manco van 50 Shades of Grey: de hoofdpersonen zijn gemankeerde freaks en bevestigen het vooroordeel in plaats van ons te trakteren op een nieuwe invalshoek, die de simpelen van geest een frisse blik op ietwat "afwijkende" slaapkameravonturen zou kunnen bieden.

Daarnaast is de "actie" voor een film over BDSM ook wel héél erg tam. Ik snap best dat je een nietsvermoedende kijker niet moet choqueren met een dildo ter grootte van een lantaarnpaal, maar kom op... In dialogen wordt gesproken over anaal fisten, maar in de praktijk zitten we op driekwart in de film nog te ouwehoeren met een veer van een pauw.

1,5 ster.

Het boek was een grote hit bij vrouwen herinner ik me nog. Dus het duurde ook niet lang voordat er een film van uitkwam. En ook dat was een grote hit als ik me goed herinner. Allemaal vriendinnenclubjes gingen toen naar de bioscoop. Om dus naar deze hele vervelende film te gaan kijken. Een vrouw ontmoet een miljardair die er nogal specifieke seksuele eisen op na houdt. De film is niet alleen saai. Maar er wordt ook nog eens belabberd slecht geacteerd. De vrouw deed me af en toe denken aan de stewardess uit de films Airplane 1 en 2. Maar die acteerde bewust zo slecht. Alleen het einde van de film viel me dan weer mee. Die was minder cliché en voorspelbaar als ik verwacht had.

Grappig is dat ik films vaak in alfabetische volgorde kijk. De film hiervoor had een vergelijkbaar thema. Beide films gingen over een vrouw die hun lichaam aan het ontdekken waren. Maar de andere film Feuchtgebiete (Film, 2013) was ongeveer het tegenovergestelde van deze film. Dus voor de mensen die nieuwsgierig worden. Kijk dan de twee films achter elkaar. Beter eerst deze vervelende saaie versie. En daarna de amusante leuke versie.