If I Stay (2014)

Een goede drama film...

Mooi verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende actrice Chloë Grace Moretz en ook een

bekende acteur Stacy Keach...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Aardige film over een meisje die terecht komt in een auto-ongeluk en daarna een keuze moet maken. Op zich een weinig origineel liefdesverhaal met een voorspelbaar verloop, maar wel mooi verteld en een aangenaam tempo. Hier en daar wel ontroerend en de cast doet het prima (vooral Chloë Grace Moretz in de hoofdrol). Met gemak 3.0 sterren.

Moet eerlijk toegeven dat ik die eigenlijk in het begin enorm afkraakte, maar nu toch weer begin naar de andere kant over te hellen. Wellicht omdat ik dat op gevoel wel een goede film vond, ondanks de vele gebreken die ik aan deze film zag. Het is één v/d weinige films waar mijn hersenen er niet uitgeraken of dit nu een goede of slechte film is, want er wordt nogal wat gevochten in mijn hoofd als deze film valt. Feit is dat ik heel veel kritiekpunten kan opsommen, maar ondanks alles mijn gevoel toch niet meewil, en me er niet over kan zetten om deze film te kraken. Ik heb echt moeite met een stem hier te plaatsen, en hou het dan maar op een 3.5

Het onzekere maar getalenteerde meisje wordt met gevoel gespeeld door Chloë Grace Moretz. Zij vindt zichzelf in de klassieke muziek, terwijl haar lief een rockzanger is. Ze twijfelt of ze zichzelf moet blijven of pogingen doen om erbij te horen, zoals wanneer ze zich verkleedt als Debbie Harry. Haar ouders komen uit het hippietijdperk, waardoor je een omgekeerde situatie krijgt: geen rebelse tiener met strikte ouders maar een brave tiener met coulante ouders. Mia's uitspraak dat ze zich als een vis op Mars voelt, is dubbelzinnig geworden nu de NASA bewezen heeft dat er water op Mars is.

De niet-chronologische vertelstijl werkt goed. Het verhaal duurt slechts één dag. De rest wordt in flashbacks verteld. Dit creëert een eenheid van tijd.

Wanneer ze in het ziekenhuis ligt, wordt het sentimenteel. Het zou beter werken met wat minder melige achtergrondmuziek. Zelfs wanneer ze het podium op stapt met haar cello, klinkt er achtergrondmuziek. Het geluid van haar ademhaling en haar voetstappen in die grote zaal zou meer spanning creëren.

Wanneer we Chloë Grace Moretz het celloconcerto van Saint-Saëns zien spelen, horen we eigenlijk de celliste Alisha Bauer. Sterker nog, we zien Alisha Bauer met het hoofd van Moretz erop gemonteerd. Het is jammer dat je niet te zien krijgt dat cello spelen moeilijk is en jarenlang hard werken vergt. We krijgen het misleidende beeld van een natuurtalent dat het allemaal vanzelf kan.

Wat was je probleem?

Deze film stond al een tijdje op mijn verlanglijstje. Niet vanwege de lovende kritieken maar het item coma en doorleven? sprak me wel aan. En juist op dit punt vond ik de film minder. Wellicht dat zoiets beter verwoord kan worden in een boek. Het leven van haar hem en familie en vrienden is eigenlijk veel interessanter dan jezelf afvragen wil ik nog doorleven na of in een coma. Vond het wel grappig om een meisje te zien dat van cello houdt en een jongen dat in een rockband speelt. Die chemie met alle achtergronden vond ik wel boeiend. Dan rijst de vraag of het coma verhaal nog interessant genoeg is?

Muziek is best wel leuk in deze film met de nodige variatie.

Vond de bijrol van haar vriendin erg sterk. De deleted scène in de kapel laat zien waarom.

Zeker een kijkbeurt waard of je ervan houdt of niet! Nog een niet onbelangrijk punt. De hoofdrolspelers vond ik minder spelen dan de rest!

Cloe Grace Moretz is één van mijn lievelings actrices, en ook in deze prent schitterde ze weer op en top, en doet ze het hier ook meer dan prima.

De film begon veel lovend, maar naar mate hij vorderde begon het allemaal lang te duren, en soms beetje saai, maar slecht of middelmatig was de film zeker niet. Alleen sommige scenes bleven maar duren.

Het begin als ze de achtergrondvertellen van haar ouders als rockers was helemaal geweldig, en ook de romancé die stilletjes word opgebouwd was ook zeer mooi in beeld gebracht.

Een 3,0

If i stay .'

''life is this big fat gigantic stinking mess,but that's the beauty of it too''

Alhoewel het wat onregelmatig is,is de vertel wijze van Mia erg fijn.

Het begin krijg je meteen een hele prettige "vibe'' mee van het gezin.

Zelfs licht aanstekelijk.

Waardoor je even vergeet dat het wel een drama word.

Als donder bij heldere hemel,is daar het ongeluk ( ik ben de film behoorlijk ongeinformeerd in gegaan)

Want het was / is een prettig verhaal.

Het is natuurlijk zwaar allemaal,maar nergens voelt dat als opdringerig tear jerking gedoe.

Slikken is het wel natuurlijk bij de wat zwaardere momenten.

Chloë Grace Moretz speelt een glans rol,en misschien haar beste tot nu toe.

Want hoe je het ook bekijkt ,en hoe goed ze dat ook deed HitGirl was meer een gimmick.

Komt daarbij de prachtige soundtrack,veelal wat indie achtig .

En een goede balans in flashbacks en het heden.

En dit is een geheel,die heerlijk wegkijkt .

pffff wat een mooie film. alles zat erin , emotie drama liefde en nog veel meer

Oh, een slechte drama wel dan? ?

Matig. Deze mierzoete film zal het vooral goed doen bij tienermeiden. Bovendien een overvloed aan vervelende muziek. Nee, niet mijn ding.

1,5*

Ik vond het in vele opzichten een film die me ging irriteren.

Het onderwerp is onorigineel, zeg maar gerust uitgekauwd.

Daarnaast is het allemaal erg zoetsappig en voorspelbaar,

en lijkt het vooral voor een wat jonger publiek gemaakt te zijn.

Helaas. *2.5

Voldoende.

Het is toch vooral het drama dat in deze film niet zo lekker uit de verf komt, maar ik ging dan ook best blanco de film in. Ooit weleens een trailer gezien hiervan, waarschijnlijk 2 jaar geleden. Enige reden dat ik dit dan ook kijk is toch wel voor Moretz.

Acteerwerk is solide, Moretz valt weer degelijk op. Jammer dat ze een erg beperkt script krijgt, met alle zoete en sappige dialogen die eigenlijk niet thuishoren in dit soort films en regelmatig de emotie wat wegnemen. Als een film zoals dit een goede snaar te pakken heeft, weet je dat je goed zit, maar deze weet het eigenlijk nergens te vinden.

Ook Opa Keach valt positief op, voor de korte tijd dat hij meedoet. Elke scene met hem is eigenlijk prima. Moretz maakt ook veel goed, en speelt een aantal grote namen wel degelijk weg terwijl ze niet eens zo'n heel sterk script heeft. Bij Blackley eigenlijk hetzelfde. De romantiek moet menselijk zijn, en dat is dit absoluut niet.

Aantal mooie, sterke momenten. Opa Keach die zegt dat het ok is om weg te gaan, en de laatste 5 minuten zijn misschien wel de allersterkste minuten van de film. Vooral omdat het open einde hier dus absoluut wel werkt, en een happy ending was wat ik had verwacht, maar dit is perfect. Ik ben vast de enige, maar het wekt wel degelijk een gedachte op. Ze koos ervoor wakker te worden, maar moet daarmee dan accepteren dat haar kleine broertje, vader en moeder dood zijn. Sterk. Als de rest nou ook zo was...

Visueel een aantal aardige dingen. "De poort" was mooi belicht, gemaakt en in beeld gebracht. En het ziekenhuis was fijn, rauw en toch mooi belicht. Doe daarbij nog solide acteerwerk en een verhaal dat niet al te saai wordt, en dan heb je bij mij toch wel een krappe voldoende.

Het is geen echt saaie film, maar ook geen hartverwarmende film. Probeert het heel hard wel te zijn, maar komt dan eigenlijk niet veel verder dan een normaal, vermakelijk drama filmpje waar de drama net iets te veel er bovenop zit. Wat meer richting de fantasy was goed geweest, want die was wat beter gelukt.

Ik vind het een heel mooi verhaal en geniet er elke keer weer van als ik deze film kijk. Ook vind ik dat de film zielig is en ik heb er altijd moeite mee om niet te gaan huilen.

En goede acteurs:

Bekijk hier mijn volledige review: Review If I stay

Flauw. Een mooie mensen tiener film. Nergens echt interessant of boeiend.

Een op zich best mooie film.

Niet het niveau van bijvoorbeeld een enigzins vergelijkbare film als The lovely bones.

De film mist een beetje de special effecten die deze film beter hadden ondersteund en nog wat meer ontroering.

Had deze film, nog beter tot zijn recht gekomen.

Juist omdat hij alle ingrediënten hiervoor had.

Maar toch een film die zeker de moeite waard is.

Nogal flauw filmpje, deed me maar weinig.

Van boek naar film

In slechts twee dagen las ik het boek If I Stay uit, en dat boek maakte indruk op mij door het interessante verhaal. Ik kon direct voor mij zien hoe dit in filmvorm gegoten kon worden, en gezien de film in 2014 al uitkwam ben ik direct de dag nadat ik het boek dichtsloeg de film gaan kijken. Met groot risico natuurlijk, want het boek zat nog megavers in mijn geheugen en dan wil het nog wel eens voorkomen dat de film tegenvalt. Het boek is immers zelden niet beter dan de film. Ik zal dan ook vergelijkingen maken.

Het ongeluk

Toen de film begon en ik een scène over koffie bijna letterlijk hetzelfde als in het boek tegenkwam was ik direct blij; de film is trouw aan het boek. Fijn! Maar al gauw begon ik de verschillen op te merken. Zeker toen we bij het ongeluk kwamen. Dit was heel anders dan in het boek. De manier waarop Mia zichzelf ontdekt in het boek vond ik erg goed beschreven en ik vind het jammer dat ze het veranderd hebben. Net als dat een zeker iemand waarbij in het boek werd beschreven hoe diens hersenen op de weg lagen, plotseling toch niet dood was. In het boek was dat bruut beschreven, maar achter die hele scène zat een mooie gedachte die hierbij verloren ging.

Wat ik miste

Dat had ik overigens bij meer veranderingen van boek naar film. Ik miste hier en daar de beredenering en sommige stukken waren herschreven terwijl ze in het boek, naar mijn mening, veel mooier en beter waren omschreven. De film pakte mij ook dusdanig niet zoveel als het boek dat heeft gedaan. De manier waarop Adam erachter komt dat zijn vriendin een ongeluk heeft gehad, en wat dat met hem doet en met haar vriendin. Het hele feit rondom zijn belangrijke optreden die avond wordt een beetje weggewuifd terwijl in het boek een hele mooie scène was met een bekende zangeres. De manier waarop die scène is aangepast vond ik dusdanig jammer omdat de scène hierdoor zoveel knulliger werd, in plaats van de krachtige emotionele scène die het was in het boek. Ook had Adam plotseling veel meer diepgang dan in het boek; en waar dat soms goed is in films vond ik dat hier niet. Ik stoorde mij zelfs aan die scènes. De film draait namelijk om Mia en de keuze om wel of niet te blijven leven en ik vond de focus hierdoor teveel op Adam komen. Overigens kon ik ook niet overtuigd worden door de acteur die Adam speelde.

Meer veranderingen

Natuurlijk waren er ook dingen ten goede veranderd. Zo was er bijvoorbeeld een scène in het boek waarvan ik vond dat die overbodig was, dat vonden de filmmakers blijkbaar ook. Waren we het daar in elk geval over eens! Maar er zijn ook genoeg stukken die trouw gebleven zijn aan het boek en de essentie blijft hetzelfde. Wel vind ik het ook jammer dat ze het einde aangepast hebben. Het is in feite nog hetzelfde einde, met exact hetzelfde woord, maar er zijn dingen gehusseld, toegevoegd en verwijderd en dat had niet gehoeven. Dat stuk in het boek bracht mij tot tranen, en nu niet. Een gemiste kans. Gelukkig bracht de scène met de opa van Mia wel tranen, net als in het boek. Ook de balans tussen de scènes in het heden en verleden vond ik minder goed. Het verleden kwam soms veel te lang aan bod waardoor ik echt moest schakelen wanneer we opeens weer in het heden waren. Deze scènes waren ook minder sterk omdat we minder tijd doorbrachten met de personages in het ziekenhuis. Daarnaast trouwens nog die zoenscènes; normaal gesproken vind ik ze niet erg, maar in deze film vond ik ze too much. Ze hadden geen functie. En als laatste nog het broertje, Teddy; ik was gek op hem, maar kon in de film totaal geen band met hem krijgen. Hij kwam te weinig in beeld, maar had zoveel toe kunnen voegen aan dat familiegevoel.

Conclusie

Het boek was beter dan de film. Daar zou ik het bij kunnen laten, maar daar doe ik de film ook weer geen recht mee. De film is wat meer PG-13 gemaakt en hoewel het hier en daar goed was dat bepaalde scènes geschrapt zijn en andere scènes samengevoegd, vond ik de meeste nieuw toegevoegde scènes niks toevoegen. Diegenen die het boek niet gelezen zullen hebben zullen deze aanpassingen ongetwijfeld niet opmerken en zullen de film denk ik ook iets hoger beoordelen dan ik nu doe, in principe is het geen slechte film. Voor mijn gevoel komt het gewoon wat minder tot leven dan in het boek waar het uitgebreider en mooier omschreven is, ik miste teveel body door de scènes die ze eruit hebben gelaten.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Draak van een film. Een knap klassiek geschoold meisje krijgt een relatie met een knappe stoere rockzanger. De rest van de film kijken ze elkaar verliefd in de ogen. Nou nou wat en problemen ....noohooot